α. Άμεση απεμπλοκή από όλα τα μνημόνια -ελληνικά και ευρωπαϊκά- και τις συνέπειες τους.
β. Πάλη για να μην εγκριθεί το νέο τετραετές μνημόνιο.
γ. Ριζική αναδιανομή του πλούτου και του εισοδήματος, αποκατάσταση των πληγμάτων που έχουν δεχθεί οι μισθοί και οι συντάξεις, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις και η παραγωγική βάση της χώρας. Ανατροπή των περικοπών και επιστροφή των μισθών και συντάξεων στα επίπεδα που είχαν πριν το μνημόνιο. Φορολόγηση των μεγάλων επιχειρήσεων με συντελεστή 45%. Φορολόγηση της μεγάλης ακίνητης περιουσίας και της εκκλησιαστικής και μοναστηριακής περιουσίας. Μέτρα για την αύξηση της σταθερής εργασίας, την απόκρουση των απολύσεων και της απορυθμισμένης εργασίας, την ισότητα των δύο φύλων στην εργασία, την εξάλειψη κάθε μορφής βίας στους χώρους εργασίας. Στήριξη των ανέργων, του κοινωνικού κράτους και ενός δημόσιου και κοινωνικού ασφαλιστικού συστήματος, σύμφωνα με τις απαιτήσεις των Συνδικάτων.
δ. Απόρριψη του Συμφώνου για το ευρώ. Η κυβέρνηση δεν έχει καμιά νομιμοποίηση να υπογράψει αυτό το Σύμφωνο, ούτε η Βουλή να το εγκρίνει. Να μιλήσει ο λαός και να το απορρίψει με δημοψήφισμα.
ε. Ριζική αντιμετώπιση του χρέους.
Το χρέος συνιστά μείζον πρόβλημα, έχει καταστεί μη βιώσιμο και μη διαχειρίσιμο.
Έχει καθαρά σκληρό ταξικό χαραχτήρα και είναι σύμπτωμα των επιλογών των δυνάμεων του κεφαλαίου.
Δεν είναι χρέος του λαού και δεν μπορεί να φορτώνεται στην πλάτη του.
Διεκδικούμε τη διαγραφή του μέγιστου μέρους του και ουσιαστική βελτίωση των όρων αποπληρωμής του υπόλοιπου, ανάλογα με τις πραγματικές δυνατότητες της χώρας.
Συμβάλουμε στην ανάπτυξη κινήματος, συμμετέχουμε σε μορφές ελέγχου (Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου, Επιτροπή Έλεγχου της Βουλής), αμφισβήτησης και προσδιορισμού του απεχθούς και παράνομου τμήματος του, τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο.
Αποκρούουμε τα σενάρια “αναδιάρθρωσης”, που μεθοδεύονται με αλλεπάλληλους νέους δανεισμούς και στοχεύουν να εξυπηρετήσουν τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα των κερδοσκόπων δανειστών δημιουργώντας ταυτόχρονα συνθήκες μόνιμης υπερχρέωσης και υποθήκευσης της δημόσιας περιουσίας.
στ. Εθνικοποίηση – κοινωνικοποίηση με εργατικό και κοινωνικό έλεγχο του τραπεζικού συστήματος της χώρας, αλλαγή του προσανατολισμού και της λειτουργίας του, υπέρ του λαού και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.
ζ. Υπεράσπιση του δημόσιου χαρακτήρα των αγαθών της παιδείας, της υγείας, της παροχής ενέργειας, της παροχής κοινωφελών υπηρεσιών, της κοινωνικής προστασίας και πρόνοιας.
η. Απόκρουση των ιδιωτικοποιήσεων και της εκποίησης της δημόσιας περιουσίας. Εφαρμογή προγραμμάτων ανασυγκρότησης της οικονομίας σε όφελος των εργαζομένων και του λαού.
θ. Δημοκρατική αναμόρφωση του κράτους και του πολιτικού συστήματος.
ι. Πάλη για διαμόρφωση προϋποθέσεων που θα υπηρετήσουν το όραμα και το στρατηγικό στόχο του σοσιαλιστικού μετασχηματισμού της κοινωνίας.
Το τελευταίο διάστημα μπήκαμε σε μια νέα φάση του κινήματος αντίστασης κατά των μέτρων, που αποτελεί τομή και νέα ποιότητα. Έχουμε το κίνημα των “αγανακτισμένων”. Στην πλατεία Συντάγματος και τις πλατείες μεγάλων πόλεων της χώρας.
Ένα κίνημα που διαμορφώνει κλίμα αισιοδοξίας και θετικές προοπτικές που κύρια χαρακτηριστικά του είναι:
Η συγκλονιστική συμμετοχή νέων, αλλά και όλων ανεξαιρέτως των ηλικιών, η μαζικότητα, η συνέχεια, η μαχητικότητα, η πανελλαδική διάσταση του, ο αυτόνομος χαρακτήρας του, τα στοιχεία της συλλογικότητας, της δημοκρατίας, της αλληλεγγύης και του διεθνισμού.
Η σαφήνεια των κεντρικών του στόχων:
• Να ανατραπεί το μνημόνιο και τα πρόσθετα μέτρα.
• Να φύγει η κυβέρνηση.
• Να φύγει η τρόικα από την Ελλάδα.
Συνθήματα που ενώνουν όλους και όλες που συμμετέχουν στο κίνημα των “αγανακτισμένων” και αποτελεί θετική εξέλιξη που με την πάροδο του χρόνου και χωρίς να χάνει τη μαζικότητα του, οργανώνεται με συστηματικό και συλλογικό τρόπο και εντείνεται η προσπάθεια προσανατολισμού του σε συγκεκριμένους στόχους ανατροπής της νεοφιλελεύθερης και αντιλαϊκής πολιτικής.
Πρωταρχικό ζήτημα για τον ΣΥΡΙΖΑ, είναι η συμβολή του στην ανάπτυξη ενός ισχυρού μαζικού κινήματος, με κεντρικά συνθήματα – μηνύματα:
