Γράφει ο Γιάννης Μήτσιος: Πολιτικός επιστήμων – διεθνολόγος, Μέλος Διοικούσας Επιτροπής «Ελεύθερης Πατρίδας»
Με έκδηλη την αγωνία, τον προβληματισμό και την οργή καλούνται σε λιγότερο από 100 μέρες, οι Ευρωπαίοι πολίτες να προσέλθουν στις κάλπες για την ανάδειξη των εκπροσώπων τους στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Αυτά που γίνονται την τελευταία περίοδο δεν έχουν προηγούμενο, η ένταση και τα νεύρα είναι έντονα μεταξύ των ηγετικών κρατών και απουσιάζει το όραμα της Ένωσης ενώ οι φυγόκεντρες τάσεις ολοένα και αυξάνονται. Έτσι λοιπόν είχαμε, πριν λίγες μέρες την πρωτοφανή κίνηση να αποσύρει η Γαλλία τον πρέσβη της από την Ιταλία ως ένδειξη διαμαρτυρίας για την υποστήριξη και τις δηλώσεις του Ιταλού υπουργού εσωτερικών Σαλβίνι, προς το κίνημα των κίτρινων γιλέκων. Τα κίτρινα γιλέκα ξεκίνησαν ως μια έκφραση αντίδρασης, αντίστασης και αγώνα ενάντια στις αντιλαϊκές πολιτικές της φτωχοποίησης, της ανεργίας και της λιτότητας της κυβέρνησης Μακρόν και τώρα οργανώνονται πολιτικά ιδρύοντας πολιτικό κόμμα.
Και για να πάμε λίγο πιο πάνω στην Μεγάλη Βρετανία, που πάει κατευθείαν για άτακτη έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση, οι δηλώσεις του προέδρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ντόναλντ Τουσκ ήταν προσβλητικές και απαράδεκτες λέγοντας δημόσια ότι όσοι επιδίωξαν την έξοδο της Μεγάλης Βρετανίας από την ΕΕ έχουν μια θέση στην κόλαση. Ο χειρισμός του Brexit από το πολιτικό σύστημα της Μεγάλης Βρετανίας μπορεί να μην ήταν ο καλύτερος αλλά φαίνεται ότι θα «πονέσει» πολύ η αποχώρηση των Βρετανών ιδιαίτερα τη Γερμανία. Αν επιτύχει η έξοδος της Μεγάλης Βρετανίας γιατί να μην ακολουθήσουν και άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Ακόμη περισσότερο μια έξοδος χώρας και καταναλωτών 66 εκ. όπως είναι η Μεγ. Βρετανία, (μέλος του ΝΑΤΟ, Συμβουλίου Ασφαλείας ΟΗΕ, πυρηνική δύναμη) είναι πολύ σοβαρή απώλεια και για θέσεις εργασίας και για την οικονομία της Ευρωζώνης. Η Αγγλία των 66 εκατομμυρίων είναι συνολικά, όσο 15 χώρες αν αθροιστούν πληθυσμιακά (πχ Λουξεμβούργο, Μάλτα, Λιθουανία, Λετονία, Δανία, Κύπρος, Αυστρία, Βουλγαρία, Εσθονία, Ιρλανδία, Κροατία, Ουγγαρία, Σλοβακία, Σλοβενία και Τσεχία).
