Στο Δημοτικό Συμβούλιο Χαλανδρίου συζητήθηκε η απόφαση του Υπουργείου Παιδείας για ένταξη του 1ου Γυμνασίου στη λίστα των νέων πειραματικών σχολείων της χώρας. (Διαβάστε τι προηγήθηκε ΕΔΩ) Το ζήτημα τέθηκε επί τάπητος, στις 11 Μαρτίου, με πρωτοβουλία του αιρετού της παράταξης «Λαϊκή Συσπείρωση» Γιάννη Παπαγεωργίου, που κατέθεσε και σχετικό ψήφισμα κατά της επικείμενης αλλαγής (ακολουθεί στη συνέχεια).
Επιμέλεια: Αλέξανδρος Καζαντζίδης
Κατά του κειμένου, που δεν συγκέντρωσε την απαιτούμενη πλειοψηφία, τάχθηκαν «Αντίσταση με τους Πολίτες» (Σίμος Ρούσσος), «Αγαπάμε το Χαλάνδρι» (Κρίστη Αγαπητού), «Χαλάνδρι στο Φως» (Χάρης Ρώμας), «Χαλάνδρι Ορίζοντας 2023» (Μάνος Κρανίδης). Υπέρ ψήφισαν «Λαϊκή Συσπείρωση» (Λούλα Καρατζά) και η αιρετή της μείζονος αντιπολίτευσης Ρούλα Αλεξανδρή. Το λευκό επέλεξε η αντιδήμαρχος Χρυσαυγή Αλούπη, διευκρινίζοντας ότι θα τοποθετηθεί σε επόμενη συνεδρίαση, που αναμένεται να καταθέσει ψήφισμα η Ένωση Γονέων.
Το κείμενο που απορρίφθηκε
«Το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Χαλανδρίου λαμβάνει υπόψη τις επιπτώσεις που έχει η μετατροπή του πρώτου γυμνασίου σε πειραματικό σχολείο, επιπτώσεις σχετικά με το πώς επηρεάζεται το σχολείο της γειτονιάς, πώς δηλαδή τα παιδιά του γυμνασίου θα αναγκάζονται να διανύσουν μεγαλύτερα. και το πώς θα επηρεαστεί το πρόγραμμά τους για να ακολουθήσουν εκπαιδευτική διαδικασία, επιπτώσεις σχετικά με τα σχολεία της γύρω περιοχής, που θα αυξηθούν οι μαθητές ανά τάξει, ενώ παράλληλα τα σχολεία του Χαλανδρίου έχουν πολύ σοβαρά προβλήματα, που τα έχει θέσει το Δημοτικό Συμβούλιο στο Υπουργείο και μαζί με τη δευτεροβάθμια του Υπουργείου δεν έχει απαντήσει. Αντίθετα, επιλέγει να αποκόψει ένα σχολείο από την ανεμπόδιστη πρόσβαση στη δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση, δημιουργώντας σχολεία δύο ταχυτήτων. Με βάση αυτά, το Δημοτικό Συμβούλιο Χαλανδρίου εναντιώνεται στη μετατροπή του 1ου γυμνασίου σε πειραματικό».
Γονείς, που τάσσονται κατά του 1ου Πειραματικού Γυμνασίου, πάντως, ανέφεραν ότι έχουν ήδη καταθέσει αίτηση ακύρωσης στο Συμβούλιο της Επικρατείας για την απόφαση του Υπουργείου Παιδείας.
Τα κυριότερα σημεία των τοποθετήσεων
Σίμος Ρούσσος
«Από την ημέρα που δημοσιεύθηκε το ΦΕΚ και ξεκίνησε αυτή η συζήτηση από τον Δεκέμβριο, το θέμα της μετατροπής σε πειραματικό μάς έχει απασχολήσει πάρα πολύ. Στα πλαίσια των δυνατοτήτων και των αρμοδιοτήτων πάντα που έχει το Δημοτικό Συμβούλιο.
Ξέρετε, για εμάς οι οποίοι έχουμε την άποψη ότι το σημερινό δημόσιο σχολείο είναι κατ’ όνομα δημόσιο, που δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες, τα ενδιαφέροντα και τις δυνατότητες των παιδιών μας, που είναι ένα σχολείο που αναπαράγει και διαιωνίζει τους ταξικούς διαχωρισμούς στην ελληνική κοινωνία, όπως είναι όλα τα σχολεία σε όλα τα κράτη του κόσμου, θα ήταν πάρα πολύ εύκολο να πούμε ότι, κοιτάξτε να δείτε, πια άλλο ένα. Στην ίδια κατεύθυνση. Δηλαδή, ότι έτσι κι αλλιώς αυτό το σχολείο είναι αυτό που είναι, η κυβέρνηση είναι αυτή που είναι, η πολιτική που ακολουθεί και στην εκπαίδευση, όπως και σε όλα τα υπόλοιπα θέματα, είναι μια πολιτική διαιώνισης των ταξικών ανισοτήτων. και άρα και αυτό το σχολείο, η μετατροπή αυτού του σχολείου, η οποία δημιουργεί και μια πραγματική μεταβολή στην καθημερινότητα όπως υπογραμμίστηκε προηγουμένως πολλών ανθρώπων, είμαστε ενάντια.
Βγάζουμε ένα ψήφισμα, καταθέτουμε και έχουμε την ηθική συμπαράσταση σε ένα αίτημα που φαίνεται να είναι πιο πλειοψηφικό, πιο μεγάλης απήχησης από το άλλο και να είμαστε πάρα πολύ ίσοι με την αντίληψή μας και με την… πρακτική μας και να το πω και έτσι πολιτικά, εισαγωγικά, πολιτικάντικα δηλαδή, θα ήταν και πάρα πολύ καλό. Γιατί δεν τσακώνεσαι με κανέναν. Δεν θα το κάνουμε, για διάφορους λόγους, τους οποίους θα προσπαθήσω να αναλύσω. Πριν από όλα γιατί οφείλουμε να είμαστε ειλικρινείς απέναντι στον εαυτό μας και τίμιοι απέναντι στην πραγματικότητα, όπως τουλάχιστον την αντιλαμβανόμαστε.
Πρώτο θέμα. Εάν είχε την αρμοδιότητα ο Δήμος, ή αν είχε έστω το συμβουλευτικό ρόλο ο Δήμος, ή αν ατύπως μας είχαν συζητήσει… και ενημερώσει και ζητήσει τη γνώμη πριν το Δεκέμβριο που έγινε το ΦΕΚ, πολλά θα είχαμε να πούμε πριν αυτών και άλλων που υπογραμμίστηκαν στο Δημοτικό Συμβούλιο. Δηλαδή θα μπορούσαμε να είχαμε συζητήσει γιατί να είναι το 1ο και να μην είναι το 3ο που έχει δύο ορόφους άδειους και είναι στην άκρη του Χαλανδρίου, γιατί να μην είναι το 1ο και να μην είναι το 5ο γυμνάσιο που έχει ένα κτίριο άδειο στο κέντρο του Κάτω Χαλανδρίου. Γιατί να μην είναι το 2ο που έχει δίπλα το τέταρτο παράδειγμα. Θα ήθελα λίγο να κλείσει, θυμάστε πριν από καμιά δεκαπενταριά χρόνια τις κινητοποιήσεις που έκανε το Δημοτικό Συμβούλιο τότε για να μην κλείσει το δεύτερο. Πολλά θα μπορούσαν να είχαν συζητηθεί σε αυτή τη φάση.
