«Όχι στην “αξιοποίηση” του δάσους Συγγρού» λένε 16 Μαρουσιώτικοι σύλλογοι

Την κάθετη αντίθεσή τους προς οποιαδήποτε είδους «αξιοποίηση» του κτήματος Συγγρού και καταστρατήγηση του κληροδοτήματος της Ιφιγένειας Συγγρού δηλώνουν με επίσημη ανακοίνωσή τους 16 σύλλογοι του Αμαρουσίου.

Η ανακοίνωσή τους, η οποία προφανώς λόγω των δραματικών εξελίξεων και των μέτρων κατά της πανδημίας, δίδεται σήμερα στην δημοσιότητα, ήταν προϊόν εκδήλωσης για το Δάσος Συγγρού που διοργάνωσε την Δευτέρα 24 Φεβρουαρίου, ο Περιβαλλοντικός Σύλλογος Κέντρου Αμαρουσίου «Η Κασταλία», με σκοπό «την εξασφάλιση της διατήρησης του δασικού χαρακτήρα του». Η εκδήλωση είχε πραγματοποιηθεί στη μνήμη του εκλιπόντος δασολόγου και πρώην προέδρου του Δ.Σ του συλλόγου Θέμη Αδαμόπουλου. Κατά τη διάρκειά της, οι πρόεδροι και τα μέλη των Δ.Σ. των συλλόγων που συμμετείχαν, συνδιαμόρφωσαν το κείμενο με αιτήματα και προτάσεις προς τους αρμόδιους φορείς.

Το κείμενο έχει ως αποδέκτες το Ινστιτούτο Γεωπονικών Επιστημών, το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, την Περιφέρεια Αττικής, τον δήμαρχο Αμαρουσίου Θεόδωρο Αμπατζόγλoυ, τον πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου Δημήτριο Σμυρνή, τους Δημοτικούς Συμβούλους Αμαρουσίου, τον Δήμο Κηφισιάς, και τον Δήμο Πεντέλης- Μελισσίων (αμφότεροι έχουν εντός των ορίων τους κομμάτι του δάσους). Παράλληλα, οι σύλλογοι καταθέτουν τις δικές τους προτάσεις με άξονα την καθαριότητα, ευπρεπισμό και προστασία του πρασίνου και των υποδομών που υπάρχουν εντός του δάσους.

Η πλήρης διασυλλογική ανακοίνωση έχει ως εξής:

«Το κληροδότημα της Ιφιγένειας Συγγρού (1921) είναι, ως γνωστόν, σήμερα, το μεγαλύτερο περιαστικό φυσικό δάσος που διαθέτει το Λεκανοπέδιο Αττικής, «τοπίο ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους», όπως κηρύχθηκε, στο σύνολό του, το 1991, με την υπουργική απόφαση έγκρισης του ΓΠΣ Αμαρουσίου, και κυρίως μια «ανάσα ζωής», ένας πολύτιμος πνεύμονας πρασίνου για όλη την Αττική (ο μοναδικός εξάλλου που έχει απομείνει για την ευρύτερη περιοχή του Κέντρου του Αμαρουσίου).

Στο παρελθόν και επί διαφορετικών κυβερνήσεων, έχει επιχειρηθεί, δυστυχώς, επανειλημμένα, η καταστρατήγηση των όρων του κληροδοτήματος και η αλλοίωση του φυσικού του χαρακτήρα, με σκοπό την οικονομική του εκμετάλλευση. Γι αυτό, πληροφορίες που έχουμε, τελευταία, για σχέδια «αξιοποίησης» του Δάσους που εξυφαίνονται, μας έχουν εμβάλει σε ιδιαίτερη ανησυχία. Ιδίως μας έχουν ανησυχήσει δηλώσεις υπευθύνων που μιλούν για «κόσμημα» (και όχι για πνεύμονα πρασίνου) που θέλουν «να εξελίξουν», για μετάλλαξη του Δάσους σε «αγρόκτημα πόλης», για «αξιοποίησή» του με τη λογική της «Διαχείρισης πάρκων» και για συμπράξεις Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα.

Δηλώνουμε λοιπόν οι κατωτέρω αναφερόμενοι σύλλογοι πως οποιαδήποτε απόπειρα «τσιμεντοποίησης» και μετάλλαξης του φυσικού χαρακτήρα του κληροδοτήματος, οποιαδήποτε απόπειρα «αξιοποίησής» του, που θα αποσκοπεί στο οποιοδήποτε οικονομικό κέρδος, θα μας βρει κατηγορηματικά και μαχητικά αντίθετους.

Και ζητούμε:

1.Να ενισχυθεί η δασική του βλάστηση και να διατηρηθεί, παράλληλα, στην έκταση που προορίζεται «για τη μόρφωση καλών γεωργών και κηπουρών», η ήπια γεωργική χρήση.

2.Να ενισχυθεί, με τις απαραίτητες παρεμβάσεις, η πυροπροστασία του Δάσους

3.Να φυλάσσεται το Δάσος και να καθαρίζεται σε όλη τη διάρκεια του έτους.

Συγκεκριμένα υποβάλλουμε τις ακόλουθες προτάσεις:

-Να γίνει καθαρισμός του Δάσους από τον επικίνδυνο αείλανθο (βρωμοκαρυδιά) που τον έχει κατακλύσει. Να βοηθήσει σ’αυτό ο Δήμος Αμαρουσίου (σε συνεργασία ενδεχομένως και με άλλους Δήμους), με μηχανήματα και προσωπικό.

-Να φυτευτούν, σε αντικατάσταση, δένδρα κατάλληλα για τα περιαστικά δάση.

-Να αντικατασταθούν οι ξεραμένες αμυγδαλιές με καινούριες και να εξασφαλισθεί η συνεχής φροντίδα και το πότισμά τους.

-Να γίνεται συντήρηση συστηματική των δρόμων του Δάσους, χωρίς να αλλάξει ο δασικός χαρακτήρας τους.

-Να καθαρίζεται ο χώρος στάθμευσης και να αντικατασταθεί το πυροφυλάκιο στη βορειοανατολική γωνία, που σήμερα έχει καταντήσει σκουπιδότοπος.

-Να απαιτήσουν το ΙΓΕ και ο Δήμος Αμαρουσίου από τους διευθυντές των σχολείων την καθαριότητα του χώρου τους.

-Να αναρτηθούν πινακίδες στις εισόδους του Δάσους και σε άλλα εμφανή σημεία, ώστε:

– Να παύσουν να ανοίγονται μονοπάτια, από ποδηλάτες και πεζούς, που ακυρώνουν τη βλάστηση και καταστρέφουν το Δάσος , μετατρέποντάς το σε χώμα και πέτρες. (Αξίζει να σημειωθεί πως, σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, από οκτώ που ήταν το 1989, σήμερα έχουν αυξηθεί σε τρακόσια πενήντα!

– Να τηρείται από τους ποδηλάτες (που ήδη «έχουν στείλει» ανθρώπους σε νοσοκομεία) ο Κανονισμός που έχει αναρτηθεί από το ΙΓΕ και που επιβάλλει να κινούνται μόνο στους χωματόδρομους και με χαμηλές ταχύτητες.

-Να αποκατασταθούν οι καταστροφές που, κατά καιρούς, έχουν γίνει.

Συγκεκριμένα: