Τη γνωρίσαμε μέσα από το τηλεοπτικό «Κόκκινο ποτάμι» του Μανούσου Μανουσάκη και παρακολουθώντας την πορεία της στο θεατρικό σανίδι, δεν μπορούμε παρά να αναγνωρίσουμε τη συνεχή εξέλιξή της σε υποκριτικό επίπεδο. Η φετινή θεατρική σεζόν τη βρήκε να πρωταγωνιστεί σε δυο υπέροχες παραστάσεις· τόσο στο «Κουκλόσπιτο, μέρος δεύτερο» που ανέβηκε στο θέατρο «Άνεσις» σε σκηνοθεσία Μανόλη Δούνια, όσο και στο έργο του Μιχάλη Βιρβιδάκη «Επαρχία» σε σκηνοθεσία Γιώργου Σκεύα που σήκωσε αυλαία πριν από λίγες ημέρες στο «Θέατρο της οδού Κυκλάδων – Λευτέρης Βογιατζής».
Η Δήμητρα Βήττα, εξηγεί με ποιόν τρόπο μπήκε το θέατρο στη ζωή της, επισημαίνει τη βαρύτητα που έχουν γι’ αυτήν λέξεις όπως «ευθύνη» και «ομαδικότητα» και, ζυγίζοντας τα θετικά και τα αρνητικά ενός «αβέβαιου» επαγγέλματος όπως αυτό που έχει επιλέξει, βγάζει τον τελικό νικητή!
Συνέντευξη: Τάσος Μεργιάννης
Φωτογραφίες: Εβίτα Σκουρλέτη, Μαρίνα Ντζιλοβιάν, Μαριλένα Αναστασιάδου
Θα μας συστήσετε το έργο «Επαρχία» και τον δικό σας ρόλο;
Πρόκειται για ένα υπέροχο νεοελληνικό έργο του Μιχάλη Βιρβιδάκη, που παρουσιάζεται για πρώτη φορά στη σκηνή. Βρισκόμαστε κάπου στην ελληνική επαρχία παραμονές Χριστουγέννων. Μια παρέα νέων σχεδιάζει το μεγάλο κόλπο. Τη ληστεία μιας τράπεζας. Γύρω από αυτή τη ληστεία ξετυλίγονται 7 ανάγλυφοι χαρακτήρες, φέρνοντας στην επιφάνεια στοιχεία λούμπεν, δολοπλοκίες, παράνομες δραστηριότητες, περίεργους έρωτες και παιχνίδια διαφθοράς.
Έχω τη χαρά να υποδύομαι τη Βούλα. Μια λαϊκή γυναίκα, που τα προβλήματά της αρχίζουν και τελειώνουν στον Μάκη, τον πρώην σύντροφό της. Τα υπόλοιπα θα χαρώ να τα δείτε επί σκηνής.
Τι ερωτήματα και προβληματισμούς θέτει το έργο και τι θέλετε να σκέφτεται ο θεατής που θα βγει από την αίθουσα;
Όπως αναφέρει και ο συγγραφέας της «Επαρχίας», πρόκειται για ένα έργο γραμμένο για το δίκιο και το άδικο, όπως κανείς το συναντά διασχίζοντας τους χωμάτινους δρόμους της ελληνικής επαρχίας, μακριά από τις βιτρίνες και την αστραφτερή ζωή των μεγαλουπόλεων.
Στη δική μου ανάγνωση συναντώ συνεχώς τη λέξη «ευθύνη». Ποιο είναι το σημείο εκείνο, όπου σταματάει η ευθύνη του ενός και ξεκινάει η ευθύνη του άλλου; Ποιες είναι οι ευθύνες σου ως σύντροφος, ως φίλος, ως πολίτης και πάει λέγοντας.
