Χριστιανική Δημοκρατία: Να γίνει αμέσως πράξη η προστασία των καμμένων δασικών περιοχών που προβλέπει το άρθρο 117 παρ. 3 του Συντάγματος

Με αφορμή την δέσμευση του Περιφερειάρχη Αττικής κ. Χαρδαλιά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι καμία Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) για τοποθέτηση ανεμογεννητριών και βιομηχανικών ΑΠΕ δεν πρόκειται να εγκριθεί στην Αττική σε προστατευόμενες, αναδασωτέες ή πληγείσες από πυρκαγιές περιοχές, η Χριστιανική Δημοκρατία εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση:

1. Μέχρι το μεσημέρι της Δευτέρας 3 Αυγούστου (ώρα 12:16) είχαν καεί στην δυτική Αττική και στη Βοιωτία περίπου 132.900 στρέμματα, σύμφωνα με τα δορυφορικά δεδομένα του ευρωπαϊκού μηχανισμού Copernicus EMS έως και τις 12:16 της Δευτέρας είχα καεί: (α) Στη Βοιωτία περίπου 30.900 στρέμματα και (β) στη Δυτική Αττική 102.000 στρέμματα, όπου κατά την προσπάθεια κατάσβεσης χάθηκαν δύο ανθρώπινες ζωές και πέρα από τις δασικές εκτάσεις καταστράφηκαν περιουσίες, και κάηκαν ζώα, σπίτια και αυτοκίνητα. Από το 2019 υπολογίζεται ότι έχουν και 450.000 στρέμματα δάσους μόνο στη Δυτική Αττική, σε σύνολο 590.000 συνολικής έκτασης δάσους και 1 εκ. στρεμμάτων συνολικής έκτασης της Περιφέρειας.

2. Σε σχέση με την καταστρεπτική αυτή πυρκαγιά ο Περιφερειάρχης Αττικής κ. Νίκος Χαρδαλιάς αναφέρει τα παρακάτω σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στις 8 Αυγούστου: «Τονίζω ξεκάθαρα πως καμία Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) για τοποθέτηση ανεμογεννητριών και βιομηχανικών ΑΠΕ δεν πρόκειται να εγκριθεί στην Αττική σε προστατευόμενες, αναδασωτέες ή πληγείσες από πυρκαγιές περιοχές. Ιδιαίτερα για τη Δυτική Αττική, έναν τόπο που έχει υποστεί τις βαριές συνέπειες των πυρκαγιών, η στάση μας είναι μία: ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ. Τα δάση και τα βουνά που επλήγησαν για μας δεν είναι «άδειος» χώρος στον χάρτη. Γι’ αυτό, δεν θα επιτρέψουμε καμία επιβαρυντική για το περιβάλλον δραστηριότητα. Είναι ένας τόπος που αγωνίζεται να αναγεννηθεί, ένας ανεκτίμητος πνεύμονας πρασίνου για ολόκληρη την Αττική».

3. Ο Περιφερειάρχης που πρόσκειται στην κυβερνητική παράταξη, με τη δήλωσή του αυτή, ενώ επανέλαβε τα αυτονόητα που με σαφήνεια προβλέπονται από τα άρθρο 117 παρ. 3 του Συντάγματος, ίσως άθελά του εξέθεσε μια πολύχρονη και συστηματική πολιτική αποδόμησης της προστασίας των καμμένων δασικών εκτάσεων προς όφελος των «αιολικών πάρκων» και των ανεμογεννητριών που κρατά πάνω από δεκαετία και εφαρμόζεται με ζήλο από τις κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας.

4. Από το 2012, με βάση την εισήγηση της κας Αικατερίνης Σακελλαροπούλου, μετέπειτα Προέδρου της Δημοκρατίας, το Συμβούλιο της Επικρατείας ήρθε με την υπ’ αριθ. 2499/2012 απόφαση να κρίνει ότι στα αναδασωτέα επιτρέπεται να εγκαθίστανται, όχι μόνο ανεμογεννήτριες αλλά και κάθε «έργο το οποίο αποβλέπει την εξυπηρέτηση ανάγκης με ιδιαίτερη κοινωνική, εθνική ή οικονομική σημασία». Και τούτο παρά την ξεκάθαρη, χωρίς αμφιλεγόμενες διατυπώσεις και κενά διατύπωση της παραγράφου 3 του άρθρου 117 του Συντάγματος: «Δημόσια ή ιδιωτικά δάση και δασικές εκτάσεις πoυ καταστράφηκαν ή καταστρέφονται από πυρκαγιά ή πoυ με άλλo τρόπo απoψιλώθηκαν ή απoψιλώνoνται δεν απoβάλλoυν για τo λόγo αυτό τo χαρακτήρα πoυ είχαν πριν καταστραφούν, κηρύσσoνται υπoχρεωτικά αναδασωτέες και απoκλείεται να διατεθoύν για άλλo πρooρισμό». Η διατύπωση αυτή δεν αφήνει κενά ή αμφιβολίες ώστε να υπάρχει περιθώριο για ερμηνεία από Δικαστήριο. Είναι προφανές από την σαφέστατη διατύπωση της συνταγματικής διάταξης ότι με τη 2499/2012 απόφασή του το ΣτΕ δεν ερμήνευσε, αλλά εκ των πραγμάτων αλλοίωσε το περιεχόμενο και τη σημασία της συνταγματικής διάταξης καθ’ υπέρβαση της αρμοδιότητας των Δικαστηρίων που είναι να ερμηνεύουν και όχι να ξαναγράφουν τους νόμους. Το ίδιο συνέβη με την εκ μέρους του “ερμηνεία” του άρθρου 16 του Συντάγματος, βάσει της οποίας επιτρέπονται τα ιδιωτικά “Πανεπιστήμια” στη χώρα. παρά το γεγονός ότι σύμφωνα με την παράγραφο 5 του άρθρου αυτού  «Η ανώτατη εκπαίδευση παρέχεται αποκλειστικά από ιδρύματα που αποτελούν νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου με πλήρη αυτοδιοίκηση» και το δεύτερο εδάφιο της  παραγράφου 8 ότι «Η σύσταση ανώτατων σχολών από ιδιώτες απαγορεύεται». Και στις δύο περιπτώσεις, η πλειοψηφία του ΣτΕ θώρησε ότι οι λέξεις “αποκλείεται” , “αποκλειστικά” και “απαγορεύεται”  σημαίνουν αντίστοιχα  “δεν αποκλείεται”, “όχι πάντα” και “επιτρέπεται”.

