Γράφει ο Αντιναύαρχος (εα) Γ. ΤΣΟΓΚΑΣ ΠΝ, Εκτελεστικός Διευθυντής Στρατηγικής και Στρατηγικής Επικοινωνίας Κέντρου Αριστείας ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ.
Σε συνέχεια πρόσφατης ανάλυσής μου για τον πόλεμο των «συγκοινωνούντων δοχείων1» οι εξελίξεις της τελευταίας εβδομάδος επιτάσσουν μια περιληπτική πλην όμως επί της ουσίας εξέταση των εξελίξεων του πολέμου στη Γάζα και μια πιο σύντομη στην Ουκρανία.
Την επομένη κιόλας της εν λόγω ανάλυσης, γίνεται ένοπλη επίθεση στην αυτοκινητοπομπή του προέδρου Αμπάς! Την ίδια στιγμή και μάλλον ατυχώς, ο κ. Νετανιάχου δήλωνε ότι το Ισραήλ θα αναλάβει τη γενική ευθύνη για την ασφάλεια της Λωρίδας της Γάζας, δήλωση που ήγειρε αντανακλαστικά στον αραβικό κόσμο αλλά και σε χώρες του δυτικού. Μετά από πιο ώριμη προσέγγιση, προέβη σε αναθεώρηση, δηλώνοντας ότι το Ισραήλ δεν θα κυβερνήσει ούτε θα επιβάλει κατοχή στη Γάζα! Παράλληλα οι ΗΠΑ θέλουν την παλαιστινιακή Αρχή να είναι αυτή που θα κυβερνήσει στη Γάζα, με τον πρωθυπουργό του Ισραήλ να επιβεβαιώνει ότι οι στόχοι που έχει θέσει (για την εμπλοκή μέχρι της ολοκληρωτικής εκκαθαρίσεως της Χαμάς) δεν έχουν χρονικό ορίζοντα. Παράλληλα άμαχοι και στρατιώτες συνεχίζουν να χάνονται κατά εκατοντάδες σε καθημερινή βάση.
Οι εξελίξεις πάντως στο βόρειο τμήμα της Γάζας (μεγάλη καταστροφή, μετακινήσεις πληθυσμών, διάδρομος τέτοιος που μάλλον θα αποτελέσει μια ζώνη ασφαλείας (buffer zone) κ.λπ.) εκλαμβάνονται ως «προσωρινή κατοχή» της περιοχής και η ιστορία των περιπτώσεων αυτών έχει δείξει ότι ουδέν μονιμότερον του προσωρινού!
Η πρωτοβουλία των Παρισίων να συγκαλέσει διεθνή σύσκεψη για τη Γάζα εκτιμάται ότι κινήθηκε στη σωστή κατεύθυνση. Παρόλη τη μεγάλη συμμετοχή ηγετών, το Ισραήλ δεν συμμετείχε (σ.σ. η Τουρκία συμμετείχε με τον ΥΦ.ΥΠΕΞ). Πάντως δημοσιεύματα προ της Συνόδου που ήθελαν τον πρωθυπουργό της χώρας μας να πιέζεται να δεχθεί 100.000 εκτοπισμένους Παλαιστίνιους πρόσφυγες (επιδίωξη ΗΠΑ και Γαλλίας) εκ των μετά τη Σύνοδο ανακοινώσεων δεν επαληθεύονται.
Επ’ αυτού έχω να καταθέσω μια άποψη και μια πληροφορία. Η άποψη είναι ότι στη διπλωματία πολλά γίνονται αλλά δεν γράφονται, όπως και επίσης ότι πολλά γράφονται αλλά δεν γίνονται! Η πληροφορία είναι ότι ξενόγλωσσα σχολεία στη χώρα μας προετοιμάζονται να δεχθούν παιδιά από την ευρύτερη περιοχή (όχι μόνο από την Παλαιστίνη), γεγονός που προσωπικά μου εμπνέει ανησυχία περί διεύρυνσης του πολέμου (spill over). Απολύτως συναφής η τοποθέτηση του Ιρανού ΥΠΕΞ προς τον Καταριανό ομόλογό του ότι «η διασπορά του πολέμου στην ευρύτερη περιφέρεια είναι αναπόφευκτη», η οποία προσθέτω, ότι θα προκαλέσει αναγκαστικές μετακινήσεις πολιτών των χωρών (οι οποίοι ξέρουν πλέον το δρόμο προς την Ευρώπη μέσω… της Ελλάδος) και θα επιδεινώσει την ανθρωπιστική κατάσταση στην ευρύτερη περιοχή.
