Mε επιστολή – υπόμνημα της , η Πανελλήνια Ενωση Αιθουσαρχών Κινηματογραφιστών απευθύνει έκκληση στους αρμόδιους υπουργούς Οικονομίας, Ανάπτυξης και Επενδύσεων και Πολιτισμού για άμεση στήριξη της κινηματογραφικής αίθουσας, προκειμένου «να αποφευχθεί ο Αρμαγεδώνας» και να δοθεί η δυνατότητα στους αιθουσάρχες και τους εργαζόμενους που απασχολούν να επιβιώσουν την επαύριον της θύελλας που σαρώνει τα πάντα
Όπως γνωρίζετε η ΠΕΑΚ, ιδρυθείσα το έτος 1975 εκπροσωπεί τους αιθουσάρχες χειμερινών και θερινών κινηματογράφων. Μετά την έκδοση της ΠΝΠ 25-2-2020 αποστείλαμε σε όλους τους συναρμόδιους φορείς την από 3-3-2020 .επιστολή μας όπου εκθέσαμε την τραγική κατάσταση στην οποία περιέρχονταν ήδη οι αιθουσάρχες – κινηματογραφιστές. Περιγράψαμε πως πολύ πριν την αναστολή λειτουργίας των κινηματογράφων δυσμενείς επιπτώσεις της υγειονομικής κρίσης του κορωνοϊου COVID -19 ήταν ήδη αισθητές. Αναλύσαμε, συγχρόνως, τα πρώτα μέτρα που πρέπει να υιοθετήσει η Πολιτεία προκειμένου να αμβλυνθούν, όσο είναι δυνατόν, οι δυσμενείς επιπτώσεις της πανδημίας στις κινηματογραφικές επιχειρήσεις όλης της Χώρας.
Η Πολιτεία μετά την προσωρινή αναστολή λειτουργίας των επιχειρήσεων μας με την ΠΝΠ της 11-3-2020 υιοθέτησε κάποια από τα μέτρα τα οποία είχαμε προτείνει στο πλαίσιο ενίσχυσης όλων των πληττόμενων επιχειρήσεων, το δε Υπουργείο Πολιτισμού ανακοίνωσε μόλις πριν λίγες μέρες δράσεις και μέτρα στήριξης του σύγχρονου πολιτισμού μεταξύ των οποίων και η διεξαγωγή έρευνας μεταξύ των επαγγελματιών του κλάδου για την μέτρηση του αντίκτυπου της κρίσης στον Πολιτισμό τα αποτελέσματα της οποίας θα ληφθούν υπόψη για την χάραξη νέων πολιτικών για την ενίσχυση της ανθεκτικότητας του Πολιτισμού , έρευνα στην οποία δηλώνουμε πρόθυμοι να μετάσχουμε με εποικοδομητικές προτάσεις και λύσεις.
Με την παρούσα επιστολή μας σας απευθύνουμε απεγνωσμένη έκκληση των μελών μας που βρίσκονται σε αδιέξοδο γνωρίζοντας ότι, δυστυχώς, το κοινό του κινηματογράφου είναι αυτό που θα επιστρέψει τελευταίο στις αίθουσες. Η κινηματογραφική αίθουσα αποτελεί χώρο συνάθροισης κοινού, κυρίως μεγαλυτέρων ηλικιών, που προτιμάει τους παραδοσιακούς κινηματογράφους, ένα κοινό που εξ ορισμού ανήκει στις ευπαθείς ομάδες.
Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι στις πληγείσες περιοχές της Κίνας που άνοιξαν τα πρώτα σινεμά μετά την καραντίνα, τα πρώτα νούμερα ήταν απογοητευτικά καθώς σε μερικές αίθουσες σύμφωνα με τα δημοσιεύματα δεν πουλήθηκε ούτε ένα εισιτήριο , στη δε Σανγκάη, οι κινηματογράφοι έκλεισαν λίγες ημέρες μετά την επαναλειτουργία τους.
Η σίγουρη αυτή επισφάλεια καθιστά φανερό το πόσο επιτακτική είναι η ανάγκη, η Πολιτεία, πέραν της στήριξης των αιθουσαρχών κινηματογράφων που έχουν έως δύο οθόνες και έχουν προβάλει τουλάχιστον δύο ελληνικά/ευρωπαϊκά κινηματογραφικά έργα (έκτακτη ενίσχυση της οποίας το ύψος δεν έχει ακόμα ανακοινωθεί), να επεκτείνει την ενίσχυση σε όλους τους αιθουσάρχες – κινηματογραφιστές. Η έκτακτη αυτή ενίσχυση είναι αναγκαίο να είναι ανάλογη των υψηλότατων ζημιών που έχουμε ήδη καταγράψει, ενώ και οι ζημιές που μετά βεβαιότητας θα καταγραφούν στο άμεσο μέλλον είναι περισσότερο τρομακτικές καθώς η ψυχολογία και ο φόβος του θεατή δύσκολα θα εκλείψουν.
Αν αυτό το μέλλον είναι αβέβαιο για τις άλλες επιχειρήσεις και επαγγελματικούς κλάδους, για τους αιθουσάρχες και τους εργαζόμενους που απασχολούν επιφυλάσσει κινδύνους υπαρκτικούς, πιθανόν, μη αναστρέψιμους.
