Γράφει οΓεώργιος Εμ. Δημητράκης
Η οικονομική κρίση την οποία βιώνει ο λαός μας, αλλά και πολλοί άλλοι λαοί της Ευρώπης και του κόσμου, δεν είναι μόνον το αποτέλεσμα εσφαλμένων πολιτικών των ηγεσιών των, αλλά παράλληλα και συνέπειες της πολιτικής εκείνων οι οποίοι για ιδιοτελείς και καιροσκοπικούς και μόνον λόγους καταστρατήγησαν τις παγκόσμιες Αξίες και τις Αρχές του Δικαίου, αλλά και την Αξιοπρέπεια των Λαών. Με τα γνωστά αποτελέσματα και τις βαρύτατες συνέπειες τις οποίες πληρώνει τώρα και η Πατρίδα μας.
Ο λαός μας ευρίσκεται σε απελπισία και απόγνωση, διότι η ανείπωτη ένδεια κτυπάει την πόρτα όλων μας. Και όταν ένας λαός υφίσταται όλα αυτά τα δεινά, επόμενο είναι να αδυνατεί να αμυνθεί απέναντι των άλλων που είναι υπεύθυνοι για την κατάντια του, αλλά και να υπερασπίζεται το Δίκαιο του. Φυσική συνέπεια της εξαπάτησής του, της υποτέλειας και εξάρτησής του από εκείνους που τον επιβουλεύονται, και ως γνωστόν, μάλιστα τον απειλούνε με τιμωρία, ταπείνωση και με διάφορες άλλες ποινές. Ο απελπισμένος χάνει τότε και τον προσανατολισμό του, την δύναμη να αντισταθεί, αλλά και την ελπίδα και το φως του.
Όμως υπάρχει η πιο όμορφη φρόνηση των λαών, η Δικαιοσύνη. Η κράτιστη των αρετών η οποία έχει την πηγή της μέσα εις την ανιδιοτέλεια και την ελευθερία της ψυχής. Δικαιοσύνη νοείται από τους μυθικούς χρόνους μέχρι σήμερα η ικανοποίηση του αποκαλούμενου γενικά, περί Δικαίου αισθήματος. Η Δικαιοσύνη έχει μόνον ηθικά και νομικά ερείσματα. Αυτό το περί Δικαίου αίσθημα εις το τέλος και κάποια στιγμή αφυπνίζει κάθε λαό. Διότι είναι πιο δυνατό, πιο ισχυρό και διαχρονικό από την πρόσκαιρη αδικία.
Παρακολουθούμε τώρα τελευταία μία αφύπνιση και εναντίωση εναντίον εκείνων οι οποίοι ευθύνονται για την κρίση η οποία ταλανίζει την Ευρώπη και την Πατρίδα μας. Διότι υπάρχουν όντως υπαίτιοι οι οποίοι ευθύνονται βαρύτατα για την μεγάλη κρίση εις την Ευρώπη, την οικονομική εξαπάτηση και κοινωνική εξαθλίωση, την επαίσχυντη ταπείνωση μερικών λαών της.
Διότι είναι ήδη από αρκετό καιρό γνωστόν, ότι κατά τα τελευταία 35 χρόνια το χρηματοπιστωτικό σύστημα της Ευρώπης, των ευημερούντων εκείνων ισχυρών οικονομιών Κρατών-Mελών της γηραιάς ηπείρου μας, κατέστρωσε ένα σχέδιο κατεύθυνσης τεραστίων κεφαλαίων προς τα Κράτη-Μέλη της Ε.Ε του Νότου. Θυμίζουμε ότι το Χρηματοπιστωτικό Σύστημα της Ε.Ε ελέγχεται εδώ και τέσσερες και πλέον δεκαετίες από την ισχυρότατη οικονομία της Γερμανίας, το τεράστιο ακαθάριστο εγχώριο προϊόν (ΑΕΠ) της οποίας ανέρχεται πλέον των 4.082 τρισεκατομμυρίων Ευρώ. Αυτό κατά παράβαση των Κανόνων της ΕΕ, όμως εν κατακλείδι και εν πλήρει γνώσει ασφαλώς των Κοινοτικών Οργάνων της Ε.