Συναφώς ο πρόεδρος Μακρόν κατηγορεί το Ισραήλ ότι σκοτώνει γυναικόπαιδα στη Γάζα για να λάβει την απάντηση του κ. Νετανιάχου ότι «τα εγκλήματα που διαπράττει σήμερα η Χαμάς στη Γάζα θα διαπράττονται αύριο στο Παρίσι, στη Νέα Υόρκη και παντού στον κόσμο». Καθίσταται απολύτως προφανές ότι αν η κρίση διευρυνθεί είτε στην ευρύτερη περιοχή του Κόλπου, είτε στην Ανατολική Μεσόγειο είτε ακόμη και στην Ευρώπη μέσω εξτρεμιστικών δράσεων και τρομοκρατικών ενεργειών κατά των Ευρωπαίων πολιτών, τότε τα «συγκοινωνούντα δοχεία» όχι μόνο αυξάνονται αλλά γίνονται και «παγκόσμια».
Παράλληλα και κατά την αντίληψή μου υπό συσχετισμό με το ζήτημα, η πρωθυπουργός της Ιταλίας κ. Μελόνι, υπέγραψε πρωτόκολλο με τον Αλβανό ομόλογό της Έντι Ράμα, βάσει του οποίου θα δημιουργηθούν δύο κλειστά κέντρα παραμονής «παράτυπων» (σ.σ. ΟΧΙ παράνομων) μεταναστών στην Αλβανία των 36.000 ατόμων, με έξοδα και διαχείριση της Ιταλίας, δηλώνοντας ότι η συμφωνία θέτει τρεις στόχους: την καταπολέμηση της διακίνησης ανθρώπων, την πρόληψη παράτυπων μεταναστευτικών ροών και τη δυνατότητα να υποδεχόμαστε, στην Ευρώπη, μόνον όποιον δικαιούται πραγματικά διεθνή προστασία». Επ’ αυτής υπήρξε αιφνιδιασμός της Ε.Ε. και των Ευρωπαίων ηγετών και λοιπών αξιωματούχων, αλλά και αντιδράσεις Αλβανών πολιτών. Με δεδομένη τη διαφθορά στη γείτονα, τη δράση κυκλωμάτων διακινητών και του οργανωμένου εγκλήματος, την απουσία (ηθελημένη στην προκειμένη περίπτωση) μιας ευνομούμενης τάξης Δικαίου, την έλλειψη επαγγελματικών ευκαιριών στη χώρα, το ότι η ανθρώπινη υπόσταση δεν αντέχει τις φυλακές τύπου «κλειστά κέντρα μεταναστών», εκφράζω φόβο ότι μεγάλος αριθμός των μεταναστών θα καταλήξει στη χώρα μας, από τα γνωστά στα κυκλώματα διακινητών περάσματα της ελληνοαλβανικής μεθορίου. Παράλληλα, όσο αυτά «αδειάζουν» προς τη χώρα μας, θα ξαναγεμίζουν με μέριμνα της Ιταλίας στο πλαίσιο της Ιταλοαλβανικής Συμφωνίας!
Οι θέσεις στο Παρίσι του πρωθυπουργού θα μπορούσε να είναι πιο διεκδικητικές υπό την έννοια της πληρέστερης αξιοποίησης των εθνικών δυνατοτήτων, μηχανισμών και εργαλείων (και σε ευρωπαϊκό επίπεδο), τουλάχιστον σε επιχειρησιακό επίπεδο. Σε πολιτικό επίπεδο πάντως η δυναμική εμπλοκή από κοινού με την Κύπρο αποτιμάται θετικά κυρίως για την Κύπρο, καθόσον το διπλωματικό κεφάλαιο που συσσωρεύει θα της χρησιμεύσει στη διευθέτηση / επίλυση των ζητημάτων της στο άμεσο μέλλον.
Για να μην αφήσουμε εκτός το άλλο «συγκοινωνούν δοχείο» την Ουκρανία, οι Ουκρανοί καταφέρνουν χτυπήματα στην Κριμαία (σ.σ. κατά την κατάληψη της Κριμαίας το 2014 να θυμίσω ότι «δεν είχε ανοίξει μύτη») εξουδετερώνοντας πολεμικά πλοία του ρωσικού στόλου. Άξιον προσοχής η αιφνιδιαστική επίσκεψη (δύο τέτοιες εντός μηνός) του κ. Πούτιν στο στρατηγείο που επιβλέπει τις επιχειρήσεις στην Ουκρανία. Αυτό από μόνο του αποτελεί φορέα εξελίξεων της κατάστασης στην περιοχή. Επίσης άξιο προσοχής είναι και η τοποθέτηση του πρ. Προέδρου ΗΠΑ ότι ο κ. Μπαίντεν οδηγεί σε αποφάσεις που ενέχουν τον κίνδυνο μιας πυρηνικής σύγκρουσης2.
Συνοψίζοντας και αφού οι εξελίξεις τις τελευταίες λίγες ημέρες ήταν και θα παραμείνουν καταιγιστικές, με τον ανθρώπινο πόνο να πρωτοστατεί αλλά να μην αγγίζει ακόμη τόσο έντονα τη διεθνή κοινότητα, εκφράζω την ευχή «είθε οι ημέρες αμάχων και εμπολέμων να περνούν τόσο γρήγορα όσο και των αρθρογράφων»!
