Τα έργα του Ανέστη Πρωταίου μοιάζουν με καθρέφτη της ίδιας της ζωής, της ζωής που αλλάζει, εξελίσσεται και εμφανίζει εκπλήξεις. Εκπλήξεις χαράς αλλά και λύπης. Ο καθρέφτης αυτός αντικατοπτρίζει τη ζωή, τις εμπειρίες και τον κόσμο. Τα έργα του δεν αντικατοπτρίζουν απλά αλλά αποκτούν ζωή, μιλούν, συνομιλούν με τον θεατή.
Ο Ανέστης Πρωταίος, για μια ακόμη φορά, μας αποδεικνύει ότι το έργο του δεν ακολουθεί απλά τις εξελίξεις αλλά τις προσπερνά, παρουσιάζοντας μια νέα ματιά, τόσο στην ίδια την εποχή όσο και στη ζωγραφική. Στη ζωγραφική συνεχίζει να τολμά και να αλλάζει τεχνοτροπία όσο και χρωματική γκάμα, τολμά να αφαιρέσει και να υπογραμμίσει νέα θέματα τα οποία έχουν ένταση και λόγο. Το νέο του έργο προκαλεί, παρακινεί και μιλά δυνατά.
Ο Ανέστης Πρωταίος συνεχίζει να είναι ένας από τους σημαντικούς σύγχρονους ζωγράφους της Ελλάδας, που δεν εγκατέλειψε τη ζωγραφική για πάνω από πενήντα χρόνια. Δεν την εγκαταλείπει ούτε σήμερα, που το ενδιαφέρον για τη ζωγραφική και την τέχνη έχει ατονήσει. Η εποχή έχει αλλάξει και οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν στρέψει το βλέμμα τους σε άλλα θέματα παρά σε αυτά της τέχνης. Σήμερα υπερεκτιμάται η τεχνολογία στη θέση της τέχνης. Στα σπίτια δεν βλέπουμε συχνά έργα τέχνης αλλά έργα της τεχνολογίας. Ο σύγχρονος άνθρωπος γνωρίζει από τεχνολογία αλλά είναι αμόρφωτος σε πολλά άλλα σημαντικά πεδία όπως αυτό της τέχνης. Ο σύγχρονος άνθρωπος κατά πλειοψηφία δεν καταλαβαίνει από τέχνη. Οι γκαλερί κλείνουν η μια μετά την άλλη και πολλοί είναι οι καλλιτέχνες που δυσκολεύονται να βιοποριστούν από το έργο τους. Η εποχή είναι στραμμένη σε άλλες κατευθύνσεις.
Υπάρχουν ωστόσο κάποιοι που συνεχίζουν, που στερούνται, δυσκολεύονται αλλά συνεχίζουν να καταθέτουν την ψυχή τους στο έργο τους και συνεχίζουν να χαμογελούν παρά τις δυσκολίες. Αυτοί οι άνθρωποι κλείνουν το μάτι στη ζωή γιατί ζουν με τους δικούς τους όρους. Ένας από αυτούς είναι και ο Ανέστης Πρωταίος, ο ζωγράφος, που δεν σταμάτησε ποτέ να δημιουργεί και να παρουσιάζει έργα στον κόσμο. Ένας καλλιτέχνης που προσπερνά τις δυσκολίες της ζωής και παρουσιάζει μέσα από το έργο του την αγάπη για την ίδια τη ζωή, τον άνθρωπο και τον Θεό. Το εργαστήριο του Ανέστη Πρωταίου είναι η αφετηρία των περισσότερων έργων του, εκεί μπορεί κανείς να συναντήσει τον ζωγράφο και να τον δει να δημιουργεί τα έργα του. Πάντα με το χαμόγελο και χαρακτηριστική ευγένεια να καλωσορίζει τον επισκέπτη για τον οποίο είναι διατεθειμένος να αφήσει για λίγο τη ζωγραφική.
Το εργαστήριο του Ανέστη Πρωταίου ακολουθεί τους δικούς του κανόνες· εκεί ο χρόνος σταματά, κανείς δεν βιάζεται και όλοι είναι φίλοι. «Κάτσε να ανάψω ένα τσιγάρο να μου πεις τα νέα…». Οι τοίχοι του εργαστηρίου είναι γεμάτοι από φωτογραφίες με φίλους. Καλλιτέχνες, πολιτικοί, δήμαρχοι, φίλοι που έφυγαν από τη ζωή, άλλοι που έμειναν πιστοί στη φιλία, δεκάδες φωτογραφίες, άλλες νέες και άλλες που κιτρίνισαν στον χρόνο. Το εργαστήριο του Ανέστη Πρωταίου ακολουθεί τους δικούς του ρυθμούς, όπως και ο ίδιος. Σε αυτούς τους ρυθμούς κινείται και το έργο του, που με έναν ιδιαίτερο τρόπο αντικατοπτρίζει το ίδιο τον ζωγράφο σαν ένα λαμπερό καθρέφτη.