Είναι πολύ βολικό να κάνεις μετάθεση ευθύνης και να λες πως φταίει ο τάδε ή ο δείνα, ή φταίει το σύστημα γενικά κι αόριστα. Το δύσκολο είναι να βρεις τη θέση σου μέσα σε αυτό, να αναλάβεις την ευθύνη, να πάρεις θέση και να πράξεις τα δέοντα. Τότε θα ενηλικιωθείς πραγματικά, θα εξελιχθείς και θα αυξήσεις τις πιθανότητες να λύσεις ένα πρόβλημα.
Είναι η δεύτερη θεατρική παράσταση στην οποία θα σας δούμε φέτος, καθώς συμμετείχατε και στο «Κουκλόσπιτο, μέρος δεύτερο». Πώς κυλάει η φετινή θεατρική σεζόν εν μέσω πανδημίας;
Είμαι ευγνώμων και για τις δυο αυτές δουλειές. Ωστόσο, οι συνθήκες είναι τέτοιες που δεν έχεις την πολυτέλεια να αφιερώσεις όλη σου τη σκέψη και την ενέργεια στη δουλειά. Χτυπάει το τηλέφωνο και εύχεσαι να μην ενημερωθείς για έναν συνάδελφο που νοσεί από COVID, άρα να «παγώσει» η παράσταση για μια βδομάδα στην καλύτερη των περιπτώσεων ή για άλλη μια κι άλλη μια αν γίνει ένα ντόμινο νόσησης. Από τη μια η παράσταση χάνει τη φορά της κι από την άλλη το ταμείον είναι μείον.
Διαβάζοντας το βιογραφικό σας, μου έκανε εντύπωση ότι αρχικά σπουδάζατε στη Θεσσαλονίκη στο τμήμα Πολιτικών Έργων Υποδομής. Πήρατε το πτυχίο σας και πώς έγινε η μεταπήδηση στην υποκριτική;
Ναι, είναι αλήθεια αυτό. Όταν ήμουν μαθήτρια δεν είχα την παραμικρή ιδέα για το «τι θα γίνω όταν μεγαλώσω». Οπότε σε αυτήν την περίπτωση επιλέγεις είτε σχετικά τυχαία -όπως έκανα εγώ- είτε εκπληρώνεις απωθημένα κι επιθυμίες άλλων. Χαίρομαι τους ανθρώπους που συνειδητά επιλέγουν το επάγγελμά τους και ταυτόχρονα αναρωτιέμαι πώς γίνεται να βρεις τι σου αρέσει, τι σε εμπνέει, τι σε γεμίζει, αν δεν δοκιμάσεις κι αν δεν απορρίψεις. Μέσω μια τέτοιας αναζήτησης βρέθηκα μέσα στο θέατρο. Αρχικά γράφτηκα σε ένα θεατρικό εργαστήρι κι έπειτα φοίτησα στη δραματική σχολή του Κ.Θ.Β.Ε.
Ποιος ήταν ο δάσκαλός σας και ποιο ήταν το πρώτο πράγμα που διδαχτήκατε στο επάγγελμα;
Ενώ είχα πολλούς κι αξιόλογους καθηγητές, θα τολμήσω να ξεχωρίσω τον πρώτο μου δάσκαλο. Τον δάσκαλο που είχα στο θεατρικό εργαστήρι που ανέφερα προηγουμένως, τον Βαγγέλη Οικονόμου. Είναι εκείνος που με μύησε στη θεατρική τέχνη και το πρώτο και σημαντικότερο πράγμα που μας δίδαξε ήταν η αξία της ομαδικότητας. Η δύναμη της ομάδας και το πόσο σημαντικό είναι τα πράγματα να μοιράζονται. Είναι κάτι που επαληθεύεται συνεχώς μέσα στα χρόνια. Βρίσκει εφαρμογή όχι μόνο στο θέατρο αλλά και στην ίδια τη ζωή. Η χαρά μεγαλώνει όταν τη μοιράζεσαι και η λύπη γίνεται διαχειρίσιμη όταν δεν είσαι μόνος.
