Ένας απολογισμός που δεν περιλαμβάνει μόνο τις ταινίες που προβλήθηκαν στο ΤΥΠΕΤ ή στο 3o Δημοτικό Βριλησσίων την παραδοσοσιακή ημέρα προβολής τους (κάθε Πέμπτη), αλλά και παράλληλες δράσεις όπως σεμινάρια, παρουσιάσεις βιβλίων και συμμετοχή σε Φεστιβάλ. Δράσεις τις οποίες πολλές φορές έχει αναδείξει η ΑΜΑΡΥΣΙΑ μέσα από τις σελίδες της.
«Ο πολιτισμός δεν είναι στις προτεραιότητες της ηγεσίας του τόπου»
Αναλυτικά, τα όσα αναφέρει η δραστήρια κινηματογραφική λέσχη:
«Συμπληρώθηκαν μέσα στο 2026, δεκαέξι(16) χρόνια από τότε που μια ομάδα μελών της κίνησης δημοτών Βριλησσίων ‘’ΔΡΑΣΗ για μια Άλλη Πόλη’’ δημιούργησε το Cine- Δράση. Έκτοτε κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι, τα πράγματα στη χώρα μας άλλαξαν δραματικά και έφεραν εξελίξεις στο χώρο του πολιτισμού όχι πάντα και όχι κυρίως θετικές. Για αυτό και πριν εκθέσουμε τον απολογισμό μας θα θέλαμε να μεταφέρουμε εδώ μερικές σκέψεις για τα πολιτιστικά πράγματα της χώρας, του δήμου και το ρόλο της λέσχης μας στις συγκεκριμένες συνθήκες.
Είναι σχεδόν ενιαία αντίληψη ότι ο πολιτισμός δεν είναι σήμερα και στις προτεραιότητες της ηγεσίας αυτού του τόπου. Ακολουθώντας μια πολιτική που βλέπει τα πάντα, από τους ανθρώπους μέχρι τα ίδια τα μνημεία πολιτιστικής, πνευματικής ή και ιστορικής κληρονομιάς ως ευκαιρίες για κέρδος κλιμακώνει την επίθεση της προς αυτό το δημόσιο αγαθό, με αιχμή τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς που εκπορεύονται από το τετράπτυχο: ιδιωτικοποίηση, εκποίηση, εργολαβοποίηση, τουριστικοποίηση. Ο πολιτισμός όταν δεν χρησιμοποιείται για τον επηρεασμό των συνειδήσεων θεωρείται πολυτέλεια για την πλειοψηφία του ελληνικού λαού, οι οικονομικές δυσχέρειες περιορίζουν τις επιλογές του, ενώ η επίσημη πολιτική με διάφορα προσχήματα τον απομακρύνουν ακόμα περισσότερο αν δεν του στερούν την απόλαυση της:
Γιατί, τι άλλο μπορεί να σημαίνουν τα παρακάτω; Τα τσιμεντώματα της Ακρόπολης, οι ενοικιάσεις κορυφαίων χώρων πολιτισμού ή ιστορικής σημασίας για γκαλά μόδας (Ακρόπολη) για γάμους (Νιόκαστρο) και γαστριμαργικές αναζητήσεις (Επταπύργιο); H υποβάθμιση του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου μέσω της απορρόφησης του από τον ΕΚΚΟΜΕΔ, ο στραγγαλισμός κορυφαίων διοργανώσεων όπως το Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Καστελλορίζου Beyond Borders, μέσω της μείωσης της χρηματοδότησης τους; Η ίδρυση, ακόμα πιο πρόσφατα, μιας ΑΕ εμπορίας Πολιτισμού, που θα βάλει χέρι στα έσοδα των μνημείων; Η υποβάθμιση των τηλεοπτικών προγραμμάτων ο αριθμητικός(για να μην ανοίξουμε το θέμα της ποιότητας) περιορισμός προβολής ταινιών, γενικά από όλα τα κανάλια, κυρίως όμως από τα κρατικά, τα οποία και λειτουργούν με ειδική φορολόγηση όλων των Ελλήνων πολιτών; ανεξάρτητα αν αυτοί βλέπουν ή όχι τηλεόραση. Δεν είναι μόνο το κέρδος, ούτε φταίει η πανδημία, η ενεργειακή κρίση, για τις κυβερνητικές επιλογές στον χώρο του πολιτισμού. Αν θεωρούν τον πολιτισμό πολυτέλεια, αν επιχειρούν να τον εκμηδενίσουν είναι γιατί αντιλαμβάνονται ότι ο πολιτισμός φέρνει τους ανθρώπους πιο κοντά, δυναμώνει τις κοινωνίες, αφυπνίζει τους. Και ένας λαός αφυπνισμένος δεν ανέχεται να τον καταληστεύουν και να του στερούν βασικά του δικαιώματα. Καλύτερα λοιπόν να κοιμάται».
