Το Cine- Δράση ολοκληρώνει τις θερινές προβολές του στο 3o Δημοτικό Βριλησσίων (25ης Μαρτίου και Μακεδονίας) την Πέμπτη 3 Σεπτεμβρίου με την ταινία «Μην το πεις σε κανένα», ένα λιτό φιλμ νουάρ με αριστουργηματικό σενάριο, μυστήριο και αγωνία. Φιλμ βατό και αληθοφανές, που κυλά σαν ψίθυρος σε όλη τη διάρκεια του από τον καλό Γάλλο ηθοποιό και σκηνοθέτη Guillaume Canet, που εδώ στη δεύτερη σκηνοθετική του απόπειρα, μεταφέρει στην οθόνη το αστυνομικό μυθιστόρημα του Αμερικανού συγγραφέα Harlan Coben, σκηνοθετώντας λιτά, χωρίς υπερβολές ή μεταπτώσεις, με καταιγιστικούς ρυθμούς και συγκλονιστικές ανατροπές.
Από την Πέμπτη 10 Σεπτεμβρίου οι προβολές επιστρέφουν στον χώρο του πρώην ΤΥΠΕΤ (Υμηττού και Πλαταιών ) με ώρα έναρξης στις 20.15.
Η υπόθεση της ταινίας
Στην αρχή παρακολουθούμε απλές καθημερινές σκηνές από τη ζωή ενός ευτυχισμένου ζευγαριού και παράλληλα γνωρίζουμε τους χαρακτήρες της ταινίας. Ο παιδίατρος Alex και η γυναίκα του Margot, που αγαπιούνται από τα παιδικά τους χρόνια, μετά από δείπνο με φίλους στην εξοχή απομονώνονται στη λίμνη που μεγάλωσαν και κολυμπούν στο φως του φεγγαριού. Έχουν μια μικρή διαμάχη και στέκονται κάπως απόμακρα ο ένας από την άλλη όταν ο Alex ακούει την κραυγή της Margot. Ψάχνοντας να δει τι έχει συμβεί φτάνει στη μικρή αποβάθρα όπου δέχεται επίθεση από αγνώστους, χάνει τις αισθήσεις του τις οποίες θα ανακτήσει μετά από μέρες στο νοσοκομείο όπου και του ανακοινώνουν ότι η Margot είναι νεκρή, δολοφονημένη από έναν κατά συρροή δολοφόνο. Οχτώ χρόνια περνούν, ο Alex συνεχίζει τη ζωή του, ασκεί το επάγγελμα του με απόλυτη ευσυνειδησία, χωρίς να έχει ξεπεράσει στο ελάχιστο το αίσθημα της απώλειας για το θάνατο της γυναίκας του. Και τότε ένα μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, το οποίο μόνον η νεκρή θα μπορούσε να στείλει, αναστατώνει τη ζωή του. Σε ένα link, μάλιστα, που αναφέρεται σε αυτό, υπάρχει ένα βίντεο από μια κάμερα κάποιου σταθμού του Μετρό και εκεί νομίζει πως την βλέπει ζωντανή. Συμπτωματικά, δύο πτώματα βρίσκονται στο δάσος, στο σημείο όπου πιστεύεται ότι δολοφονήθηκε η Margot και η αστυνομία ξανανοίγει την κλειστή εδώ και χρόνια υπόθεση. Ο Alex θεωρείται πλέον, ο κύριος ύποπτος και για τους τρεις φόνους, άλλωστε, πάντα η αστυνομία τον υποπτευόταν λόγω κάποιων αξεκαθάριστων στοιχείων. Για παράδειγμα, πως κατάφερε να επιστρέψει στην αποβάθρα μετά το βαρύ χτύπημα που τον έριξε στο νερό και τον άφησε σε κώμα για τρεις ημέρες; Ή πως δικαιολογούνται οι ύποπτες φωτογραφίες που περιέχονται σε ένα κλειδωμένο κιβώτιο και ένα κυνηγετικό όπλο που συνδέεται με μια άλλη δολοφονία;
Οι επόμενες μέρες είναι συγκλονιστικές για τον ήρωα μας. Χωρίς να έχει κανένα στοιχείο, η απίστευτη λαχτάρα του να είναι η αγαπημένη του ζωντανή τον οδηγεί σε μια απεγνωσμένη αναζήτηση στοιχείων που θα μπορούσαν να καταλήξουν στην αλήθεια και τη λύτρωση. Σε αυτή τη μάχη είναι μόνος, χωρίς συμμάχους και βοηθούς. Δεν μπορεί να αναμίξει κανέναν από συγγενείς, γνωστούς και φίλους αφού το μήνυμα είναι κατηγορηματικό σε αυτό: «ΜΗΝ ΤΟ ΠΕΙΣ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ, μας παρακολουθούν…». Ούτε στην αστυνομία, μπορεί να βασιστεί, αυτή άλλωστε έχει εξαπολύσει κυνηγητό εναντίον του. Πρέπει να την αποφεύγει με κάθε τρόπο καθώς μια συνάντηση μαζί της μπορεί να καταλήξει στην άδικη σύλληψη του.
