Την επείγουσα ανάγκη για πυρηνικό αφοπλισμό επισημαίνουν για μια ακόμα φορά οι διεθνείς οργανώσεις της Αντιπυρηνικής Συμμαχίας, που συμμετέχουν στην «Διεθνή Εκστρατεία για την Εξάλειψη των Πυρηνικών Όπλων» (ICAN).
Με αφορμή τη συμπλήρωση 81 ετών από τις ατομικές επιθέσεις στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι οι οργανώσεις επισημαίνουν τον κίνδυνο που πλέον είναι πιο ορατός από ποτέ και επαναφέρουν το αίτημα η χώρα μας να υπογράψει και να επικυρώσει τη Συνθήκη Απαγόρευσης των Πυρηνικών Όπλων του ΟΗΕ (TPNW).
Την ανακοίνωση συνυπογράφουν οι οργανώσεις Κόσμος Χωρίς Πολέμους & Βία | Ελληνικό τμήμα (UN ECOSOC Consultative Status NGO), Διεθνείς Ιατροί για την Πρόληψη του Πυρηνικού Πολέμου (IPPNW – Hellas) (IPPNW – Νόμπελ Ειρήνης 1985), Ελληνικό Δίκτυο ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ/ Naturefriends Greece (μέλος του Διεθνούς Γραφείου Ειρήνης/ IPB), Pressenza – Διεθνές πρακτορείο ειδήσεων | Ελληνική Συντακτική ομάδα) και International Young Naturefriends | Νέοι ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ Ελλάδας.
Στο κείμενό τους αναφέρουν:
«Συμπληρώνονται φέτος 81 χρόνια από τις ατομικές επιθέσεις στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι, δύο γεγονότα που σημάδεψαν την παγκόσμια ιστορία και άφησαν πίσω τους μια κληρονομιά ανθρώπινου πόνου, περιβαλλοντικής καταστροφής και διαρκούς απειλής. Οι οργανώσεις που συνυπογράφουμε το παρόν δελτίο Τύπου τιμούμε τη μνήμη των θυμάτων και των επιζώντων, και υπενθυμίζουμε ότι η ανθρωπότητα εξακολουθεί να ζει υπό το καθεστώς (απειλής) των πυρηνικών όπλων — είμαστε όλες και όλοι θύματα, μέχρι να τα εξαλείψουμε.
Τιμούμε επίσης την μνήμη των θυμάτων και υπενθυμίζουμε την ανυπολόγιστη καταστροφή του περιβάλλοντος και των τοπικών κοινοτήτων, στις περιοχές όπου με όρους αποικιοκρατίας, υλοποιήθηκαν περισσότερες από 2.000 πυρηνικές δοκιμές σε αέρα, γη και θάλασσα.
Σήμερα, το ερώτημα δεν είναι αν «οι διεθνείς συνθήκες είναι αρκετά ευνοϊκές για να επιδιώξουμε τον πυρηνικό αφοπλισμό». Το πραγματικό ερώτημα είναι:
Σε ποιο επίπεδο κινδύνου γίνεται αναμφισβήτητη η επείγουσα ανάγκη για πυρηνικό αφοπλισμό;
Με τις γεωπολιτικές εντάσεις να αυξάνονται, με νέες τεχνολογίες να ενισχύουν την καταστροφική ισχύ των πυρηνικών συστημάτων και με χιλιάδες κεφαλές να παραμένουν σε ετοιμότητα, η απάντηση είναι σαφής:
ο κίνδυνος έχει ήδη ξεπεράσει κάθε όριο που θα επέτρεπε την αναβολή.
Η Ελλάδα πρέπει να αναλάβει την ευθύνη που της αναλογεί.
Οι οργανώσεις μας καλούν την ελληνική κυβέρνηση (και όλες τις κυβερνήσεις) να σταματήσει να περιορίζεται σε συζητήσεις για «βήματα που οδηγούν σε άλλα βήματα» προς τον πυρηνικό αφοπλισμό. Η χώρα μας πρέπει να προχωρήσει στο μόνο ουσιαστικό και αποτελεσματικό βήμα:
να υπογράψει και να επικυρώσει τη Συνθήκη Απαγόρευσης των Πυρηνικών Όπλων του ΟΗΕ (TPNW).
Η Συνθήκη αποτελεί το μοναδικό διεθνές νομικό πλαίσιο που απαγορεύει πλήρως την ανάπτυξη, κατοχή, χρήση και απειλή χρήσης πυρηνικών όπλων. Η υπογραφή της δεν είναι απλώς συμβολική πράξη είναι μια ξεκάθαρη πολιτική και ηθική στάση υπέρ της ανθρώπινης ασφάλειας. Όσο η Ελλάδα παραμένει εκτός της Συνθήκης, συναινεί σιωπηρά στο καθεστώς πυρηνικού εκβιασμού που ασκούν οι εννέα πυρηνικά οπλισμένες χώρες:
ΗΠΑ, Ρωσία, Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο, Κίνα, Ισραήλ, Βόρεια Κορέα, Ινδία και Πακιστάν.
Η μη υπογραφή της Συνθήκης μάς τοποθετεί στην πλευρά της ανοχής απέναντι σε μια απειλή που κρατά ολόκληρο τον κόσμο όμηρο. Ήρθε η στιγμή να αλλάξουμε στάση και να γίνουμε πρωταγωνιστές ενός κόσμου χωρίς πυρηνικά όπλα. 81 χρόνια μετά, η μνήμη γίνεται συλλογική ευθύνη. Οι οργανώσεις που συνυπογράφουμε το παρόν δελτίο τύπου καλούμε την ελληνική κυβέρνηση να σταθεί στη σωστή πλευρά της ιστορίας. Η υπογραφή και επικύρωση της Συνθήκης Απαγόρευσης των Πυρηνικών Όπλων αποτελεί το πρώτο, αναγκαίο και αδιαπραγμάτευτο βήμα για έναν ασφαλέστερο κόσμο.
Η μνήμη των θυμάτων της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι μάς καλεί να δράσουμε τώρα, τοποθετώντας τον άνθρωπο ως κεντρική αξία και απασχόληση».
