Αποτελεί την αυτοδιοικητική πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για τον Δήμο Αθηναίων, ενόψει των δημοτικών εκλογών της 8ης Οκτωβρίου και ως επικεφαλής της δημοτικής κίνησης ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΟΛΗ αντιπαραθέτει την πολιτική και τα επιχειρήματά του με κύριο αντίπαλο τον νυν δήμαρχο Κώστα Μπακογιάννη, αλλά και αποδίδοντας ιδιαίτερη έμφαση στην αντιμετώπιση της ακροδεξιάς έξαρσης που παρατηρείται και πάλι στη «βαθιά» Αθήνα.
Ο πρώην βουλευτής Κώστας Ζαχαριάδης παραθέτει στην ΑΜΑΡΥΣΙΑ την οπτική και τις προτάσεις του για το παρόν και το μέλλον της πρωτεύουσας, εξαπολύοντας ταυτόχρονα τα πυρά του για τα πεπραγμένα της σημερινής δημοτικής Αρχής.
Συνέντευξη Γιάννης Μπεθάνης
Και ξαφνικά υποψήφιος για τον Δήμο Αθηναίων. Πώς προέκυψε η απόφαση αυτή και με ποιο σκεπτικό;
Είπα ναι σε μια μεγάλη πολιτική και προσωπική πρόκληση. Πιστεύω βαθιά ότι η Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι το κατεξοχήν μεγάλο πεδίο συγκλήσεων και συνεργασιών. Είναι το βήμα, για την ακρίβεια μπορεί να γίνει το βήμα, για σημαντικές πολιτικές και κοινωνικές συμμαχίες. Ακόμα περισσότερο όταν αυτή η πρόκληση αφορά την Αθήνα και τον Δήμο Αθηναίων. Η σημερινή δημοτική Αρχή μοιάζει ανίκανη να αντιληφθεί ακόμα και το τι συμβαίνει στην πόλη. Ποιες πρέπει να είναι οι προτεραιότητες και ποια τα προβλήματα. Τι σημαίνει για την Αθήνα, για την πρωτεύουσα της χώρας η ιστορία της, οι παραδόσεις της, ο πολιτισμός της, η καθημερινότητα των πολιτών, η λειτουργία της πόλης.
Ποιες θα είναι οι πρώτες κινήσεις σας αν εκλεγείτε δήμαρχος; Πού εστιάζετε τις πρώτες παρεμβάσεις σας;
Η τήρηση της νομιμότητας στη λειτουργία της πόλης και η προστασία του δημόσιου χώρου είναι οι προτεραιότητές μου. Για ένα μήνα μόνο, τον Αύγουστο του 2004, η Αθήνα λειτούργησε σαν ευρωπαϊκή πρωτεύουσα. Πού χάθηκε και γιατί αυτή η τεχνογνωσία και η εμπειρία; Η καθημερινή μικροπαραβατικότητα δυναστεύει την πόλη και τις επιπτώσεις της, τις αντιμετωπίζουμε κάθε μέρα όλοι οι πολίτες. Στρατηγικά τώρα, η προσοχή μου είναι στραμμένη στο μέλλον. Να φτιάξουμε μια πόλη, έναν δήμο ανθεκτικό και βιώσιμο, ικανό να αντιμετωπίζει τις νέες κρίσεις που έρχονται. Προτεραιότητά μου, επίσης, είναι η καθημερινή μάχη με την εξτρεμιστική ακροδεξιά και τους πυρήνες της που υπάρχουν και εξακολουθούν να δρουν στις παρυφές του κέντρου, στην «πίσω αυλή» της Αθήνας όπως λέει η ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΟΛΗ. Το βλέπουμε όλοι με την ενδεχόμενη υποψηφιότητα Κασιδιάρη. Πρέπει ο δήμος να είναι παρών με τις υπηρεσίες και τις δομές αλληλεγγύης του που υπήρχαν και διέλυσε ουσιαστικά η διοίκηση Μπακογιάννη. Για μένα αυτή η μάχη είναι πρωτίστως κοινωνική, είναι μάχη αλληλεγγύης και ένταξης των ανθρώπων που μένουν πίσω από τον άγριο ανταγωνισμό της εποχής μας. Και τα αιτήματά τους και οι βασικές ανάγκες τους, μεταξύ άλλων, ξεχνιούνται σε κάποιο συρτάρι του δήμου ή των δημοσίων υπηρεσιών. Η δημοκρατική Αθήνα οφείλει να απαντήσει δυναμικά, πολίτικά, ιδεολογικά, αλλά κυρίως κοινωνικά σε αυτά τα φαινόμενα.