Δεν είναι η δική μας ευθύνη που δεν έγινε. Το Υπουργείο, αυτό λέει είναι οι διατάξεις. Κατά τη γνώμη μου, την προσωπική καλώς λένε αυτό, γιατί εμείς που υπερασπιζόμαστε το ενιαίο δημόσιο σχολείο και την ενιαία δωρεάν εκπαιδευτική πολιτική, ουαί και αλίμονο εάν προσχωρήσουμε στην άποψη ότι οι Δήμοι θα έχουν λόγο για το περιεχόμενο της εκπαίδευσης. Ουαί και αλίμονο γιατί είναι η αντίληψη που οδηγεί σήμερα στην Αγγλία, στη Γερμανία, σε πολλές μητροπόλεις του ευρωπαϊκού χώρου και αλλού, οδηγεί σε σχολεία πολύ διαφορετικών ταχυτήτων. Τα σχολεία του Λίβερπουλ είναι… Διαφορετικά από τα σχολεία του Σαουθάμπτον, σε άλλη κατεύθυνση. Τα σχολεία του Ντύσελντορφ είναι σε άλλη κατεύθυνση από τα σχολεία κλπ.
Ουαί και αλίμονο, αν η αυτοδιοίκηση μπει στη λογική ότι θα καθορίζει ωρολόγια προγράμματα, περιεχόμενο σπουδών και εκπαιδευτική πολιτική. Για εμάς που υπερασπιζόμαστε, επαναλαμβάνω, το ενιαίο δημόσιο σχολείο και την ενιαία δημόσια εκπαιδευτική πολιτική. Γιατί πρέπει να έχουμε μια σταθερά. Δεν μπορεί όταν μας αρέσει να είμαστε με την ενιαία δημόσια εκπαιδευτική πολιτική που καθορίζεται από το κράτος, από την κυβέρνηση μιας χώρας, όποια είναι, και όταν δεν μας αρέσει να την καθορίζει ο Δήμος.
Άρα λοιπόν, κατά τη γνώμη μου, καλώς δεν ερωτήθηκε ο Δήμος για το πειραματικό και κανένας Δήμος στη χώρα και αυτοί που ερωτηθήκανε και υποκύπτοντας σε διάφορες πιέσεις ανθρώπων που έχουν δικό τους πρόβλημα και τη δική τους δυσκολία που περιγράφηκε και εδώ και περιγράφηκε στα κείμενα συνήθως τα Δημοτικά Συμβούλια την παίρνουν ακόμα και του Μπακογιάννη ας πούμε στην Αθήνα το Δημοτικό Συμβούλιο όταν πήγε να γίνει ένα πειραματικό στη Μαράσλειο, πήρε απόφαση κατά, έβγαλε ένα ψήφισμα, τα έχει καλά με όλους, προφανώς δεν έγινε τίποτα γιατί αυτά αποφασίζονται από την κυβέρνηση αλλά δεν ήθελε ο Μπακογιάννης να πάει κόντρα ας πούμε με το κοινό αίσθημα. Θα ήταν πάρα πολύ απλό για μας.
Ένα το κρατούμενο, πολλά θα μπορούσαν να έχουν συζητηθεί, εάν είχαμε ερωτηθεί, δεν έχει νόημα αυτή η συζήτηση, γιατί έχει κλείσει αυτό το θέμα, έχει δημοσιευθεί το ΦΕΚ. Και προχωράει έτσι. Μπορώ να εικάσω ότι η επιλογή, η εικασία είναι δική μου, λογική όμως, ότι η επιλογή του 1ου έχει να κάνει με τον κεντροβαρικό του χαρακτήρα και με το γεγονός ότι η αλλαγή των ορίων των υπολοίπων σχολείων γίνεται πιο ισόρροπα στην πόλη σε σχέση με το να γινόταν ένα σχολείο σε μια άλλη γειτονιά του Χαλανδρίου πιο… ας πούμε ακριανή. Γιατί τότε θα μετατοπιζόντουσαν όλα, αν ήταν το 3ο θα μετατοπιζόντουσαν όλα προς τα πάνω, αν ήταν το 2ο όλα προς τα κάτω, θα ήταν δηλαδή πιο δραματικές οι αλλαγές. Το να επιλεχθεί το 1ο, επαναλαμβάνω, δική μου λογική και εικασία, είναι ότι έτσι γίνεται πιο ισόρροπα μια μεταβολή, έτσι ώστε οι αποστάσεις των παιδιών να μην είναι πάρα πολύ… ας πούμε επιβαρυντικές και πάρα πολύ μεγάλες.
Δεύτερο σημείο που πρέπει να πάρει υπόψη ένας Δήμος για να τοποθετηθεί σε ένα τέτοιο θέμα, συμφωνώ ότι μας απασχολεί, απασχολεί την πόλη. Το δεύτερο θέμα λοιπόν έχει να κάνει με τον αριθμό των μαθητών. Αυτό που βιώνει το Χαλάνδρι, και όχι μόνο, όλη η Ελλάδα, ιδιαίτερα τα αστικά κέντρα και η Αττική, είναι μια πολύ μεγάλη μείωση του μαθητικού πληθυσμού. Δεν χρειάζεται να κάνουμε συζητήσεις επί αυτού. Καταλαβαίνετε όλοι, το ξέρετε, διαβάζουμε όλοι τις στατιστικές, τα νούμερα κλπ. Αυτό έχει οδηγήσει και μέσα στο Χαλάνδρι, να υπάρχουν ολόκληρα κτίρια ή πτέρυγες κτιρίων που είναι άδειες. Εκεί που είχαμε τρία και τέσσερα τμήματα στην πρώτη, τώρα όλα είναι δύο στην πρώτη γυμνασίου. Δύο τμήματα στην πρώτη γυμνασίου σημαίνει ότι στο λύκειο ενάμιση πρακτικά.
Πρέπει να βρεθεί ένας τρόπος, γιατί προφανώς το ζήτημα των γεννήσεων δεν μπορούμε να το επηρεάσουμε. Στην πόλη όμως, όταν κάποιος χαράζει στρατηγική, πρέπει να πάρει υπόψη του ότι δεν έχει την πολυτέλεια η πόλη να χάσει ένα σχολείο. Ποιος είναι ο τρόπος για να μην χάσει ένα σχολείο, από τη στιγμή που η κυβερνητική πολιτική έχει αποκλείσει την περίπτωση ότι κάνει 10 παιδιά ένα τμήμα ή 15.
Σε αντίθετη κατεύθυνση κινείται. Ο μόνος τρόπος που υπάρχει είναι να μοιραστούν κάπως τα παιδιά σε περισσότερα σχολεία και το πειραματικό σε αυτό πράγματι μπορεί να βοηθήσει.
Με την αλλαγή δε που έγινε κατόπιν και πολλών συζητήσεων και με την πρόταση που υπάρχει για τρία τμήματα των 20, στο γυμνάσιο, αν είναι τρία τμήματα των 20, παίρνει 30. Έχει 30 το δεύτερο δημοτικό και κάποια παιδάκια από το 14 που θα πηγαίνανε στο πρώτο, οι αποστάσεις είναι τέτοιες, οι οποίες δεν δικαιολογούν την έκταση που έχει πάρει το θέμα. Γιατί μιλάμε για 10 – 12 που θεωρούσαν ότι θα πάνε στο 1ο και θα βρεθούν, ξέρω στο 6ο γιατί είναι πιο κοντά στην πλατεία. Ή θα βρεθούν στο 5ο γιατί είναι πιο κοντά στην πλατεία Κένεντι και εκεί που θα πηγαίναν στο 1ο με τα καινούργια όρια θα πρέπει να πάνε στο 5ο. Ή που θεωρούσαν ότι θα πάνε στο 1ο και είναι πιο ψηλά προς τη Θησέως, ας πούμε και θα πάνε στο 4ο ή στο 2ο. Δεν είναι τραγικές οι αποστάσεις. Για να δημιουργούν την έκταση ότι χάνεται το σχολείο της γειτονιάς ή ότι υπάρχουν τεράστιες αποστάσεις που πρέπει να διανυθούν από τα παιδιά δεν είναι αυτή η πραγματικότητα.