Ε και της Ευρωζώνης εις τις Βρυξέλλες. Αλλά εν γνώσει αυτών και η δόλια πρακτική της κατεύθυνσης και διοχέτευσης των κεφαλαίων αυτών της τάξης των τρισεκατομμυρίων ευρώ προς τις χώρες του Νότου, όπου αναμενόμενο ήταν, όχι μόνον κατέστρεφαν συστηματικά τις οικονομίες των δανειοληπτριών χωρών, αλλά ταυτόχρονα ως μη εξυπηρετούμενα, καθιστούσαν τις χώρες αυτές εξαρτώμενες και υποχείριες εις τους εκβιασμούς των δανειστριών χωρών. Αυτή η δόλια πρακτική προκάλεσε την οικονομική κρίση εις την ΕΕ και την κατάρρευση της Ελλάδος, ιδιαιτέρως εξαιτίας της ευάλωτης και πολύ σαθρής Οικονομίας της, του αρρωστημένου, διεφθαρμένου, σάπιου κοινωνικο – οικονομικού και πολιτικού Συστήματος της. Μακροχρόνιες και αθεράπευτες παθογένειες της χώρας μας οι οποίες ήσαν επι δεκαετίες επίσης γνωστές εις το Χρηματοπιστωτικό Σύστημα της Ευρώπης, δηλαδή εις τους δανειστές, και ασφαλώς σε όλα τα Όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Όταν η κρίση εις την Ελλάδα έφθασε εις το απόγειο της, και μόλις προ 15 ετών εις το ευρωπαϊκό και διεθνές περιβάλλον ακούγονταν έντονες συζητήσεις για το GREXIT ή κινδύνου ενός οικονομικού ατυχήματος (Graccident) της χώρας μας από το Ευρώ και την Ευρωζώνη, ο πολύ γνωστός σε όλους μας, και περιέργως συμπαθής Jean-Claude Juncker, πρώην Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, παραδέχθηκε δημοσίως τα κάτωθι: «ότι γνώριζε από πολλά χρόνια πριν τις συνέπειες αυτής της «χρηματοδότησης(!)» της Ελλάδος, και που κατέληγαν τα κεφάλαια αυτά, και ότι δεν έκανε τίποτε, μέσω των Βρυξελλών, για να το σταματήσει, εξαιτίας των αντιδράσεων δύο (2) Κρατών-Μελών!» Υπαινισσόμενος, ως είναι ήδη γνωστόν, την Γερμανία και την Γαλλία. Μία ανερυθρίαστη μάλιστα δημόσια παραδοχή της ευθύνης για την καταστροφή της Ελλάδος. Η οποία όμως εκθέτει όλους τους υπεύθυνους απέναντι της Δικαιοσύνης.
Προ ολίγων και μόνον χρόνων συνέβη εις την Γερμανία το κάτωθι περιστατικό. Εις την μικρή πόλη Hamm, μόλις μερικά χιλιόμετρα μακριά από την πρωτεύουσα της περιοχής Μuenster, του μεγαλύτερου εις την Γερμανία Κρατιδίου της Ρηνανίας-Βεστφαλίας με πληθυσμό 17.93 εκατομμύρια κατοίκους και ένα υψηλό ΑΕΠ πλέον των 794 δις ευρώ, ένας τραπεζίτης χορηγούσε σε εκατοντάδες απλούς πολίτες μεγάλα στεγαστικά δάνεια, ενώ γνώριζε, ότι αυτοί δεν ήσαν σε θέση να τα εξυπηρετήσουν. Το σχέδιο του αποκαλύφθηκε, όταν οι δανειολήπτες, ως ήταν αναμενόμενο, όντως χρεοκόπησαν, τα σπίτια τους αγοράστηκαν πάμφθηνα από αχυράνθρωπους της Τράπεζας, με τεράστια κέρδη για αυτήν. Η Γερμανική Δικαιοσύνη τιμώρησε τον Tραπεζίτη σε πολυετή φυλάκιση.
Η Χώρα μας οφείλει τώρα να αντισταθεί και να αρνηθεί όχι μόνον την εξυπηρέτηση του χρέους, αλλά και να ζητήσει ευθύνες από τους εμπλεκόμενους δανειστές της, ως υπαίτιους για την εκ προθέσεως εξαπάτηση, καταστροφή και κατάρρευση της Πατρίδας μας. Οι οποίοι τώρα και ταπεινώνουν ανηλεώς μία ολόκληρη χώρα, και αναιδέστατα απαιτούνε από πάνω όχι μόνον την αποπληρωμή του «χρέους», αλλά και την εκποίηση όλου του εθνικού της πλούτου έναντι πινακίου φακής.
