Για άλλη μια φορά, το πολυδιαφημισμένο «Bραβείο Nόμπελ Eιρήνης» χρησιμοποιήθηκε για την εξυπηρέτηση των στόχων μιας δεκάδας ιμπεριαλιστικών χωρών, με επικεφαλής τις Η.Π.Α., τη Βρετανία, την Ιαπωνία και τη Γερμανία. Η απονομή του περιβόητου βραβείου στον Κινέζο “αντικαθεστωτικό” Λιού Σιαομπό είχε σχεδιαστεί με κάθε λεπτομέρεια από τα επιτελεία των χωρών αυτών, που ουσιαστικά αποφασίζουν ποιος θα είναι το «πρόσωπο-σύμβολο» της χρονιάς…
Σύσσωμα τα δυτικά πρακτορεία ειδήσεων και τα ΜΜΕ, που χαρακτηρίζονται αυθαίρετα ως «έγκυρα», χρησιμοποίησαν την απονομή για μια ακόμη συντονισμένη επίθεση κατά της Λ.Δ. της Κίνας. Είναι μια μέθοδος που γνωρίζουν πολύ καλά, αφού αντίστοιχες «απονομές» είχαν ως στόχο την πρώην ΕΣΣΔ, με κορυφαία παραδείγματα τον Ζαχάροφ, τον Βαλέσα και –ως κύκνειο άσμα- τον καταστροφέα Γκορμπατσόφ!
Φυσικά, οι προκλήσεις στη μακριά λίστα των προσώπων που «τιμήθηκαν» με το βραβείο ή προτάθηκαν γι’ αυτό, δεν σταμάτησαν ποτέ. Από τον… «προτεινόμενο» Αδόλφο Χίτλερ το 1939(!), μέχρι τον μόλις ολίγων ημερών πρόεδρο των Η.Π.Α. Μπάρακ Ομπάμα, την ώρα που αυτός διπλασίαζε την κατοχική δύναμη της χώρας του στο Αφγανιστάν!
Κι όμως, όταν ο Άλφρεντ Νόμπελ καθιέρωσε το βραβείο που φέρει το όνομά του (πάνω από έναν αιώνα πριν…), ήταν σαφής ως προς τα κριτήρια που θα έπρεπε να πληρούν οι βραβευόμενοι: «την μεγαλύτερη ή την καλύτερη συμβολή στην αδελφοποίηση των λαών, στη διάλυση ή μείωση των υφιστάμενων στρατιωτικών δυνάμεων και στη διεξαγωγή και προώθηση ειρηνευτικών διαδικασιών»! Ποιο απ’ τα κριτήρια αυτά χαρακτηρίζει τον Κινέζο “καθηγητή”, αλλά και όλους τους προγενέστερους «συναδέλφους» του; Συναδέλφους, ασφαλώς, αφού όλες αυτές οι μαριονέτες ήσαν πιστά και υπάκουα ενεργούμενα της Δύσης, στους «αγώνες» της κατά παντός «εχθρού»: της ΕΣΣΔ, της Λ.Δ. Κίνας, του Ιράν, της Κούβας, της… «χούντας της Μιανμάρ», ανάλογα με τα τρέχοντα συμφέροντα των καλομαθημένων ιμπεριαλιστών του Ευρωατλαντισμού.
«300 χρόνια αποικιοκρατίας»!
Ο «βραβευθείς» δεν είναι τίποτε περισσότερο από έναν κοινό τυχοδιώκτη, που ανακάλυψε τη μοναδική ευκαιρία παγκόσμιας προβολής του, σ’ ένα ταξίδι στις Η.Π.Α. Ήταν λίγο πριν τα γεγονότα του θλιβερού 1989. Όλος ο κόσμος ξεκινούσε το μακρύ ταξίδι της επιστροφής στο παρελθόν, μόνο που ελάχιστοι το γνωρίζαμε! Οι πιο πολλοί… γιόρταζαν την καταστροφή της «αυτοκρατορίας του κακού» (ΕΣΣΔ) και περίμεναν με ανυπομονησία την ολοκλήρωση του θριάμβου τους, στην Κούβα και την Λ.Δ. της Κίνας.
Ο «δημοκράτης» νομπελίστας ήταν απ’ τους πρώτους που βρέθηκαν στην κεντρική πλατεία του Πεκίνου. Θα είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στη νέα -φυσικά καπιταλιστική και «δημοκρατική»- Κίνα, έτσι τον είχαν διαβεβαιώσει οι χρηματοδότες του.
