Γράφει ο Άγγελος Πολύδωρος
Όταν έγραφα το βιβλίο μου «Λογοκρισία και Ελληνικός Κινηματογράφος» (εκδόσεις Αμαρυσία, 2022), ανάμεσα στα πρακτικά των επιτροπών λογοκρισίας της δεκαετίας του ’60 στην οποία περιλαμβάνονταν και η πρώτη περίοδος της δικτατορίας των συνταγματαρχών (1967-1974) ανακάλυψα ένα πρακτικό ελέγχου 20 ταινιών, απόσπασμα του οποίου παραθέτω αυτούσιο:
«Μια Ιταλίδα Απ’ Την Κυψέλη – Φινος Φιλμς – Καταλληλος – Περικοπαί:
1) ᾿Απάλειψις φράσεως ᾿Αλεξανδράκη, «Πάει να τῆς κάνη τη δουλειά».
2) Νά ἀφαιρεθή το πλάνο τοῦ γυμνοῦ εἰς το μπάνιο καί
3) Νά περιορισθή ἡ σκηνή στρηπ-τίζ εἰς σημεῖον ὥστε να μην ἐμφανίζεται γυμνόν τὸ ἄνω μέρος τοῦ σώματος τῆς πρωταγωνιστρίας. (᾿Αποφ. Δευτεροβαθμίου)».
Το «γυμνό στο μπάνιο» και «η σκηνή στρηπ-τιζ» αφορούσαν την πρωταγωνίστρια Μάρω Κοντού. Πράγματι,
η γοητευτική και σαγηνευτική ηθοποιός του Ελληνικού Θεάτρου και Κινηματογράφου, είχε πέσει θύμα λογοκρισίας για μια σκηνή, με την οποία προσπαθούσε ως Ιταλίδα Μπιάνκα, να «τσιγκλήσει» την πεθερά της που προτιμούσε ξένες και σεμνές κοπέλες για να παντρέψει τον κανακάρη της αντί για τις ξετσίπωτες τις Ελληνίδες.
Αναφέρω το περιστατικό, με αφορμή τον θάνατο της ωραίας αυτής γυναίκας στις 15 Ιουλίου 2026, η οποία συνέχιζε να παίζει με γοητευτική άνεση μέχρι τα 92 της, στην τηλεοπτική σειρά του Mega «Η γη της ελιάς», υποδυόμενη μάλιστα, τη μητέρα της Άντζελας Γκερέκου.
Η Μάρω Κοντού είχε γεννηθεί στις 21 Ιουνίου 1934 στο Κουκάκι (Αθήνα) και καταγόταν από τα Ψαρά. Αποφοίτησε από το Γ΄ Γυμνάσιο Θηλέων περιοχής Μακρυγιάννη, ενώ ολοκλήρωσε την Κρατική Σχολή Χορού, εξασφαλίζοντας επιπλέον και μια υποτροφία για τη σχολή HLADEK στη Γερμανία. Το καλλιτεχνικό ντεμπούτο της, το έκανε το 1954, στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου, συμμετέχοντας στον Χορό του Αρχαίου Δράματος του Εθνικού Θεάτρου όπου εργάστηκε για μια τετραετία έχοντας την ευκαιρία να συνεργαστεί με ιερά τέρατα της υποκριτικής τέχνης όπως ο Αλέξης Μινωτής, η Κατίνα Παξινού και η Άννα Συνοδινού.
Σε χρονικό διάστημα σχεδόν 40 ετών θεατρικής και κινηματογραφικής καριέρας, πρωταγωνίστησε σε 61 ταινίες μεγάλου μήκους και 90 θεατρικά έργα, ελληνικού και ξένου ρεπερτορίου, στο πλευρό σπουδαίων ηθοποιών ανάμεσα στους οποίους ο Δημήτρης Μυράτ και ο Δημήτρης Χορν ο οποίος πίστευε πολύ στο ταλέντο της. Διάβασα στη wikipedia ότι εκείνος τής έδωσε το πρώτο μεγάλο ρόλο στο «Ρομανσέρο» του Ζακ Ντεβάλ, ενώ μαζί του έπαιξε στη θρυλική «Οδό Ονείρων» του Μάνου Χατζιδάκι όπου ερμήνευσε τη «Μαύρη Φορντ». Όπως επίσης, έμαθα ότι είχε ασχοληθεί με τη ζωγραφική, έχοντας ήδη πραγματοποιήσει με επιτυχία έκθεση στην γκαλερί Αντήνωρ το 1993 και πίνακάς της εκτίθεται στο Μουσείο Βορρέ.
Προσωπικά, τη θυμάμαι ως Ρένα, σύζυγο του Νίκου Σταυρίδη στην κωμωδία «Κίτρινα Γάντια» και ως Ρίτα στο «Αλίμονο στους νέους» πλάι στον «ηλικιωμένο» Δημήτρη Χορν, ή ως αγαπημένη του Λάμπρου Κωνσταντάρα στον «Γεροντοκόρο» και στον «Καπετάν Φάντη Μπαστούνη» και φυσικά ως καταπιεσμένη Ελενίτσα του Αντωνάκη (Γιώργου Κωνσταντίνου) στο «Η δε γυνή να φοβείται τον άνδρα». Όλα τους παιγμένα 100άδες φορές στην τηλεόραση.
Δεν έχω να συμπληρώσω κάτι περισσότερο από τη γενική παραδοχή, ότι ήταν μια Κυρία της μεγάλης οθόνης. Όπως Κυρία υπήρξε πάντα και στην πολύχρονη ζωή της.