Μετράτε πλέον δέκα χρόνια στον χώρο της υποκριτικής. Είναι περισσότερες οι όμορφες ή οι άσχημες στιγμές;
Δεν είναι μια εύκολη δουλειά. Σίγουρα υπάρχουν πολλές πραγματικά δύσκολες δουλειές όπως για παράδειγμα το να είσαι γιατρός ή οικοδόμος. Η δουλειά του ηθοποιού όμως ενέχει ρίσκο και αβεβαιότητα. Δεν έχεις τη σταθερότητα κατά την οποία βρέξει χιονίσει κάθε μήνα θα πληρώνεσαι. Παρ’ όλα αυτά, στο τέλος της ημέρας, η ομορφιά και η συγκίνηση που σου προσφέρει η συγκεκριμένη δουλειά σίγουρα κερδίζει και μάλιστα με διαφορά όλο το προηγούμενο κομμάτι.
Μπορεί ένας νέος ηθοποιός να βιοποριστεί μόνο από το θέατρο σήμερα;
Αφού υπάρχουν ηθοποιοί που το κάνουν, η απάντηση είναι ναι. Τώρα αν μιλήσουμε με νούμερα, η απάντηση μάλλον θα αλλάξει. Ανοίγοντας το λεξικό στο λήμμα βιοπορισμός, ο ορισμός λέει «η εργασία και η συνακόλουθη εξασφάλιση της επιβίωσης και της ζωής». Σε αυτό το σημείο αν θέλουμε να επεκταθούμε και να δούμε κατά ποιον τρόπο εξασφαλίζεται η ζωή, το πιο πιθανό είναι να πάρουμε τόσες απαντήσεις όσοι είναι και οι ερωτηθέντες.
Πάντως, ας σημειώσουμε στα θετικά πως η τηλεόραση με τόσες καινούριες σειρές προσφέρει δουλειά σε πολλούς συναδέλφους και επιτέλους εμπιστεύεται πρωταγωνιστικούς ρόλους σε ηθοποιούς που δεν είναι γνωστοί στο ευρύ κοινό.
Μέχρι πού φτάνουν τα επαγγελματικά σας όνειρα;
Δεν τελειώνουν τα όνειρά μου. Κοιτάω πάντα μπροστά και συνεχίζω. Και πού και πού ρίχνω καμία μάτια πίσω να δω και να θυμηθώ την απόσταση που έχω μέχρι τώρα διανύσει. Εύχομαι να είμαι υγιής.
Το περσινό καλοκαίρι συμμετείχατε στην παράσταση «Προμηθέας Δεσμώτης». Μεταξύ άλλων, παίξατε στο θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου. Πώς ήταν η εμπειρία;
Ήταν από τις ομορφότερες εμπειρίες της ζωής μου. Δράττομαι της ευκαιρίας να πω πως φέτος το καλοκαίρι θα πιάσουμε το νήμα από εκεί που το αφήσαμε πέρυσι και θα περιοδεύσουμε ανά την Ελλάδα ξανά με τη συγκεκριμένη παράσταση.
Εδώ και ένα χρόνο το ελληνικό θέατρο κλονίζεται από τις αποκαλύψεις για κακοποιητικές συμπεριφορές από γνωστούς σκηνοθέτες και ηθοποιούς. Σας έχει τύχει κάτι τέτοιο;
Όχι, ευτυχώς δεν μου έχει συμβεί κάτι παρόμοιο.
Πώς θα αντιδρούσατε εάν βρισκόσασταν στη θέση του θύματος; Το έχετε σκεφτεί;
Δεν μπορώ να απαντήσω υποθετικά σε αυτή την ερώτηση, γιατί δεν μπορώ να ξέρω πώς ένιωσε το εκάστοτε θύμα και τι συνέβη στην ψυχή και στο μυαλό του. Μόνο αν το έχεις βιώσει ξέρεις. Από μένα μόνο σεβασμός και θαυμασμός υπάρχουν για το σθένος των ανθρώπων που βγήκαν και μίλησαν.
