«Η ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ, ζήτησε να γίνει ειδική συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου για το ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, αφού η πρόσφατη απόφαση της τρικομματικής κυβέρνησης για οριστικό κλείσιμο του 1ου θεραπευτηρίου ΙΚΑ, έχει εξαιρετικά αρνητικές συνέπειες σε 2 πολύ σοβαρούς τομείς για τους εργαζόμενους, για τα λαϊκά στρώματα όχι μόνο της πόλης μας, αλλά συνολικά του λεκανοπεδίου: Της υγείας και του περιβάλλοντος.
Το κλείσιμο ενός δημόσιου νοσοκομείου δεν μπορεί να αφήνει αδιάφορη τη δημοτική αρχή ειδικά σε αυτή τη περίοδο που το σύνολο του λαού συνθλίβεται στη κυριολεξία, με τα απανωτά μνημόνια, και τα μέτρα εξαθλίωσης που προηγούνται κάθε περιβόητης δόσης που μας δίνει η τρόικα. Η δημόσια υγεία βρίσκεται και αυτή στο προκρούστη αυτής της πολιτικής και τα πρώτα αποτελέσματα τα είδαμε ήδη με ανθρώπους να καταλήγουν μέσα στα ασθενοφόρα αφού πρώτα τους περιφέρουν από νοσοκομείο σε νοσοκομείο.
Ο δήμος μας είχε πρωτιά σε αυτό το ζήτημα αφού ο ακρωτηριασμός των δημόσιων νοσοκομείων άρχισε από το 1ο του ΙΚΑ, το ‘‘ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ’’ όπως το ονομάζουμε εμείς εδώ. Βλέποντας τη πλήρη σιγή της δημοτικής αρχής η παράταξή μας, πέρα από της άλλες ενέργειές της για την ανάδειξη του σοβαρού αυτού ζητήματος, υπόβαλε το αίτημα για τη συγκεκριμένη συνεδρίαση, ώστε να τοποθετηθούν δημόσια όλες οι παρατάξεις. Ύστερα από την αποδοχή του αιτήματός μας, παρουσιάζουμε τις δικές μας θέσεις, όχι βέβαια ως εισηγητές διότι αυτό είναι πράξη της διοίκησης του δήμου, αλλά ως συνδυασμός που δεν αποδέχεται σαν ‘‘τετελεσμένα’’ τις αντιλαϊκές επιλογές του πολιτικού προσωπικού της άρχουσας τάξης, που επιδιώκει αντίθετα να κινητοποιήσει όσο γίνεται περισσότερους στο δρόμο της αντίστασης, της πάλης ενάντια σ’ αυτές. Πόσο μάλλον, όταν οι επιλογές αυτές έχουν να κάνουν –όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση με τη δημόσια υγεία και ταυτόχρονα με το περιβάλλον και την ποιότητα ζωής μας. Φυσικά αναφερόμαστε στο ΔΑΣΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ.
Πιο συγκεκριμένα:
1) Το 1ο Θεραπευτήριο του ΙΚΑ, που πρόσφατα μάλιστα είχε ενταχθεί στο ΕΣΥ, προσέφερε πολύτιμες υπηρεσίες υγείας επί πολλά χρόνια όχι μόνο στους ασφαλισμένους του ΙΚΑ αλλά συνολικά στα λαϊκά στρώματα με εμβέλεια και εκτός της Αττικής. Εδώ και πολλά χρόνια συνειδητά τόσο οι κυβερνήσεις όσο και οι διοικήσεις του ΙΚΑ το υποβάθμισαν κτιριακά, το αποψίλωσαν από προσωπικό και ουσιαστικά λειτουργούσε χάρη στο φιλότιμο του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού του. Η κατάληξη αυτή ήταν το αποτέλεσμα συγκεκριμένου σχεδίου, στο γενικότερο πλαίσιο της κυβερνητικής πολιτικής για την ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών υγείας. Καθόλου τυχαίο δεν είναι που έφερνε ως επιχείρημα στα κανάλια ο υπουργός υγείας προκειμένου να στρογγυλέψει την πολιτική της κυβέρνησης, ότι ‘‘κλείνουμε το νοσοκομείο διότι έχει μόνο 47% πληρότητα’’.
Εμείς λέμε ξεκάθαρα στους εργαζόμενους ότι οι εξελίξεις στην Υγεία έχουν ταξικό περιεχόμενο και δεν αφορούν «εξορθολογισμό» και «νοικοκύρεμα», όπως δηλώνει η κυβέρνηση και τα παπαγαλάκια της στις τηλεοράσεις, απλά δημιουργούν πελάτες (ασθενείς και ασφαλιστικά ταμεία), στους επιχειρηματίες της Υγείας, που αυγαταίνουν τα κέρδη τους από το φτωχό βαλάντιο της λαϊκής οικογένειας. Και μιλάμε για όσους έχουν να πληρώσουν. Όσοι δεν έχουν, αφήνονται στην τύχη τους από το κράτος της πλουτοκρατίας. Ο ΕΟΠΥΥ, που οργανώθηκε ως τέτοιο εργαλείο ιδιωτικοποίησης, έχει σήμερα 9,5 εκατομμύρια ασφαλισμένους και η χρηματοδότησή του από το κράτος έχει μειωθεί στο εξευτελιστικό 0,4% του ΑΕΠ.
