Με την Χιλιανή ταινία «Machuca» ξεκινούν την Πέμπτη 14 Σεπτεμβρίου οι χειμερινές προβολές της κινηματογραφικής λέσχης Βριλησσίων «Cine-Δράση».
Η προβολή θα πραγματοποιηθεί στο πάρκο «Μίκης Θεοδωράκης» (πρώην ΤΥΠΕΤ) και θα ξεκινήσει στις 20.15.
Η ταινία
Συμπληρώθηκαν στις 11 Σεπτεμβρίου ακριβώς 50 χρόνια από το 1973, όταν ο στρατός της Χιλής, με την υποστήριξη της CIA, ανέτρεψε την κυβέρνηση του δημοκρατικά εκλεγμένου προέδρου Σαλβαδόρ Αλιέντε και εγκατέστησε μια από τις πλέον αιματηρές δικτατορίες στην Λατινική Αμερική υπό την ηγεσία του στρατηγού Αουγκούστο Πινοσέτ. Το πραξικόπημα οδήγησε στη δολοφονία 3.000 υποστηρικτών του Αλιέντε, την κράτηση περίπου 250.000 αντιπάλων του καθεστώτος σε κάθε είδους φυλακή και την αναγκαστική υπερορία μεγάλου αριθμού Χιλιανών. Με φόντο την πολιτική, οικονομική και κοινωνική αστάθεια που προηγήθηκε του πραξικοπήματος, το «Machuca» του Andrés Woods είναι η συγκινητική ιστορία της φιλίας μεταξύ δύο αγοριών από αντίπαλες, εκείνη την εποχή, πλευρές του κοινωνικού φάσματος. Γλυκό και υποβλητικό χρονικό ενός περίπλοκου κόσμου μέσα από τα μάτια ενός παιδιού και μιας όμορφης φιλίας που κατέρρευσε ταυτόχρονα με τη δημοκρατία, μεταφορά για τις κοινωνικές εντάσεις που βοήθησαν στην καταστροφή ενός έθνους, το φιλμ ψηφίστηκε ως η πιο δημοφιλής ταινία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βανκούβερ και υπήρξε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία σε όλο τον κόσμο.
Η υπόθεση
Ο Γκονζάλο Ινφάντε, ένας παχουλός, φιλομαθής, ήσυχος 11χρονος με φακίδες που τον κάνουν να ξεχωρίζει, είναι μαθητής στο ιδιωτικό σχολείο St. Patrick. Γόνος πλούσιας οικογένειας, ζει σε μια προνομιούχα γειτονιά όπου η ασφάλειά είναι αδιαμφισβήτητη. Το μόνο του μειονέκτημα φαίνεται να είναι η προβληματική σχέση των γονιών του. Η μητέρα του περιφρονεί τις πολιτικές του Αλιέντε και τους φτωχούς ανθρώπους που μπορεί να ωφεληθούν από αυτές, ενώ διατηρεί μακροχρόνια ερωτική σχέση με έναν ευκατάστατο Αργεντινό επιχειρηματία. Ο μικρός ντροπαλός και ανέκφραστος συχνά γίνεται θύμα παρενόχλησης στο σχολείο. Η ζωή του αλλάζει, ωστόσο, όταν ο ιερέας που διευθύνει το σχολείο, δίνει τη δυνατότητα να φοιτήσουν εκεί, σε παιδιά από τη γειτονική παραγκούπολη. Η ένταξη των φτωχών, περιθωριακών και συχνά παραβατικών μαθητών προκαλεί αναταραχή στο σχολείο. Καθημερινά ξεσπούν καυγάδες μεταξύ των μαθητών που ανήκουν σε δύο διαμετρικά αντίθετες οικονομικά τάξεις. Ανήσυχοι οι γονείς των πλουσιότερων καλούν συχνές και ζωηρές συναντήσεις για να εκφράσουν την αντίθεσή τους στον «κομμουνιστή» ιερέα. Αυτές οι αναταραχές όμως δεν εμποδίζουν την δημιουργία μιας δυνατής φιλίας ανάμεσα στον Γκονζαλο και τον νεοφερμένο Πέδρο Ματσούκα.