Εκτός από κάποιες εξαιρέσεις που δεν τις πιάσαμε κιόλας η πραγματική εξαίρεση είναι τα παιδιά που είναι στο Πάτημα ή στο Άνω Πάτημα και πρέπει να κατέβουν εκεί. Όντως υπάρχει θέμα απόστασης. Υπήρχε πάντα δηλαδή και τώρα θα συνεχίσει να υπάρχει. Αλλά εδώ στο κέντρο Χαλανδρίου, στην πραγματικότητα η συσσώρευση των σχολείων που έχουμε ευτυχώς είναι τέτοια που δεν επιτρέπει τέτοιου είδους συσχετισμούς και τέτοιου είδους πανικό. Σεβαστή η αίσθηση που μπορεί να έχει ένας γονιός ο οποίος ήξερε μέχρι προχθές ότι αυτή θα είναι η πορεία του παιδιού και θα χρειαστεί να μετακινηθεί σε ένα διαφορετικό σχολείο.
Παίζει λοιπόν σημαντικό ρόλο και το ζήτημα της μείωσης των μαθητών στη στάση και στην οπτική που πρέπει να έχει ένα δημοτικό συμβούλιο για το θέμα. Τρίτο θέμα και το θεωρώ, τουλάχιστον για τη δική μου αντίληψη, πιο σοβαρό, σημαντικό. Θέλω να είμαι πολύ ξεκάθαρος και να μην υπάρχει καμία αμφισβήτηση. σε ό,τι αφορά τη δική μας θέση για αυτό το θέμα. Το πειραματικό σχολείο είναι ένας προοδευτικός θεσμός. Τελεία παράγραφος· είναι το απόσταγμα, η συνέχεια, η κατάληξη 100 χρόνων αγώνων προοδευτικών ανθρώπων, πρωτίστως εκπαιδευτικών. Στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και υπάρχει μια πολύ ας το πούμε έτσι μια γραμμή, μια κόκκινη γραμμή που συνδέει την πάλη για να υπάρξει πειραματισμός, καινοτομία, πρωτοπορία στην εκπαίδευση με την πάλη για την αλλαγή της κοινωνίας. Τα τελευταία 100 χρόνια.
Δεν ξέρω αν κάποιοι έχουν αποφασίσει να πάρουν διαζύγιο με την ιστορία του εκπαιδευτικού και του προοδευτικού κινήματος και με την ιστορία τη δική τους.
Εμείς δεν έχουμε διάθεση, ούτε πρόκειται να πάρουμε αυτό το διαζύγιο. Και να πω ότι… Το σχολείο εργασίας του πειραματικού του Σικάγου, το ανοιχτό σχολείο, το γαλλικό, της οδού Βοτιέ, νομίζω, της δεκαετίας του 1960, τα πειράματα στην εκπαίδευση… Τα οποία καταγράφηκαν στο παιδαγωγικό ποίημα του Μακάρενκο, της Κρούπσκαγια, του Μπλόνσκι, με τις αναζητήσεις του Γληνού, της Ιμβριώτη στην Ελλάδα, συνδέονται απολύτως. Γιατί ήταν μια αντίληψη 100 χρόνων παρεμβάσεων στην εκπαιδευτική διαδικασία που έλεγε ότι το σχολείο δεν είναι η παπαγαλία, δεν είναι η έδρα, δεν είναι η πειθαρχία, δεν είναι οι τυποποιημένες γνώσεις του ιερατείου, το οποίο πάλεψε ο Δελμούζος στο Παρθεναγωγείο του Βόλου. Και διώχθηκε και απολύθηκε, ο Δελμούζος δεν ήταν κανένας αριστερός, ήταν ένας φιλελεύθερος δημοκράτης, δημοτικιστής, ο οποίος διώχθηκε γιατί πολλά εκατό χρόνια πίσω πάλεψε να υπάρχει πειραματισμός, πειραματικό σχολείο και πειραματική διδασκαλία στο Παρθεναγωγείο του Βόλου.
Η Ιμβριώτη απολύθηκε το 1937 από τον Μεταξά. Πριν πάει εξορία, πολύ πριν, απολύθηκε το 1937 από το Μεταξά, γιατί ήταν γυμνασιάρχης του ειδικού πειραματικού σχολείου στην Καισαριανή, που φέρει τώρα και το όνομά της. Ο Γληνός, πριν γράψει τη διακήρυξη του ΕΑΜ, πολύ πριν, το 17-20, ως στέλεχος του Υπουργείου Παιδείας, μαζί με το Δελμούζο ήτανε της αντίληψης ότι δεν χωρεί εκπαιδευτική πολιτική από τα πάνω, αλλά η μόνη εκπαιδευτική πολιτική που μπορεί να υπάρξει είναι αυτή η οποία πειραματίζεται και αναιρεί τον ίδιο τον εαυτό της μέσα από την πράξη. Το ρεύμα λοιπόν του σχολείου εργασίας. (…) Ουδείς μέχρι σήμερα αμφισβήτησε το θεσμό, την ουσία του πειραματικού.
Βεβαίως, εννοείται, για να μην γίνουμε και… για να καταλαβαίνουμε, εννοείται ότι η κυρία Κεραμέως, η κυρία Ζαχαράκη ή πιο πριν άλλοι όλων των κυβερνήσεων προφανώς δεν έχουν σχέση με την Κρούπσκαγια, το Μακάρενκο, το Μπλόνσκι, τον… το ανοιχτό σχολείο ή δεν ξέρω τι. Όμως, η κατοχύρωση του θεσμού δίνει τη δυνατότητα, γιατί σήμερα είναι αυτή, αύριο είναι άλλη, μεθαύριο είναι κάποιοι άλλοι, δίνει τη δυνατότητα και κατοχυρώνει θεσμικά τη δυνατότητα του εκπαιδευτικού. Να μαθαίνει, να βελτιώνει τον εαυτό του, να παρεμβαίνει στο σχολείο, να κάνει ομάδες εργασίας, να κάνει μάθημα στη φύση, να πάει στη ρεματιά. Να κάνει δηλαδή ένα σχολείο πιο δημιουργικό σε σχέση με αυτό που είναι το τυπικό σχολείο. Είναι ένα δημόσιο σχολείο, επαναλαμβάνω, είναι ένα δημόσιο σχολείο.
Η κλήρωση, που επανήρθε το 2015, γιατί από το 2010 μέχρι το 2015 έπρεπε να δώσουν εξετάσεις, το 2015 επανήρθε η κλήρωση, χαιρετίστηκε ως ένα δημοκρατικό μέτρο εξίσωσης, εξισορρόπησης, ισοτίμησης. Λοιπόν, άρσης του αποκλεισμού για όσους τελος πάντων…πιστεύουν και νομίζω ότι έχουν δίκιο ότι οι διαφορετικές δυνατότητες κάθε παιδιού δεν είναι γενετικά προκαθορισμένες ούτε ψυχολογικά καθορισμένες. Έχουν να κάνουν με τον κοινωνικό περίγυρο, το δικό του, της οικογένειάς του και του σχολικού περιβάλλοντος. Και άρα διαφορετικά παιδιά από διαφορετικά κοινωνικά, πολιτιστικά και πολιτισμικά περιβάλλοντα θα έχουν τη δυνατότητα να δοκιμάσουν τις δυνατότητές τους και οι δάσκαλοι καθηγητές να δοκιμάσουν τις γνώσεις, τις αυξημένες των αυξημένων απαιτήσεων που πρέπει να έχουν αυτοί για να διδάσκουν αυτά τα παιδιά να τα δοκιμάσουν σε ένα καινούργιο περιβάλλον και αυτό σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο να μπορεί να βγάλει κάποια τέτοια. (…)
Εμένα τα παιδιά μου τελείωσαν, ο μικρός μου τελείωσε πέρυσι και ο μεγάλος πρόπερσι. Δηλαδή αν δεν είχα εγώ τη δυνατότητα να τους δίνω 800 ευρώ το μήνα ιδιαίτερα και φροντιστήρια τα τελευταία 6-7 χρόνια θα περνάγανε; Τα προβλήματα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε, έχετε εσείς, είσαστε πιο νέοι γονείς και έχετε να τα αντιμετωπίσετε μπροστά σας τα επόμενα χρόνια. Είναι πολύ πιο σοβαρά από το αν το παιδί θα περπατήσει, αντί να περπατήσει 10 λεπτά θα περπατήσει 15. Γιατί αυτού του τύπου οι αποστάσεις είναι.