Το «στοίχημα» του Cine-Δράση
«Μέσα σε αυτές τις συνθήκες το Cine -Δράση προσπαθεί να πετύχει ένα στοίχημα. Να διατηρήσει αφενός την ποιότητα των δραστηριοτήτων του, ιδιαίτερα των προβολών του και αφετέρου να παραμείνει ένας ανεξάρτητος φορέας που στηρίζεται στα μέλη, τους φίλους του και διεκδικεί από την πολιτεία αυτά ακριβώς που δικαιούται. Και μόνον αυτά.
Με βάση το παραπάνω σκεπτικό οι δραστηριότητες μας και στο διάστημα από Ιούλιο του 2025 έως και τον Ιολιο του 2026 κινήθηκαν στους παρακάτω άξονες:
Οι ταινίες μας
-Συνεχίσαμε να προβάλλουμε ταινίες κάθε Πέμπτη. Τους χειμερινούς μήνες στο ΤΥΠΕΤ, τους καλοκαιρινούς στο 3ο Δημοτικό Σχολείο Βριλησσίων. Οι επιλογές ταινιών γίνεται από το Δ.Σ. του συλλόγου μας το οποίο μελετά τις προτάσεις των μελών του και όλες εκείνες που γίνονται από τους συμμετέχοντες στις προβολές. Χωρίς να υποτιμάμε το ρόλο ενός φιλμ ως στοιχείου διασκέδασης η προσοχή μας εστιάζεται στο να εξασφαλίζουμε ταινίες που μας φέρνουν σε επαφή με την ιστορία και τον πολιτισμό άλλων λαών και άλλων τόπων, με τα απλά καθημερινά προβλήματα των ανθρώπων όλου του κόσμου, που πάντα μα πάντα ταιριάζουν απόλυτα με εκείνα που βιώνουμε και εμείς στην καθημερινότητα μας.
Θα ήταν μεγάλη αλήθεια να πούμε ότι με εξαίρεση την εβδομάδα των Χριστουγέννων, της γιορτής της Αναλήψεως και του 15Αύγουστου, όλες τις άλλες Πέμπτες στα Βριλήσσια υπάρχει προβολή, με βροχή ή χιόνι, καύσωνα ή κρύο. Το εγχείρημα μας δεν είναι εύκολο. Οι ταινίες έχουν συνήθως δικαιώματα, πρέπει να πληρωθούν, πρέπει να γραφτούν κείμενα, να ετοιμαστούν τα γούστα των θεατών δεν ταιριάζουν πάντα στα δικά μας. Αλλά συν-διαμορφωνόμαστε. Αν μάθεις να βλέπεις ποιοτικό κινηματογράφο εκείνον θα αναζητάς και με εκείνον θα ικανοποιείσαι. Σιγά-σιγά αποκτούμε κοινή αντίληψη, διαμορφώνουμε κοινό γούστο και όπως δηλώνει η κατανυκτική σιωπή την ώρα των προβολών μάλλον καλά τα καταφέρνουμε. Υπάρχουν και πρακτικές δυσκολίες. Το χειμώνα γκρινιάζουμε για τις καρέκλες στο ΤΥΠΕΤ, χώρο που μας παραχωρεί ο δήμος Βριλησσίων χωρίς ανταλλάγματα και τον ευχαριστούμε θερμά για αυτό. Οι καλοκαιρινές προβολές είναι κάθε εβδομάδα μια ολόκληρη μετακόμιση: να στήσεις και να στερεώσεις την οθόνη, να βγάλεις τραπέζια και καρέκλες, να μεταφέρεις τα ηχητικά, τα κομπιούτερ, τους προτζέκτορες. Είναι κούραση, μια κούραση γλυκιά που την απαλύνει η συμμετοχή του κόσμου και κυρίως η συνεισφορά όλων των θεατών ανεξαιρέτως στο ξεστήσιμο. Αυτή η ενέργεια είναι από κείνα τα στοιχεία που σε κάνουν να λες: Αυτό είναι κοινωνία, από είναι ομάδα. Και μόνον αυτές οι στιγμές διώχνουν την όποια κούραση και επαναφέρουν την αίσθηση ότι είμαστε σε καλό δρόμο.
