Στο ίδιο εξώδικο σημειώνεται αναλυτικά ότι η άμεση σφράγιση της Μονάδας Χρόνιας Αιμοκάθαρσης (ΜΧΑ), με την επωνυμία «Δ. Βαλής Νεφρολογικό Ινστιτούτο ΑΕ», είναι επιβεβλημένη λόγω της υπ’ αριθ. 464/2011 απόφασης του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών με την οποία ακυρώθηκαν η υπ’ αριθ. 292/2007 οικοδομική της άδεια και η υπ’ αριθ. 3570/2008 από 15.7.2008 αναθεώρησή της και επίσης λόγω της υπ’ αριθ. 444/2010 απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας με την οποία έχουν ακυρωθεί εδώ και 20 μήνες οι άδειες ίδρυσης και λειτουργίας, καθώς και η έγκριση σκοπιμότητας για τη λειτουργία της εν λόγω μονάδας.
Στο σκεπτικό μάλιστα της απόφασης του ΣτΕ (444/2010, σκέψη 15η) σημειώνεται ξεκάθαρα ότι «η εγκατάσταση και λειτουργία ΜΧΑ δεν είναι επιτρεπτή σε περιοχές γενικών πολεοδομικών σχεδίων που έχουν χαρακτηριστεί ως ζώνες αμιγούς κατοικίας ή άλλης κατηγορίας χρήσεων γης, στην οποία δεν επιτρέπεται η εγκατάσταση κτηρίων περίθαλψης, αλλά μόνο σε περιοχές που χαρακτηρίζονται ως ζώνες κοινωνικών εξυπηρετήσεων».
Να σημειώσουμε ότι οι άδειες σκοπιμότητας, ίδρυσης και λειτουργίας ανακλήθηκαν από τον υπουργό Υγείας (Υ3β/Γ.Ποικ.64510/2010) και τον Νομάρχη Αθηνών (α.π. 5313/15/9/2010).
Στην επικοινωνία τους με την «Α», οι περίοικοι εκφράζουν την έντονη αντίδρασή τους για τη συνέχιση της λειτουργίας της Μονάδας, λέγοντας ότι τουλάχιστον για δύο μήνες δεν έχει περάσει το όχημα για τα επικίνδυνα ιατρικά απόβλητα (με αποτέλεσμα να τα ρίχνουν στους κάδους του Δήμου), ενώ τα υγρά απόβλητα της Μονάδας καταλήγουν στον δρόμο, όπως επισημαίνουν. Υπογραμμίζουν επίσης ότι από τις 15 Οκτωβρίου και για κάποιο διάστημα, λόγω διακοπής του ρεύματος, η μονάδα λειτουργούσε με γεννήτρια, η οποία επιβάρυνε τη γειτονιά με θόρυβο και καυσαέρια.
Στην «Α» μίλησε και ο ιδιοκτήτης του Ινστιτούτου, Δημήτρης Βαλής, ο οποίος αναγνώρισε ότι η λειτουργία της γεννήτριας ήταν ένα πρόβλημα για τους περίοικους. Σε ό,τι αφορά όμως τα νοσοκομειακά απόβλητα, υποστήριξε ότι έχουν τηρηθεί όλοι οι προβλεπόμενοι κανόνες και ότι κανένας κίνδυνος δεν υπάρχει από μολυσματική ασθένεια.
Επί της ουσίας του θέματος, ο κ. Βαλής τόνισε ότι από την πλευρά του Ινστιτούτου οι άδειες είχαν ληφθεί με νόμιμο τρόπο και ότι δεν επρόκειτο να έμπαινε ο ίδιος στη διαδικασία μιας τόσο μεγάλης επένδυσης, που θα ήταν επισφαλής. Σημειώνοντας ότι υπάρχει σε εξέλιξη προσφυγή στο ΣτΕ για το θέμα, δηλώνει ότι στην περίπτωση που το ΣτΕ δεν τους αφήσει κανένα περιθώριο, θα τηρήσουν τη νομιμότητα.
Επικαλούμενος ότι η οικονομική καταστροφή που έχει συντελεστεί είναι μεγάλη, δηλώνει ότι το μόνο που θα επιθυμούσε θα ήταν μια πίστωση χρόνου για να μπορέσει να μεταφερθεί η μονάδα.
Με βάση όσα και ο ίδιος επιβεβαίωσε στην «Α», ο αριθμός των νοσηλευομένων έχει μειωθεί δραματικά, οι εργαζόμενοι -όσοι έχουν μείνει από τους 70- είναι σε επίσχεση εργασίας λόγω αδυναμίας της επιχείρησης να τους πληρώσει, ενώ τρέχουν απλήρωτοι λογαριασμοί, εξ ου και η διακοπή ρεύματος της ΔΕΗ.
Ο αρμόδιος αντιδήμαρχος Αμαρουσίου, απαντώντας σε ερώτημα της «Α» πώς δόθηκαν οι άδειες, οι οποίες στη συνέχεια ακυρώθηκαν στα δικαστήρια, σημειώνει ότι η Πολεοδομία του Δήμου δεν φέρει ευθύνη, δεδομένου ότι το «πράσινο φως» για την οικοδομική άδεια την πήρε από το υπουργείο Υγείας, το οποίο στηρίχθηκε στον Ν. 2052/92, που επέτρεπε τη χρήση Μονάδας Αιμοκάθαρσης σε κτήριο γραφείων.
Σε κάθε περίπτωση, βέβαια, η ουσία παραμένει: Κάποιους μήνες μετά την απόφαση του Διοικητικού Εφετείου, με την οποία έχει ανακληθεί η οικοδομική άδεια, το Ινστιτούτο εξακολουθεί να λειτουργεί. Απορίας άξιον επίσης πώς οι υπηρεσίες εξέδωσαν άδειες που αποδείχτηκαν σαθρές στα δικαστήρια και κατέπεσαν. Τα λάθη και οι παραλείψεις τους -για να μην πούμε κάτι άλλο…- έβαλαν σε περιπέτειες όχι μόνο τους περίοικους, αλλά και τον ίδιο τον ιδιοκτήτη τελικά. Ακόμα χειρότερα, έβαλαν σε περιπέτειες τους εργαζόμενους αλλά και τους ασθενείς της μονάδας…
Ελλάς το μεγαλείο σου!