Είναι πολύ πιο σοβαρά. Έχει να κάνει με το περιεχόμενο των σπουδών του, έχουν να κάνουν με τους δασκάλους που θα έχουν, με τα μαθήματα που θα κάνουν, με το πότε θα παίρνουν τα βιβλία, με το τι περιέχουν αυτά, και με ποιο γνωστικό περιεχόμενο πηγαίνει ένα παιδί, ας πούμε, πρώτη γυμνασίου, με ποιες παραστάσεις, με ποιες προσλαμβάνουσες, πηγαίνει στην πρώτη γυμνασίου. Και πώς μετά συνεχίζει. Με αυτά έχουν να κάνουν (…).
Τέτοιου τύπου προβλήματα είναι, τα σοβαρά προβλήματα, τα μεγάλα θέματα της εκπαίδευσης, Και όχι, νομίζω. Το αν θα περπατήσει 10 ή 15 λεπτά παραπάνω που είναι πρόβλημα, πιθανόν, ανατρέπει ένα προγραμματισμό, αλλά δεν μπαίνει στη ζυγαριά, δεν μπορεί να μπει στη ζυγαριά με όλο το υπόλοιπο.
Κλείνω. Εμείς δεν πρόκειται να συναινέσουμε σε μία άποψη που λέει ενάντια στο πειραματικό. Δεν πρόκειται να συναινέσουμε σε αυτό, σαν Διοίκηση του Δήμου. Δεν θα ήθελα ποτέ να φανταστώ τον εαυτό μου ότι είμαι δήμαρχος ενός Δημοτικού Συμβουλίου, το οποίο με τις διαφωνίες, αντιρρήσεις, επιφυλάξεις, τις διαφορετικές γνώμες κλπ. πάντως τάσσεται εναντίον του πειραματισμού, της καινοτομίας και της πρωτοπορίας στην εκπαίδευση. Δεν θα ήθελα εγώ να είμαι σε ένα τέτοιο Δημοτικό Συμβούλιο. Ποτέ. Άρα λοιπόν είμαστε τελείως αντίθετοι στη λογική αυτής της πρότασης που κατατέθηκε να εκφράσει το Δημοτικό Συμβούλιο. την αντίθεσή του στην ίδρυση πειραματικού στο Χαλάνδρι και με αυτή την έννοια εμείς δεν πρόκειται να το υποστηρίξουμε».
Κρίστη Αγαπητού
«Αυτό το οποίο θέλω να ξεκαθαρίσω είναι ότι η παράταξή μας και προσωπικά, είμαστε υπέρ του θεσμού των πειραματικών σχολείων. πειραματικών σχολείων.
Θεωρούμε ότι πρέπει να έχει η πόλη μας πειραματικό σχολείο και φαίνεται ότι το Χαλάνδρι αγκάλιασε το πειραματικό. Αυτό όμως το οποίο πρέπει να συζητήσουμε και πρέπει να δούμε όλοι μαζί πώς θα διαχειριστούμε είναι ο τρόπος με τον οποίο θα υλοποιηθεί αυτή η μετάβαση. Σίγουρα είναι αρμοδιότητα του Υπουργείου Παιδείας. Το Υπουργείο Παιδείας είναι αυτό που καθόρισε ότι θα είναι το 1ο πειραματικό δημοτικό, θα πάει στο πρώτο γυμνάσιο.
Το θέμα είναι ότι και εμείς όμως, ως δημοτικοί σύμβουλοι, όλοι μαζί, διοίκηση και οι παρατάξεις, μπορούμε από κοινού να ζητήσουμε κάποια πράγματα από το Υπουργείο. Εάν και εφόσον όλοι μαζί κρίνουμε ότι μπορεί να… αλλάξουν κάποια πράγματα που έχουν να κάνουν με τον τρόπο υλοποίησης αυτής της μετάβασης. Τι θέλω να πω με αυτό; Θέλω να πω ότι είπατε ότι θα δημιουργηθεί στο 1ο γυμνάσιο, θα δημιουργηθούν τρεις τάξεις. Άρα το ερώτημα που θέτω εγώ και δεν ξέρω αν μπορεί να μας απαντήσετε, είναι τεχνικά, από τεχνικής πλευράς, το σχολείο μπορεί να υποστηρίξει. Ένα επιπλέον τμήμα υπάρχει κάποια διαβεβαίωση, δεν ξέρω από ποια υπηρεσία θα είναι. Εσείς είστε ειδικοί από την τεχνική υπηρεσία του Δήμου μας, ας πούμε, που να μας λέει ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις κτηριακά για να μπορεί να φιλοξενήσει το σχολείο αυτό τα παιδιά.
Κάτι άλλο, το οποίο θα το ξέρετε εσείς ενδεχομένως καλύτερα από εμένα, σκέψεις τώρα θέτω στη συζήτηση.
Γιατί εδώ πέρα έχουμε μια πρόταση που μας ήρθε από το 1ο πειραματικό δημοτικό, έχουμε γονείς από άλλο σχολείο. Ο στόχος μας θεωρώ είναι σαν δημοτική σύμβουλος να προσπαθήσουμε να συγκεράσουμε και να ικανοποιήσουμε όσο γίνεται καλύτερα τις ανάγκες όλων των γονέων. Οπότε θέτω στη συζήτηση εδώ του Δημοτικού Συμβουλίου κάποιες σκέψεις μου. Το ένα λοιπόν έχει να κάνει με το αν κτηριακά μπορεί το πρώτο γυμνάσιο να υποστηρίξει αυτή τη μεγάλη αλλαγή.
Δεύτερος προβληματισμός και θέμα προς συζήτηση είναι υπάρχουν σχολεία στην πόλη μας τα οποία υπολειτουργούν και θα μπορούσε να γίνει εκεί η μετάβαση για να μην επιβαρυνθεί ένα σχολείο, κεντρικό το οποίο ενδεχομένως είναι αρκετά βεβαρημένο γιατί έχω ακούσει ότι κάποια σχολεία δεν είναι πλήρη από άποψη μαθητών και ενδεχομένως θα μπορούσαν να πάνε σε αυτό το σχολείο, το 1ο πειραματικό δημοτικό.
Και αυτό το οποίο θέτω έτσι σαν σκέψη, είναι το εξής, ανεξαρτήτως του… Τι τελικά θα υποστηρίξουμε όλοι μαζί σαν Δημοτικό Συμβούλιο, γιατί εμείς, ξαναλέω, είμαστε υπέρ του θεσμού, αλλά είμαστε προβληματισμένοι για τον τρόπο υλοποίησης. Θα πρέπει να δούμε τα παιδιά τα οποία θα φύγουν από το σχολείο το οποίο ήταν προγραμματισμένο να πάνε. Γιατί υπάρχουν μαθητές που ήταν στη λίστα και σε ποιο κτήριο θα πάνε. Αυτά τα παιδιά πώς θα πηγαίνουν στο σχολείο, το οποίο θα αναγκαστούν να πάνε. Θα πρέπει με κάποιο τρόπο να φροντίσει ο Δήμος, τουλάχιστον θεωρώ, με μια δημοτική συγκοινωνία, με ένα μέσο κάπως να διευκολύνει την μεταφορά αυτών των μαθητών, γιατί είναι ένα θέμα.
