Γράφει ο Δημήτρης Στρατούλης
Γραμματέας ΛΑΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ – ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ
Ο λαός, το περιβάλλον της Θεσσαλίας και ότι ζει και αναπνέει σ’ αυτήν βιώνουν μια τεράστια τραγωδία, με απώλειες σε ανθρώπινες ζωές, στον ζωικό και φυσικό πλούτο, σε σοδειές και στις περιουσίες. Μεγάλες περιοχές της έχουν κυριολεκτικά θαφτεί κάτω από τα λασπόνερα.
Οι πολιτικές ευθύνες των κυβερνήσεων αλλά και των τοπικών Αρχών, κυρίως της σημερινής κυβέρνησης και της Περιφέρειας Θεσσαλίας, είναι χρόνιες, εγκληματικές και απαράγραπτες. Η πλήρης ανυπαρξία αντιπλημμυρικών έργων και σχεδίου αντιμετώπισης ακραίων καιρικών φαινομένων και κρίσεων από την Πολιτεία οδήγησαν σ’ αυτήν την πρωτοφανή και ανυπολόγιστη σε ζημιές καταστροφή.
Οι πλημμύρες με τις τεράστιες ζημιές των προηγούμενων ετών, ιδιαίτερα από το καιρικό φαινόμενο ΙΑΝΟΣ, έκρουσαν ηχηρά τον κώδωνα κινδύνου, αλλά η κυβέρνηση Μητσοτάκη έκανε πως δεν τον άκουσε. Δεν θωράκισε τη Θεσσαλία, αλλά προτίμησε να συνεχίσει να μοιράζει τα εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ, που προορίζονταν για αντιπλημμυρικά έργα και έργα υποδομής, σε ολιγάρχες φίλους της, αδιαφορώντας για τον σχεδιασμό, την επάρκεια και την αποτελεσματικότητά τους. Άφησε τη Θεσσαλία, χωρίς τα αναγκαία έργα υποδομής και αντιπλημμυρικής προστασίας, με τον κρατικό μηχανισμό απροετοίμαστο και ανίκανο να αντιμετωπίσει τα προβλήματα και τις ανάγκες των πόλεων, των χωριών και των πολιτών, στις περιπτώσεις ακραίων ή όχι καιρικών φαινόμενων.
Η κυβέρνηση και η Περιφέρεια είναι υπεύθυνες για τις καταστραμμένες περιουσίες, το καταστραμμένο φυτικό και ζωικό κεφάλαιο και την καταστροφή εκατοντάδων επιχειρήσεων. Αφήνουν τους πληγέντες στο έλεος των καταστροφών, εγκλωβισμένους στα λασπόνερα, χωρίς νερό, ρεύμα, τρόφιμα, φάρμακα, χωρίς σχέδιο και καμία επικοινωνία. Βρισκόμαστε μπροστά σε μια ανυπολόγιστη περιβαλλοντική καταστροφή, με κίνδυνο να οδηγηθούμε άμεσα σε υγειονομική και επισιτιστική κρίση.
Χρειάζεται ΤΩΡΑ να δημιουργηθούν από την κυβέρνηση χώροι και δομές φιλοξενίας που θα στεγάσουν με αξιοπρέπεια τους πλημμυροπαθείς και να τους παρασχεθούν, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, παροχή τροφίμων, ρουχισμού, ειδών υγιεινής και πρώτης ανάγκης. Να υπάρξει άμεση αποκατάσταση των καταστραμμένων υποδομών (δρόμοι, δίκτυα νερού, ηλεκτρικού ρεύματος, τηλεπικοινωνιών κ.λπ.). Να παρθούν επειγόντως μέτρα περισυλλογής των νεκρών ζώων, προστασίας της δημόσιας υγείας, οικονομικής ενίσχυσης των πληγέντων, εκτίμησης των καταστροφών και αποζημίωσης, λόγω απώλειας των εισοδημάτων και περιουσιών τους.
Το «επιτελικό κράτος», η «κυβέρνηση των αρίστων», κάηκαν στον Έβρο και πνίγηκαν στα λασπόνερα του θεσσαλικού κάμπου. Τα μέτρα αποκατάστασης που εξήγγειλε ο πρωθυπουργός αποτελούν κοροϊδία προς τον θεσσαλικό λαό. Αποδεικνύουν για άλλη μια φορά ότι αυτή η κυβέρνηση δεν έχει καμία επαφή με την πραγματικότητα. Ότι αυτό που την ενδιαφέρει είναι, κυρίως, η εξυπηρέτηση των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων και των ολιγαρχών που τη στηρίζουν με τα ΜΜΕ που έχουν στην ιδιοκτησία τους. Ο μοναδικός τομέας στον οποίο επιδεικνύει ικανότητα και αποτελεσματικότητα, όπως αποδείχθηκε και πάλι τις προηγούμενες ημέρες με τη ρίψη χημικών κατά των διαδηλωτών έξω από την Περιφέρεια Θεσσαλίας, είναι η αστυνομική καταστολή και η βία.
Ο πρωθυπουργός δεν πρέπει να κρύβεται πίσω από τις υπαρκτές ευθύνες των περιφερειακών και δημοτικών Αρχών. Ο ίδιος και η κυβέρνησή του έχουν τις βασικές και εγκληματικές πολιτικές ευθύνες για την ανεπάρκεια του κρατικού μηχανισμού να αντιμετωπίσει τις φυσικές καταστροφές και τις τραγικές συνέπειές τους για τον λαό και τη χώρα.
Οι κάτοικοι της Θεσσαλίας, ο λαός και η νεολαία μόνο με συλλογικούς αγώνες διαμαρτυρίας και διεκδίκησης μπορούν να σταματήσουν τη συντελούμενη πρωτοφανή κοινωνική, οικονομική και οικολογική καταστροφή στη Θεσσαλία και στη χώρα μας.
Τα μέλη και οι φίλοι της ΛΑΕ-ΑΑ σε όλη τη χώρα, μακριά από οποιουσδήποτε σχεδιασμούς μικροπολιτικής εκμετάλλευσης της τραγωδίας που βιώνει ο θεσσαλικός λαός, συμμετέχουν ενεργά σε πρωτοβουλίες και δράσεις κοινωνικής αλληλεγγύης και εθελοντικής προσφοράς, για την αντιμετώπιση των τεράστιων προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι πλημμυροπαθείς και οι τόποι κατοικίας και εργασίας τους.
Η οργή μας να γίνει θέληση για συλλογικούς ενωτικούς αγώνες διαμαρτυρίας και διεκδίκησης για την προστασία της υγείας, της ζωής και του περιβάλλοντος και για την πιο πλατιά, ανιδιοτελή και έμπρακτη κοινωνική αλληλεγγύη σε αυτούς που την έχουν ανάγκη.
