Στη δεκαετία του ‘80 ενίσχυαν τους Ταλιμπάν με σύγχρονα όπλα και άφθονα δολάρια, ώστε να καταφέρουν να κατακτήσουν το Αφγανιστάν και να ανατρέψουν την φιλοσοβιετική κυβέρνηση. Τα κατάφεραν και έριξαν ολόκληρη την περιοχή σε μια άνευ προηγουμένου περιπέτεια. Η προσωρινή της κατάληξη, το 2001, ήταν το χτύπημα στους δίδυμους πύργους. Η συνέχειά της ήταν ο «πόλεμος κατά της τρομοκρατίας» και το οικονομικό γονάτισμα του εμπνευστή όλης αυτής της περιπέτειας, των ΗΠΑ. Η «τρομοκρατία» ζει και βασιλεύει. Οι Αμερικανοί ζητούν… στρατιωτική βοήθεια από τους Ρώσους, για να νικήσουν τους Ταλιμπάν!
Αν αυτό ήταν απλώς άλλη μια χολυγουντιανή ταινία, τότε ίσως να θαυμάζαμε τη φαντασία του σεναριογράφου. Όμως πρόκειται για μια απολύτως αληθινή ιστορία, που όλοι την ξέρουν αλλά λίγοι έχουν το σθένος να την σχολιάσουν κατάλληλα…
Πριν λίγες μέρες επισκέφτηκε τη Μόσχα ο νέος γ.γ. του ΝΑΤΟ, γνωστός ακροδεξιός κ. Ράσμουσεν. Αποκλειστικός σκοπός της επίσκεψης ήταν η… ελεημοσύνη στρατιωτικής στήριξης της Ρωσίας, ώστε να ελεγχθούν οι Ταλιμπάν!
Τερατογέννηση!
΄Εχουμε ξαναπεί ότι οι Αμερικανοί δημιούργησαν ένα τέρας με πολλά κεφάλια, που τώρα αδυνατούν να ελέγξουν. Οι Ταλιμπάν αποδεικνύονται επτάψυχοι και η εποχή της απεριόριστης αμερικανικής ισχύος ανήκει από καιρό στο παρελθόν. Ο Ομπάμα αναγκάστηκε να στείλει άλλους 30.000 στρατιώτες στο θερμό μέτωπο, ενώ οι «σύμμαχοί» του γίνονται όλο και πιο διστακτικοί στις εκκλήσεις του για αποστολή δικών τους ενισχύσεων. Σε μια εποχή τόσο ισχνών οικονομικών αγελάδων, κανείς δεν επιθυμεί να έχει στο κεφάλι του πρόσθετο πολιτικό κόστος…
Η Ρωσία είχε γίνει και στο παρελθόν αποδέκτης εκκλήσεων για υποστήριξη, πάντως με αρκετά διακριτικό τρόπο. Φάνηκε αρκετά μεγαλόψυχη, δεν σχολίασε ειρωνικά ή πικρά το γεγονός και ανταποκρίθηκε έμπρακτα, επιτρέποντας τη διέλευση μη στρατιωτικού υλικού από το έδαφός της. Ο πάγος έσπασε, η ανάγκη βαφτίστηκε φιλοτιμία και οι Αμερικανοί ξαναχτύπησαν την πόρτα του Κρεμλίνου, με αρκετά αναβαθμισμένα αιτήματα.
