Η ανακοίνωση του Δήµου Αµαρουσίου για «Παναγόπουλο»
Στην επίσημη ανακοίνωση που εξέδωσε ο Δήμος Αμαρουσίου για την υπόθεση της δωρεάς από την TEN BRINKE στο οικόπεδο «Παναγόπουλου», αναφέρονται τα εξής:
«Mε σημαντικό όφελος για το Δήμο Αμαρουσίου
η αξιοποίηση του οικοπέδου Παναγόπουλου:
– Ένας υπόγειος χώρος στάθμευσης 1.390 τ.μ. παραχωρείται από τον επενδυτή στην πλήρη κυριότητα του Δήμου Αμαρουσίου.
– Διασφαλίζεται η κατασκευή κτηρίου με βιοκλιματικά χαρακτηριστικά.
– Τη στιγμή που εκκρεμούν 31 υποθέσεις ακινήτων που χρήζουν άμεσης απαλλοτρίωσης συνολικής επιφάνειας 60.000 τ.μ. και συνολικής αξίας αποζημίωσης 70 εκατ. ευρώ, και ο Δήμος δεν είναι εφικτό να διαθέσει τα απαραίτητα κονδύλια για να απαλλοτριώσει και το οικόπεδο Παναγόπουλου, ο χώρος τού προσφέρεται δωρεάν.
– Η άρση της απαλλοτρίωσης έγινε με απόφαση της Διοίκησης, προκειμένου να μην επιβαρυνθούν οι περίοικοι με το κόστος της απαλλοτρίωσης.
Με απόφασή του το Δημοτικό Συμβούλιο Αμαρουσίου αποδέχθηκε τη δωρεά, με δικαίωμα πλήρους κυριότητας της οριζόντιας ιδιοκτησίας ενός υπόγειου ορόφου με χρήση χώρου στάθμευσης, συνολικού εμβαδού 1390 τ.μ., ο οποίος θα κατασκευαστεί σε κτίριο που θα ανεγερθεί στο οικόπεδο Παναγόπουλου στη συμβολή των οδών Χατζηαντωνίου και Ράλλη.
Η αποδοχή της παραπάνω δωρεάς είναι σημαντικού οικονομικού οφέλους, που υπολογίζεται σε 1,5 εκατ. ευρώ.
Γιατί ο Δήμος δεν προχώρησε στην απαλλοτρίωση
του οικοπέδου
Ο Δήμος δεν προχώρησε στην απαλλοτρίωση του οικοπέδου Παναγόπουλου για τρεις λόγους:
1. Η σημερινή Διοίκηση του Δήμου Αμαρουσίου είχε λάβει αρχικά απόφαση να προχωρήσει στην απαλλοτρίωση του οικοπέδου Παναγόπουλου ως κοινωφελούς προκειμένου να δημιουργηθεί χώρος στάθμευσης και πλατεία. Για το λόγο αυτό, ο Δήμος είχε εντάξει στο επενδυτικό πρόγραμμά του την απαλλοτρίωση του χώρου και την κατασκευή υπόγειου χώρου στάθμευσης. Οι ενστάσεις, όμως, που υπέβαλαν μέλη της αντιπολίτευσης σε βάρος του προγράμματος αυτού, που εντασσόταν στο συνολικό σχέδιο αναχρηματοδότησης των δανειακών υποχρεώσεων του Δήμου, είχαν ως αποτέλεσμα την καθυστέρηση και τελικά τη ματαίωση του σχεδίου αναχρηματοδότησης. Με την εξέλιξη αυτή, ο στόχος της απαλλοτρίωσης κατέστη ανέφικτος, αφού ο Δήμος δεν διέθετε τα απαραίτητα κονδύλια για να αποζημιώσει τον ιδιοκτήτη του ακινήτου.
2. Η άλλη επιλογή που είχε η Διοίκηση ήταν να προχωρήσει στην απαλλοτρίωση ως κοινόχρηστου χώρου για να γίνει πλατεία και στη συνέχεια να καλέσει τους περίοικους να πληρώσουν αυτοί, όπως προβλέπει ο σχετικός Νόμος, το κόστος της. Όμως ούτε αυτό ήταν εφικτό, αφού θα καλούνταν ελάχιστοι περίοικοι να πληρώσουν εκατομμύρια ευρώ. Χρήματα που δεν διέθεταν, ακόμη κι αν ξεπουλούσαν τις περιουσίες τους.