Με το βλέμμα προσηλωμένο στον επερχόμενο κίνδυνο θεωρούμε ότι είναι ενδεδειγμένος ο χρόνος του πάγιου και δικαιολογημένου αιτήματός μας για την μείωση του ΦΠΑ επί της τιμής του εισιτηρίου και εξίσωση του με το μειωμένο συντελεστή ΦΠΑ 6% που ισχύει στο θέατρο και στις μουσικές συναυλίες και παραστάσεις. Οι χώρες – μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης γνωρίζοντας ότι η κινηματογραφία θα επιβιώσει μόνο αν διατηρηθούν και οι κινηματογραφικές αίθουσες, έχουν θεσμοθετήσει μειωμένο ΦΠΑ επί του κινηματογραφικού εισιτηρίου. Ενδεικτικά αναφέρουμε τα παραδείγματα του Λουξεμβούργου (3%), Γαλλίας (5,5%), Ολλανδίας (6%), Γερμανίας (7%). Επομένως είναι βήμα εναρμόνισης της ελληνικής με την κοινοτική νομοθεσία η θέσπιση μειωμένου συντελεστή ΦΠΑ για το κινηματογραφικό εισιτήριο.
Η μείωση αυτή θα αποτελέσει ασπίδα στο επερχόμενο χτύπημα που μπορεί να σημάνει τον θάνατο της κινηματογραφικής αίθουσας και μαζί την τραγική ένδεια των αιθουσαρχών αλλά και του προσωπικού που απασχολούν.
Η παρακολούθηση της κινηματογραφικής παραγωγής μέσα από τηλεοπτικές και διαδυκτιακές πλατφόρμες, που πολλές φορές είναι οι ίδιες παραγωγοί του τελικού προϊόντος (Netflix, Nova κλπ), δημιουργεί ήδη έναν θανάσιμο ανταγωνισμό στην κινηματογραφική αίθουσα. Παράλληλα αλλοιώνει τον τρόπο ζωής του κοινού, περιορίζοντας την εξωστρέφεια έναντι της ευκολίας. Μέσα από αυτή την αλλαγή έχουμε δει τμήματα ολόκληρα του αστικού τοπίου να χάνουν την ζωτικότητα που είχαν χάρη στην ύπαρξη των κινηματογραφικών αιθουσών οδηγώντας σε παράλληλο μαρασμό και άλλες επιχειρήσεις συμπληρωματικές της κοινωνικής κινηματογραφικής εξόδου.
Τέλος επισημαίνουμε ότι λόγω του γεγονότος ότι οι κινηματογράφοι αποτελούν ειδικά κτίρια μεγάλης επιφάνειας, η μισθωτική τους αξία και το υψηλότατο ενοίκιο τους ανέρχεται σε αρκετές χιλιάδες ευρώ μηνιαίως και έχει προσδιορισθεί αποκλειστικά σε σχέση με τα εισιτήρια που προβλέπεται να κοπούν σε μια κινηματογραφική σεζόν (Οκτώβριος – Μαϊος), με κανονικές συνθήκες. Μόνο έτσι μπορεί και καταβάλλεται το ενοίκιο και για τους μήνες που είναι κλειστές οι αίθουσες. Θεωρούμε ότι η πανδημία αποτελεί επαρκή λόγο ανωτέρας βίας που δικαιολογεί την απαλλαγή μας από την καταβολή μισθώματος από 15-2-2020 μέχρι την επαναλειτουργία των κινηματογράφων με αντίστοιχη μείωση του ΕΝΦΙΑ των ιδιοκτητών. Ειρήσθω εν παρόδω ότι η πλειοψηφία των αιθουσών ανήκει σε ΝΠΔΔ.
Οι κινηματογράφοι διατηρούνται σε λειτουργία από την υπερπροσπάθεια των αιθουσαρχών κινηματογραφιστών με τεράστιο προσωπικό και οικονομικό κόστος (απορρόφηση ΦΠΑ , δύο εισιτήρια στην τιμή του ενός κα). Οι δαπάνες για την ανακαίνιση των αιθουσών και την αγορά τελευταίας τεχνολογίας εξοπλισμού (ψηφιακές μηχανές προβολής), προκειμένου να ανταπεξέλθουν στον ασύμμετρο ανταγωνισμό των πολυκινηματογράφων άνω των 5 αιθουσών, ήταν και είναι πολύ μεγάλες και πολλές γίνονται εφικτές με σκληρές θυσίες. Η υιοθέτηση των παραπάνω προτάσεων θα είναι, ίσως, η διαφορά ανάμεσα σε έναν Αρμαγεδώνα – που θα σημάνει την οριστική εξάλειψη της κινηματογραφικής αίθουσας – χειμερινής και θερινής και σε μια σωστική επέμβαση που θα δώσει την δυνατότητα στους επιχειρηματίες και τους εργαζόμενους που απασχολούν να υπάρξουν και να επιβιώσουν την επαύριο της θύελλας που σαρώνει τα πάντα αυτή τη στιγμή».
