Με την Αυστραλιανή ταινία «Ο Μακρύς Δρόμος του Γυρισμού/Rabbit-Proof Fence» συνεχίζει το Cine -Δράση τις ζωντανές προβολές του. Η ταινία θα προβληθεί την Πέμπτη 1η Ιουλίου στις 21.00 , στο Β΄ Γυμνάσιο Βριλησσίων (Ταϋγέτου και Ξάνθης)
Η ταινία
Αυστραλία, Κοινωνική, 2002. Διάρκεια: 94′. Σκηνοθεσία: Phillip Noyce. Πρωταγωνιστούν: Everlyn Sampi, Tianna Sansbury, Kenneth Branagh, Jason Clarke, David Gulpilil.
Το «Rabbit Proof Fence» είναι ένα ενδιαφέρον δράμα, συγκινητικό και ουσιαστικό. Με βάση την εξολόθρευση των Αβορίγινων ιθαγενών της Αυστραλίας από τους Άγγλους αποίκους σε μια από τις τρεις μεγαλύτερες και πιο φρικιαστικές γενοκτονίες στην ιστορία της ανθρωπότητας, κάνει σκληρή κριτική στην απάνθρωπη ρατσιστική πολιτική που ήταν σε πλήρη ισχύ μέχρι τις τελευταίες δεκαετίες του 20ου αιώνα σε αυτή τη μακρινή ήπειρο. Επιπλέον μέσα από τις απλές και φυσικές ερμηνείες των πρωταγωνιστών του και τα αργά πλάνα του ερημικού τοπίου, πραγματεύεται τις σχέσεις του ανθρώπου με την φύση και τη σημασία να μένουν οι οικογένειες ενωμένες. Συγκλονίζει τον θεατή με την πεισματική αντίσταση στη βίαιη προσπάθεια αφανισμού του διαφορετικού χάριν της πολιτισμικής ομοιομορφίας και με το μήνυμα του για σεβασμό της κουλτούρας των άλλων, που είναι διαφορετική αλλά σίγουρα όχι κατώτερη από τη δική μας.
Το 1788, έφτασε στην Ωκεανία ο πρώτος στόλος από Βρετανούς ναύτες και κατάδικους. Από τότε η γη των ιθαγενών κατοίκων (Αβορίγινες) καταπατήθηκε από τους λευκούς αποίκους για να δημιουργηθούν οικισμοί, φάρμες βοσκής ζώων και ορυχεία. Ο ολοκληρωτικός αποικισμός συνοδεύτηκε από συστηματική φυλετική διάκριση και γενοκτονία και σε διάστημα 200 περίπου χρόνων, οι πεφωτισμένοι λευκοί κατάφεραν να εξολοθρεύσουν εκατομμύρια ιθαγενείς. Στις αρχές του 20ου αιώνα οι άποικοι συνέλαβαν την νοσηρή ιδέα του σταδιακού αποχρωματισμού των «βαρβάρων». Η εφαρμογή αυτού του σχεδίου, οδήγησε σε κάθε είδους εγκλήματα, όπως μαζικές σφαγές ή απαγωγές Αβοριγίνων παιδιών από τους γονείς τους. Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ’60 Βαπτιστές Χριστιανοί έκλεβαν παιδιά ιθαγενών με σκοπό να τα εκχριστιανίσουν, να τα αποκόψουν από την παραδοσιακή τους θρησκεία και με συστηματική πλύση εγκεφάλου, ξυλοδαρμούς, μαστιγώσεις και βιασμούς να τα οδηγήσουν στο δρόμο του θεού. Υπολογίζεται ότι το παιδομάζωμα αυτό, γνωστό και ως «Κλεμμένη γενιά», αριθμεί περίπου τριάντα χιλιάδες παιδιά θύματα της χριστιανικής απαγωγής. Οι ιστορικοί έχουν κατατάξει.