Οι ταινίες που προβάλλουμε είναι κυρίως ανεξάρτητες παραγωγές, ελληνικές και από όλο τον κόσμο, μερικές από αυτές σπάνια κάποιος μπορεί να τις παρακολουθήσει κάπου αλλού και καλύπτουν όλο τα είδη σινεμά και όλο το φάσμα θεμάτων. Όσον αφορά τις ελληνικές πάντα επιδιώκουμε τη συμμετοχή σκηνοθετών ή άλλων συντελεστών (πχ η Ελένη Αλεξανδράκη για την προβολή της ταινίας της «Θολός Βυθός»).
Η παρουσία τους μας βοηθάει να κατανοήσουμε βαθύτερα τα θέματα που πραγματεύονται στα έργα τους και να μεταφέρουμε δικές μας παρατηρήσεις και προτάσεις. Μέρος των προβολών μας συνδέεται πάντα με συγκεκριμένες επετείους. Παραδειγματικά αναφέρουμε την προβολή του «Ο 41ου» αντιπολεμικής ταινίας(Γκριγκόρι Τσουχράι, ΕΣΣΔ, 1956) που προβλήθηκε με αφορμή την 9η Μαΐου μέρα Αντιφασιστικής Νίκης των λαών και λήξης του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου όπου ο Δημήτρης Καλτσώνης καθηγητής θεωρίας κράτους και δικαίου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο κλήθηκε να παρουσιάσει στους θεατές τον τρόπο που οι πολεμικές προετοιμασίες συνοδεύονται πάντα με έλλειψη ελευθερίας και δημοκρατίας, περιορισμούς στην ενημέρωση, περιφρόνηση του διεθνούς δικαίου και άλλα.
Από την άλλη η Δήμητρα Κουμπάρου διδάκτορας Περιβαλλοντικής Πολιτικής και Διαχείρισης στη συζήτηση που έγινε με αφορμή την ταινία «Τραγούδια της Γης» (Νορβηγία, 2023) της πολυβραβευμένης Margreth Olin που προβλήθηκε με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος ανέπτυξε θέματα που συνδέονται με την περιβαλλοντική κρίση, την συμβιωτική σχέση ανθρώπου-φύσης και την απαίτηση αυτή να προστατευτεί με κάθε τρόπο. Η προβολή του φιλμ πραγματοποιήθηκε με την υποστήριξη της Πρεσβείας της Νορβηγίας στην Αθήνα και την εταιρία διανομής CineDoc. Τους ευχαριστουμε. Με την ευκαιρία αυτή να σημειώσουμε εδώ ότι και αυτή τη χρονιά εξακολουθήσαμε και διευρύναμε τη συνεργασία μας με Πολιτιστικά Τμήματα πρεσβειών και Ινστιτούτα ξένων χωρών (πχ Ιταλία, Θερβάντες) τα οποία πάντα με μεγάλη προθυμία μας παραχωρούν τα δικαιώματα ταινιών για προβολή. Τους ευχαριστούμε».
Το Cine-Δράση και τα φεστιβάλ
«Αντιπροσωπείες του Cine- Δράση συμμετέχουν κάθε χρόνο σε Φεστιβάλ που πραγματοποιούνται στην Ελλάδα. Η συμμετοχή μας στο Φεστιβάλ Δράμας, στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, στο Πανόραμα Ελληνικού Κινηματογράφου Θόδωρος Αγγελόπουλος της Λάρισας, στο Φεστιβάλ ταινιών Μικρού Μήκους Αιγίου και άλλα μας δίνει τη δυνατότητα να έρθουμε σε επαφή με νέα ρεύματα του ελληνικού και διεθνούς σινεμά, να απολαύσουμε τις δραστηριότητες άλλων κινηματογραφικών λεσχών και να διδαχτούμε από τις εμπειρίες τους.