Και επίσης δεν ξέρω αν θα μπορούσαμε να θέσουμε και να ζητήσουμε, αφού ο Δήμος μας είναι ο μεγαλύτερος Δήμος των Βορείων Προαστίων, γιατί να μην προσπαθήσουμε να διεκδικήσουμε το πειραματικό σχολείο να είναι μόνο για τα παιδιά του Χαλανδρίου. Μπορούμε να το διεκδικήσουμε. Θεωρώ ότι θα μπορούσαμε να το ζητήσουμε. Εγώ θέτω στο τραπέζι της συζήτησης κάποιες προτάσεις, που θα μπορούσαμε να τις ζητήσουμε και να τις συζητήσουμε. Δεν λέω κάτι άλλο, δεν λέω ότι να πάμε κατά της νομοθεσίας, αλλά θα μπορούσαμε να κάνουμε μια συζήτηση και να δούμε τι είναι αυτό που θα μπορούσε κατά κάποιον. …τρόπο να ωφελήσει όσο γίνεται περισσότερο τα παιδιά του Χαλανδρίου. Αυτές είναι πρώτες σκέψεις»
Χάρης Ρώμας
«Είμαστε ενήμεροι από το 1ο πειραματικό δημοτικό σχολείο, αλλά και από τον Σύλλογο Γονέων, που δεν θέλουν, από τους γονείς τέλος πάντων, που δεν θέλουν να λειτουργήσει, να γίνει αυτή η μετατροπή σε πειραματικό.
Τα μελετήσαμε, τα μελετάμε ακόμα. Θα συνεχίσω τον προβληματισμό της Χρύσας Αγαπητού Λέγοντας ότι εμείς δεν μπούμε καν στη διαδικασία να κρίνουμε αν είναι καλύτερο ή καλό ή κακό ένα πειραματικό σχολείο, θέλετε να θεωρείτε καλό.
Εδώ και πάρα πολλά χρόνια, αλλά δεν ξέρω κατά πόσο αυτός ο προβληματισμός είναι δόκιμος για εμάς τώρα, εφόσον αυτό θεωρείται, όπως είχαμε πει την προηγούμενη φορά που έγινε η συζήτηση, η μετατροπή αυτή σε πειραματικό σχολείο θεωρείται δεδομένη από το Υπουργείο. Με την έννοια αυτή, δεν θέλουμε να μπούμε καν στη συζήτηση αν έπρεπε ή δεν έπρεπε, αλλά είναι νομίζω πιο δόκιμο, είναι δόκιμος ο προβληματισμός ή τέλος πάντων τα χνάρια αυτού του προβληματισμού της κυρίας Αγαπητού και της παράταξής της, σε σχέση με το πώς θα γίνει αυτή η μετάβαση.
Και πράγματι, πιστεύω ότι είμαστε υποχρεωμένοι μάλιστα να εξασφαλίσουμε κάποια πράγματα και όχι απλά να θαμπώσουμε ή να χαϊδέψουμε κάποιες αγωνίες των γονέων, αλλά έμπρακτα να επιμείνουμε σε πράγματα όπως, ας πούμε, οι διαχωρισμοί αδερφών της ίδιας οικογένειας σε αυτά τα σχολεία, δηλαδή να αποκλειστεί, να περιοριστεί ή να αποκλειστεί μάλλον.
Ο διαχωρισμός των αδερφών για πολλούς λόγους, γιατί τα παιδιά αυτά που διαχωρίζονται, τα αδέρφια μιας ίδιας οικογένειας, είναι πιθανό να επιβαρύνουν και οικονομικά περισσότερο την οικογένεια, αλλά και για ψυχολογικούς λόγους των αδερφών που διαχωρίζονται. Επίσης, να εξασφαλίσουμε ότι δεν θα υπάρχει επιβάρυνση των σχολείων υποδοχής, δηλαδή να είμαστε σε επιφυλακή.
Και αυτό να είναι σε μεγάλη διάρκεια, αν όντως προχωρήσει αυτός ο θεσμός, βλέποντας και ελέγχοντας ότι δεν θα γίνει άνιση η εξίσωση καθηγητών και μαθητών. Δηλαδή δεν θα είναι περισσότεροι οι μαθητές από ό,τι ήταν τα προηγούμενα χρόνια και δεν θα είναι λιγότεροι οι καθηγητές από ό,τι ήταν τα προηγούμενα χρόνια, ούτως ώστε το επίπεδο σπουδών και των σχολείων υποδοχής θα παραμείνει υψηλό και δεν θα υπάρχει, γιατί πιθανώς στο πίσω μέρος των μυαλών των γονέων ή όποιου άλλου, να υπάρχει και αυτός ο διαχωρισμός που δεν είναι βέβαια ωραίος, του σχολεία πρώτης κατηγορίας και δεύτερης κατηγορίας. Εμείς πρέπει να εξασφαλίσουμε και σαν δημοτική σύμβουλος και σαν παράταξη εδώ, ότι οι σπουδές θα γίνονται στο ύψιστο, στο δυνατό επίπεδο για όλους. Αυτά σε πρώτο επίπεδο θέλω να πω. Και βεβαίως είμαστε κι εμείς ανοιχτοί στη συζήτηση που εξακολουθεί και έχουμε αγωνία για το να γίνει σωστά αυτή η μετάβαση. εφόσον πρόκειται να γίνει από ό,τι φαίνεται».
Μάνος Κρανίδης
«Θεωρώ ότι ως θεσμός των πειραματικών, όπως τον βλέπω, είναι θετικός. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι είναι αρνητικός. Υπάρχει και αρκετά χρόνια, δεν ξέρω πόσα, ο θεσμός.
Οφείλω να συμφωνήσω ότι, οπωσδήποτε, όταν πας να εφαρμόσεις κάτι, πρέπει να γίνει με σωστές προδιαγραφές, προφανώς κτηριακές, και συμφωνώ πλήρως και ως μηχανικός θα το έλεγα. Εκπαιδευτικές και διαδικαστικές, αλλά θα ήτανε νομίζω πολύ μεγάλη προχειρότητα από το Υπουργείο. Δηλαδή ένα Υπουργείο να θέλει να εφαρμόσει το πειραματικό και να μην εφαρμόσει προδιαγραφές. Πρέπει να ελεγχθεί, σαφώς, γιατί έχουμε δει και φαινόμενα στο παρελθόν. Απ’ την άλλη, εγώ έχω μεγάλο σεβασμό· κι εγώ γονέας είμαι και είμαι και σε συλλόγους κι οφείλουμε να ακούσουμε και την άλλη πλευρά, τα επιχειρήματα αυτά, ποια είναι, τι είδους επιχειρήματα είναι, τι φύσεως. Και να δούμε πώς μπορούν να προσαρμοστούν στην εφαρμογή. Δηλαδή, αυτό μπορούμε να το κάνουμε, φαντάζομαι και ο ρόλος του Δήμου είναι συμβουλευτικός, δεν έχουμε άμεση αρμοδιότητα, έτσι. Αλλά μπορούμε να το κάνουμε αυτό, στη λογική της αυτοδιοίκησης και της συλλογικότητας που υπάρχει στο Δήμο μας, οφείλουμε να το κάνουμε και το Δημοτικό Συμβούλιο νομίζω το έχει αποδείξει αυτά τα χρόνια σε πάρα πολλά θέματα, αυτό πρέπει να το κάνουμε και να δούμε πώς θα γίνει η καλύτερη εφαρμογή του. Είναι καθαρά, νομίζω, μια απόφαση του Υπουργείου που οφείλει να ελέγξει, να την τηρήσει σωστά και να ικανοποιήσει κάποια αιτήματα που είναι εφικτά να ικανοποιήσει».
Γιάννης Παπαγεωργίου
«Υπάρχει το συγκεκριμένο ΦΕΚ που ορίζει το 1ο γυμνάσιο Χαλανδρίου, ως πειραματικό. Ως παράταξη θεωρούμε τη συγκεκριμένη αλλαγή μια αρνητική εξέλιξη, καθώς επηρεάζει τα σχολικά όρια των περιοχών που τα παιδιά από τα σχολεία θα μοιράζονται. Αλλά και συνολικότερα, αν το δούμε, η στάση μας προσωπικά σαν παράταξη, είναι ότι αντιφωνούμε με την ύπαρξη των πειραματικών σχολείων.
