Η Ηλέκτρα Φωτογιαννοπούλου κατοικεί στην Κηφισιά τα τελευταία 8 χρόνια. Τότε ήταν που, σε πολύ νεαρή ακόμα ηλικία, ξεκίνησε την εκμάθηση της ελληνικής νοηματικής γλώσσας, από την οποία κατάφερε σε ηλικία μόλις 15 ετών να πάρει πτυχίο στην επάρκεια με βαθμό πολύ καλά.
Φέτος συμμετείχε στις πανελλήνιες ως απόφοιτη ΕΠΑΛ, όπου και αρίστευσε, συγκεντρώνοντας το εντυπωσιακό σύνολο των 19.900 μορίων! Συγκεκριμένα, βαθμολογήθηκε με άριστα 20 στην Ανατομία – Φυσιολογία ΙΙ, την Άλγεβρα και την Υγιεινή, ενώ βαθμολογήθηκε με 19,5 στα Νέα Ελληνικά, σύνολο που της έδωσε την ευκαιρία να σφιχταγκαλιάσει το όνειρό της!
Η επιτυχία αυτή την κατατάσσει ως πρώτη των πρώτων στην φετινή εξεταστική διαδικασία και, ταυτόχρονα, της άνοιξε την πόρτα για την πρώτη Σχολή προτίμησής της, που δεν είναι άλλη από την Οδοντιατρική Σχολή Αθήνας ΕΚΠΑ.
Η νεαρή, φοιτήτρια πια, Ηλέκτρα Φωτογιαννοπούλου, μίλησε στην ΑΜΑΡΥΣΙΑ για αυτήν την επιτυχία της, τα όνειρά της για το μέλλον και το μήνυμά της στα παιδιά που θα μπουν στο μέλλον στην ίδια διαδικασία των Πανελλαδικών Εξετάσεων.
Γιατί επέλεξες την Οδοντιατρική; Τι είναι αυτό που αγαπάς πολύ σε αυτήν την επιστήμη;
Ήθελα να ασχοληθώ με τον τομέα της Υγείας από την παιδική μου ηλικία, έχοντας ως κίνητρο την ανάγκη μου για προσφορά στον συνάνθρωπο. Ωστόσο, εμπνεόμενη από τον πατέρα μου, που είναι και αυτός Οδοντίατρος, καθώς όσο μπορούσα τον βοηθούσα γραμματειακά, αποφάσισα συνειδητά ότι αυτό είναι το λειτούργημα που θέλω να ακολουθήσω.
Είσαι από εκείνες που μελέτησαν αμέτρητες ώρες ή δούλεψες με μέθοδο και πρόγραμμα;
Προσπαθούσα καθημερινά από μικρή ως μαθήτρια να μελετώ με πρόγραμμα, έτσι ώστε να μην υπάρχουν κενά στην μελέτη των μαθημάτων, «αποσιωπώντας» τα κοινωνικά δίκτυα και κάνοντας συχνές επαναλήψεις.
Ποια ήταν η μεγαλύτερη δυσκολία σου κατά τη διάρκεια της χρονιάς;
Η μεγαλύτερη δυσκολία για μένα ήταν η απόλυτη προσήλωση στον στόχο. Οι περιορισμένες έξοδοι, τα χόμπι και οι δραστηριότητες που αγαπώ και που, λόγω περιορισμένου χρόνου, δεν μπορούσα να έχω.
Υπήρχε κάποιο γούρι ή ρουτίνα που ακολουθούσες, για να νιώθεις δυνατή;
Ο μόνος τρόπος να νιώθω δυνατή ήταν η αγάπη της οικογένειας μου, που αποτέλεσε το μεγαλύτερο στήριγμα για μένα, ενθαρρύνοντας με να συνεχίσω την προσπάθεια μου ανεξαρτήτου αποτελέσματος.
Υπήρξε κάποια στιγμή που ένιωσες την κόπωση ή το άγχος της επιτυχίας να σε καταβάλλουν;
Οι Πανελλήνιες εξετάσεις είναι μια εξαιρετικά αγχωτική διαδικασία, καθώς σε 3 ώρες καλείσαι να αποδώσεις τους κόπους χρόνων. Επειδή ως χαρακτήρας αγχώνομαι αρκετά, ο μόνος τρόπος να το αντιμετωπίσω ήταν οι επαναλήψεις και η εξάσκηση. Επιπλέον, βοήθησαν πολύ τα απαιτητικά διαγωνίσματα που έγραψα στο φροντιστήριο.
Πώς κατάφερες να συνδυάσεις μελέτη και καθημερινότητα; Αναγκάστηκες να αφήσεις κάτι πίσω ή όχι;
Υπήρχαν στην διάρκεια της προετοιμασίας μου μερικές στιγμές ανάπαυλας, αλλά τον τελευταίο χρόνο τα χόμπι μου υπήρξαν δευτερευούσης σημασίας μπροστά στην επίτευξη του στόχου μου.
Δεδομένα, για να πιάσεις την συγκεκριμένη σχολή, θα έπρεπε να συγκεντρώσεις υψηλή βαθμολογία. Πίστευες, ωστόσο, ότι θα πήγαινες τόσο ψηλά, που θα ξεπερνούσες κάθε άλλον μαθητή, από τους χιλιάδες που έδωσαν σε όλη τη χώρα;
Ο στόχος μου πάντα ήταν να κάνω την σωστή προετοιμασία, ώστε να αποδώσω το καλύτερο που μπορώ στις εξετάσεις. Ήξερα ότι η βάση στην σχολή που ήθελα ήταν πολύ υψηλή, όμως, ποτέ δεν είχα σκεφτεί ότι θα μπορούσα να έχω την υψηλότερη βαθμολογία.