Στο σημείο αυτό θα πρέπει να σημειώσουμε ότι φέτος ξεκινήσαμε συνεργασία με το Φεστιβάλ ως συνδιοργανωτές και φιλοξενήσαμε στην αίθουσα ‘’Μουσών’’ του Πνευματικού Κέντρου Βριλησσίων τις προβολές 15 διαγωνιζόμενων ταινιών του 6ου Διεθνούς Φεστιβάλ FILM O’CLOCK (FoC). Οι συμμετέχοντες είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν δωρεάν 15 ταινίες μικρού μήκους μυθοπλασίας, ντοκιμαντέρ και animation., ενώ στη διάρκεια διαδικτυακών ερωτήσεων-απαντήσεων (Q&A) ήρθαν σε επαφή με τους δημιουργούς των ταινιών, εξέθεσαν τον προβληματισμό τους και πήραν απαντήσεις σε ερωτήματα τους. Το FoC διοργανώνεται και πραγματοποιείται από προσωπικότητες του κινηματογράφου και συλλογικότητες 12 χωρών: Κύπρος, Ελλάδα, Λιθουανία, Πολωνία, Γερμανία, Ουκρανία, Μολδαβία, Σερβία, Ρουμανία, Βουλγαρία, Αίγυπτος, Νότια Αφρική. Από τις χώρες της Βαλτικής μέχρι το νοτιότερο άκρο της Αφρικής, με κοινό στοιχείο την αγάπη για τον κινηματογράφο που επεκτείνεται πέρα από σύνορα το FoC χρησιμοποιεί μεσημβρινούς για να συνδέσει κοινά από διαφορετικές πόλεις, χώρες και ηπείρους στο Βόρειο και το Νότιο Ημισφαίριο».
Τα σεμινάρια
«Με επιτυχία συνεχίσαμε και ολοκληρώσαμε τον 12ο κύκλο του σεμιναρίου το σεμινάριο ιστορίας του σινεμά που με γενικό τίτλο «Βλέπουμε, Ακούμε, Μαθαίνουμε από και για τον Κινηματογράφο» διοργανώσαμε και φέτος για 11 χρονιά. Το θέμα που μας απασχόλησε αυτή την περίοδο ήταν ‘’Σινεμά και η Ψυχολογία’’. Σε 31 συναντήσεις είδαμε και κουβεντιάσαμε ισάριθμες ταινίες που ασχολούνται με θέματα τα οποία συνδέονται όπως το παρελθόν και το παρόν, το βάρος της Ιστορίας, η μνήμη και τα παιχνίδια της, το εφήμερο της ζωής, το αμετάκλητο του θανάτου, η απώλεια, οι διαψεύσεις, ο έρωτας, η προσωπική και συλλογική οδύνη που προκαλεί ο πόλεμος, η ζωή στην πόλη, η αστική αλλοτρίωση, τις σχέσεις γονιών- παιδιών, μητέρας-κόρης καθώς και για τις συναισθηματικές μετατοπίσεις: την ενοχή να μετατρέπεται σε ανυπακοή, τη δειλία που γίνεται βάρβαρη επιθετικότητα.. και άλλα πολύ σοβαρότερα ζητήματα όπως η νευροδιαφορετικότητα, η διπολική διαταραχή, η απώλεια, η ωριμότητα.
Είμαστε περήφανοι και ευχαριστημένοι για το σεμινάριο μας. Και υπάρχουν πολλοί λόγοι να αισθανόμαστε έτσι: Φέτος είχαμε τη μεγαλύτερη αριθμητική συμμετοχή από κάθε προηγούμενη χρονιά. Αυξημένη και με ποιοτικά χαρακτηριστικά ήταν και η συμμετοχή στις συζητήσεις όλων των συμμετεχόντων είτε διαδικτυακά, είτε με φυσική παρουσία. Η συζήτηση για θέματα που άπτονται της ψυχικής υγείας ή των αδυναμιών έδωσε ακόμα περισσότερο την ομάδα στην οποία συμμετέχει ένας βασικός πυρήνας που παρακολούθησε όλους τους κύκλους και πολλοί ακόμα που ανανεώνουν την ομάδα σε ετήσια βάση. Ένα μεγάλο ευχαριστώ χρωστάμε στον Παναγιώτη Δενδραμή, εισηγητή του σεμιναρίου, ο οποίος εκτός από Ιστορία του Κινηματογράφου έχει σπουδάσει Ψυχολογία στο ΕΚΠΑ και με τις γνώσεις του, την γνωστή Ιώβεια υπομονή και ηρεμία του κατάφερε να καλύψει όλες τις μαθησιακές μας ανάγκες με απόλυτη επάρκεια. Το ότι η ομάδα του σεμιναρίου απολαμβάνει αυτό που κάνει αποδείχτηκε στην συμμετοχή όλων στη γιορτή αποφοίτησης, από όπου και η φωτογραφία».
