Ο Νίκος Καλογερόπουλος, ένας από τους ξεχωριστούς ηθοποιούς του ελληνικού κινηματογράφου, έφυγε από τη ζωή στις 9 Αυγούστου 2026, σε ηλικία 74 ετών.
Ο ηθοποιός, σκηνοθέτης, σεναριογράφος, ποιητής και τραγουδοποιός άφησε το δικό του αποτύπωμα στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση, μέσα από μια καλλιτεχνική πορεία που διήρκεσε πολλές δεκαετίες.
Ο Νίκος Καλογερόπουλος γεννήθηκε στα Φιλιατρά Μεσσηνίας την 1η Αυγούστου 1952 και σπούδασε στην Αθήνα, στη σχολή θεάτρου του Κωστή Μιχαηλίδη. Το πρώτο του θεατρικό έργο είχε τίτλο «Ο μπαμπούλας» και παρουσιάστηκε το 1976 στο θέατρο ΚΑΒΑ.
Η πορεία στο θέατρο και την τηλεόραση
Στην τηλεόραση έκανε το ντεμπούτο του το 1975, στη μεταφορά του έργου του Νίκου Καζαντζάκη «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται». Ακολούθησαν συμμετοχές σε σειρές όπως «Ο φωτογράφος του χωριού» το 1977, «Οι παραστρατημένοι» και «Μεθυσμένη πολιτεία» το 1980, ενώ στη συνέχεια εμφανίστηκε και σε παραγωγές όπως «Χαίρε Τάσο Καρατάσο» το 1985, «Όλη η δόξα όλη η χάρη» και «Στο κάμπινγκ» το 1989, καθώς και «Ερασιτέχνης άνθρωπος» το 1999.
Το 1980 έκανε τα πρώτα του βήματα στον κινηματογράφο, συμμετέχοντας στην ταινία «Θανάση σφίξε κι άλλο το ζωνάρι». Στη συνέχεια συνεργάστηκε με σημαντικούς σκηνοθέτες του ελληνικού κινηματογράφου, μεταξύ άλλων τους Νίκο Περάκη, Θόδωρο Μαραγκό, Κώστα Φέρρη και Νίκο Ζαπατίνα.
Οι βραβευμένες ερμηνείες
Το 1981 ήρθε ο πρώτος μεγάλος κινηματογραφικός του ρόλος στην ταινία «Μάθε παιδί μου γράμματα», για την οποία τιμήθηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για την ερμηνεία του.
Το 1982 συμμετείχε στην ταινία «Άρπα Colla», ενώ το 1983 ακολούθησε η συμμετοχή του στο «Ρεμπέτικο», όπου ξεχώρισε για την ερμηνεία του και τιμήθηκε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Το 1984 έπαιξε στη «Λούφα και παραλλαγή», ερμηνεύοντας τον φαντάρο Γιάννη Παπαδόπουλο. Για τον ρόλο αυτό κέρδισε το βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Κατά τη διάρκεια της κινηματογραφικής του πορείας συνεργάστηκε επίσης με σημαντικούς ηθοποιούς και δημιουργούς, τόσο ως ερμηνευτής όσο και αργότερα ως σκηνοθέτης.
Ποίηση, θέατρο και τραγούδι
Ο Νίκος Καλογερόπουλος δεν περιορίστηκε στην υποκριτική. Ασχολήθηκε με την ποίηση και το τραγούδι, ενώ έγραψε θεατρικά έργα όπως το «Σατιρικό των Ελλήνων» και «Οι κυνικοί ξανάρχονται».
Το 1981 κυκλοφόρησε η πρώτη ποιητική του συλλογή, με τίτλο «Θετή Ταυτότης», ενώ το 1991 ακολούθησε η δεύτερη, με τίτλο «Επιστρόφια». Στα μέσα της δεκαετίας του 1990 κυκλοφόρησε και τον πρώτο του δίσκο, «Τα δέοντα», με μουσική και στίχους δικούς του.
Η επιστροφή στον κινηματογράφο
Μετά από ένα διάστημα κατά το οποίο επικεντρώθηκε και σε άλλες μορφές τέχνης, επέστρεψε στον κινηματογράφο με την «Θηλυκή εταιρεία» το 1999 και στη συνέχεια με την ταινία «Ένας κι ένας» το 2000.
Για την ερμηνεία του στην ταινία «Ένας κι ένας» τιμήθηκε ξανά με το βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Ακολούθησαν και άλλες κινηματογραφικές συμμετοχές, μέχρι το 2011, όταν έκανε το σκηνοθετικό του ντεμπούτο με την ταινία «Οι ιππείς της Πύλου». Ο ίδιος υπέγραψε τη σκηνοθεσία, το σενάριο και τη μουσική, ενώ συμμετείχε και ως ηθοποιός.
Την επόμενη χρονιά συμμετείχε στο ντοκιμαντέρ του Αντώνη Μποσκοΐτη «Κατερίνα Γώγου: Για την αποκατάσταση του μαύρου».
Ο Νίκος Καλογερόπουλος έζησε τα τελευταία χρόνια στην Κυπαρισσία, όπου είχε δημιουργήσει το «Τρενοτεχνείον», έναν χώρο πολιτισμού και καλλιτεχνικής έκφρασης. Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 74 ετών, αφήνοντας πίσω του μια πολυσχιδή καλλιτεχνική διαδρομή και σημαντική παρουσία στον ελληνικό πολιτισμό.
