Η Χριστιανική Δημοκρατία με αφορμή την προσέγγιση ΗΠΑ-Ρωσίας για τη λήξη του πολέμου στην Ουκρανία και τη στάση των εταίρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση.
- Το Κίνημα της Χριστιανικής Δημοκρατίας έχει εξαρχής καταδικάσει τη ρωσική εισβολή του 2022 στην Ουκρανία, όπως και την αμερικανονατοϊκή εμπλοκή και διείσδυση στη χώρα αυτή, η οποία οδήγησε στο πραξικόπημα του Μαϊντάν του 2014 και σε μακροχρόνιο εμφύλιο πόλεμο. Έχει ταχθεί εναντίον οποιασδήποτε εμπλοκής της χώρας μας στη σύρραξη, υπέρ της άμεσης κατάπαυσης του πυρός και της επίλυσης των διαφορών στη βάση των συμφωνιών του Μινσκ, με τις οποίες δινόταν ευρεία αυτονομία στις αποσχισθείσες περιοχές, αλλά με διατήρηση της ακεραιότητας της Ουκρανίας.
- Τα σύνορα της Ουκρανίας διαμορφώθηκαν ως εσωτερική διοικητική διαίρεση της Σοβιετικής Ένωσης, με αποτέλεσμα να περιλαμβάνουν πολλές διαφορετικές εθνότητες και περιοχές με διαφορά στη γλώσσα, στον πολιτισμό, τον οικονομικό προσανατολισμό. Προϋπόθεση για τη διατήρηση της ακεραιότητας της χώρας ήταν η ουδετερότητά της και ένα καθεστώς που θα σεβόταν όλο τον πληθυσμό. Αντί γι’ αυτό, έγινε κυρίαρχη πολιτική ιδεολογία και εξουσία μετά το 2014 ο φιλοδυτικός δυτικο-ουκρανικός εθνικισμός, που αποξένωσε τους πληθυσμούς που αποσχίσθηκαν και στράφηκαν στη Ρωσία.Η αμερικανονατοϊκή διείσδυση με εργαλείο τον αντιρωσικό ουκρανικό εθνικισμό προκάλεσε και την ανησυχία και την αντίδραση της Ρωσίας. Η οποία μέχρι τότε δεν είχε αντιδράσει στην προσχώρηση πρώην μελών του Συμφώνου της Βαρσοβίας, ακόμα και πρώην Σοβιετικών Δημοκρατιών στο ΝΑΤΟ.
- Στην προκειμένη περίπτωση, οι χώρες- μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης έπαιξαν το παιχνίδι της φιλοπόλεμης και ακραία ιμπεριαλιστικής πτέρυγας του Δημοκρατικού Κόμματος των ΗΠΑ, η οποία επιδίωξε τη ρήξη με τη Ρωσία και τη δημιουργία συνθηκών νέου Ψυχρού Πολέμου, προς όφελος του στρατιωτικο-βιομηχανικού συμπλέγματος και των εξοπλιστικών βιομηχανιών που διατηρούν τεράστια επιρροή στη χώρα αυτή και από το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και μετά επενδύουν στην πρόκληση τοπικών συρράξεων.
- Η υποκρισία των Φαρισαίων και των κατ’ επίφαση «δικαίων», η οποία στην περίοδο του Τριωδίου που διανύουμε, στα εκκλησιαστικά αναγνώσματα προβάλλεται ως παράδειγμα προς αποφυγή, χαρακτηρίζει την στάση των ευρωενωσιακών κυβερνήσεων και των συστημικών ΜΜΕ στο θέμα της Ουκρανίας. Δεδομένου ότι το ουκρανικό καθεστώς το οποίο υπερασπίζονται, έχει αναδείξει σε εθνικούς ήρωες τους συνεργάτες των ναζί, επηρεάζεται από τους νεοναζί πολιτικούς επιγόνους τους, έχει προβεί σε καταργήσεις πολιτικών κομμάτων, διώξεις θρησκευτικών ομολογιών, διακρίσεις εις βάρος μειονοτήτων. Και όλα αυτά έγιναν με τη δική τους ανοχή.
- Οι κυβερνήτες της Ουκρανίας, όπως και οι Αμερικανοί και Ευρωπαίοι προστάτες τους, πήραν στην κυριολεξία «στο λαιμό τους» τον ουκρανικό λαό, τον οποίο υπέβαλαν σε αιματηρό εμφύλιο πόλεμο, που εξελίχθηκε σε σύγκρουση με τη Ρωσία. Με απώλειες σε ζωές, εδάφη και οικονομική καταστροφή. Η απώλεια εδαφών από την Ουκρανία σε συνέχεια στρατιωτικής εισβολής είναι μια εξέλιξη εξαιρετικά δυσμενής για την Ελλάδα, αφού δημιουργείται προηγούμενο, ο επεκτατισμός του πιο ισχυρού να δικαιώνεται. Αντίθετα, η εφαρμογή των συμφωνιών του Μινσκ θα εβαζε τέλος στη σύγκρουση και στις διαφορές με όρους Διεθνούς Δικαίου και θα είχε αποτρέψει την απώλεια χιλιάδων ανθρώπινων ζωών.
