Γράφει ο Δημήτρης Μαυράκης, Διευθυντής του Κέντρου Ενεργειακής Πολιτικής και Ανάπτυξης (ΚΕΠΑ), Coordinator BSEC-GEN και UNAI Hub SDG7.
Με τις ευρωεκλογές να απέχουν λιγότερο από ένα μήνα, η πολιτική αντιπαράθεση εξελίσσεται σε υψηλούς τόνους. Αρχηγοί κομμάτων και βουλευτές του ελληνικού κοινοβουλίου, μαζί με μέλη της κυβέρνησης, κυριαρχούν στον πολιτικό διάλογο με περιοδείες, δηλώσεις και καταγγελίες.
Περιέργως, άφωνοι και άφαντοι παραμένουν οι απερχόμενοι Έλληνες ευρωβουλευτές με τους επικεφαλής των ομάδων τους.
Ο πρωθυπουργός οργώνει κυριολεκτικώς την χώρα υποστηρίζοντας τα πεπραγμένα της δεύτερης θητείας του, επισημαίνοντας την ανάγκη το αποτέλεσμα της εκλογικής αναμέτρησης να επιβεβαιώσει την ισχύ της εντολής άσκησης της εξουσίας που έχει λάβει από τις πρόσφατες εκλογές και την επίσης πρόσφατη ψήφο εμπιστοσύνης του ελληνικού κοινοβουλίου.
Υπάρχουν και τα κόμματα της αντιπολίτευσης, που επιτίθενται στην κυβέρνηση για θέματα εσωτερικής πολιτικής και συναρτούν το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών με την παραμονή του πλειοψηφούντος κόμματος στην εξουσία.
Όμως αν το σύνολο του πολιτικού κόσμου και ιδιαιτέρως η αντιπολίτευση δεν ευρίσκεται σε κάποιο καθεστώς παράκρουσης, τότε δύσκολα μπορεί να εξηγηθεί αυτή η συμπεριφορά.
Εκλογές για το εθνικό κοινοβούλιο έγιναν προσφάτως, πριν μερικούς μήνες. Η λαϊκή εντολή υπήρξε σαφής και δεν αμφισβητήθηκε. Όσο αν αρέσει ή δεν αρέσει στην αντιπολίτευση, η κυβέρνηση έχει πρόσφατη εκφρασμένη την εμπιστοσύνη της πλειοψηφίας των μελών του κοινοβουλίου.
Εκλογές θα γίνουν όταν προβλέπει το Σύνταγμα και όχι όπως προτείνει για λόγους εντυπώσεων ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Αν κάποιοι από τους πολιτικούς αρχηγούς δεν έχουν διαβάσει το Σύνταγμα, είναι υποχρέωσή τους να διαθέσουν λίγο από τον πολύτιμο χρόνο που δαπανούν στα ΜΜΕ, για να το διαβάσουν.
Αυτές λοιπόν οι εκλογές, αν δεν πρόκειται για κάποια παρανόηση, γίνονται για την ανάδειξη των μελών του Ευρωκοινοβουλίου, για θέματα του οποίου θα έπρεπε οι υποψήφιοι συμπολίτες μας να επιχειρηματολογούν και όχι για θέματα εσωτερικής πολιτικής, ως εάν έχουμε εθνικές εκλογές.
Με τους λαούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης να ευρίσκονται στο κέντρο μιας διαρκούς, επικίνδυνης και καταστροφικής περιδίνησης, οι υποψήφιοι ευρωβουλευτές μας ΑΡΝΟΥΝΤΑΙ να παρουσιάσουν τις θέσεις και τις προτάσεις τους, αν φυσικά έχουν.
Ζητούν όμως από τους πολίτες να προσέλθουν στις εκλογές και να ψηφίσουν. ΠΟΙΟΥΣ και ΓΙΑΤΙ;
Η Ευρωπαϊκή Ένωση ευρίσκεται σε πολεμική σύγκρουση στην Ουκρανία με τη Ρωσική Ομοσπονδία. Κάποιοι ομιλούν ακόμη και για την προοπτική πυρηνικής αναμέτρησης.
Οι υποψήφιοί μας τι λένε; Συμφωνούν; Διαφωνούν;
– Στα χρόνια πού πέρασαν, στη διάρκεια της θητείας του προηγούμενου ευρωκοινοβουλίου, αλλά και σε αυτά που έρχονται, οι οικονομικές επιπτώσεις από αυτή την πολεμική σύγκρουση και τις παγκόσμιες ανακατατάξεις, μας επηρεάζουν όλους.
Οι υποψήφιοί μας τι λένε; Συμφωνούν; Διαφωνούν; Έχουν κάτι να προτείνουν;
– Η Ευρωπαϊκή Ένωση χάνει έδαφος στον παγκόσμιο ανταγωνισμό και ακούγονται φωνές για την ανάγκη μεγάλων αλλαγών. Εκθέσεις όπως αυτές του Ντράγκι και του Λέττα επισημαίνουν το πρόβλημα και προτείνουν λύσεις.
