Από την έντυπη έκδοση της εβδομαδιαίας Αμαρυσίας – 17/10/2026
Στη δύσκολη εξίσωση της ακρίβειας και των καυσίμων εξακολουθεί να αναζητεί απαντήσεις η κυβέρνηση, γνωρίζοντας ότι η καθημερινότητα των πολιτών αποτελεί πλέον το σημαντικότερο πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης. Οι παρεμβάσεις στο diesel, τη βενζίνη και το πετρέλαιο θέρμανσης έχουν διπλό στόχο: αφενός να περιορίσουν τις επιπτώσεις της διεθνούς ενεργειακής κρίσης, αφετέρου να αποτρέψουν τη συσσώρευση νέας κοινωνικής δυσαρέσκειας. Το ζητούμενο ωστόσο δεν είναι μόνο το ύψος των επιδοτήσεων, αλλά το πραγματικό αποτύπωμά τους στην τσέπη των καταναλωτών.
Η ενίσχυση στο πετρέλαιο θέρμανσης και η παράλληλη αύξηση του επιδόματος για τους δικαιούχους, σε συνδυασμό με τη συμμετοχή των διυλιστηρίων, αλλά και η διατήρηση της αντίστοιχης έκπτωσης σε πετρέλαιο κίνησης και αμόλυβδη βενζίνη, αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα της προσπάθειας να συγκρατηθούν οι ανατιμήσεις. Στο Μαξίμου δείχνουν να αντιλαμβάνονται και από τις δημοσκοπήσεις που χτυπάνε «καμπανάκι» στην κυβέρνηση ότι οι πολίτες δεν αξιολογούν την οικονομική πολιτική με βάση τις ανακοινώσεις, αλλά με όσα πληρώνουν στο πρατήριο καυσίμων, στο σούπερ μάρκετ και στους λογαριασμούς τους.
Η κυβέρνηση επιμένει ωστόσο ότι τα δημοσιονομικά περιθώρια δεν είναι απεριόριστα και πως οι παρεμβάσεις οφείλουν να παραμένουν στοχευμένες. Η αντιπολίτευση, από την πλευρά της, ζητεί περισσότερα και μονιμότερα μέτρα. Μόνο που η συζήτηση για την ακρίβεια διεξάγεται παράλληλα με μια δεύτερη, εξίσου ενδιαφέρουσα πολιτική αναμέτρηση: εκείνη μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΕΛΑΣ για την πρωτοκαθεδρία στον χώρο της αντιπολίτευσης.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης γνωρίζει ότι η δεύτερη θέση αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για να διατηρήσει την πολιτική πρωτοβουλία. Αντίστοιχα, ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να εμφανίσει την ΕΛΑΣ ως τον βασικό αντίπαλο της κυβέρνησης, αμφισβητώντας ευθέως την αποτελεσματικότητα της στρατηγικής του ΠΑΣΟΚ. Η μεταξύ τους αντιπαράθεση αποκτά έτσι χαρακτηριστικά μάχης πολιτικής επιβίωσης, με ορίζοντα τις επόμενες εκλογές, αλλά «έπαθλο» τη δεύτερη θέση και με αβέβαια τα σενάρια της επόμενης μέρας – ιδίως στην περίπτωση που, όπως όλα δείχνουν, η ΝΔ δεν θα είναι αυτοδύναμη, αν και πρώτη.
Το παράδοξο είναι ότι, ενώ αμφότεροι επιδιώκουν να κεφαλαιοποιήσουν την κοινωνική δυσαρέσκεια, αναλώνονται περισσότερο στη μεταξύ τους σύγκρουση και σε κομματικές αψιμαχίες και μάχες δημοσκοπικών εντυπώσεων, παρά στην παρουσίαση πειστικών εναλλακτικών προτάσεων. Και αυτό αποτελεί αντικειμενικά πλεονέκτημα για την κυβέρνηση, παρά τις δικές της αστοχίες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο καβγάς για το άρθρο του Θανάση Καρτερού, στο οποίο αναρωτήθηκε αν ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είναι «βλάκας», ενώ καλά-καλά δεν είχε στεγνώσει το μελάνι από την εκτός ορίων αντιπαράθεση Παπαδοπούλου (ΕΛΑΣ) – Κωνσταντόπουλου (ΠΑΣΟΚ) που οδηγείται στις αίθουσες των δικαστηρίων, μετά την υποβολή μηνυτήριας αναφοράς από την πρώτη κατά του δεύτερου.
