Όσο και αν προσπαθήσουμε να αποφύγουμε τις… μπανάλ εκφράσεις, η τραγωδία που έζησε το Παρίσι την Παρασκευή 13 Νοέμβρη μπορεί να περιγραφεί με μια μόνο φράση: «Έσπειραν ανέμους και θερίζουν θύελλες»!
Σ’ αυτήν εδώ τη γωνιά «διαφωνίας» με την επίσημη Δυτική ενημέρωση, οι προειδοποιήσεις μας ήσαν πολλές και σαφείς.
Από την ημέρα που οι (αν)εγκέφαλοι του Λευκού Οίκου και του Πενταγώνου αποφάσισαν να στείλουν τα πιο μοντέρνα ατομικά οπλικά συστήματά τους στους «μουτζαχεντίν» του Αφγανιστάν το 1979, ήταν φανερό ότι η «ηγέτιδα δύναμη» της Δύσης είχε επίσημα αποφασίσει να χρησιμοποιήσει το χαρτί του ακραίου Ισλάμ για αυτά που θεωρούσε ως στρατηγικά της συμφέροντα. Τότε επρόκειτο για τον ανταγωνισμό των ΗΠΑ με την ΕΣΣΔ. Όμως ακολούθησαν πολλές ακόμη παρόμοιες μεγάλες παρεμβάσεις των ΗΠΑ και γενικά της Δύσης…
Μακριά από εμάς…
Η επόμενη μεγάλη υποστήριξη της Δύσης σε φανατικούς Ισλαμιστές ήταν στη Βοσνία. Με πρόσχημα την ανατροπή ενός μη αρεστού ηγέτη (Μιλόσεβιτς), οι Δυτικές χώρες συνεργάστηκαν με το φανατικό σαουδαραβικό καθεστώς για να σχηματίσουν παραστρατιωτικές αντισερβικές ομάδες. Ανάλογη ήταν και η περίπτωση του Κοσσόβου, που οδήγησε στη ντροπιαστική για την Ευρώπη απόφαση για τον βομβαρδισμό μιας ιστορικής ευρωπαϊκής χώρας, της Γιουγκοσλαβίας!
Ο επόμενος σταθμός της Δυτικής υποκριτικής πολιτικής των δύο μέτρων και σταθμών είχε πολύ μεγάλη σημασία. Επρόκειτο για την εξέγερση των φανατικών ισλαμιστών στην Τσετσενία, δηλαδή σε ρωσικό έδαφος! Πρωταγωνίστρια της Δυτικής στήριξης στους Τσετσένους τρομοκράτες ήταν η Βρετανία, στο έδαφος της οποίας βρίσκονται ακόμη και σήμερα (!) οι περισσότεροι «πολιτικοί» ηγέτες της τσετσένικης τρομοκρατίας!
Η Δύση αδιαφόρησε πλήρως για τα συνεχόμενα δράματα που προκάλεσαν οι τρομοκράτες στη Ρωσία, όπως το τραγικό Μπεσλάν ή το Θέατρο Ντουμπρόβκα της Μόσχας! Το αντίθετο, η χαιρεκακία ήταν εμφανής στην αντιμετώπιση της τότε πολύ ασταθούς Ρωσίας…
Για τους τελευταίους σταθμούς της εγκληματικής Δυτικής παρέμβασης (Ιράκ, Λιβύη, Συρία), οι αναγνώστες μας δεν χρειάζονται ιδιαίτερη υπενθύμιση, αφού σε κάθε σχεδόν φύλλο μας αναφερόμασταν με πολύ επιθετικό τρόπο στις παράνομες, απάνθρωπες και επικίνδυνες επιλογές που κατέστρεψαν αυτές τις χώρες…
Θρυαλλίδα η Συρία
Το μέτωπο που άνοιξε και στήριξε η Δύση στη Συρία ήταν –εκτός των άλλων παραμέτρων- το ιδανικό πεδίο εκπαίδευσης των τρομοκρατών! Μετά την καταστροφή δυο κοσμικών καθεστώτων με ιστορικές καταβολές (Ιράκ και Λιβύη), το ισχυρότερο καθεστώς της Μέσης Ανατολής, το Μπαάθ της Συρίας, βρέθηκε αντιμέτωπο με την (επιβεβαιωμένη από καιρό επίσημα!) συμμαχία της Δύσης με όλα τα φανατικά ισλαμιστικά αποβράσματα!
Η μόνιμη επωδός της Δύσης ήταν η απομάκρυνση του προέδρου Άσαντ, χωρίς κανείς να ενδιαφέρεται για τη δεδομένη επικράτηση των τζιχαντιστών, σε περίπτωση που το (όνειρο απατηλό, ευτυχώς!) σχέδιό τους επικρατούσε. Η συνέχεια είναι γνωστή…
Η διπλοπροσωπία της Δύσης επιβεβαιώθηκε μόλις δύο μέρες πριν το μπαράζ επιθέσεων του Παρισιού, όταν χτύπημα καρμπόν στη Βηρυττό άφησε πίσω του περίπου 200 νεκρούς και τραυματίες! Εξαιρετικά «χλωμές» ήσαν οι αντιδράσεις, ακόμα και σε ανθρωπιστικό επίπεδο! Βλέπετε, το χτύπημα στρεφόταν κατά της Χεζμπολάχ, της οργάνωσης που μάχεται τους τρομοκράτες στο πλευρό του Άσαντ!