5. Η καταστρεπτική πυρκαγιά προήλθε σύμφωνα με τις Αρχές από σπινθήρα σε «αιολικό πάρκο». Εκτός από την κραυγαλέα αντισυνταγματική παράκαμψη της απαγόρευσης του άρθρου 117 παρ. 3 του Συντάγματος, η υπερβάλλουσα διάδοση των ανεμογεννητριών παρά τις αντιδράσεις πολλών τοπικών κοινωνιών έχει προκαλέσει από μόνη της ραγδαία υποβάθμιση του περιβάλλοντος, στο όνομα της προστασίας του οποίου επιβάλλεται η εγκατάστασή τους.

6. Στα πλαίσια της λογικής της ασύδοτης κερδοσκοπίας που καλλιεργεί η ακραία νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση Μητσοτάκη, στο όνομα της μέγιστης δυνατής εκμετάλλευσης με το λιγότερο δυνατό κόστος, ξεφυτρώνουν ανεμογεννήτριες παντού, ακόμα και σε προστατευόμενες περιοχές, συχνά με ανεπαρκείς ή ελλιπείς μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων μεταμορφώνοντας με εκτεταμένες εκσκαφές βουνά και νησιά σε εργοτάξια, καταστρέφοντας το τοπίο, το φυσικό ανάγλυφο και την πανίδα.

7. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του πολιτιστικού και περιβαλλοντικού εγκλήματος στο νότιο Ταΰγετο στο όρος Σαγγιάς, όπου τον Απρίλιο του 2021, η υπουργός Πολιτισμού κα Μενδώνη έσπευσε να καταργήσει τον περιοριστικό όρο περί μη ορατότητας των ανεμογεννητριών από τους προστατευόμενους οικισμούς της Μάνης, που είχε τεθεί από το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων (ΚΣΝΜ) το 2016 και είχε υπογραφεί το 2017 από την τότε υπουργό Πολιτισμού Λυδία Κονιόρδου. Καταστρατηγώντας στην πράξη την απόφαση του ΣτΕ που είχε εγκρίνει την εγκατάσταση των ανεμογεννητριών υπό τη δεσμευτική τήρηση του περιοριστικού αυτού όρου. Με τον οποίο είχαν δυνατότητα να εγκαταστήσουν τις 14 από τις 25, που κι αυτές κακώς αδειοδοτήθηκαν. Όμως, με πίεση των ενδιαφερομένων εταιριών καταργήθηκε και αυτός ο στοιχειώδης περιορισμός.

8. Οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας από αιώνες συνδέονται με την οικονομική δραστηριότητα του ελληνικού λαού, όπως μαρτυρούν οι ανεμόμυλοι και οι υδρόμυλοι. Μπορούν και πρέπει να αναπτυχθούν με αποκλειστικό γνώμονα την κοινή ωφέλεια και τον αυστηρό σεβασμό της προστασίας του περιβάλλοντος και όχι να προκαλούν την καταστροφή και υποβάθμισή του Οι τοπικές κοινότητες οι οποίες επηρεάζονται από τα έργα αυτά, πρέπει και να έχουν τον τελικό λόγο και να αποφασίζουν για την αδειοδότηση ή μη της εγκατάστασής τους.

9. Επειδή το Σύνταγμα έχει ψηφιστεί για να εφαρμόζεται, ζητούμε την αυστηρή και κατά γράμμα εφαρμογή της συνταγματικής προστασίας των καμμένων δασικών περιοχών, που μόνο να αναδασωθούν μπορούν και να αποκλειστεί άμεσα κάθε άλλη δραστηριότητα που κατά παράβαση του Συντάγματος έχει επιτραπεί σ’ αυτές. Την άμεση αποκατάσταση του φυσικού περιβάλλοντος σε κάθε περίπτωση τέτοιας παράβασης.