- Η ιθύνουσα τάξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μέχρι τώρα κινήθηκε πειθήνια σύμφωνα με την πολιτική που υπαγόρευσαν οι ΗΠΑ. Αν είχε τη δυνατότητα μιας στοιχειώδους αυτοτέλειας, θα είχε φορντίσει να αποτραπεί ο πόλεμος στην Ουκρανία και να διασφαλισθεί η ειρήνη στην περιοχή. Έπραξε το ακριβώς αντίθετο, προς βλάβη ακόμα και των δικών της οικονομικών συμφερόντων, που υποχώρησαν μπροστά στις απαιτήσεις των Αμερικανών πατρώνων τους.
- Ήδη, ενόψει του τέλους του πολέμου στην Ουκρανία, προβάλλεται νέο αφήγημα, σύμφωνα με το οποίο προδικάζεται ως δεδομένο ότι η Ρωσία σε λίγα χρόνια θα επιτεθεί και σε άλλες χώρες, με αποτέλεσμα να πρέπει από τώρα να αυξηθούν οι αμυντικές δαπάνες. Η λογική αυτή εξυπηρετεί απόλυτα τη νέα πολιτική ηγεσία των ΗΠΑ, η οποία κάνει τις επιλογές της με κριτήριο την απαλλαγή από το οικονομικό βάρος της αντιπαράθεσης με τη Ρωσία. Έτσι, οι λαοί των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καλούνται να αυξήσουν τις αμυντικές δαπάνες τους, για την αντιμετώπιση του υποθετικού και αστήρικτου ενδεχομένου σε λίγα χρόνια η Ρωσία να τους επιτεθεί. Συνεχίζοντας να εξαρτώνται από τις ΗΠΑ και να «σιτίζουν» με δικά τους έξοδα το στρατιωτικο-βιομηχανικό σύμπλεγμα και τις πολεμικές βιομηχανίες. Διευκολύνοντας την κυβέρνηση Τραμπ να απαλλαγεί από την τεράστια δαπάνη του αντιρωσικού μετώπου και ταυτόχρονα να απαλλαγεί από τις πιέσεις των συμφερόντων στις ΗΠΑ που επωφελούνται από τη ρήξη με τη Ρωσία. Ήδη, με τον μηχνισμό των κυρώσεων στη Ρωσία, η προηγούμενη αμερικανική κυβέρνηση είχε πετύχει να καταστήσει τις χώρες της ΕΕ εξαρτημένες ενεργειακά από τις ΗΠΑ.
- Η ελληνική κυβέρνηση, στην προσπάθειά της να γίνει αρεστή στην αμερικανική κυβέρνηση Μπάιντεν, αντί να επιχειρήσει να διαμεσολαβήσει, στη βάση των κοινών πολιτιστικών και ιστορικών αναφορών με τη Ρωσία, κατέστρεψε τις παραδοσιακά καλές σχέσεις με τη χώρα αυτή, χωρίς κανένα κέρδος για την Ελλάδα. Αντίθετα, η Τουρκία, η οποία το έκανε, ούτε ζημιώθηκε οικονομικά από κυρώσεις τις οποίες δεν επέβαλε, ούτε πολιτικά, αφού διατηρεί άριστες σχέσεις με τους εμπολέμους.
- Η Χριστιανική Δημοκρατία, όπως διαφώνησε με κάθε εμπλοκή της χώρας στον πόλεμο της Ουκρανίας, διαφωνεί και καταγγέλλει κάθε εμπλοκή σε μυθοπλασίες νέο-ψυχροπολεμικών αφηγημάτων. Η χώρα πρέπει να απέχει από κάθε επιπρόσθετη δαπάνη από όσες μεθοδεύονται από τους λογιστές των Βρυξελλών που θέλουν να παίξουν πολεμικά παιχνίδια και να επικεντρωθεί στην δηλωμένη και υπαρκτή απειλή από τον τουρκικό επεκτατισμό.
- Επιβάλλεται να αποκατασταθούν οι σχέσεις με τη Ρωσία, όπως άλλωστε κάνουν οι ΗΠΑ. Ευπρόσδεκτη και επωφελής για την ειρήνη είναι η αποκατάσταση των σχέσεων δύο μεγάλων δυνάμεων. Το ίδιο να κάνουν όλες οι ευρωπαϊκές χώρες, στην κατεύθυνση μιας ευρωπαϊκής διακρατικής συνεργασίας από τον Ατλαντικό έως τα Ουράλια, η οποία θα διασφαλίσει την εδραίωση της ειρήνης στην περιοχή, όπως και της ευημερίας των λαών που θα μπορούν να επωφεληθούν από τις ρωσικές φθηνές πρώτες ύλες.
