Γράφει ο Φώτης Καρύδας Δημοσιογράφος
Η κλιμάκωση της τουρκικής προκλητικότητας είναι πρωτοφανής και δικαιολογημένα γεννά ερωτήματα αλλά και αγωνία για το πού μπορεί να φτάσουν τα πράγματα.
Δεν περνά κυριολεκτικά ημέρα που να μην σημειώνονται ενέργειες ή δηλώσεις με τις οποίες οι αξιωματούχοι της Άγκυρας, συμπεριλαμβανομένου του Τ. Ερντογάν, ρίχνουν κι άλλο λάδι στη φωτιά της όξυνσης προκαλώντας οριακές, από κάθε άποψη, καταστάσεις.
Αν παρακολουθήσει κανείς τη χρονική σειρά των γεγονότων, θα διαπιστώσει εύκολα ότι αυτή η νέα φάση ξεκίνησε ύστερα από την πρόσφατη επίσκεψη του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στις ΗΠΑ. Οι συναντήσεις του, ο ισχυρός αντίκτυπος της ομιλίας του στο Αμερικανικό Κογκρέσο και η ενθουσιώδης υποδοχή της οποίας έτυχε από όλους τους Γερουσιαστές και Βουλευτές φαίνεται καθαρά πια ότι προκάλεσαν ηλεκτροπληξία στην γειτονική μας χώρα. Με πρώτο τον κ. Ερντογάν, κυβέρνηση και αντιπολίτευση στην Τουρκία έχασαν την ψυχραιμία τους και μοιάζουν να «βγάζουν αφρούς».
Είναι φανερό ότι η τουρκική ηγεσία βρίσκεται σε πλήρη αποσυντονισμό και παραζάλη. Κι αυτό οφείλεται στους χειρισμούς της ελληνικής πλευράς. Κάθε ημέρα που περνά και η Τουρκία κάνει σα θηρίο στο κλουβί, τόσο δικαιώνεται η στρατηγική αλλά και η τακτική της ελληνικής κυβέρνησης και προσωπικά του Κ. Μητσοτάκη. Αν και ο δρόμος είναι ακόμη μακρύς και με πολλές δυσκολίες, δεν είναι καθόλου υπερβολή ούτε πρόωρο να πούμε ότι υπάρχουν ήδη αρκετές διπλωματικές νίκες που επιβεβαιώνουν αυτή τη δικαίωση.
Η Άγκυρα συνεχίζει τις προκλήσεις προσπαθώντας μέσα στο αδιέξοδό της να παρασύρει την Ελλάδα στο δικό της παιχνίδι. Όσο βλέπει όμως ότι όχι μόνο δεν πέφτουμε στην παγίδα αλλά και ότι αυτοπαγιδεύεται η ίδια περισσότερο, τόσο ο φαύλος κύκλος της μεγαλώνει.
Η Ελλάδα κινείται με ψυχραιμία και συνάμα με αποφασιστικότητα, με ανοικτούς τους διαύλους αλλά και με σαφή όρια, με διαλλακτικότητα αλλά και με σχέδιο που είναι απόλυτα προσηλωμένο στο Διεθνές Δίκαιο. Κατά διαστήματα μπορεί διάφοροι να παρεξήγησαν, ίσως καλοπροαίρετα, ή και να λοιδόρησαν -οι πιο κακοπροαίρετοι- την ελληνική στάση, όμως ο χρόνος αναδεικνύεται στον πιο αψευδή μάρτυρα της ορθότητάς της.
Η μεγάλη επιτυχία της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής είναι ότι δεν παίζει «παιχνίδια». Απέναντι στις πειρατικές συμπεριφορές της άλλης πλευράς, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει δώσει προς πάσα κατεύθυνση το στίγμα του καθαρού λόγου που δεν επιτρέπει καμιά παρανόηση. Η Ελλάδα έχει αποδείξει -και μάλιστα ορισμένες φορές με γενναιόδωρη διάθεση- ότι είναι υπέρ του διαλόγου, αλλά μη επιτρέποντας -και εμπράκτως- σε κανέναν να διανοηθεί ότι μπορεί να αμφισβητήσει την εθνική κυριαρχία της.
Το αποδεικνύει και σε χρόνο ενεστώτα με τις αποφάσεις και τις συμφωνίες για την ενίσχυση των Ενόπλων μας Δυνάμεων σε ξηρά, αέρα και θάλασσα. Η ενίσχυση του Στρατού μας με πολύ πιο σύγχρονα οχήματα που θα μας δώσει η Γερμανία σε αντικατάσταση εκείνων που θα σταλούν στην Ουκρανία είναι ένα επιπλέον μεγάλο βήμα στην αμυντική θωράκιση της χώρας, παρά τη μεμψιμοιρία των κατ’ επάγγελμα «ανησυχούντων».