Στο Ευρωκοινοβούλιο πριν λίγες μέρες «πλακώθηκαν» στην κυριολεξία οι Ιταλοί με ευρωβουλευτές της ομάδας των σοσιαλιστών και του πολύ Φερχόφστατ των φιλελευθέρων όταν προσέλαβαν τους Ιταλούς, παρουσία του πρωθυπουργού τους Κόντε, αποκαλώντας τον μαριονέτα των Σαλβίνι και των 5 Αστέρων για να απαντήσουν με υψηλούς τόνους και σκληρά οι Ιταλοί. «Το ότι ορισμένοι Ευρωπαίοι γραφειοκράτες που συνεισέφεραν στην καταστροφή των τελευταίων ετών στην ΕΕ τους επιτρέπεται έτσι να προσβάλλουν την ιταλική κυβέρνηση και τον ιταλικό λαό είναι πραγματικά ντροπή. Στις 26 Μαΐου οι πολίτες της Ευρώπης θα απαντήσουν στις ευρωπαϊκές ελίτ οι οποίες αποφασίζουν κόντρα στη θέληση των λαών και θα στείλουν αυτούς τους ανθρώπους στα σπίτια τους», ήταν η κεραυνοβόλος αντίδραση του Ματέο Σαλβίνι επικεφαλής της Λέγκα και υπουργού Εσωτερικών της Ιταλίας. Στον κύκλο όμως των επικριτικών σχολίων για τις δηλώσεις Φερχόφστατ μπήκαν και τα 5 Αστέρια τα οποία άσκησαν σφοδρή κριτική:«Επιχείρησαν να κάνουν μάθημα αυτοί που είναι στη μισθοδοσία ευρωπαϊκών ΜΚΟ, πολυεθνικών και διεθνών επιτροπών. Ο ίδιος ο Φερχόφστατ έχει ομολογήσει ότι είναι μέλος σε επτά επιτροπές και διοικητικά συμβούλια. Ποιος είναι επιτέλους η μαριονέτα;», είπε εκπρόσωπος του κόμματος αναφερόμενος στην ομιλία Φερχόφστατ. Ο ίδιος ο Ιταλός πρωθυπουργός είπε:«Υπήρξε μια ομάδα που με αποκάλεσε μαριονέτα. Δεν είμαι μαριονέτα ούτε αισθάνομαι έτσι. Είμαι περήφανος που εκπροσωπώ τον ιταλικό λαό και αγωνίζομαι για να αλλάξω την Ιταλία.Ίσως μαριονέτες είναι αυτοί που ικανοποιούν τα αιτήματα διαφόρων λόμπι και υπακούουν στα ισχυρά συμφέροντα των πολυεθνικών. Με όλα όσα είπαν δεν πρόσβαλλαν εμένα αλλά ολόκληρο τον ιταλικό λαό», είπε. (Πηγή: pronewshttps://www.pronews.gr/kosmos/diethnis-politiki/751899_sovaro-epeisodio-sto-eyrokoinovoylio-marioneta-haraktirisan-ton).
Παράλληλα στην Ισπανία, κατέρρευσε η κυβέρνηση Σάντσεθ και έτσι οι Ισπανοί πάνε σε πρόωρες εκλογές ταυτόχρονα με τις ευρωεκλογές τον Μάιο με τα προγνωστικά να δίνουν είσοδο των εθνικιστών για πρώτη φορά στο κοινοβούλιο. Στη δε Γερμανία το Σοσιαλιστικό κόμμα στην προσπάθειά του να μην καταρρεύσει κινείται αριστερότερα υπονομεύοντας στην ουσία την συνοχή, του κυβερνητικού συνασπισμού αδυνατίζοντας ακόμη περισσότερο την καγκελάριο Μέρκελ που πιθανόν να οδηγήσει σε πρόωρες εκλογές και νέα πολιτική αστάθεια στο εσωτερικό της Γερμανίας.
Και σα να μην έφθαναν όλα αυτά, ο πολύς Τζωρτζ Σόρος, ξαναχτύπησε με άρθρο του πριν λίγες μέρες στο Project Syndicate με τίτλο: Ευρώπη σε παρακαλώ ξύπνα (Europe, Please Wake Up) τονίζοντας τον κίνδυνο η ΕΕ να έχει την τύχη της Σοβιετικής Ένωσης, επικρίνοντας τα συστημικά κόμματα της Ευρώπης που αν δεν βάλουν τα συμφέροντα της Ευρώπης πάνω από τα κομματικά τους, το όραμα της ενωμένης Ευρώπης. καταλήγει, στο άρθρο του ο Σόρος, θα γίνει ο εφιάλτης του 21ου αι. Φαίνεται ότι πανικός και αγωνία επικρατεί στις ελίτ της Ευρώπης μιας και τα συμφέροντα είναι μεγάλα, τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών και η σύνθεση του Ευρωκοινοβουλίου θα επηρεάσουν και τα νέα πρόσωπα της Κομισιόν και του επικεφαλής της ΕΕ, (έτσι θα μας λείψει ο Γιούνκερ, ο Μοσκοβισί, ο Ντόναλτ Τούσκ κλπ,) αλλά θα φέρει μεγάλες ανατροπές και στις θέσεις κλειδιά του ευρωκοινοβουλίου για τις θέσεις προέδρων, αντιπροέδρων, πλειοψηφίες σε επιτροπές κλπ μιας και στα περισσότερα θέματα στην ΕΕ συναποφασίζονται από το Ευρωκοινοβούλιο και το Συμβούλιο (κράτη-μέλη).
