Ο τζόγος με τη χρεοκοπία της Ελλάδος συνεχίζεται με αμείωτους ρυθμούς στις διεθνείς κεφαλαιαγορές. Η βρετανική τράπεζα Royal Bank of Scotland (σημειωτέον ότι έλλειμμα και χρέος στη Μεγάλη Βρετανία της λίρας, συντομότατα θα «ανταγωνίζονται» τις επιδόσεις των PIGS του ευρω-Νότου, άρα η το πάλαι ποτέ αυτοκρατορία θα πρέπει να συνεχίσει να δανείζεται «φθηνά» από τις διεθνείς αγορές κεφαλαίου) εκτιμά ότι μια «χρεοκοπία» της Ελλάδας πρέπει να θεωρείται αναπόφευκτη, σημειώνοντας πως η πορεία προς την παύση της βοήθειας για την Ελλάδα, θυμίζει την περίπτωση της Αργεντινής, καθώς η χώρα δεν θα μπορέσει να πετύχει τους στόχους, ενώ Ευρώπη και ΔΝΤ θα διακόψουν τις δόσεις.
Η ελβετική UBS, πάντως (σημειωτέον ότι μόλις την προηγούμενη εβδομάδα η ελβετική κυβέρνηση προχώρησε στην υποτίμηση του ελβετικού φράγκου έναντι του ευρώ) καταλήγει στα εντελώς αντίθετα συμπεράσματα. Η ευρωζώνη, σύμφωνα με τους αναλυτές της ελβετικής τράπεζας, οδεύει προς μια αργή και επίπονη μετάβαση σε δημοσιονομική ενοποίηση. Άλλωστε, το κόστος της εξόδου μίας χώρας από το ευρώ είναι ιδιαίτερα σημαντικό.
Για μία αδύναμη οικονομικά χώρα, οι συνέπειες περιλαμβάνουν ενδεχόμενο στάσης πληρωμών από το ίδιο το κράτος, χρεοκοπίες επιχειρήσεων, κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος αλλά και των διεθνών εμπορικών συναλλαγών, ενώ η υποτίμηση έχει μικρές πιθανότητες να βοηθήσει. Σε αυτήν την περίπτωση, το κόστος ανά πολίτη υπολογίζεται μεταξύ 9.500 και 11.500 ευρώ στο πρώτο έτος και 3.000 – 4.000 ευρώ ανά έτος τα επόμενα χρόνια. Έτσι το κόστος ανέρχεται στο 40% – 50% του ΑΕΠ τον πρώτο χρόνο, με την προϋπόθεση ότι το νέο νόμισμα θα υποτιμηθεί αρχικώς κατά 60%.
Εάν, πάλι, μια ισχυρή χώρα της ευρωζώνης επιλέξει να αποχωρήσει από το ευρώ (για να μην πληρώνει για τους «αδύναμους» εταίρους), οι συνέπειες περιλαμβάνουν χρεοκοπίες επιχειρήσεων, ανάγκη ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών και κατάρρευση των διεθνών εμπορικών συναλλαγών. Το κόστος ανά πολίτη ανέρχεται στα 6.000 – 8.000 ευρώ για το πρώτο έτος, αντίστοιχο του 20-25% του ΑΕΠ, και στα 3.500 – 4.500 ευρώ ανά πολίτη ετησίως για τα επόμενα χρόνια. Αν, όμως, π.χ. η Γερμανία αποφάσιζε την πλήρη διάσωση της Ελλάδας, της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας το κόστος θα ανερχόταν στα 1.000 ευρώ ανά Γερμανό.
Παράλληλα, το πολιτικό κόστος θεωρείται πολύ μεγάλο, καθώς σε μια ενδεχόμενη διάσπαση της ευρωζώνης, μειώνεται δραστικά η διεθνής επιρροή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ τονίζεται ότι καμία νομισματική ένωση στη σύγχρονη ιστορία δεν έχει διασπαστεί χωρίς κάποιας μορφής απολυταρχική – στρατιωτική κυβέρνηση ή ακόμη και εμφύλιο πόλεμο. Κάπως έτσι εξηγείται και η πολιτική «και πιέζουμε και στηρίζουμε» των «μεγάλων» έναντι της Ελλάδος…
Μαρία Ζαρίφη