Σταυρούλα Γουδάκη
Ιστορικός Τέχνης
Συνομιλώντας με τον ζωγράφο Ανέστη Πρωταίο για την τέχνη και τη ζωή
Καθώς πλησιάζουν οι ημέρες της παρουσίασης του νέου έργου του, ο Ανέστης Πρωταίος μάς άνοιξε την καρδιά του και μας μίλησε για όλα εκείνα που τον κάνουν να αισθάνεται ευτυχισμένος…
Παρατηρώντας τα έργα σας, είναι σαν να βλέπουμε την ψυχή σας, μέσα από έναν καθρέφτη.
Έτσι ακριβώς είναι. Όλα τα έργα μου λειτουργούν όπως ένας καθρέφτης της ψυχής. Τα έργα μου είναι ο καθρέφτης της ψυχής μου. Όλοι οι καλλιτέχνες εναποθέτουν την ψυχή τους στα δημιουργήματά τους. Όλοι εναποθέτουν σε αυτά ένα μέρος των όσων αισθάνονται και πιστεύουν. Τα έργα είναι ένας ολόκληρος κόσμος, ένας κόσμος με εκπλήξεις, ανατροπές, χαρές και λύπες. Ξέρετε, για να πει κάποιος ότι είναι ευχαριστημένος από τη ζωή, πρέπει να τα έχει γευτεί όλα, να έχει ζυμωθεί μέσα από τις εμπειρίες και να έχει πλάσει τον δικό του κόσμο. Τον κόσμο της αλήθειας. Δεν είναι εύκολο αυτό, προϋποθέτει εσωτερικό αγώνα. Αγώνα με την ίδια τη ζωή και τις δυσκολίες της.
Πώς μπορεί να αποτυπωθεί αυτή η αλήθεια πάνω σ’ έναν καμβά;
Όπως και στη ζωή… Με μια κίνηση, με τη δύναμη των χρωμάτων. Όπως τολμάς στη ζωή, οφείλεις να τολμάς και στην τέχνη. Μέσα από την τέχνη προσφέρεις το είναι σου. Στα έργα μου αποκαλύπτω πολλές φορές ανθρώπους από τη ζωή μου και συναισθήματα που βιώνω. Αποτυπώνω τη δική μου αλήθεια. Με μέσον τις νέες τεχνοτροπίες και χρωματικούς συνδυασμούς, προσπαθώ να επικοινωνήσω με τον θεατή και να του μεταφέρω τη φλόγα της δημιουργίας. Ο τρόπος αυτός θα τον κάνει να έρθει κοντά και να «ταξιδέψει» μαζί με το έργο.
Και η τέχνη, πώς αντιστέκεται απέναντι στην τεχνολογία;
Όπως αντιστέκεται ο βράχος στα κύματα και τους αέρηδες! Η τέχνη είναι πνοή, είναι η ψυχή και η ζωή του δημιουργού, σε αντίθεση με την τεχνολογία, η οποία είναι κάτι τελείως διαφορετικό. Η τεχνολογία δεν θα αντικαταστήσει ποτέ το έργο ενός καλλιτέχνη. Τέχνη και τεχνολογία είναι δυο διαφορετικοί κόσμοι. Η τέχνη, δεν σου ζητάει να την καταλάβεις! Σου δίνει το ερέθισμα για να ζήσεις τη ζωή.
Πηγή έμπνευσης για εσάς η ζωή, όπως λέτε. Η αφετηρία σας όμως ποια είναι;
Η ίδια η ζωή, η κάθε της μέρα. Ο ήλιος, η βροχή, οι φίλοι, οι περαστικοί, το εργαστήριό μου. Είναι ένας χώρος που μέσα σ’ αυτόν σπουδάζω τη ζωή, συλλέγω σοφία και αγάπη από τους φίλους μου που περνούν για να μιλήσουμε. Ναι, μέσα σ’ αυτούς τους τοίχους, ανοιχτούς ορίζοντες για μένα… φιλοξενώ χρόνια τώρα τα μυστικά της ζωής, τη δύναμη της αγάπης και τα δώρα της δημιουργικής τέχνης, που ο Θεός μου χάρισε απλόχερα. Στο εργαστήριο αφιερώνω ένα μεγάλο μέρος της ζωής μου εδώ και πολλά χρόνια. Στο εργαστήριο που αλλάζει τόπο αλλά παραμένει το σημείο αφετηρίας για το έργο μου.
Ξεκινώ τη μέρα μου δοξάζοντας τον Θεό για όλα, όχι μόνο για εμένα αλλά για όλο τον κόσμο και έπειτα ξεκινώ το ταξίδι…
Θα θέλατε να απευθύνετε ένα προσωπικό κάλεσμα στους φίλους σας, για την παρουσίαση της νέας σας δουλειάς;
Τους καλώ όλους, μαζί να σταθούμε απέναντι στον καθρέφτη της ψυχής μας και να ταξιδέψουμε με συνοδοιπόρους μας τα χρώματα της ζωής, της αγάπης, του έρωτα και της αλήθειας.
Παύλος Ανδριάς