Ουσιαστικά παίρνουμε ένα κομμάτι της δημόσιας εκπαίδευσης του δημόσιου σχολείου και το μετατρέπουμε σε κάτι διαφορετικό. Λοιπόν, πέρα από όλα τα ιδεολογήματα που περνάνε μέσα από αυτή τη διαδικασία, το συγκεκριμένο σχολείο, ειδικά το 1ο γυμνάσιο, είναι από τα πιο παλιά σχολικά κτίρια και με τις ελλείψεις που έχει και με τα προβλήματα που έχει συνολικότερα, τα οποία δεν πρόκειται να διορθωθούν και θεωρούμε ότι δεν θα έρθουν να είναι προτεραιότητα της ηγεσίας του Υπουργείου και της Κυβέρνησης στο να φτιάξει μια κατάλληλη δημόσια παιδεία προσβάσιμη για όλους, χωρίς διακρίσεις και να ασχοληθεί με αυτό το κομμάτι κι όχι με το να διαλέγει κάποια σχολεία και κάποια παιδιά στην τύχη για να διαμορφώνει τις καταστάσεις με αυτόν τον τρόπο. Σε αυτό το πλαίσιο θεωρούμε ότι μέσα από αυτή την αλλαγή χάνεται το σχολείο της γειτονιάς, επηρεάζεται η σύνθεση και η συνέχεια των μαθητών που φοιτούν στο Χαλάνδρι, καθώς ότι στο πρώτο γυμνάσιο δεν θα πηγαίνουν πλέον παιδιά, τα παιδιά που συνέχιζαν και πήγαιναν από τις σχολικές μονάδες του Δημοτικού που κάλυπτε. Να πιέσουμε, όπως έχει γίνει και σε άλλες περιοχές, η απόφαση αυτή, το ΦΕΚ αυτό, να παρθεί πίσω».
Λούλα Καρατζά
«Να σας θυμίσω κάτι συνάδελφοι, το πειραματικό στο Κολωνάκι πόσα χρόνια υπάρχει; Πολλά. Όταν λέμε ότι έχουμε κάτι πειραματικό, τι εννοούμε, αυτό που έτσι προχωράει η επιστήμη με το πείραμα. Κάνει πείραμα, βλέπει, κάνει παρατηρήσεις και προχωράει.
Να μου δείξετε πού είναι η εφαρμογή αυτού του πειράματος, γιατί δεν είναι πουθενά. Στην προκειμένη περίπτωση. Όταν αφού έχει κλείσει το πειραματικό 50-80 χρόνια, έρχονται και μας λένε και ξανακάνουμε πειράματα. Γιατί τα κάνετε ρε παιδιά τα πειράματα, ρωτάω εγώ; Για να τα επεκτείνετε και στα άλλα σχολεία. Για φέρτε μας τα παλιά πειράματα να δούμε πώς τα επεκτείνατε.
Ότι φτάσαμε Μάρτη μήνα να μην έχουν τα σχολεία καθηγητές και θα πω κάτι υπέρ της διοίκησης, ότι πληρώνει βέβαια -δεν πούλησε το χωράκι του πατέρα τους- είναι τα λεφτά των δημοτών. Ότι αν δεν πληρώναμε εμείς δεν υπήρχαν σχολεία καν στο Χαλάνδρι. Θα υπήρχαν σχολεία αν δεν πλήρωνε ο δήμος, τα πανωπροίκια. Όχι.
Επομένως έχω να κάνω με ένα κράτος που όχι μόνο πειραματικά δεν θέλει να κάνει, όχι μόνο δεν χρηματοδοτεί τα σχολεία και δεν κάνει αυτό που πρέπει, αλλά μας κοροϊδεύει όλους. Γιατί λοιπόν να μην είναι αυτοί οι άνθρωποι με αυτόν τον τρόπο απέναντι και γιατί να μην διεκδικούν και να ζητάνε ότι όλα…
Όλα τα σχολεία πρέπει να είναι πειραματικά. Δεν κατάλαβα πώς είναι δυνατόν το ένα παιδί να καταλάβει πώς είναι ο γραπτός λόγος και να μην είναι στο επίπεδο που είμαστε πολλοί εδώ μέσα που δεν ξέρουμε τι θα πει καταρχάς και καταρχήν. Λοιπόν, επειδή εμείς έτσι μείναμε και αυτό φαίνεται… Φαίνεται από το πώς μιλάμε, τι λέμε, παρόλο που το επίπεδο είναι πολύ ψηλό, μορφωτικό επίπεδο έχουμε. Είναι τελειωμένοι με πανεπιστήμια και δεν ξέρουν ελληνικά. Λειτουργικά αγράμματοι δηλαδή.
Αυτό το κράτος μας άφησε έτσι. Που μας πήρε το βιβλίο από το χέρι και μας είπε ότι μείναμε αγράμματοι. Ενώ μας πήρε το βιβλίο πρώτα. Επομένως αυτό ζητάνε οι γονείς. Όλα τα παιδιά να είναι στο πειραματικό. Δεν ζητάμε να πέσει το πειραματικό αυτό που λένε εντός εισαγωγικών να γίνει σαν σχολείο δεν ξέρω τι. Ζητάνε τα άλλα τα σχολεία να γίνουν και αυτά έτσι. Έχουν δικαίωμα με την πρόοδο της επιστήμης που υπάρχει. Έχουν δικαίωμα με τα λεφτά που ξοδεύει ο γονιός. Για τα φροντιστήρια, την αγωνία που περνάει αυτός ο γονιός για να πρέπει να κάνει 30 δουλειές γαντζωμένος να τα αντιμετωπίσει, να γυρίζει σε ένα σπίτι πανάκριβο που δεν μπορεί να πληρώσει τη ΔΕΗ, που έχει όλα αυτά, να ακούει και από πάνω ότι πρέπει να πηγαίνει το παιδί του ξαφνικά, όχι στη γειτονιά του, αλλά τους ήρθε αυτούς τους εμπνευσμένους, να βάλουμε και μερικά ακόμα, γιατί κάνουμε, λέει, πειράματα. Να τα κάνει η κυρία Ζαχαράκη μόνη της τα πειράματα. Εδώ πέρα δεν είναι το μαγαζί για πειράματα. Το Δημοτικό Συμβούλιο να πει ότι όπως αυτά τα παιδιά που είναι του πειραματικού έχουν αυτά… και αυτά και αυτά, να τα κάνει και στα άλλα υπόλοιπα τα σχολεία. Και να αφήσει ήσυχα και τα όρια των σχολείων και όλα έτσι όπως είναι και να κοιτάξει να φέρνει τους καθηγητές στην ώρα τους, να κάνει τα προγράμματα στην ώρα τους, να πληρώνει τα λειτουργικά έτσι όπως πρέπει και να μην πληρώνει γιατί από τη φορολογία τα πληρώνουμε και εμείς που λέμε ότι τους δίνουμε παραπάνω, να έχουν χαρτιά υγείας, να έχουν προαύλια, να έχουν κτήρια και όλα τα υπόλοιπα».
Οι θέσεις γονέων
Γεωργία Μπούντα
«Το ένα μου παιδί φοιτά στο 2ο δημοτικό σχολείο Χαλανδρίου και το άλλο φοιτά στο 1ο γυμνάσιο Χαλανδρίου. Εκπροσωπώ εκατοντάδες οικογένειες, μιλώ εκ μέρους πολλών γονέων που επηρεάστηκαν και σε πολλές περιπτώσεις θα πω ότι βρίσκονται και σε απόγνωση αυτή τη στιγμή από αυτή την απόφαση, η οποία δεν είναι μια αφηρημένη διοικητική μεταβολή για μας. Έχει πολύ συγκεκριμένες συνέπειες για την καθημερινότητά μας.
Με τη μετατροπή αυτή του σχολείου σε πειραματικό παύει να υπάρχει το σχολείο για την περιοχή μας. Γίνεται πια ένα υπερτοπικό σχολείο, στο οποίο οι μαθητές θα επιλέγονται μέσα από κλήρωση, αυτά τα ξέρουμε τα διαδικαστικά. Τα παιδιά της περιοχής δεν υπάρχει καμία εγγύηση για αυτά ότι θα συνεχίσουν να φοιτούν εκεί. Άγνωστο το πού θα φοιτούν. Πιθανόν σε κάποιες περιπτώσεις να είναι σχολεία ακόμα και 1,5 χιλιόμετρο μακριά από την κατοικία τους. Είναι παιδιά που μεγάλωσαν μαζί και θα αναγκαστούν να χωριστούν.