Μπορώ, όμως, να απαντήσω με σιγουριά πως φυσικά και θα πήγαινα ως μάρτυρας υπεράσπισης, αν τύχαινε σε συνάδελφό μου.
Το ευρύ κοινό σας γνώρισε μέσα από τον ρόλο της Τουρκάλας Αρίν στην τηλεοπτική σειρά του Μανούσου Μανουσάκη «Το κόκκινο ποτάμι». Πώς ήταν η εμπειρία των γυρισμάτων και πώς έγινε η μεταπήδηση στην ξαφνική δημοσιότητα την οποία επιφέρει ένας τηλεοπτικός ρόλος;
Είναι ευλογία η πρώτη σου επαφή με την τηλεόραση να γίνεται με σκηνοθέτη τον κύριο Μανουσάκη. Η εμπιστοσύνη που μου έδειξε σε συνδυασμό με τον επαγγελματισμό και την αξία του, ήταν άκρως απελευθερωτική και δημιουργική.
Όσον αφορά τη δημοσιότητα στην οποία αναφέρεστε, είναι πολύ όμορφο να σε αναγνωρίζουν και να σου λένε όμορφα λόγια για τη δουλειά σου.
Υπάρχει σήμερα κάποια τηλεοπτική δουλειά που «ζηλεύετε» και θα θέλατε να είστε μέρος της;
Υπάρχουν σκηνοθέτες με τους οποίους θα ήθελα να συνεργαστώ και είναι πολλοί.
Ποιο είναι το μότο σας;
Δεν έχω μότο. Ως στάση ζωής όμως, ψάχνω και βρίσκω πάντα το φως μέσα στο σκοτάδι.
Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια;
Ειλικρινά, θέλω να είμαι υγιής εγώ και οι αγαπημένοι μου άνθρωποι. Ζούμε σε καιρούς περίεργους που δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει. Υγεία και αγάπη ονειρεύομαι!
ΙNFO
«Επαρχία»
του Μιχάλη Βιρβιδάκη
Θέατρο Οδού Κυκλάδων – Λευτέρης Βογιατζής
Κυκλάδων 11 & Κεφαλληνίας, Κυψέλη
Τηλ.: 2108217877
Ταυτότητα της παράστασης
Σκηνοθεσία: Γιώργος Σκεύας
Σκηνικά – Κοστούμια: Γιώργος Σκεύας
Μουσική: Σήμη Τσιλαλή
Φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος
Βοηθός σκηνοθέτη: Γιάννης Σαβουιδάκης
Βοηθός σκηνογράφου: Έμιλυ Κουκουτσάκη
Φωτογραφίες: Εβίτα Σκουρλέτη
Βοηθός Φωτογράφου: Γιάννης Σαβουϊδάκης
Διεύθυνση παραγωγής:
Μαρία Κακάρογλου, Μαρία Σαμαρτζή
Παραγωγή: Γιώργος Λυκιαρδόπουλος – Λυκόφως
Παίζουν οι ηθοποιοί (με αλφαβητική σειρά)
Δημήτρης Αποστολόπουλος (Σάκης)
Νίκος Αρβανίτης (Αλέξανδρος)
Δήμητρα Βήττα (Βούλα)
Απόστολος Καμιτσάκης (Γαβρίλης)
Τάσος Λέκκας (Ίγκι)
Γρηγορία Μεθενίτη (Όλα)
Ορέστης Τζιόβας (Μάκης)
HΜΕΡΕΣ & ΩΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ
Παρασκευή 21.00, Σάββατο 18.00 & 21.15,
Κυριακή 19.00
ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ
17 ευρώ, 15 ευρώ μειωμένο/φοιτητικό
ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ
https://www.ticketservices.gr
https://www.viva.gr