«Προϊστάμενοί» του ήσαν τα «παιδιά» της NED (National Endowment for Democracy), που είχε ιδρυθεί μόλις το 1983 απ’ την αμερικανική κυβέρνηση, με τα γραφεία της λίγα χιλιόμετρα απ’ τον Λευκό Οίκο, για οικονομία στις… μετακινήσεις! Η οργάνωση χρηματοδότησε την έκδοση του περιοδικού «Democratic China», με διευθυντή -ποιον άλλον;- τον περιβόητο «μαχητή της δημοκρατίας» Λιού Σιαομπό!!! Αρκετές χιλιάδες δολάρια έρευσαν, και συνεχίζουν να ρέουν, ακόμη και τώρα που βρίσκεται στη φυλακή. Ψάχνοντας στα αρχεία, για την επιβεβαίωση της «αγάπης για τη δημοκρατία», αλλά και του “πατριωτισμού” του «Κινέζου Ζαχάροφ» (ούτε καν σ’ αυτή την κατηγορία δεν μπορεί να τοποθετηθεί ο αγύρτης «καθηγητής»!) βρήκαμε πολύ ενδιαφέρουσες δηλώσεις του:
-«Το Χονγκ Κονγκ πέτυχε αυτά που σήμερα θαυμάζουμε, μετά από 100 χρόνια αποικιοκρατίας. Επειδή η υπόλοιπη Κίνα είναι τεράστια, δεν αρκούν 300 χρόνια αποικιοκρατίας για να εκμοντερνιστεί»!!!
-«Ο κινεζικός λαός είναι εντελώς αδύναμος, τόσο φυσικά όσο και ψυχολογικά»!!!
-«Η εκδυτικοποίηση φέρνει τον εκμοντερνισμό και τα ανθρώπινα δικαιώματα»!
Ο Σιαομπό έχει ανοιχτά καλέσει τους συμπατριώτες του να ανατρέψουν το «κομμουνιστικό καθεστώς», φυσικά όχι με ειρηνικά μέσα. Η καταδίκη του σε 11ετή φυλάκιση οφείλεται ακριβώς σε αυτές τις προθέσεις, παράπτωμα που τιμωρείται σε όλες τις χώρες του κόσμου. Ο Σιαομπό δεν βρέθηκε σε κανενός είδους «Γκουαντάναμο», χωρίς δίκη και χωρίς καν κατηγορία, όπως κάνουν οι «δημοκρατικές» Η.Π.Α. με όσους… υποψιάζονται ως «εχθρούς». Ο Σιαομπό έχει ως διακηρυγμένο στόχο την ανατροπή του κινεζικού καθεστώτος και την εγκαθίδρυση ενός δυτικόφιλου δορυφόρου, τύπου Ρωσίας, Πολωνίας, Τσεχίας κλπ.!!!
Άλλο ένα «σύμβολο» λοιπόν, στον πολύχρονο αγώνα των Αμερικανών και Ευρωπαίων για έναν… πιο όμορφο κόσμο. Όπως προσπάθησαν να κάνουν στο Βιετνάμ, σε ολόκληρη τη Λατινική Αμερική, στη Νότια Ευρώπη και πρόσφατα στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, στη Γιουγκοσλαβία και στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες!
«Ανθρώπινα Δικαιώματα»
Η αγαπημένη καραμέλα των ιμπεριαλιστών και των δημοσιογραφικών στηριγμάτων τους! Το μεγαλύτερο παραμύθι όλων των εποχών, που τώρα αποκαλύπτεται στο ίδιο το έδαφος των πρώην ισχυρών. Επέλαση κατά των εργασιακών δικαιωμάτων, διάλυση των κοινωνικών παροχών, εξαφάνιση των κονδυλίων για τον πολιτισμό, φτώχεια, ανεργία, ανασφάλεια. Αυτά, τα «ανθρώπινα δικαιώματα» είχαν σκοπό να… εξαγάγουν στον υπόλοιπο κόσμο…
Το πόσο έχουν πείσει τις υπόλοιπες χώρες, αποτυπώνεται με τον σαφέστερο τρόπο στην εξέλιξη των ψηφοφοριών της Γενικής Συνέλευσης του Ο.Η.Ε.: Οι 127 απ’ τις 192 χώρες καταψήφισαν φέτος την πρόταση της Ε.Ε. για τα «ανθρώπινα δικαιώματα», δηλαδή μόλις το 33% την αποδέχτηκε. Το 1990, η «δημοκρατική Ευρώπη» είχε πείσει το 70% των μελών του Ο.Η.Ε.!