Η ενότητα της Ε.Ε δοκιμάζεται και στις ευρωατλαντικές σχέσεις και με αφορμή το πρόσφατο συνέδριο του Μονάχου για τη διεθνή ασφάλεια, (που μάλλον για ανασφάλεια πρόκειται) Αμερική και ΕΕ διασταύρωσαν τα ξίφη τους κυρίως για το θέμα της μη ομόφωνης στήριξης της αντιπολίτευσης στη Βενεζουέλα κάτι που προσπάθησαν να επιβάλλουν οι αμερικανοί χωρίς αποτέλεσμα, των ρωσικών αγωγών (Nord Stream2) που θα μεταφέρουν φυσικό αέριο στην ΕΕ,ι των κυρώσεων στο Ιράν λόγω του πυρηνικού του προγράμματος και της προσπάθειας των ευρωπαίων να παρακάμψουν τις κυρώσεις των ΗΠΑ και φυσικά τους δασμούς Τραμπ σε ευρωπαϊκά αυτοκίνητα και χάλυβα. Ο αμερικανός αντιπρόεδρος Πένς, στο Μόναχο, ήταν οξύς και δεν χαρίστηκε εύκολων εκφράσεων για τους ευρωπαίους και για το ρόλο τους στο ΝΑΤΟ κάτι που ανάγκασε τη γερμανίδα καγκελάριο να αμυνθεί εκπροσωπώντας την ΕΕ.
Και σε όλο αυτό το ωραίο περιβάλλον έχουμε και την αποχώρηση της Αμερικής και της Ρωσίας από τη συνθήκη INF που απαγόρευε την χρήση και την τοποθέτηση πυραύλων μεσαίου βεληνεκούς από τις δύο χώρες και έτσι τώρα θα ξαναγυρίσουμε στις σκληρές μέρες του ψυχρού πολέμου, αφού αμερικανικές και νατοϊκές βάσεις στην Ευρώπη που θα έχουν βάσεις τέτοιων πυραύλων θα στοχοποιούνται από τη Ρωσία. Εξού και η αντίδραση της Μέρκελ, που δήλωσε ότι ξημέρωσε «μια μαύρη μέρα για την Ευρώπη». Εδώ ανοίγει ένα άλλο κεφάλαιο της ενότητας της ατλαντικής συμμαχίας μιας και η απρόβλεπτη πολιτική Τραμπ που δεν ενδιαφέρεται για το ΝΑΤΟ και τους συμμάχους στην Ευρώπη έρχεται σε αντίθεση με άλλα συμφέροντα κύκλων εξουσίας στην Ουάσιγκτον και με την ενότητα των Ευρωπαίων. Η βιασύνη πάντως να ενταχθούν τόσο γρήγορα τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ, με διαδικασία fast track ουσιαστικά θα δώσει ερμηνείες στο μέλλον για τα σημερινά γεγονότα. Στο Μόναχο το 1938 υπογράφηκε το Σύμφωνο Ειρήνης που επιδίωξαν οι τότε Μεγάλες Δυνάμεις να κατευνάσουν το Χίτλερ και να μην οδηγηθούμε σε Παγκόσμιο Πόλεμο κάτι που τελικά δεν αποφεύχθηκε. Ας ελπίσουμε το Μόναχο και το πρόσφατο συνέδριο του για τη διεθνή ασφάλεια να μην στοιχειώσει τη διεθνή σταθερότητα και ειρήνη σε καιρούς απρόβλεπτους και πονηρούς που διάγουμε.
