Το μήνυμα ότι «Θα φυσήξει.. κόντρα στην Αγία Παρασκευή και θα είμαστε όλοι/ες εκεί!» έστειλε ο απερχόμενος εκπρόσωπος του ομώνυμου σχήματος, Παναγιώτης Αντωνίου, που δίνει τη «σκυτάλη» στη Λίνα Πέτοβιτς. Ο ίδιος δημοσιοποίησε την επιστολή παραίτησής του, κάνοντας απολογισμό πεπραγμένων ως επικεφαλής του «Φυσάει Κόντρα», δίνοντας, παράλληλα, το «στίγμα» του για την επόμενη μέρα.
Αναλυτικά:
«Συμπληρώνονται 4 χρόνια εκπροσώπησης εκ μέρους μου του Φυσάει Κόντρα στο δημοτικό συμβούλιο. Είναι ιδιαίτερη τιμή και χαρά να εκπροσωπείς ένα ζωντανό, δημοκρατικό και ενωτικό σχήμα της Αριστεράς ακόμα και σε δύσκολους καιρούς υποχώρησης των κοινωνικών διεκδικήσεων.
Πέρασαν 4 χρόνια και αν το Φυσάει Κόντρα δεν πραγματοποιούσε εναλλαγές δημοτικών συμβούλων, δε θα είχα ποτέ την ευκαιρία να ζήσω όσα έζησα μέσα κι έξω από το Δημοτικό Συμβούλιο, να δω πολύ πιο ολιστικά τα προβλήματα και τις ανάγκες της πόλης που γεννήθηκα, μεγάλωσα και φοίτησα στα σχολεία της. Αγαπάς διαφορετικά τον τόπο σου όταν εκπροσωπείς κομμάτι των κατοίκων της και αγωνίζεσαι μαζί τους για τα μεγάλα και τα μικρά. Να μάθεις τη λειτουργία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, τα όριά της, να αντιπαρατεθείς.
Ακόμα θυμάμαι τη στιγμή επιλογής του σχήματος να διαδεχθώ τη Μελίνα Αλεφαντή και το συνακόλουθο βάρος να σταθώ έστω και στο ίδιο ύψος. Θυμάμαι ακόμα ότι τότε ήμουν μεταπτυχιακός φοιτητής στη Νομική Σχολή και είχα χίλιες αμφιβολίες αν θα τα κατάφερνα.
Ρωτούσα, προβληματιζόμουν, διεκδικούσα το χώρο και το χρόνο που ποτέ δεν έχει η νέα γενιά ακόμα κι αν αποφασίζουν για το μέλλον της ισόβιοι- πάντα άντρες- αρχηγοί παρατάξεων με στήριξη από τα μεγάλα κυβερνητικά κόμματα.
Ήταν πυκνά αυτά τα 4 χρόνια, με ενδιάμεση αλλαγή Δημάρχου-αλλά όχι πολιτικής- στο Δήμο Αγίας Παρασκευής. Από την αυταρχική δεξιά Διοίκηση Ζορμπά, σε αυτή του Μυλωνάκη με την αποθέωση του ιδιωτικού έναντι του δημοσίου, της επικοινωνιακής πολιτικής και του εκσυγχρονιστικού νεοφιλελευθερισμού.
Ήταν 4 χρόνια με πολλές στιγμές χαραγμένες στη μνήμη μου. Ποιος μπορεί να ξεχάσει το μπλοκάρισμα πλειστηριασμών της πρώτης κατοικίας συμπολιτών μας, τις πορείες γειτονιάς για φλέγοντα ζητήματα όπως η ακρίβεια και τα ενοίκια, το έγκλημα στα Τέμπη, τον αντισυνταγματικό Νόμο για τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια.
Ακόμα έχω στο μυαλό μου την εικόνα της κατάμεστης αίθουσας εκδηλώσεων του 3ου Γυμνασίου με τεράστια συνέλευση των κατοίκων Κοντοπεύκου για το Αμαξοστάσιο, ακόμα ηχεί στα αυτιά μου το ‘’ευχαριστώ’’ των εγκλωβισμένων από τα χιόνια της ‘’Ελπίδας’’ οδηγών στη Δουκίσσης Πλακεντίας όταν το Φυσάει Κόντρα έκανε δράση αλληλεγγύης, ακόμα έχω τη φωτογραφία των εργαζομένων στους Παιδικούς Σταθμούς όταν μετά από πίεση ανανεώθηκαν οι συμβάσεις τους.