Η φιλία των αγοριών είναι μια κλασική περίπτωση έλξης αντιθέτων. Ο Γκονζάλο έλκεται από τις δεξιότητες του Πέδρο, τον τρόπο με τον οποίο επιβιώνει με ελάχιστα, την ικανότητα του να τον προστατεύει από τους νταήδες του σχολείου. Ταυτόχρονα αρχίζει να ερωτεύεται τη φίλη του Πέδρο, Σιλβάνα, ένα χαριτωμένο, φλογερό κορίτσι που έχει παρατήσει το σχολείο και εξασφαλίζει τα προς το ζην πουλώντας σημαίες στους διαδηλωτές και των δύο πολιτικών στρατοπέδων. Από την άλλη ο Πέδρο, εντυπωσιάζεται από τον πλούτο του σπιτιού του νέου φίλου του , την πρόσβαση του σε άπειρα βιβλία, τα πολλά και όμορφα ρούχα και κυρίως από το ακριβό ποδήλατο του. Η σχέση μεταξύ των δύο αγοριών αναπτύσσεται φυσικά και γίνεται όλο και πιο έντονη. H αθωότητά τους τους επιτρέπει να βλέπουν πέρα από την αναπτυσσόμενη αναταραχή και καταλήγουν αχώριστοι, παρά την απροθυμία των οικογενειών τους. Αλλά καθώς η πολιτική θερμοκρασία στη χώρα ανεβαίνει, οι ζωές των γονιών τους πολώνονται, τα συναισθήματα κλιμακώνονται, οι οδομαχίες μεταξύ διαδηλωτών αντίπαλων πολιτικών παρατάξεων πολλαπλασιάζονται, οδηγώντας σε αυτό που στην ουσία είναι ένας εμφύλιος πόλεμος. Οι καταστροφικές εξελίξεις αρχίζουν σιγά-σιγά να απειλούν τη φιλία τους. Το τέλος της σηματοδοτείται με την έναρξη του πραξικοπήματος. Προφανώς οι σχέσεις των παιδιών ήταν από την αρχή καταδικασμένες, καθώς παγιδεύτηκαν στη δίνη γεγονότων που ούτε να τα κατανοήσουν μπορούσαν, ούτε να τα επηρεάσουν.
Η σκηνοθεσία
Ένας από τους πιο επιτυχημένους νέους σκηνοθέτες της Χιλής, ο Andrés Woods αφήνει στο «Machuca» τα γεγονότα να μιλήσουν από μόνα τους και διατυπώνει τις απόψεις του με μια συναισθηματική δύναμη που δεν περιορίζεται από προκαταλήψεις ή απλοϊκά μηνύματα. Παρουσιάζει αντικειμενικά τις εξελίξεις. Όλα τα συστατικά που μπορεί να περιμένει κάποιος από μια κοινωνικοπολιτική ταινία της Λατινικής Αμερικής είναι εδώ: τα χρώματα της επανάστασης, οι εικόνες της στέρησης και της διαφθοράς. Αλλά διατηρούνται κυρίως στο παρασκήνιο. Σε πρώτο πλάνο είναι οι χαρακτήρες, κάνοντας το φιλμ μια εύγλωττη και συγκινητική εικόνα της τραγωδίας μιας κοινωνίας που ένα μέρος της επιτίθεται βάρβαρα σε ένα άλλο. Μέσα από τα μάτια των παιδιών, βλέπουμε την ευάλωτη ζωή των Χιλιανών το 1973, πριν το όνομα του Πινοσέτ γίνει συνώνυμο της στρατιωτικής καταστολής. Καθώς ο Woods ήταν 8 ετών το 1973, μπορούμε άνετα να συμπεράνουμε ότι χρησιμοποίησε προσωπικές του αναμνήσεις για αυτό το χρονικό της εισόδου στην εφηβεία με φόντο μια επικείμενη επανάσταση. Γυρισμένο με απλότητα, ερμηνευμένο εξαιρετικά από όλο το καστ, ιδιαίτερα από τους Matías Quer, Ariel Mateluna, στους ρόλους του Γκονζάλο και Πέδρο αντίστοιχα και την γοητευτική Manuela Martelli, ως Σιλβάνα το φιλμ του είναι μια κινηματογραφική εμπειρία που δύσκολα ξεχνιέται.
Χιλή, Ισπανία, Ηνωμένο Βασίλειο, Γαλλία, Κοινωνική, 2005. Διάρκεια! 121’. Σενάριο: Roberto Brodsky, Mamoun Hassan, Andrés Wood. Σκηνοθεσία: Andrés Wood. Πρωταγωνιστούν: Matías Quer, Ariel Mateluna, Manuela Martelli, Aline Küppenheim, Frederico Luppi, Ernesto Malbrán.
Εδώ το trailer