Όχι μόνον αυτό. Οι ιμπεριαλιστικές χώρες έφεραν δέκα διαφορετικά ψηφίσματα στην Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Ο.Η.Ε., με στόχο να καταδικάσουν την Κίνα. Όλες οι προσπάθειες απέτυχαν παταγωδώς, αποκαλύπτοντας την παγκόσμια απομόνωση των δυτικών συμμάχων! Το μόνο που τους έχει απομείνει είναι το πανίσχυρο δίκτυο παραπληροφόρησης (που το ονομάζουν «ενημέρωση»), το οποίο εξακολουθεί να υπνωτίζει εκατομμύρια καλόπιστους ανθρώπους, που απλά δεν έχουν το χρόνο ή τη διάθεση να αποζητήσουν εναλλακτικές πηγές αληθινής ενημέρωσης.
Η… νορβηγική παρεούλα
Ας μην κρυβόμαστε. Η ΑΜΑΡΥΣΙΑ αποτελεί τη μοναδική εξαίρεση, εν μέσω του θλιβερού «δημοσιογραφικού» μονοπωλίου του ψεύδους! Το ξέρετε καλύτερα από εμάς, αφού μας διαβάζετε χρόνια ολόκληρα. Πουθενά αλλού δεν θα βρείτε αυτά που σας αποκαλύπτουμε. Και –κυρίως- ουδέποτε και κανείς τόλμησε να αμφισβητήσει όσα γράφουμε. (Οι χαρούμενες προσπάθειες κάποιων «ανανεωτικών αριστερών» έχουν πάντα τραγική γι’ αυτούς κατάληξη, αλλά διασκεδαστική για όλους τους υπόλοιπους αναγνώστες μας…).
Στους φίλους πιστούς αναγνώστες μας (που βεβαίως προέρχονται από ολόκληρο το πολιτικό φάσμα και ακριβώς αυτό είναι που μας κάνει υπερήφανους!), θα αποκαλύψουμε σήμερα το αληθινό πρόσωπο μιας από τις μεγαλύτερες παγκόσμιες απάτες: της «Επιτροπής Απονομής» των πολυδιαφημισμένων «Βραβείων Νόμπελ».
●●●
Όπως ήδη μάθαμε, η απονομή αποτελεί σαφή παραχάραξη των ιδεών και των προθέσεων του Άλφρεντ Νόμπελ, ειδικά σε ό,τι αφορά την ειρήνη. Όμως, ποιοι είναι αυτοί οι «σοφοί», που επιτρέπουν στον εαυτό τους να επιλέγει κάθε χρόνο το πρόσωπο που «εκπροσωπεί την ειρήνη»; Εδώ θα πρέπει να σας θυμίσουμε ορισμένους μόνον από τους «τιμηθέντες», ώστε να φρεσκάρουμε λίγο την ασθενή μνήμη σας:
Ο «σύγχρονος Μέτερνιχ», Χένρι Κίσινγκερ, οι δολοφόνοι των Παλαιστινίων Σιμόν Πέρες και Γιτζάκ Ράμπιν, ο πράκτορας των Η.Π.Α. Ανουάρ Σαντάτ, ο… Τζίμυ Κάρτερ, ο Θεόδωρος Ρούσβελτ (άλλος ένας Πρόεδρος των Η.Π.Α. και ιδρυτής του «Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης”, ενός ακόμη «ανεξάρτητου» οργάνου, στην υπηρεσία του ιμπεριαλισμού!), ο… Δαλάι Λάμα(!), η πάντα επίκαιρη «αντίπαλος της χούντας της Μιανμάρ», ο «πράσινος» Αλ Γκορ και ο εκτελεστής των σερβικών δικαιωμάτων, ιδρυτής του Κοσόβου, Μάρτι Αχτισάαρι!!!
Πριν απολαύσουμε την «επιτροπή» και τα εκλεκτά της μέλη, ας κάνουμε έναν χιουμοριστικό συνειρμό: μια «επιτροπή» πέντε μελών, από μία χώρα 4 εκατομμυρίων, μέλους του ΝΑΤΟ, αποφάσισε να τιμήσει τον εκλεκτό της, από μια ανεξάρτητη χώρα 1,3 δισεκατομμυρίων ψυχών!!! Φυσικά, ποτέ δεν θα τιμούσαν τον Μάο, που έκανε την μοντέρνα Κίνα ισχυρή και ανεξάρτητη, ούτε ασφαλώς τον Ντενγκ Σιάο Πινγκ, που την οδήγησε στην οικονομική απογείωση! Αλλά, βέβαια, ποτέ δεν θα τιμούσαν ούτε τον Μαχάτμα Γκάντι, που έβγαλε την Ινδία από την κόλαση της βρετανικής αυτοκρατορίας, για να γίνει σήμερα μια από τις ισχυρές ανερχόμενες δυνάμεις!
