Δύο ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις διοργανώνει ο «Άλλος Τόπος Επικοινωνίας και Πολιτισμού» λίγο πριν την εκπνοή του 2018. Η πρώτη με αφορμή τη συμπλήρωση πενήντα χρόνων από τον Μάη του ’68, που συντάραξε όχι μόνο τη Γαλλία αλλά και τον κόσμο ολόκληρο, θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 30 Νοεμβρίου 2018. Η δεύτερη εκδήλωση αποτελεί μια «Εισαγωγή στην Ελληνική Αστική Λαϊκή Μουσική» και θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 4 Δεκεμβρίου 2018. Κοινός χώρος παρουσίασης και των δύο εκδηλώσεων το Πολιτιστικό Πολύκεντρο Δήμου Ηρακλείου «Ηλέκτρα Αποστόλου» (Κουντουριώτου 18 και Νεότητας).
Στην πρώτη κατά σειρά παρουσίασης εκδήλωση, την Παρασκευή 30 Νοεμβρίου και ώρα 7 μ.μ, με τον τίτλο «Μάης του ΄68: Ποίηση και Μουσική, 50 χρόνια μετά» ομιλητές είναι ο Γιώργος Β. Μονεμβασίτης κριτικός, ιστορικός μουσικής και ο Κωνσταντίνος Μπούρας, συγγραφέας, ποιητής, κριτικός θεάτρου και λογοτεχνίας. Ξεχωριστή παρουσία η σολίστ πιάνου Ντιάνα Βρανούση, που ερμηνεύει μερικές εμβληματικές γαλλικές μελωδίες. Η εκδήλωση αυτή, που πρωτοπαρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ «Μικρό Παρίσι των Αθηνών» (πραγματοποιείται κάθε χρόνο στο κέντρο της Αθήνας, τις πρώτες ημέρες του Οκτώβρη),επαναλαμβάνεται στην πόλη όπου γεννήθηκε και δραστηριοποιείται ο «Άλλος Τόπος Επικοινωνίας και Πολιτισμού», μια λίγο- πολύ, άνυδρη πολιτιστικά πόλη, τόσο κοντά αλλά τόσο μακριά από το κέντρο.
Η διάλεξη του καθηγητή εθνομουσικολογίας του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Λάμπρου Λιάβα «Εισαγωγή στην Ελληνική Αστική Λαϊκή Μουσική» θα δοθεί για τα μέλη και τους φίλους του «Άλλου Τόπου» την Τρίτη 4 Δεκεμβρίου, στις 7 το απόγευμα. Ξεκινώντας από μια γενική αναφορά στον αστικό λαϊκό πολιτισμό και τα κύρια χαρακτηριστικά του, ο εθνομουσικολόγος Λάμπρος Λιάβας παρουσιάζει την εξέλιξη του Ρεμπέτικου, ακολουθώντας τα «βήματά του» από τα «καφέ-αμάν» και τα «καφέ-σαντάν» στη «φυλακή και τον τεκέ». Ακολουθεί η «κλασική» περίοδος (1922-1940), όπου εξετάζεται η συμβολή των προσφύγων στη διαμόρφωση του είδους και το πέρασμα από τη «σμυρναίικη» στην «πειραιώτικη» σχολή. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο έργο και την προσωπικότητα του Μάρκου Βαμβακάρη, στον ρόλο της δισκογραφίας και στις συνέπειες από την επικράτηση της μεταξικής λογοκρισίας. Τέλος, με την «εργατική» περίοδο (1945-1955) παρακολουθούμε την «κάθαρση» του ρεμπέτικου, με πρωτοπόρο τον Βασίλη Τσιτσάνη και τις καινοτομίες που εισάγει στη δομή και τη λειτουργία των τραγουδιών, με αποκορύφωμα την καθιέρωση του τετράχορδου μπουζουκιού από τον Μανώλη Χιώτη.
Μια σύντομη αναφορά στο «λαϊκό» τραγούδι στη δεκαετία 1955-1965 (μέσα από το «δίπολο» Καζαντζίδη -Μπιθικώτσης) και στο νέο είδος που εγκαινιάζουν ως «έντεχνο λαϊκό τραγούδι» ο Μάνος Χατζιδάκις και ο Μίκης Θεοδωράκης, φωτίζει τον απόηχο της παράδοσης του ρεμπέτικου στην εξέλιξη του νεότερου ελληνικού τραγουδιού. Η είσοδος και στις δύο εκδηλώσεις είναι ελεύθερη.
