«Οὐδείς ἐστιν ὃς ἀφῆκεν οἰκίαν ἢ ἀδελφοὺς ἢ ἀδελφὰς ἢ πατέρα ἢ μητέρα ἢ γυναῖκα ἢ τέκνα ἢ ἀγροὺς ἕνεκεν ἐμοῦ καὶ ἕνεκεν τοῦ εὐαγγελίου, ἐὰν μὴ λάβῃ ἑκατονταπλασίονα νῦν ἐν τῷ καιρῷ τούτῳ οἰκίας καὶ ἀδελφοὺς καὶ ἀδελφὰς καὶ πατέρα καὶ μητέρα καὶ τέκνα καὶ ἀγροὺς μετὰ διωγμῶν, καὶ ἐν τῷ αἰῶνι τῷ ἐρχομένῳ ζωὴν αἰώνιον». (Μκ. 10, 29-30).
Είναι αψευδής αυτός ο λόγος του Κυρίου. Σας βεβαιώνω ότι, όταν άφησα τα παιδιά µου και τα εµπιστεύτηκα στον Θεό, Εκείνος τα φρόντισε. Τα παιδιά µεγάλωσαν σωστά και νοµίζω ότι εγώ δεν θα µπορούσα να τα φροντίσω τόσο καλά. Και ο Κύριος µου έδωσε εκατό φορές περισσότερα παιδιά. Μου έδωσε όλους εσάς. Μου έδωσε τις καρδιές σας, διότι γνωρίζω πόσο µε αγαπάτε και εγώ ανταποκρίνοµαι στην αγάπη σας µε τη δική µου θερµή αγάπη. Τόσο πολλά παιδιά µου έδωσε ο Θεός!…
Και τα δικά σας παιδιά πρέπει να είναι µορφωµένα. Μόνο να µην περιορίζεται η µόρφωση και η αγωγή τους στην έξωθεν σοφία, στη σοφία αυτού του κόσµου. Να µαθαίνουν ταυτόχρονα την άνωθεν σοφία και την ανώτατη αλήθεια. Να µαθαίνουν το νόµο του Θεού και τις εντολές του Χριστού, να µαθαίνουν την ευλάβεια, πώς να έχουν πάντα τη µνήµη του Θεού και τη σωστή χριστιανική οδό. Μόνο τότε δεν θα χαθούν τα παιδιά σας στις οδούς της ανθρώπινης σοφίας, µόνο τότε πάνω απ’ όλα θα έχουν πάντα τη χριστιανική σοφία, τη γνώση του Θεού.
Μ’ αυτόν τον τρόπο λοιπόν πρέπει να διαπαιδαγωγούµε τα παιδιά µας.
Θα δώσετε λόγο ενώπιον του Θεού για τα κακά παραδείγµατα που δίνετε στα παιδιά σας, για τους καυγάδες που γίνονται µπροστά στα µάτια τους, για τις φλυαρίες που ακούνε να λέτε.
Αν εσείς οι ίδιοι το κάνετε αυτό, τότε τα παιδιά σας τι µπορούν να µάθουν από σας;
Εξ απαλών ονύχων πρέπει να αρχίζουµε την αγωγή, διότι µόνο σε πολύ µικρή ηλικία τα παιδιά αποδέχονται µε ευκολία νουθεσίες και προτροπές. Η ψυχή τους είναι σαν το κερί µαλακή, όπου κάθε δικός σας λόγος ή πράξη µένουν, και τα καλά και τα άσχηµα παραδείγµατα, λόγος αγαθός ή αισχρός.
«Μικρός βλαστός, όπου τον γέρνεις τέτοια κλίση θα πάρει· ένα καινούριο δοχείο αν θα εκπέµπει µυρωδιά ή κακοσµία εξαρτάται από το µε τι θα το γεµίσετε, βάζοντας µέσα είτε αρώµατα είτε ακαθαρσίες» (Αγ. Τύχων του Ζαντόνσκ).
Μητέρα, το πιο αγαπηµένο πρόσωπο για το παιδί, πηγή στοργής και τρυφερότητας, στέκεται προσευχόµενη µπροστά στην εικόνα του Χριστού. Το παιδί κοιτάζει πότε αυτήν και πότε την εικόνα και δεν έχει ανάγκη από µακρές εξηγήσεις για το τι σηµαίνει αυτό. Να, αυτό είναι το πρώτο σιωπηλό µάθηµα της θεογνωσίας. Αυτό είναι το πρώτο και το πιο σηµαντικό µάθηµα της ευλάβειας. Τέτοια µαθήµατα µπορείτε και πρέπει πάντα να δίνετε στα παιδιά σας.
∆εν υπάρχει για τη µητέρα καθήκον µεγαλύτερο και έργο ιερότερο, για το όποιο αυτή φέρει ευθύνη ενώπιον του Θεού, απ’ αυτό της ανατροφής των παιδιών. Στον Θεό θα δώσετε λόγο αν αµελήσετε αυτό το έργο. Και από τώρα θ’ αρχίσουν τα βάσανά σας και θα ρίχνετε πικρά δάκρυα και θα αναστενάζετε βλέποντας τα παιδιά σας.
Λοιπόν, «Ὁρᾶτε μὴ καταφρονήσητε ἑνὸς τῶν μικρῶν τούτων». (Ματ. 18, 10) Να φροντίζετε τα παιδιά σας, να είστε γι’ αυτούς παράδειγµα της γνήσιας χριστιανικής ζωής και η ευλογία του Κυρίου στους αιώνες των αιώνων θα είναι σ’ όλους εσάς και στα παιδιά σας.
Ο Άγιος Λουκάς επίσκοπος Κριµαίας στο παρόν κείµενο καταθέτει κάποιες απόψεις. Η χάρις του Κυρίου θεωρείται δεδοµένη. Οι απόψεις είναι επίκαιρες και πάντα (πρέπει να) προβληµατίζουν αλλά και την Πολιτεία και κάθε πολίτη που αισθάνεται και είναι υπεύθυνος. Η νιότη είναι το µέλλον κάθε οικογενείας αλλά και του τόπου. Υποχρέωσις ηµών των µεγάλων, από οποιοδήποτε µετερίζι, να διαπαιδαγωγούµε σωστά τους νέους.
Μυργιώτης Παναγιώτης
Μαθηµατικός
Το απόσπασµα από το βιβλίο
«∆ιδαχές Αγίου Λουκά Κριµαίας».
Εκδόσεις «Ορθόδοξος Κυψέλη» Θεσσαλονίκη