Άλλες δράσεις
«Το Cine- Δράση συνέχισε και αυτό το χρονικό διάστημα να υποστηρίζει ενεργά και με όλους τους τρόπους τις δραστηριότητες της Ομοσπονδίας Κινηματογραφικών Λεσχών Ελλάδας (Ο.Κ.Λ.Ε.) στο ΔΣ της οποίας συμμετέχει από τη λέσχη μας ο Παναγιώτης Δενδραμής. Τον περασμένο Ιούνιο παρακολουθήσαμε το 39ο Συνέδριο της Ομοσπονδίας του οποίο πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία στην Κάρυστο με θέμα «Κινηματογράφος και Εικαστικές Τέχνες: Αλληλεπιδράσεις και Συσχετίσεις». Στο πυκνό τριήμερο πρόγραμμά του περιλαμβάνονταν προβολές, παρουσιάσεις βιβλίων, εκθέσεις, αφιερώματα, τιμητικές εκδηλώσεις, εισηγήσεις και συζητήσεις. Συμμετείχαν περισσότεροι από 100 εκπρόσωποι των κινηματογραφικών λεσχών-μελών της Ο.Κ.Λ.Ε. από όλη την Ελλάδα, ιστορικοί και κριτικοί του κινηματογράφου, εικαστικοί, πανεπιστημιακοί, σκηνοθέτες, συγγραφείς και φίλοι της έβδομης τέχνης. Η τεράστια πείρα της Ομοσπονδίας και οι δραστηριότητες της μας εμπνέουν στη διαμόρφωση των δικών μας προγραμμάτων.
-Συνεχίσαμε τις συμμετοχές μας σε θεατρικές παραστάσεις. Για παράδειγμα παρακολουθήσαμε τη «Νεκρή φύση σε χαντάκι (Studio Μαυρομιχάλη) ένα σκοτεινό κοινωνικό θρίλερ στο του Ιταλού δραματουργού Φάουστο Παραβιντίνο, ένα έργο που ανατέμνει την κοινωνική σήψη με όχημα την αναζήτηση της αλήθειας που κρύβεται πίσω από ένα έγκλημα.
-Οι παρουσιάσεις βιβλίων με τη συμμετοχή των ίδιων των συγγραφέων είχαν και φέτος την τιμητική τους. Αναφέρουμε δυο χαρακτηριστικές περιπτώσεις. Η πρώτη αφορά το βιβλίο της σκηνοθέτη-συγγραφέα Ελισάβετ Χρονοπούλου «Επί Σκοπώ Πλουτισμού» (εκδόσεις ΠΟΛΙΣ, 2026). Στη συζήτηση ο Δημήτρης Μαριόλης, δάσκαλος και ιστορικός, ανέπτυξε ζητήματα που συνδέονται με τις προσπάθειες να ξεχαστούν ή να παραποιηθούν καθοριστικά στοιχεία της νεότερης ελληνικής ιστορίας. Αμφίβολος ο στόχος που υπηρετεί μια τέτοια τακτική, αλλά σίγουρα οι λαοί που δεν μελετούν την ιστορία τους τους αναγκαστικά θα ξανακάνουν τα ίδια λάθη. Η άλλη αφορά το βιβλίο του ιστορικού Στρατή Μπουρνάζου «Η Ιστορία μιας Ματαίωσης, το CCF και ο Πολιτιστικός Ψυχρός Πόλεμος στην Ελλάδα (1950-1967)» (εκδόσεις Αντίποδες, 2024). O πολιτισμός και οι ιδέες του ως κεντρικό στοιχείο της αντιπαράθεσης μεταξύ των δύο στρατοπέδων του Ψυχρού Πολέμου στη διάρκεια του οποίου η μεγάλη μάχη για ‘’την καρδιά και τον νου των ανθρώπων’’ που ονομάστηκε Πολιτισμικός Ψυχρός Πόλεμος, το Congress for Cultural Freedom (CCF) αποτέλεσε το πιο εκλεπτυσμένο, εντυπωσιακό και επιτυχημένο όπλο του δυτικού κόσμου.
Στο ίδιο διάστημα συνεχίσαμε να λειτουργούμε στο στέκι μας την Δωρεάν Δανειστική Βιβλιοθήκη μας, να παίζουμε επιτραπέζια τις Τρίτες, να λέμε παραμύθια για μικρούς και μεγάλους, να οργανώνουμε μουσικές εκδηλώσεις, εκδρομές, ξεναγήσεις σε μουσεία, γκαλερί και υπαίθρια αξιοθέατα.
Αυτά κάναμε
Και όλα αυτά θα τα συνεχίσουμε και το επόμενο διάστημα. Εμείς, με τη βοήθεια όλων εκείνων που μας παρακολουθούν και συμμετέχουν».