Τι σημαίνει για σένα αυτό το «Πρώτη των Πρώτων»;
Είναι πολύ τιμητικό να έχω την υψηλότερη βαθμολογία, αλλά νιώθω την ανάγκη να πω ότι όλοι οι μαθητές είναι άξιοι για την όποια προσπάθεια έχουν κάνει. Είτε πέρασαν στην σχολή που επιθυμούσαν, είτε αποφάσισαν να μην δώσουν Πανελλαδικές, είτε έδωσαν και είχαν μια άτυχη στιγμή, αυτό δεν τους καθορίζει. Το σημαντικό είναι ο καθένας να βρίσκει τον δρόμο του και να ακολουθεί αυτό που τον κάνει χαρούμενο.
Ποιο ήταν το πρώτο πράγμα που έκανες μόλις είδες τις βαθμολογίες σου;
Στο άκουσμα της βαθμολογίας μου ένιωσα μεγάλη χαρά και ανακούφιση γιατί συνειδητοποίησα ότι τα είχα καταφέρει.
Συνήθως, τη χρονιά των Πανελλαδικών υπάρχουν όμορφες και ιδιαίτερες στιγμές μεταξύ των συμμαθητών, που μοιράζονται την αγωνία, την κοινή προσπάθεια, το άγχος της επιτυχίας. Πώς περάσατε αυτή τη χρονιά;
Οι πιο ωραίες στιγμές στο σχολείο και το φροντιστήριο με τους συμμαθητές, ήταν οι εκδρομές, οι γιορτές, αλλά και οι ίδιες αγωνίες και χαρές που μοιραστήκαμε.
Πλέον, έχεις μπροστά σου δύο μήνες ακόμα να ξεκουραστείς και να απολαύσεις την επιτυχία σου. Πώς σκοπεύεις να περάσεις τις πρώτες διακοπές της φοιτητικής σου ζωής;
Φέτος το καλοκαίρι ένιωσα πιο χαλαρή απαλλαγμένη από το άγχος και πήγα διακοπές με τις φίλες μου. Είχα την ευκαιρία να ξεκουραστώ και να μαζέψω δυνάμεις για την φοιτητική μου ζωή.
Ποιες είναι οι σκέψεις σου για την πρώτη μέρα που θα βρεθείς στο Πανεπιστήμιο
Έχω προσμονή και χαρά για την πρώτη μέρα στο Πανεπιστήμιο. Ανυπομονώ να αρχίσω την φοιτητική μου σταδιοδρομία.
Στην Ελλάδα η Τεχνική Εκπαίδευση δεν τυγχάνει υποστήριξης από την Πολιτεία. Ως απόφοιτη ΕΠΑΛ, νιώθεις ότι αυτή η επιτυχία σου μπορεί να είναι ένα λαμπερό παράδειγμα για όλα τα παιδιά ότι τα όνειρα δεν έχουν όριο και ότι όλοι έχουν δικαίωμα και ευκαιρία να τα κυνηγήσουν;
Η απόφαση μου να φοιτήσω σε ΕΠΑΛ ήταν απόλυτα συνειδητή, καθώς πήρα την ειδικότητα «Βοηθός Νοσηλευτή», που ήταν πάρα πολύ ενδιαφέρουσα. Επιπλέον, εκτός από Γλώσσα και Μαθηματικά, εξετάστηκα πανελλαδικά και στην Ανατομία – Φυσιολογία και Υγιεινή, που είναι μαθήματα που μου άρεσαν πολύ και έχουν συνάφεια με το επάγγελμα που ήθελα να ακολουθήσω. Βέβαια, λόγω του μικρού ποσοστού εισακτέων από ΕΠΑΛ – μόλις 5% στις Ιατρικές σχολές – το άγχος επίδοσης είναι μεγαλύτερο, όπως και ο ανταγωνισμός. Θεωρώ πως αξίζει να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στην Τεχνική Εκπαίδευση τα επόμενα χρόνια. Να αναδειχθεί η ποιότητα της εκπαίδευσης που παρέχει, με καλύτερη ενημέρωση προς μαθητές και γονείς. Επιπλέον, σημαντικό είναι να γίνει αύξηση των ποσοστών των εισακτέων από ΕΠΑΛ. Αυτό θα έδινε περισσότερο κίνητρο στους μαθητές να το επιλέξουν.
Τι θα συμβούλευες τα παιδιά που ακολουθούν και μπαίνουν με τη σειρά τους στον αγώνα των Πανελλαδικών Εξετάσεων;
Οι Πανελλαδικές εξετάσεις είναι ένας αγώνας δρόμου που ξεκινάει από το δημοτικό και όχι από τα 2 τελευταία χρόνια, όπως νομίζουν οι περισσότεροι. Είναι σημαντικό οι μαθητές να είναι επιμελείς και να κατανοήσουν τη γνώση πως το σπουδαιότερο εφόδιο δεν κατακτιέται μηχανικά ή τυποποιημένα, αλλά με επιμονή για συνεχή εξέλιξη.
Υπάρχουν όνειρα για το μέλλον που θα ήθελες να μοιραστείς μαζί μας;
Από εδώ και πέρα θέλω να απολαύσω την φοιτητική ζωή μου και να είμαι συνεπής στις απαιτητικές υποχρεώσεις της σχολής. Να καταφέρω να αποκτήσω θάρρος για την εργασία, γνώση και επαγγελματική δεξιότητα.