Είναι ακόμα η μυρωδιά του καθαρού αέρα στις δεντροφυτεύσεις στο λόφο Τσακού, οι τεκμηριωμένες προτάσεις μας για την αντιμετώπιση της έμφυλης κι ενδοοικογενειακής βίας στο Δημοτικό Συμβούλιο, το περσινό καλοκαίρι τοπικών αγώνων για το δημόσιο χαρακτήρα του μικρού πάρκου στην Αγίας Τριάδος και Ψαρών.
Αυτά τα 4 χρόνια η ζωή μας άλλαξε πολύ. Σημαδεύτηκε για πάντα από τις 57 ψυχές στις ράγες της ιδιωτικοποίησης και της διαφθοράς και τις μεγαλειώδεις απεργίες, από την επαναφορά του εφιάλτη του πολέμου στην Ευρώπη, τη γενοκτονία και την Αντίσταση του ήρωα λαού της Παλαιστίνης, την κυβέρνηση της ΝΔ να επιτίθεται σε κεκτημένα και να θέλει δουλειά πολλή για να γυρίσει ο ήλιος στην κοινωνία μας.
Αυτό, λοιπόν είναι η επιστολή παραίτησής μου από το Δημοτικό Συμβούλιο. Μέσα από μια μαζική δημοκρατική συνέλευση ως Φυσάει Κόντρα αποφασίσαμε στο πλαίσιο εναλλαγής η σκυτάλη να περάσει στη Λίνα(Βασιλική) Πέτοβιτς, μια νέα και μαχητική εργαζόμενη μηχανικό απόφοιτη του 3ου Λυκείου Αγίας Παρασκευής και εν συνεχεία της Σχολής ΣΕΜΦΕ του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου. Είμαι απολύτως σίγουρος ότι θα ανταποκριθεί στα καθήκοντα γιατί για το Φυσάει Κόντρα όσα πετυχαίνουμε είναι πρωτίστως ομαδική δουλειά.
Ομαδική κι ενωτική δουλειά μπροστά στα στοιχήματα της επόμενης περιόδου, την αξιοποίηση του κτήματος Σιστοβάρη για τις πολιτιστικές ανάγκες της πόλης, την εμβάθυνση των σχέσεών μας με τους τοπικούς Συλλόγους, τη μάχη για τους δημόσιους χώρους, όσα δρομολογεί η κυβέρνηση για τη διαχείριση των σκουπιδιών από τους ΟΤΑ, το επόμενο τεύχος του όμορφου Ανέμου.
Θέλω με συγκίνηση να ευχαριστήσω για όλα αυτά τα 4 χρόνια πρωτίστως τους γονείς μου που αντέχουν την ‘’τρέλα’’ μου, τους πολύ κοντινούς, παιδικούς μου φίλους που πρήζω ότι η πολιτική είναι η ίδια μας η ζωή. Μέσα από αυτή την εμπειρία γνώρισα ανθρώπους, συμπορεύτηκα και μπορώ να πω ότι έχω κάνει νέους φίλους.
Ευχαριστώ όμως πολύ και όλα τα μέλη, τους φίλους, κάθε προοδευτικό άνθρωπο που συμπορεύεται μαζί μας καθώς και τους ψηφοφόρους του Φυσάει Κόντρα για τη στήριξη! Όλες κι όλοι μαζί το μεγαλώσαμε και θα το φτάσουμε ακόμα πιο ψηλά. Ταβάνι μας τα άστρα, με το αγαπημένο περιοδικό μας, τον Άνεμο ανα χείρας.
Ευχαριστώ όμως και αρκετούς εκ των συναδέλφων στο ΔΣ για το ήθος τους και την εμπειρία που αποκόμισα.
Δε λέμε αντίο αλλά εις το επανιδείν. Αξίζει όμως και μια υπόσχεση, συλλογική και ατομική. Είμαστε εδώ και θα είμαστε μπροστά σε κάθε τοπικό αγώνα για την πόλη και τη ζωή που μας αξίζει. Αυτό θα κάνω κι εγώ κάθε μέρα στην πόλη από κάθε μετερίζι ως μέλος του Φυσάει Κόντρα και κάτοικος Κοντοπεύκου-Παραδείσου Αγίας Παρασκευής Πολλές φορές το τέλος και η αρχή ενός κύκλου είναι δυσδιάκριτα κι αυτό έχει τη δική του σημασία.
Σας ευχαριστώ!
Παναγιώτης Αντωνίου