Άλλωστε η Δύση αντιμετώπισε το ίδιο αδιάφορα (αν όχι με χαρά!) το πρόσφατο τραγικό συμβάν της απώλειας του ρωσικού πολιτικού αεροσκάφους στην Αίγυπτο! Παρόμοια διπλοπροσωπία δείχνει εδώ και χρόνια έναντι του περίφημου Ισλαμικού Κινήματος Ανατολικού Τουρκεστάν, των ακραίων ισλαμιστών Ουιγούρων της επαρχίας Xinjiang, που αφήνουν εδώ και χρόνια πίσω τους δεκάδες θύματα από τις βομβιστικές και άλλες τρομοκρατικές τους ενέργειες! Η «ευαίσθητη» Δύση δεν τους περιλαμβάνει καν στη «λίστα τρομοκρατικών οργανώσεων» που συντάσσει (με όποια κριτήρια…) κάθε χρόνο!
Το τεράστιο πρόβλημα της Γαλλίας
Μετά από τα μεγάλα τρομοκρατικά χτυπήματα στη Μαδρίτη και το Λονδίνο, η ιστορική πρωτεύουσα της Γαλλίας, έμελε να είναι το επόμενο θύμα. Όμως εδώ υπάρχει ένα δομικό πρόβλημα τεραστίων διαστάσεων: όλοι οι καμικάζι ήσαν Γάλλοι πολίτες, μουσουλμάνοι δεύτερης γενιάς, που γεννήθηκαν στη Γαλλία!
Έχουμε αναλύσει κι άλλες φορές αυτό το πρόβλημα, ενώ γενικά το φαινόμενο έχει επαρκώς καλυφθεί από τους σοβαρούς αναλυτές. Η Γαλλία (όπως και αρκετές ακόμη χώρες της Ευρώπης…) θα πρέπει να αντιμετωπίσει μια πραγματικότητα που απαιτεί ιδιαίτερες δεξιότητες. Θα υπάρξουν ψύχραιμες φωνές ή θα ισχυροποιηθεί ακόμη περισσότερο η επιρροή του κόμματος της Μαρί Λεπέν;
Και μια ακόμη δηκτική παρατήρησή μας: το «περίφημο» περιοδικό Charlie Hebdo, που είχε πέσει το ίδιο θύμα της τρομοκρατίας, είχε το θράσος να ειρωνευτεί τα αθώα θύματα της πρόσφατης καταστροφής του ρωσικού επιβατικού αεροσκάφους! Τα σχόλια δικά σας…
Μια άλλη Ευρώπη, ένας άλλος κόσμος…
Οι συνέπειες που θα έχουν τα χτυπήματα των καμικάζι μπορούν εν μέρει να προβλεφτούν. Άνοδος του ρατσισμού και της ακροδεξιάς, ταύτιση των προσφύγων (θυμάτων της τρομοκρατίας στις κατεστραμμένες απ’ τη Δύση χώρες τους!) με τους θύτες, ακόμη πιο δύσκολη αντιμετώπιση του τεράστιου προσφυγικού προβλήματος κλπ.
Όμως, όπως πάντα, υπάρχουν και κάποιες παράπλευρες εξελίξεις που είναι αδύνατον να «προϋπολογιστούν», έστω και από όσους έχουν τη γνώση να το κάνουν.
Αυτό, όμως, που με ασφάλεια μπορούμε να πούμε είναι ότι ο κόσμος που γνωρίζαμε στην Ευρώπη, ειδικά στη μετασοβιετική εποχή, έχει τελεσίδικα τελειώσει! Όλο το παραμύθι της «Ευρώπης των Λαών», των «ανοιχτών συνόρων» και των «ίσων ευκαιριών» έφτασε οριστικά στο τέλος του, όπως ακριβώς γράφουμε όλα αυτά τα χρόνια!
Δίπλα σας, όπως πάντα, θα παρακολουθούμε από πολύ κοντά τις δραματικές μετασεισμικές δονήσεις αυτού του τεράστιου τρομοκρατικού χτυπήματος, της «ευρωπαϊκής 11ης Σεπτέμβρη». Με ψύχραιμο και αξιόπιστο τρόπο θα αναλύσουμε κάθε νέα εξέλιξη. Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να κλείσετε τ’ αυτιά σας στις γνωστές ξενοφοβικές, ακροδεξιές, φοβικές φωνές, που απλά αποτελούν την άλλη όψη της μουσουλμανικής τρομοκρατίας…
Χρήστος Φωτιάδης