Κλειστό, νορβηγικό κλαμπ του ΝΑΤΟ!
Η περιβόητη «επιτροπή», που είχε το απύθμενο θράσος να «τιμήσει» έναν απόλυτο εχθρό της Κίνας, έχει μόλις πέντε μέλη, όλα νορβηγικής κατασκευής και προέλευσης! Δεν έχει δηλαδή ούτε διεθνή, αλλά ούτε καν αντιπροσωπευτικό χαρακτήρα! Είναι στην ουσία μια μικρή ΜΚΟ, που διαχειρίζεται τεράστια ποσά, τα οποία προέρχονται από τις κυβερνήσεις και τις μυστικές υπηρεσίες της Δύσης!
Πρόεδρος της τρέχουσας επιτροπής είναι ο εξαιρετικός κύριος T. Jagland, πρώην πρωθυπουργός της Νορβηγίας, πρώην ΥΠΕΞ και νυν Γ.Γ. του Συμβουλίου της Ευρώπης!!! Ένας… «δικός μας άνθρωπος», δηλαδή! Τα υπόλοιπα τέσσερα μέλη
–φυσικά όλοι Νορβηγοί, της… εκλεκτής, δημοκρατικής σκανδιναβικής φυλής!- διετέλεσαν όλοι υπουργοί και είναι ενεργά μέλη οργανώσεων που διατηρούν στενές σχέσεις με τις Η.Π.Α. και το ΝΑΤΟ!!!
Η ψευδοεπιτροπή της πλάκας, δεν έχει καν την αποδοχή του συνόλου των Νορβηγών! Πολλές είναι οι φωνές που ασκούν έντονη κριτική στην ψευδεπίγραφη ιδιωτική οργάνωση, μόνο που πνίγονται από τα «έγκυρα» δυτικά ΜΜΕ!
Ένας άλλος Σκανδιναβός, ο επιφανής Σουηδός νομικός Φρέντρικ Χέφερμελ, διατύπωσε ως εξής τις σοβαρές αντιρρήσεις πολλών συμπατριωτών του για την απάτη της νορβηγικής επιτροπής: «Πώς μπορεί μια πενταμελής επιτροπή, με σαφές πολιτικό υπόβαθρο, από μια πλούσια χώρα 4 εκατομμυρίων κατοίκων, να ορίζει τα κριτήρια βράβευσης, για λογαριασμό έξι δισεκατομμυρίων ανθρώπων; Η επιτροπή θα έπρεπε να δίνει τα… Βραβεία Νορβηγικού Κοινοβουλίου, και όχι Νόμπελ»!!!
Δύσκολος αντίπαλος…
Τα επαίσχυντα «Βραβεία Νόμπελ» συνέβαλαν στην καταστροφή του υπαρκτού σοσιαλισμού, ισχυροποιώντας τον μύθο της «δημοκρατικής Δύσης».
Στην περίπτωση της Κίνας, τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Παρά τις δυσκολίες και παρά την ισχυρή κριτική (εκ δεξιών και «αριστερών»), η πορεία της Κίνας δεν είναι πια αναστρέψιμη!
Χαρακτηριστική είναι η συσπείρωση ολόκληρου του κινεζικού λαού, κατά της προκλητικής απονομής. Αλλά και οι επίσημες αντιδράσεις του κινεζικού ΥΠΕΞ, που την χαρακτηρίζουν «βλάσφημη» και «αντίθετη με τις αρχές της Ειρήνης». Αλλά και το επίσης χαρακτηριστικό απόσπασμα της εφημερίδας «China Daily», που αποκαλύπτει το μέγεθος της οργής της Κίνας:
«Για μια ακόμη φορά, οι δυτικές δυνάμεις δείχνουν το μεγάλο τους φόβο, για την ισχυροποίηση της Κίνας στη διεθνή αρένα. Τα τελευταία χρόνια, η Κίνα γνωρίζει μια ταχύτατη και σταθερή ανάπτυξη της εθνικής της συνοχής και της οικονομικής της ισχύος, σε αντίθεση με την υποχώρηση των δυτικών οικονομιών. Είναι εμφανές ότι η Δύση δεν θέλει μια ισχυρή Κίνα!
Η Ιστορία απέδειξε ότι όλες οι ανάλογες προσπάθειες κατά της Κίνας κατέληξαν σε αποτυχία. Η ανάπτυξη, στο δρόμο του σοσιαλισμού με κινεζικά χαρακτηριστικά, είναι η σωστή επιλογή για τον κινεζικό λαό, και η πείρα απέδειξε ότι μπορεί να αντέξει στον χρόνο και στις επιθέσεις».
Επιμέλεια: Χρήστος Φωτιάδης