Πρόκειται για παιδιά 12 ετών που οι αποστάσεις είναι επικίνδυνες για αυτά. Η πίεση που θα δημιουργηθεί στα γυμνάσια των σχολείων υποδοχής είναι κάτι που μας απασχολεί επίσης, δεδομένου ότι υπάρχει έλλειψη διδακτικού προσωπικού από όσο είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε. Άλλο ένα θέμα που δημιουργείται είναι ότι πολλά παιδιά θα σπρωχτούν εκτός Χαλανδρίου πια, να φοιτήσουν εκτός Χαλανδρίου γιατί… Προκειμένου να λύσουν το θέμα της μετακίνησης θα πρέπει ενδεχομένως να πάνε σε πρότυπα, σε καλλιτεχνικά, σε ιδιωτικά ακόμα-ακόμα ή σε σχολεία δημόσια όμορων δήμων όπου θα εξυπηρετούν παππούδες και γιαγιάδες και οι γονείς που εργάζονται σε άλλους δήμους. Αυτό σαν δήμος δηλαδή, μην το πω αποτυχία, σίγουρα δεν είναι επιτυχία όμως.
Και έχουν προκύψει φυσικά σοβαρά ερωτήματα για το κατά πόσο το πρώτο γυμνάσιο, επειδή φοιτά η κόρη μου εκεί και είμαι σε θέση να γνωρίζω, πληρεί τις προϋποθέσεις για να γίνει μια τέτοια μετατροπή. Και αναρωτιέμαι ακόμα και για τους γονείς που αυτοδικαίως τα παιδιά τους θα πάνε εκεί, πώς δέχονται να φοιτήσουν τα παιδιά τους σε ένα ακατάλληλο για τις περιστάσεις κτήριο. Επίσης φαντάζομαι θα γνωρίζετε ότι έχουμε καταθέσει αίτηση ακύρωσης στο Συμβούλιο της Επικρατείας για αυτή την απόφαση.
Για λόγους οικονομίας στο δικόγραφο έχουν μπει 28 οικογένειες και ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του 2ου Δημοτικού Σχολείου Χαλανδρίου και η εκδίκαση θα γίνει στις 11 Ιουνίου του 2026. Περιμένουμε και από εκεί να δούμε τι θα γίνει, γιατί όπως είπατε και πολλοί οι ελλείψεις και οι παραλείψεις είναι πολλές. Άλλο ένα θέμα είναι ότι το κτίριο αυτό είναι κληροδότημα Καλλισπέρη για να γίνει το 1ο γυμνάσιο Χαλανδρίου για τα παιδιά που απευθύνονται, που μένουν στο Χαλάνδρι. Και τώρα και αυτό καταλύεται. Οπότε το θέμα, το ερώτημα είναι πάρα πολύ απλό. Θέλουμε να ξέρουμε αν θα πάψει αυτό το σχολείο να απευθύνεται στα παιδιά του Χαλανδρίου (…).
Ο Δήμος μας που γενικά έχει δείξει ευαισθησία σε πολλές κοινωνικές ομάδες και σε ανθρώπους ακόμα που βρίσκονται και στην άλλη άκρη του κόσμου και το βρίσκω πάρα πολύ σωστό αυτό, αλλά αισθάνομαι ότι για τα παιδιά της πόλης δεν νιώθει το ίδιο, και το ερώτημα που τίθεται από τις εκατοντάδες οικογένειες που τις απασχολεί αυτό το πράγμα είναι αν συμφωνεί ο Δήμος Χαλανδρίου να μετατραπεί το μοναδικό σχολείο ζώνης μιας μεγάλης περιοχής σε ένα υπερτοπικό σχολείο, στο οποίο τα παιδιά της ίδιας της γειτονιάς μπορεί να μην έχουν θέση μέσα σε αυτό. Για μας η απάντηση αυτή είναι αυτονόητη. Ζητάμε από το Δημοτικό Συμβούλιο να τοποθετηθεί ξεκάθαρα και βασικά το θέμα μας είναι να μην γίνει το πρώτο γυμνάσιο Χαλανδρίου πειραματικό. Δεν συζητάμε για λύσεις αυτή τη στιγμή. Γι’ αυτό το λόγο έχουμε προχωρήσει και σε αίτημα ακύρωσης στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Αυτό είναι το διακύβευμα για εμάς. Και ζητάω το Δημοτικό Συμβούλιο να υπερασπιστεί τα παιδιά της πόλης, γιατί αν δεν το κάνει το Δημοτικό Συμβούλιο ποιος θα το κάνει; Ας ελπίσουμε το Συμβούλιο της Επικρατείας. Εμείς σαν γονείς κάναμε ό,τι μπορούσαμε, έχουμε ενημερώσει τον κόσμο, συνεχίζουμε να ενημερώνουμε, θα ανοίξουμε το θέμα ακόμα περισσότερο».
Τάσος Σάμιος
«Ο γιος μου είναι μαθητής της 6ης Δημοτικού στο Λίτσειο σχολείο. Θέλω να τονίσω ότι δεν ήρθαμε εδώ για να δαιμονοποιήσουμε τα πειραματικά.
Πρέπει να γίνει αντιληπτό αυτό. Δεν νομίζω ότι κανένας από εμάς εδώ δεν θέλει την πρόοδο. Θα ήταν ηλίθιος να μην θέλει την πρόοδο αρχικά. Για εμάς όμως που θιγόμαστε από αυτή την απόφαση, πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι έρχεται μια μεταβολή στη ζωή μας απότομα. Και μας προβληματίζει σοβαρά γιατί καλούμαστε να αλλάξουμε σε πολλές περιπτώσεις όλο το πρόγραμμά μας και δραστικά. Αυτό που θα θέλαμε είναι να βρεθεί ένας τρόπος, αν είναι δυνατόν, σε συνεργασία με το Υπουργείο, να γίνει αυτή η μετάβαση πιο ομαλή και να μην αποκλειστούν τα δικά μας παιδιά από τη συμμετοχή στο πειραματικό. Κάτι το οποίο έχουμε διαβεβαιωθεί ότι είναι δραστικά περιορισμένη στη θέση. Σας το λέω γιατί έχω κάνει επικοινωνία εγώ ο ίδιος με το Υπουργείο. Άρα λοιπόν αυτό ζητάμε να δούμε. Δεν είμαστε ενάντια στο πειραματικό, ήθελα να το διευκρινίσω γιατί έχουν ακουστεί πολλές απόψεις ότι εμείς δεν θέλουμε το πειραματικό. Δεν νομίζω ότι κάποιος δεν θέλει ένα καλύτερο σχολείο από αυτό που υπάρχει, αρκεί όμως να πληρούνται οι προϋποθέσεις και να γίνει καλύτερο αρχικά, αλλά και να έχουν συμμετοχή άνθρωποι που είναι δίπλα και ΄΄δικαιούνται΄΄ αν θέλετε να πάνε σε αυτό. Αυτό ήθελα να διευκρινίσω».
Άρια Χήνου
«Είμαι η πρόεδρος συλλόγου κηδεμόνων του 1ου πειραματικού δημοτικού σχολείου Χαλανδρίου. Σεβόμαστε αρχικά όλες τις απόψεις και κατανοούμε τους προβληματισμούς και των γονέων που φοιτούν στο πρώτο πειραματικό γυμνάσιο.