Η σκηνοθεσία
Στην πλοκή εμπλέκεται ένας μεγάλος αριθμός χαρακτήρων οι οποίοι αναλύονται λεπτομερειακά και τόσο αριστοτεχνικά που ποτέ δεν μπερδεύουν τον θεατή. Υπάρχει η αδελφή του Alex, ο πατέρας του, ένας πλούσιος γερουσιαστής με εμμονή στα αγωνιστικά άλογα, ένα στέλεχος της αστυνομίας, ο μόνος άνθρωπος που πιστεύει στην αθωότητα του ήρωα, ένας χρήσιμος απατεώνας, ο «άχρηστος» γιος του γερουσιαστή, ένας φωτογράφος μόδας πορνό, δυο γυναίκες επαγγελματίες δολοφόνοι, κακοποιοί του δρόμου κοκ. Στοιχεία όπως η στάση του ήρωα, προς τον κοινωνικό περίγυρο, η ιδιαίτερη φροντίδα που προσφέρει χωρίς διακρίσεις σε όλους τους ασθενείς του ιατρείου του, η τραγική έκπληξη του μπροστά στην πιθανή απιστία της εκλιπούσης, η ακραία στάση των γονιών της νεκρής και πολλά άλλα απαλύνουν την ένταση της καταιγιστικής δράσης.
Ο Guillaume Canet παρέχει στο θεατή ελάχιστα στοιχεία. Δεν γνωρίζει τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο από όσα ξέρει ο ίδιος ο ήρωας. Έτσι προσπαθώντας να μαντέψει το εφτασφράγιστο μυστικό που μένει ερμητικά φυλαγμένο μέχρι λίγο πριν το τέλος, αισθάνεται την αγωνία του να κορυφώνεται, νοιώθει αλληλεγγύη και συμπάσχει με τον Alex. Ο Francois Cluzet είναι ιδανικός ως ήρωας. Δεν παίζει απλώς, ζει τις καταστάσεις. Ερμηνεύει το ρόλο του αληθινά, πιστευτά, με κέφι και μπρίο σε μια ερμηνεία που θυμίζει πολύ Dustin Hoffman. Εξαιρετική είναι η επιλογή και του υπόλοιπου καστ. Η Marie-Josee Croze, παίζει με αρκετό ψυχικό βάρος το ρόλο της απούσας αλλά πάντα παρούσας νεκρής. Το ίδιο και η πάντα καλή Αγγλίδα ηθοποιός Kristin Scott Thomas. Το φιλμ θριάμβευσε στο γαλλικό μποξ όφις και δικαίως απέσπασε 12 Βραβεία από συνολικά 27 υποψηφιότητες, ανάμεσα τους 4 Βραβεία Σεζάρ (2007): το Βραβείο Α’ Ανδρικού ρόλου για τον Cluzet, Σκηνοθεσίας για τον Canet, Μοντάζ και Πρωτότυπης Μουσικής, μιας μουσικής που συνοδεύει ευχάριστα το θεατή από την αρχή μέχρι το τέλος.
Εδώ το trailer: https://www.youtube.com/watch?v=h5jcJO5xhxI
Info
Γαλλία 2006. Διάρκεια: 125΄. Σενάριο: Guillaume Canet βασισμένο σε βιβλίο του Αμερικάνου Harlan Coben. Σκηνοθεσία: Guillaume Canet. Πρωταγωνιστούν: Francois Cluzet, Marie-Josee Croze, Andre Dussollier, Kristin Scott Thomas, Gilles Lellouche.