Με τον ίδιο ξεκάθαρο τρόπο η Ελλάδα έχει τοποθετηθεί από την πρώτη στιγμή και για τον πόλεμο στην Ουκρανία, χωρίς πισωγυρίσματα και ήξεις αφήξεις, δίχως κατά το κοινώς λεγόμενο «τσαλιμάκια» και κουτοπονηριές. Όχι μόνο γιατί ήταν σαφή ευθύς αρχής τα διακυβεύματα αυτού του πολέμου για την Ελευθερία και τη Δημοκρατία, αλλά και διότι πρόκειται περί μιας μοναδικής ευκαιρίας για να καταδειχθεί προς όλους ότι το Διεθνές Δίκαιο δεν μπορεί και δεν πρέπει να εφαρμόζεται a la carte.
Η σταθερότητα και η συνέπεια της χώρας μας απέδωσε καρπούς. Αντιλαμβάνονται όλοι ποιος είναι ο πραγματικά σοβαρός παίκτης για την επόμενη ημέρα στην ευρύτερη περιοχή. «Βοηθούσης» και της αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς της Τουρκίας, είναι χαρακτηριστικό ότι τις τελευταίες ημέρες άρχισε να εγκαταλείπεται η έως τώρα τακτική των «ίσων αποστάσεων». Οι ΗΠΑ, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αλλά και χώρες όπως η Γερμανία και η Γαλλία πήραν ξεκάθαρη στάση κατά της αυξανόμενης τουρκικής θρασύτητας και υπέρ των ελληνικών θέσεων για την κυριαρχία και τα δικαιώματά μας στα νησιά του Αιγαίου. Καταλυτικό ρόλο έπαιξε και η εμπεριστατωμένη επιστολή προς τον ΟΗΕ με την οποία η χώρα μας κονιορτοποίησε έναν προς έναν τους τουρκικούς ισχυρισμούς.
Η Ελλάδα είναι προετοιμασμένη πλήρως για κάθε ενδεχόμενο. Η Τουρκία, μπορεί να κάνει «φασαρία» και νομίζοντας ότι είναι σε θέση να εκβιάσει καταστάσεις να …πετάει τη σκούφια της για καβγά, αλλά γνωρίζει καλά ότι αν τολμήσει οτιδήποτε θα σπάσει τα μούτρα της. Η πολιτική βούληση αφενός και η ισχύς των Ενόπλων μας Δυνάμεων αφετέρου το εγγυώνται και με το παραπάνω.
Είναι πλέον ξεκάθαρο ότι η πολιτική της κυβέρνησης του Κ. Μητσοτάκη συσπειρώνει τη συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων, μακριά από ξεπερασμένες κομματικές περιχαρακώσεις. Ένα μικρό δείγμα ως προς αυτό αποτελεί και η στάση του πρώην αρχηγού ΓΕΕΘΑ και υπουργού Εθν. Άμυνας επί ΣΥΡΙΖΑ κ. Αποστολάκη ο οποίος-σε αντίθεση με τον κ. Τσίπρα του οποίου είναι σύμβουλος- στήριξε τις συμφωνίες που έκανε η κυβέρνηση της χώρας με τις ΗΠΑ και την Γαλλία. Είναι μια πολιτική που συνδυάζει -με τις σωστές κάθε φορά αναλογίες και με μεθοδικότητα- τη βούληση για ειρήνη και καλή γειτονία με την αποφασιστικότητα για την προάσπιση της ακεραιότητας της πατρίδας μας και την διαφύλαξη των εθνικών μας συμφερόντων.
Είναι μια σύγχρονη πατριωτική πολιτική που δεν έχει μεν κραυγές και δημαγωγίες, έχει όμως αποτελέσματα και προοπτική που επιτρέπουν στον Έλληνα να νιώθει απολύτως ήσυχος και ασφαλής. Κι αυτό εξηγεί και την αμηχανία των ολίγων πλέον εκείνων που στο εσωτερικό είτε περίμεναν ένα «στραβοπάτημα» είτε να παρασυρθεί η κυβέρνηση σε κάποια παγίδα, για να βγουν από τα δικά τους προσωπικά και κομματικά αδιέξοδα.
