Τυχαίο; Δε νομίζω!… Βρίσκομαι μακριά από το Μαρούσι σε μία «Σποράδα» (κατά κάποια τηλεστάρ). Ήρθα «ν’ αγιάσω», μα η… ψηφιακή ΑΜΑΡΥΣΙΑ δεν μ’ αφήνει διότι: η «πολιτική παιδεία & κουλτούρα» η οποία δημαρχεύει στο Μαρούσι, όσο πάει και ξεσαλώνει σαν δεκάχρονο αγοράκι, που το ξαμόλησαν «ελεύθερο» να παίξει, κι αυτό απ’ τη χαρά του που βρέθηκε σε μια πόλη ΓΕΜΑΤΗ με ενδιαφέροντα και πρωτόγνωρα «παιχνίδια», παριστάνει τον πολιορκητή…
ΤοποΓράφει η Θέμις Μαυραντή
● Πολιορκητής! Έτσι αισθάνεται, σαν τέτοιος ενεργεί και καμαρώνει. Κι αφού «πολιόρκησε» το αμαρτωλό καθ’ όλα «ΔΗΜΑΡΧΕΙΟΝ ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ» την «καταχρεωμένη» Κινητή και Ακίνητη ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ του Δήμου, κι ενώ επιχειρεί παντοιοτρόπως την ρήξη με το τρισάθλιο παρελθόν, σεργιανώντας πέρα-δώθε στους δρόμους του «Ιστορικού Εμπορικού Κέντρου» στο οποίο δραστηριοποιείται, μια μέρα, του βουλήθηκε να πολιορκήσει και την ΙΣΤΟΡΙΑ της πόλης. Δίνει λοιπόν ένα «σάλτο» σαν αυτούς που κάνει κάθε εξουσιαστής που σέβεται τον εαυτό του, κι αρχίζει το «ΕΡΓΟ»!…
● Επί τρία τέρμινα προσπαθεί να πείσει τους κατοίκους του Μαρουσιού, πως οι προκάτοχοί του ήταν τουλάχιστον άχρηστοι, τα Πολιτειακά και Πολιτισμικά τους κεκτημένα ανήκουν στη σφαίρα της φαντασίας κάποιων φανατικών «αντιπάλων» του και βεβαίως η ΙΣΤΟΡΙΑ και η ΠΑΡΑΔΟΣΗ τους θα πρέπει να… εκσυγχρονισθούν!..
● Το εικαστικό μόρφωμα στο έμπα του Δημαρχείου επί «Δημαρχείας» του -το οποίο καμαρώνει σαν «Αμαρυσία Άρτεμις»- είναι ένα δείγμα, το οποίο προοιώνιζε την… εργώδη συνέχεια!…
● Στη συνέχεια, με το θάρρος που του έδωσαν γηγενείς τινές, πήρε φόρα, «πολιόρκησε» το κατάκεντρο του πανάρχαιου Δήμου και εκεί «ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΕ» με περίσσια έπαρση την ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΑ-ΣΤΑΛΙΑΣ. Την στόλισε κι αυτήν με αγαλματίδιο φουστανελοφόρου «κορασίδος», την οποίαν απεκάλεσαν επίσης «Αμαρυσία Άρτεμι». Το αξιοθαύμαστο είναι, πως η μία από δαύτες είναι φτυστή η αδελφή του Σβατζενέγκερ, η άλλη είναι μικρογραφία μεταμφιεσμένου οπλαρχηγού του ’21, και το μόνο κοινό που είχαν, ήταν το κλεμμένο ονοματεπώνυμο.
● Και αυτό το «έργον», κατεγράφη επί «ΔΗΜΑΡΧΕΙΑΣ», τότε, που ο πολιορκητής δεν… ήξερε! Μετά, που του μάθαμε πέντε πράγματα, διόρθωσε ανορθογραφίες, έσβησε από τη μαρμάρινη στήλη με τα λιονταράκια βαρύγδουπες ψευδεπιγραφές, και εν τέλει απεκάλυψε -ξανά συγκινημένος- το 3ο μέχρι στιγμής άγαλμα της Αμαρυσίας Αρτέμιδος και αυτό του πέτυχε!
● Μετά, αποφάσισε να εντυπωσιάσει με ένα ακόμη μεγάλο «έργο». Έστησε στο Ηρώον της πόλης δύο μαρμάρινες πλάκες, πάνω στις οποίες αναγράφονται ονόματα… «Αθμονέων» (όπως λέγονταν οι κάτοικοι αυτού του Δήμου προ Χριστού) που… «έπεσαν» στις μάχες του 1821 μετά Χριστόν! Από τούτην την ιστορική νεοτερικότητα τεκμαίρεται, πως το: Βαστάτε Τούρκοι τ’ άρματα, το είπαν οι μετά Χριστόν κάτοικοι της περιοχής (οι γνωστοί ως Μαρουσιώτες) όταν «κάλεσαν» τους Αθμονείς από την εποχή του Θησέα, να έρθουν δια της χρονοπύλης που βρισκόταν στον Σωρό, να πολεμήσουν τους Τούρκους! Εκείνοι… ήρθαν «τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι», κάποιοι «έπεσαν» στις μάχες υπέρ Πίστεως και Πατρίδος καιαιαι…: «Να το βιβλίο» το μαρμάρινο στο Ηρώων της ΝεφελοΑθμονίας, για να μαθαίνει ο κόσμος τα σωστά! (Πού είσαι Αριστοφάνη!)
● Κι έτσι, «Επί… «ΔΗΜΑΡΧΕΙΑΣ», όσα γνωρίζαμε για τον Δήμο των Αθμονέων-Αμαρουσιωτών, ανατρέπονται δια της «ΠΑΤΟΥΛΙΑΔΟΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ», σε ξεχωριστό κεφάλαιο της οποίας, ό,τι έχει όνομα σ’ αυτόν τον Τόπο, θεωρείται «αεροβαφτισμένο». Γι’ αυτό, ξεκίνησε νέος γύρος «έργων»: Η «ΟΝΟΜΑΤΟΔΟΣΙΑ»! Η αρχή έγινε από την «ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΛΩΝΙΩΝ», η οποία «ακούει»(;) πλέον εις το όνομα «ΝΙΚΟΥ ΞΥΛΟΥΡΗ»!!!…
● Και θα κάνει κι άλλα τέτοια λέει! Τυχαίο; Δεν νομίζω!…