3. Επίσης, δεν πρέπει να παραβλέπουμε ότι αυτή την περίοδο βρίσκονται σε εκκρεμότητα πολλές περιπτώσεις εκτάσεων υπό απαλλοτρίωση, σε όλο το Μαρούσι, συνολικής έκτασης 60 στρεμμάτων περίπου. Αν προσθέσουμε σε αυτά την αποζημίωση των κτημάτων Καρέλλα και ΕΤΕΒΑ, η συνολική αξία αποζημίωσης όλων ανέρχεται σε 70 εκατ. ευρώ. Στην παραπάνω εκτίμηση δεν περιλαμβάνονται α) χώροι από το παλαιό σχέδιο πόλης για τους οποίους δεν έχει συνταχθεί πράξη αναλογισμού και επομένως δεν έχει προσδιοριστεί η αξία αποζημίωσης και οι οποίοι είναι αρκετοί. β) χώροι από τις νέες εντάξεις για τους οποίους προσδιορίζεται η επιφάνεια αποζημίωσης από τις πράξεις εφαρμογής αλλά δεν έχει εκτιμηθεί και αποδοθεί η αξία αποζημίωσης και είναι αρκετοί. γ) χώροι για τους οποίους εκκρεμούν αποφάσεις δέσμευσης από το Δ.Σ για τους οποίους δεν υπάρχει αφορισμός και εκκρεμεί η συνεννόηση με τη νομική υπηρεσία για το ποιες αποφάσεις για τους παραπάνω χώρους είναι ενεργές π.χ. ακίνητα Πετρίτου, Σπαθάρειο, ΤΕΕ κτλ. δ) ακίνητα με μη ξεκάθαρο ιδιοκτησιακό καθεστώς π.χ. Μιμικόπουλος. Πώς λοιπόν σε αυτή την κατάσταση θα μπορούσε ο Δήμος να προσθέσει ακόμη μια εκκρεμότητα, ακόμη μια απαλλοτρίωση;
Για τους παραπάνω λόγους, ο Δήμος αναγκάστηκε να προχωρήσει στην άρση της απαλλοτρίωσης και να επιτρέψει στον ιδιοκτήτη του οικοπέδου να αξιοποιήσει την περιουσία του, όπως έχει δικαίωμα, σύμφωνα με τις χρήσεις γενικής κατοικίας που επιτρέπονται στη συγκεκριμένη περιοχή. Με τις ίδιες χρήσεις που έχουν εκμεταλλευτεί τις περιουσίες τους και άλλοι περίοικοι της συγκεκριμένης περιοχής, οι οποίοι, όμως, σήμερα αντιδρούν και αμφισβητούν το ίδιο δικαίωμα στον ιδιοκτήτη της έκτασης.
Προχωρώντας ο Δήμος Αμαρουσίου στην άρση της απαλλοτρίωσης, πέτυχε να επιβάλει στον ιδιοκτήτη κάποιους όρους:
– To κτήριο που θα κατασκευάσει να έχει βιοκλιματικά χαρακτηριστικά.
– Να παραχωρήσει στο Δήμο μόνο τη χρήση 3 εκ των 5 ορόφων υπόγειας στάθμευσης που θα κατασκεύαζε.
Όμως εξαιτίας της οικονομικής κρίσης, η ιδιοκτήτρια εταιρία του οικοπέδου Παναγόπουλου έχει υπαχθεί στο άρθρο 99, με αποτέλεσμα να βρίσκεται σε διαδικασία μεταβίβασης του ακινήτου σε άλλη εταιρία. Αγοράζοντάς το η συγκεκριμένη εταιρία, και προκειμένου να μπορέσει να το αξιοποιήσει, ήλθε σε επαφή με το Δήμο και του πρότεινε ακόμη καλύτερους όρους.
Συγκεκριμένα η εταιρία:
– Πρότεινε να κατασκευάσει ένα κτίριο μικτών χρήσεων, με μικρότερο ύψος απ’ ό,τι προβλεπόταν αρχικά.
– Να διατηρήσει τα βιοκλιματικά χαρακτηριστικά.
– Να κατασκευάσει τρεις (αντί πέντε που προβλεπόταν αρχικά) υπόγειους χώρους στάθμευσης και να προχωρήσει στη δωρεά, με δικαίωμα πλήρους κυριότητας (αντί απλής παραχώρησης όπως προβλεπόταν αρχικά) της οριζόντιας ιδιοκτησίας του ενός υπόγειου ορόφου με χρήση πάρκινγκ, συνολικού εμβαδού 1390 τ.μ.
Η αποδοχή της παραπάνω δωρεάς είναι σημαντικού οικονομικού οφέλους, που υπολογίζεται σε 1,5 εκατ. ευρώ. Τη στιγμή που η συγκεκριμένη έκταση προσφέρθηκε στο Δήμο δωρεάν, θα έπρεπε να μην την αποδεχθεί;
– Επιπλέον δεσμεύθηκε ότι οι θέσεις εργασίας που θα δημιουργηθούν από τη λειτουργία μικτού καταστήματος τροφίμων στο κτίριο που θα κατασκευαστεί θα καλύπτονται κατά κύριο λόγο από δημότες Αμαρουσίου.
Σε μια δυσχερή χρονική συγκυρία για τους δημότες και το Δήμο, σε μια περίοδο που εκκρεμούν δεκάδες απαλλοτριώσεις στην πόλη και ο Δήμος δεν διαθέτει τα απαραίτητα κονδύλια για να απαλλοτριώσει και το οικόπεδο Παναγόπουλου, χωρίς να έχει στην ιδιοκτησία του το εν λόγω οικόπεδο και χωρίς να καταβάλλει ούτε ένα ευρώ, ο Δήμος Αμαρουσίου αποκτά έναν υπόγειο χώρο στάθμευσης αξίας 1,5 εκατ. ευρώ, διασφαλίζει θέσεις εργασίας για δημότες της πόλης και εξασφαλίζει ότι η αξιοποίηση της έκτασης θα γίνει με απόλυτο σεβασμό στο περιβάλλον, με όρους βιοκλιματικής ανάπτυξης».