Αυτή η μείωση, έχει ως επίπτωση εργαζόμενοι και συνταξιούχοι να μην μπορούν να πάρουν τα φάρμακά τους ούτε να πληρώνουν τους γιατρούς. Έτσι δημιουργούνται οι όροι για να οδηγούνται άνθρωποι στο θάνατο, σε μια περίοδο που η επιστήμη έχει κάνει θαύματα. Ας θυμηθούμε και το παράδειγμα της Αργεντινής, που κάποιοι «αριστεροί» το παρουσιάζουν ως στοιχείο ‘‘αξιοπρεπούς στάσεις’’ απέναντι στο ΔΝΤ, όπου στη διάρκεια της κρίσης η θνησιμότητα αυξάνονταν με ρυθμό 5% το χρόνο. Η πιο πάνω πολιτική, υπηρετώντας τη στρατηγική της Ε.Ε., δίνει χώρο στους επιχειρηματίες της Υγείας να κερδοσκοπούν πάνω στις ανάγκες του λαού. Εμείς λέμε ότι καπιταλιστικά κέρδη και ευημερία του εργαζόμενου, δεν πάνε μαζί, δεν ικανοποιούνται οι ανάγκες του λαού για Υγεία και θα φτάσουμε στο σημείο να πεθαίνουν άνθρωποι στα σκαλιά των νοσοκομείων, αφού προωθούνται μέτρα – κόλαση. Όλα αυτά, δείχνουν την ταξική, τη φιλομονοπωλιακή πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση, η δική μας θέση είναι ξεκάθαρη: Η Υγεία πρέπει να είναι αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν, με κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δραστηριότητας. Στο σημείο αυτό θέλουμε να προειδοποιήσουμε ότι την ίδια κατάληξη σύντομα θα έχει και το ΑΜΑΛΙΑ ΦΛΕΜΙΝΓΚ, αν η εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα δεν σταθούν εμπόδιο στα σχέδιά τους.
2) Σχετικά με το άλλο μεγάλο θέμα, το δάσος Παπαδημητρίου, όλοι μας γνωρίζουμε καλά σε αυτή την αίθουσα την πολύπαθη ιστορία .Φυσικά θεωρούμε αναγκαίο να υπενθυμίσουμε το βασικό ένοχο, δηλαδή το ελληνικό κράτος, που έδωσε τη δυνατότητα στην εκκλησία να έχει κυριότητα με τούρκικα φιρμάνια σε ολόκληρο σχεδόν τον ορεινό όγκο της Πεντέλης, έναν από τους βασικότερους πνεύμονες πράσινου μαζί με την Πάρνηθα για όλο το λεκανοπέδιο.
Τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής τα βλέπουμε σήμερα. Το συντριπτικά μεγάλο κομμάτι του δάσους που ήταν ιδιοκτησία της μονής βρέθηκε να πουλιέται σε κομμάτια σε διάφορους, μέσα σε αυτούς και ο Παπαδημητρίου, ενώ -ας το πούμε με την ευκαιρία- το φωτοβολταϊκό έγκλημα δεν έχει αποτραπεί οριστικά.
Επί πολλά χρόνια τώρα και με ευθύνη όλων των παρατάξεων όσων πέρασαν από τη διοίκηση του πρώην δήμου Μελισσίων, φθάσαμε στο σημερινό αποτέλεσμα, ένας ιδιώτης φερόμενος ως ιδιοκτήτης του κτιρίου του νοσοκομείου (εμείς δεν θα τον αναγνωρίσουμε ποτέ ως ιδιοκτήτη) έχει στην ιδιοκτησία του και το δάσος.
Όλα τα προηγούμενα χρόνια όλοι όσοι ιδιώτες εμφανιζόντουσαν κάθε φορά ως ιδιοκτήτες του νοσοκομείου, αξιοποιούσαν δασοκτόνους νόμους των ελληνικών κυβερνήσεων προκειμένου να έρθουν στη κατοχή τους τα 113 περίπου στρ δάσους, μέχρι που φθάσαμε στο καλοκαίρι του 2007 οπότε με το περιβόητο προεδρικό διάταγμα Σουφλιά δόθηκε και το δάσος Παπαδημητρίου δωράκι στον κ. Λέανδρο. Aυτή είναι η σημερινή εικόνα.
Για να φτάσουμε όμως ως εδώ έχουν συμβεί μια σειρά από καθοριστικές στην διάρκεια των χρόνων μεθοδεύσεις που όχι μονό δεν εμπόδισαν αλλά αντίθετα διευκόλυναν το σημερινό αποτέλεσμα.
Το πόρισμα των εμπειρογνωμόνων του 1999, αλλά και η κείμενη νομοθεσία σαφώς έθετε ζήτημα ακυρότητας της κυριότητας στον Παπαδημητρίου διότι δεν είχε στην κατοχή του οριστικούς άρα και νόμιμους τίτλους δεδομένου ότι δεν είχε πληρώσει το τίμημα βάσει του νόμου.
Όταν αυτό συνέβη 18 χρόνια μετά και αφού είχε προχωρήσει σε παράνομη κατά το νόμο κατάτμηση και με το προκλητικό για το λαό τίμημα των 150 δρχ /στρέμμα δηλαδή 150000 δρχ τα οποία μάλιστα πλήρωσε μετά από 52 χρόνια και απόκτησε τότε τίτλους κατοχής.