Θέλω να το αποσαφηνίσω λίγο και προσωπικά γιατί έχω ακούσει διάφορα πράγματα τα οποία είναι στη θεωρία. Θέλω να πω ότι εγώ είμαι ένας γονιός, είμαι κάτοικος Χαλανδρίου. Το παιδί μου φοιτεί στην τετάρτη Δημοτικού και είναι η χρονιά που το νηπιαγωγείο και το Δημοτικό το 2021 φοιτούσαν στο πρώτο νηπιαγωγείο. Δηλαδή είμαστε η χρονιά της αλλαγής. Όλοι αυτοί οι προβληματισμοί υπήρξαν και όταν τα δύο αυτά σχολεία μετατράπηκαν σε πειραματικά, υπήρξαν και τότε διάφορες εκδηλώσεις, ενημερώσεις κτλ. Αυτό που διαρκώς ακούγεται και υπερτονίζεται, το θέμα του υπερτοπικού, θέλω να πω ότι δεν είναι έτσι ακριβώς. Εγώ μένω δύο τετράγωνα από το σχολείο και δεν είμαι η μόνη. Και δεν είναι επειδή είμαι απλά στη χρονιά της μετάβασης. Είναι πάρα πολλοί γονείς οι οποίοι εκείνη τη χρονιά τα παιδιά τους είχαν γραφτεί στο νηπιαγωγείο, οι εγγραφές ακυρώθηκαν γιατί ο χαρακτηρισμός έγινε τον Απρίλιο, Μάρτιο έγινε αργά, μπήκαν στη διαδικασία της κλήρωσης. Το Χαλάνδρι στηρίζει τα πειραματικά. Είδα τα δύο σχολεία του κέντρου που κάθε Παρασκευή είναι στην πλατεία. Η παιδική χαρά γεμίζει από αυτά τα παιδιά. Τώρα, να πάμε λίγο και στο τυπικό της υπόθεσης. Τα πειραματικά σχολεία βάσει της νομοθεσίας δικαιούνται τη διασύνδεση σε όλες τις βαθμίδες. Η νομοθεσία το προβλέπει. Αυτό είναι κάτι το οποίο και εμείς ως γονείς το ζητούσαμε από την πρώτη μέρα που έγιναν τα σχολεία πειραματικά. Το να υπάρχει συνέχεια.
Καλώς ή κακώς, κάποιοι άνθρωποι επιλέγουμε τα πειραματικά, δεν θα κρίνει κανείς την επιλογή κανενός γονέα, γιατί θέλει να πάει το παιδί του σε πειραματικό, σε πρότυπο, σε καλλιτεχνικό, σε ιδιωτικό, σε οτιδήποτε. Από τη στιγμή που προβλέπεται, ήταν ένα αίτημα που το είχαμε πάγια από το 2021 προς το Υπουργείο. Αυτή λοιπόν η απόφαση της διασύνδεσης με το πρώτο γυμνάσιο σε πειραματικό ήταν ιδανική. Όσον αφορά το γιατί είναι το πρώτο γυμνάσιο, αυτό που ακούω ότι το σχολείο δεν είναι κατάλληλο κτηριακά, και το σχολείο δηλαδή δεν είναι κατάλληλο κτηριακά για τα παιδιά του πειραματικού, ενώ για τα παιδιά που φοιτούν αυτή τη στιγμή είναι κατάλληλο; Γιατί αυτή είναι μια άλλη συζήτηση, να την κάνουμε πολύ ευχαρίστως.
Όλοι οι γονείς είμαστε το ίδιο, το καλό του παιδιού όλοι μας θέλουμε. Απλά θέλω να πω ότι αυτά τα θέματα πολύ ευχαρίστως να τα συζητήσουμε όλοι οι γονείς και με το Δήμο και για διάφορα θέματα που έχουμε όλοι. από τα δημόσια σχολεία, αλλά δεν νομίζω ότι είναι επιχείρημα το οποίο θα προβάλλουμε γιατί να μην γίνει το 1ο γυμνάσιο πειραματικό. Ναι, τα όρια θα αλλάξουν. Ναι, και εμείς έχουμε γονείς που τα παιδιά τους φοιτούν στο 1ο πειραματικό δημοτικό και φοιτούν και σε άλλα σχολεία, γιατί κάθε οικογένεια δεν έχει μόνο ένα παιδί, μπορεί να έχει και δύο και τρία παιδιά. Η διαδικασία της κλήρωσης προβλέπει ένα 20% για τα αδέλφια και τους μαθητές. Τα παιδιά αυτά μπαίνουν σε ένα ξεχωριστό ποσοστό κλήρωσης, προκειμένου η νομοθεσία προβλέπει να εξυπηρετούνται και να μην χωρίζονται οικογένειες. Υπάρχουν προβλέψεις στη νομοθεσία, δεν είναι όλα στον αέρα. Από εκεί και πέρα δεν θα αντιπαρατεθούμε οι γονείς μεταξύ μας. Τα παιδιά μας θα συναντηθούν στο Χαλάνδρι. Στο Χαλάνδρι μένουμε. Δεν έχουμε καμία αντιπαράθεση.
Δεν υπάρχει κανένας λόγος να το κάνουμε αυτό. Και δεν είναι και αυτή η πρόθεσή μας. Θεωρούμε λοιπόν ότι το Δημοτικό Συμβούλιο θα πρέπει να στηρίξει επίσης και αυτά τα παιδιά. Και τα παιδιά του πειραματικού, δημοτικού και του πειραματικού νηπιαγωγείου. Ως παιδιά του Χαλανδρίου. Γιατί είναι παιδιά του Χαλανδρίου. Αλλά τέλος πάντων, και αυτά παιδιά είναι. Θα τα καταδικάσουμε; Αυτό με τα όρια και τις γεωγραφικές αποστάσεις το καταλαβαίνω. Αλλά πραγματικά… Δεν μπορώ να το δω κάτι τραγικό. Ναι, καταλαβαίνω ότι θα επηρεαστείς και εγώ που είμαι τρία λεπτά από το σχολείο, αν θα έπρεπε να πάω στο 4ο ή στο 2ο, ας πούμε, όταν το πρώτο έγινε πειραματικό.
Ναι, θα έκανα και δέκα λεπτά παραπάνω. Εντάξει, το καταλαβαίνω, αλλά θα γίνει. Και τώρα έχουμε και επίσης, από το 1ο δημοτικό, παιδιά φοιτούν και μεταβαίνουν στο 1ο γυμνάσιο, έτσι και αλλιώς. Δεν είναι ότι το ποσοστό θα αλλάξει ραγδαία και θα καλύψουν τόσες πολλές θέσεις. Οι γονείς εδώ έχουν παιδιά και στο δημοτικό και στο γυμνάσιο, στο 1ο είναι. Τα γεωγραφικά όρια μετά τη μεταβολή προ διετίας, ανεβάζουν πάρα πολλά παιδιά του 1ου δημοτικού στο 1ο γυμνάσιο. Και ήταν πολύ περισσότερα με την αλλαγή των ορίων απλά πάνω και στο έκτο. Και είναι αυτό που συζητούσαμε και πριν, ότι προφανώς χρόνο με το χρόνο ο μαθητικός πληθυσμός αλλάζει.
Τα όρια αλλάζουν για να εξυπηρετηθούν όλα τα σχολεία και να μοιραστούν ισόποσα. Δεν είναι καμιά τεράστια αλλαγή. Έρχονται και ενισχύονται τα σχολεία μας. Είναι σχολεία τα οποία κάνουν καινοτόμα προγράμματα, εφαρμόζουν πράγματα. Ξέρουμε ότι τα παιδιά με την επαφή με τις οθόνες και τα λοιπά έχουν ένα πρόβλημα. Δεν μπορούν να κατανοήσουν τον γραπτό λόγο. Φέτος στο σχολείο μας σε συνεργασία με την Πρωτοβάθμια και τη Συμβουλευτική Εκπαίδευσης γίνεται καινοτόμο πρόγραμμα σε όλα τα παιδιά του Δημοτικού προκειμένου να χρησιμοποιούν νέα έξτρα κείμενα εκτός της ύλης του βιβλίου και να ενισχυθεί το θέμα αυτής της κατανόησης. Μακάρι να πάει καλά, να γίνουν και άλλα πράγματα, να περάσουν σε όλα τα σχολεία»
Δείτε τη συζήτηση στα παρακάτω βίντεο, σε δύο μέρη (όπως αναρτήθηκαν στην επίσημη σελίδα του Δήμου στο youtube)
Ειδήσεις από το Χαλάνδρι στο amarysia.gr
Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