Οι υποψήφιοι μας τι λένε; Συμφωνούν; Διαφωνούν; Έχουν κάτι να προτείνουν;
– Η Κλιματική Αλλαγή δείχνει τα δόντια της. Οι υποψήφιοί μας τι λένε; Είναι υπαρκτή ή μήπως τα ακραία καιρικά φαινόμενα αποτελούν γεννήματα φαντασίας κάποιων; Συμφωνούν; Διαφωνούν; Έχουν κάτι να προτείνουν;
– Η Επιτροπή αποκλείει την χρηματοδότηση του Φυσικού Αερίου, ως ενδιάμεσου καύσιμου και επομένως δυσχεραίνει την προοπτική εξόρυξης ελληνικού Φυσικού Αερίου. Ανέχεται όμως την εξόρυξη και χρήση άνθρακα από τη Γερμανία και την Πολωνία.
– Οι πυρκαγιές στα δάση, οι πλημμύρες και τα ακραία καιρικά φαινόμενα εντείνονται, με τα θεσμικά και χρηματοδοτικά εργαλεία να υστερούν στην αντιμετώπισή τους.
Οι υποψήφιοί μας τι λένε; Συμφωνούν; Διαφωνούν; Έχουν κάτι να προτείνουν;
– Η Μέση Ανατολή φλέγεται, ο πόλεμος στην Παλαιστίνη μαίνεται με χιλιάδες νεκρούς, οι γραμμές εμπορικών μεταφορών από τον Ειρηνικό προς την Μεσόγειο απειλούνται και η Κύπρος παραμένει ως διαρκής και «χαίνουσα πληγή» αξιοπιστίας και αλληλεγγύης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι χώρες της περιοχής, του Εύξεινου Πόντου και της Κασπίας μετεωρίζονται ανάμεσα στην προοπτική ένταξή τους στην Ε.Ε. και σε προοπτικές πολεμικών συγκρούσεων με τους γείτονες τους.
Για όλα αυτά οι υποψήφιοί μας τι σκέπτονται; Συμφωνούν; Διαφωνούν; Προτείνουν κάτι;
Επί τέλους, σε λίγες ημέρες θα γίνουν εκλογές, τι λένε όλες αυτές οι εγχώριες «κοσμικές» διασημότητες του αθλητισμού, του θεάτρου, των ΜΜΕ και του διαδικτύου;
Έχουν κάτι να προτείνουν; Αν ναι, γιατί σιωπούν; Αν όχι, γιατί δεν αφήνουν τους ελάχιστους που είναι στους συνδυασμούς τους να μιλήσουν; Διότι χωρίς καμμία αμφιβολία ένας μικρός αλλά πολιτικά ενήμερος αριθμός υποψηφίων υπάρχει σε όλους τους συνδυασμούς. Μόνο που δεν έχουν καμμία ελπίδα να εκλεγούν, αφού πνίγονται από τη φλυαρία των εκπροσώπων του τίποτε.
Αν λοιπόν ο προεκλογικός αγώνας δεν γίνεται για να εκλεγούν άξιοι εκπρόσωποι που θα μας εκπροσωπήσουν, εμείς οι άλλοι γιατί να πάμε να ψηφίσουμε;
Μας λένε ότι αυτό είναι το δημοκρατικό καθήκον του πολίτη. Σύμφωνοι. Αλλά αν αυτό είναι το καθήκον των πολιτών, γιατί και οι υποψήφιοι ηγέτες μας δεν μας λένε τι προτίθενται να κάνουν στο Ευρωκοινοβούλιο; Γιατί βεβαίως πρέπει πρώτα αυτοί να προτείνουν και ύστερα οι πολίτες να αποφασίσουν.
Αν οι πρώτοι αρνούνται ή ακόμη χειρότερα δεν μπορούν να προτείνουν, οι δεύτεροι γιατί να συμμετάσχουν στον ευτελισμό μιας τόσο σημαντικής διαδικασίας.
Αν πάλι τα ποσοστά αποχής είναι μεγάλα, μήπως αυτό «βολεύει» όλους αυτούς που δήθεν ενδιαφέρονται να μας εκπροσωπήσουν στο Ευρωκοινοβούλιο;
Τελικά τι τους ενδιαφέρει; Είναι δυνατόν το μόνο κίνητρο να είναι τα € 20.000 – 30.000 των συνολικών μηνιαίων εσόδων τους; Είναι;
Στις Δημοκρατίες την ευθύνη άσκησης της εξουσίας την έχουν οι δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις. Την ευθύνη όμως για τον έλεγχο της ομαλής λειτουργίας του πολιτεύματος την έχει η αντιπολίτευση. Η ποιότητα του ασκούμενου ελέγχου καθορίζει και την ποιότητα του πολιτεύματος σε μεγάλο βαθμό.
Δυστυχώς αυτή η ποιότητα απουσιάζει από τα κόμματα της αντιπολίτευσης και ιδιαιτέρως από αυτό της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Στις δύσκολες ημέρες που ζούμε και σε αυτές που έρχονται, ο κάθε ένας μας ας σκεφθεί αν αυτή είναι η ποιότητα της Δημοκρατίας που μας αξίζει, αν αυτή είναι η Ευρώπη που θέλουμε.