Αναφερθήκατε στην υποψηφιότητα Κασιδιάρη. Σκοπεύετε να πάρετε κάποιες πρωτοβουλίες;
Οι ενέργειες και οι δηλώσεις μου έχουν ως στόχο την ευρεία κινητοποίηση της δημοκρατικής κοινότητας και δεν αφορά κατ’ αποκλειστικότητα την περίπτωση Κασιδιάρη, αλλά και στην αποκάλυψη της προσπάθειας να γυρίσουν οι καταδικασμένοι ναζιστές από την πίσω πόρτα του συστήματος στην πολιτική σκηνή της χώρας.
Είναι σαφές ότι η προεκλογική ρύθμιση στο «παρά πέντε» των εκλογών που ψήφισε η ΝΔ μαζί με το ΠΑΣΟΚ, εκ του αποτελέσματος απέτυχε. Η παρουσία των ΣΠΑΡΤΙΑΤΩΝ στη Βουλή το αποδεικνύει. Η απόφαση της κυβέρνησης να μην κατατεθεί σχέδιο νόμου για απαγόρευση καθόδου καταδικασμένων ναζιστών σε Δήμο ή Περιφέρεια είναι επίσης λάθος, πάνω σε ένα προηγούμενο λάθος. Το επιχείρημα «θα τεθεί σε αργία αν εκλεγεί», αφού έτσι προβλέπεται από τον ισχύοντα νόμο, έπρεπε κατά μείζονα λόγο να οδηγήσει σε αποκλεισμό και όχι να επιτρέπει κηρύγματα μίσους και σκοταδισμού στην πόλη που γέννησε τη Δημοκρατία και βρέθηκε υπό ναζιστική κατοχή την περίοδο 1941-1944, όπως συμβαίνει σήμερα στη Βουλή.
Είμαι διατεθειμένος να υποστηρίξω κάθε λύση προς αυτή την κατεύθυνση που προέρχεται από κάθε δημοκρατικό πολιτικό φορέα ή από την κοινωνία πολιτών με την οποία έχω καθημερινό διάλογο.
Πώς θα μπορούσε να γίνει η Αθήνα μια ασφαλής πόλη;
Ασφαλής πόλη, δημιουργική πόλη, λειτουργική πόλη είναι κατά τη γνώμη μου ένας ενιαίος άξονας ανάπτυξης για την Αθήνα. Η ασφάλεια πρέπει να αντιμετωπίζεται ως συλλογικό δημοκρατικό δικαίωμα στη ζωή και στην καθημερινότητα της πόλης. Στην προστασία της ζωής και της περιουσίας κάθε πολίτη στην προστασία και στη διεκδίκηση του δημόσιου χώρου, στην αποτροπή κάθε παραβατικότητας ακόμα και της μικροπαραβατικότητας που ταλαιπωρεί καθημερινά πολίτες και επισκέπτες. Κατά την άποψή μου, η ασφάλεια στην Αθήνα πρέπει να είναι η μεγάλη και συλλογική δημοκρατική διεκδίκηση, με τον Δήμο Αθηναίων πρωτοστάτη, αλλά όχι μόνο του.
Χρειάζεται να δημιουργήσουμε μια μεγάλη κοινωνική συμμαχία με φορείς επαγγελματικούς και επιστημονικούς, οργανώσεις της κοινωνίας πολιτών, ανεξάρτητες Αρχές αλλά και κυβερνητικούς φορείς, αστυνομία και πυροσβεστική με όλους όσους έχουν δυνάμεις και μπορούν να βοηθήσουν. Γιατί χρειάζονται μεγάλες δυνάμεις για να συγκρουστείς με τα κατεστημένα συμφέροντα, αλλά ακόμη και με τα εγκληματικά δίκτυα που λυμαίνονται την πόλη. Η σημερινή δημοτική Αρχή απλώς παρακολουθεί αμήχανη και ενίοτε σχολιάζει.
Τι εννοείτε;
Ανατρέξετε, για παράδειγμα, στην ανάρτηση του κ. Μπακογιάννη και την απάντησή του σε συνέντευξή του στην ΕΡΤ: «Μακάρι να υπάρξει στην Αθήνα κίνημα τραπεζοκαθισμάτων, είναι κίνημα νομιμότητας». Τη δήλωση αυτή θα μπορούσε να την κάνει οποιοσδήποτε δημότης της Αθήνας, εκτός από τον κ. Μπακογιάννη. Δείχνει να αγνοεί ή να ξεχνά ότι ο δήμος είναι ο θεματοφύλακας της νομιμότητας, ότι είναι δική του ευθύνη η διαφύλαξη των δικαιωμάτων των δημοτών, η διαφύλαξη και η προστασία του δημόσιου χώρου. Αυτή είναι η εμβληματική διαφορά στη νοοτροπία που έχουμε με τον κ. Μπακογιάννη: Αυτός θεατής, άπραγος και σχολιαστής ως δήμαρχος, εμείς θα εφαρμόσουμε το νόμο.
