Γράφει ο Κωστής Αϊβαλιώτης
Πρώην βουλευτής Β’ Αθηνών
Τηλεθεάτρια των εκπομπών μου στο EXTRA και αναγνώστρια όσων γράφω στην ΑΜΑΡΥΣΙΑ που μένει στην οδό Τερψιχόρης στον Δήμο Λαυρεωτικής, με πήρε τηλέφωνο για να μου πει ότι εκείνη και άλλοι κάτοικοι επικοινωνούσαν επί ένα μήνα με την ΕΥΔΑΠ για να αναφέρουν ότι τρέχει άφθονο νερό στον δρόμο από σπασμένο σωλήνα, αλλά κανείς δεν πήγε να τον επισκευάσει!
Μάλιστα τους είπαν ότι υπεύθυνη για την περιοχή είναι η ΕΥΔΑΠ Γλυφάδας· παίρνουν και ξαναπαίρνουν εκεί και το αναφέρουν, αλλά κανείς δεν πήγαινε επί ένα μήνα για να σταματήσει τη διαρροή!
Έχω ξαναγράψει στην ΑΜΑΡΥΣΙΑ ότι εξακολουθούν να χάνονται στον Σαρωνικό 300.000.000 κ.μ. νερού που χύνονται άσκοπα ετησίως από την Ψυττάλεια. Ο δήμαρχος Περάματος Γιάννης Λαγουδάκος επιβεβαίωσε το παραπάνω, διαμαρτυρόμενος δημοσίως γιατί αυτά τα 300.000.000 κ.μ. νερό κάθε χρόνο πετιώνται στη θάλασσα από τον Βιολογικό Καθαρισμό της Ψυττάλειας όπου γίνεται η επεξεργασία των λυμάτων, αλλά δεν έγινε κάποιο στοιχειώδες έργο ώστε να αξιοποιηθεί το νερό που προκύπτει . Αντί να πάρουμε χρήματα από την ΕΕ για το έργο αξιοποίησης του νερού της Ψυττάλειας με δημιουργία δικτύου διανομής του, χάθηκε και αυτή η ευκαιρία μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης.
Μιλάμε για 800.000 κυβικά μέτρα νερού ημερησίως (άρα 300.000.000 κ.μ. ετησίως) που είναι διαθέσιμα · ακριβώς δίπλα στην Αθήνα. Όμως το πολύτιμο αυτό απόθεμα γλυκού νερού πετιέται στη θάλασσα, ενώ θα μπορούσε να γυρίζει στην Αττική με σωλήνες από την Ψυττάλεια και να χρησιμοποιείται π.χ. για το πότισμα πάρκων ή αναδασώσεις, αφού φυσικά γίνει μια στοιχειώδης επεξεργασία η οποία ούτε δύσκολη είναι, ούτε πανάκριβη.
Παρόλα αυτά , σε άλλες χώρες όπως το Ισραήλ τα ζητήματα αυτά έχουν προ πολλού αντιμετωπιστεί: το Ισραήλ είναι σε έκταση όσο η Πελοπόννησος και αποτελείται κατά 95% από έρημο. Κι όμως, από αυτή τη χώρα εισάγουμε εμείς αγροτικά προϊόντα όπως μανταρίνια κ.λπ. Κι αυτό γιατί εξοικονομείται το νερό που υπάρχει.
Επίσης λειτουργεί αφαλάτωση με σύγχρονα μέσα, ενώ παράλληλα αξιοποιείται κάθε σταγόνα νερού που προκύπτει από την επεξεργασία λυμάτων. Στόχος τους να γίνουν από το 2030 η πρώτη χώρα στον κόσμο στην οποία το 100% της κατανάλωσης νερού για την ύδρευση και τη βιομηχανία θα είναι αφαλατωμένο νερό και σχεδόν το 100% των αστικών υγρών αποβλήτων θα επαναχρησιμοποιείται μετά από επεξεργασία τους, κυρίως για γεωργικούς σκοπούς.
Ομως εδώ 300.000.000 κ.μ. νερού χάνονται στον Σαρωνικό λόγω έλλειψης σωληνώσεων που θα το έστελναν στην Αττική ώστε να ποτιστούν χωράφια στη Στερεά Ελλάδα, να χρησιμοποιηθούν για άρδευση των αναδασώσεων στα καμμένα βουνά, για πότισμα κοινόχρηστων χώρων και πάρκων, πλύσεις δρόμων ή κάδων σκουπιδιών. Αλλά, θα μου πείτε, εδώ έναν σωλήνα της ΕΥΔΑΠ που τρέχει άφθονο νερό στον δρόμο επί ένα μήνα δεν μπορούν να επισκευάσουν στον Δήμο Λαυρεωτικής. Πόσο δύσκολα είναι τα αυτονόητα στην Ελλάδα…