Τα παιδιά που είχαν απαχθεί μεταφέρονταν για εκπαίδευση και αναμόρφωση σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Στη συνέχεια όσα από αυτό διέθεταν λιγότερες δόσεις μαύρου χρωμοσώματος τα προσέφεραν σε λευκούς γαμπρούς, με στόχο μέσω της επιμιξίας να αποδυναμώσουν τη φυλή. Τα πιο σκουρόχρωμα στέλνονταν σε πλούσια σπίτια ως υπηρέτριες, εργάτριες χωρίς δικαιώματα.
Αυτή την εποχή ζουν οι τρεις ηρωίδες της ταινίας. Στα 1930 η αστυνομία αρπάζει τρία κορίτσια Αβορίγινες ηλικίας μεταξύ 8 και 10 ετών. Είναι η Μόλι Κρεγκ, η μικρότερη αδερφή της και η ξαδέρφη της. Τα τρία παιδιά, με το πιστόλι κυριολεκτικά στον κρόταφο, στέλνονται σε κυβερνητικό εκπαιδευτήριο-στρατόπεδο συγκέντρωσης προς αναμόρφωση. Στη συνέχεια καταφέρνουν να δραπετεύσουν και κυνηγημένες από τη λευκή αστυνομία και έναν ιχνηλάτη Αβορίγινα, μόνες χωρίς βοήθεια, εφόδια, φαγητό, αλλά με περίσσιο πείσμα και θάρρος θα διανύσουν, μέσα σε αντίξοες και εχθρικές συνθήκες, ξυπόλητες μια απόσταση περίπου 2.500 χιλιομέτρων, τα περισσότερα στην έρημο, για να επιστρέψουν στην αγκαλιά των μανάδων τους. Ο «φράχτης για τα κουνέλια» όπως μεταφράζεται ο πρωτότυπος τίτλος, τον οποίο ψάχνουν στην πορεία τους τα τρία παιδιά, γίνεται το μοναδικό είδος πυξίδας, σύμβολο σωτηρίας και επιβίωσης, αλλά και ομφάλιος λώρος που τις συνδέει με τις χαμένες μανάδες τους.
Ο Αυστραλός σκηνοθέτης Φίλιπ Νόις, που μέχρι τον «Μακρύ Δρόμο του Γυρισμού» έκανε στο Χόλυγουντ απρόσωπες εμπορικές επιτυχίες καταγράφει, με ειλικρίνεια και τόλμη την εκπληκτική περιπέτεια των τριών κοριτσιών φτιάχνοντας μια συναρπαστική και συγκινητική, ταινία. Δεν περιορίζεται στο παρελθόν, αλλά φτάνει ως το σήμερα για να δείξει τα τραγικά αποτελέσματα αυτής της νοσηρής αποικιοκρατικής πολιτικής. Χρησιμοποιεί τη δράση και το σασπένς, ιδιαίτερα το κυνηγητό των κοριτσιών από τις αρχές για να υποβάλει έντεχνα το θέμα του, δείχνοντας τους λευκούς, μέσω του «προστάτη των ιθαγενών» -που ερμηνεύει ο Κένεθ Μπράνα- να πιστεύουν πως κάνουν τα πάντα με μόνο κριτήριο το καλό των Αβορίγινων, αφήνοντας όμως παράλληλα χώρο στο θεατή να αναγνωρίσει τη φριχτή, απάνθρωπη αλήθεια. Αποσπά θαυμάσιες ερμηνείες απ’ όλους τους ηθοποιούς του, ιδιαίτερα τα τρία κορίτσια- ερασιτέχνες που ανακάλυψε ύστερα από μακρόχρονη και δύσκολη αναζήτηση ανάμεσα στους Αβορίγινες.
Η ταινία προκάλεσε «σκάνδαλο» στη συντηρητική λευκή Αυστραλία, ακόμη και στους κόλπους της κυβέρνησης, που δεν ήθελε να παραδεχτεί ότι εξακολουθεί να υπάρχει μέχρι σήμερα το τραγικό πρόβλημα της «χαμένης γενιάς».
