Η δημοτική έκταση στην οποία εγκαινιάστηκε η αναμνηστική πλάκα για την ιδρύτρια των Special Olympics καθώς και η υπόλοιπη έκταση, την οποία η δημοτική αρχή επιτρέπει να χρησιμοποιείται για πάρκινγκ από πολυεθνική εταιρεία, έχουν συνολική επιφάνεια 10.000 τ.μ. Η έκταση αυτή έχει περιέλθει στην ιδιοκτησία του Δήμου Αμαρουσίου λόγω μεταφοράς του δικαιώματος δομήσεώς του (μεταφορά συντελεστού δομήσεως), επειδή αποτελούσε ενδιαφέρον σημείο της πόλεως, επειδή ήταν δάσος εντός πόλεως, αποτελούμενο από αιωνόβιο πεύκα, επειδή είναι η μοναδική έκταση της πόλης που μπορεί να προσφέρει ήπια αναψυχή στους κατοίκους του βορειοδυτικού τομέα της και επί πλέον διότι είναι έκταση για την οποία το Συμβούλιο της Επικρατείας αποφάσισε ότι «έχει όλα τα στοιχεία Ιδιαιτέρου Φυσικού Κάλλους και πρέπει να διαφυλαχτεί».
Από τη στιγμή που περιήλθε η έκταση αυτή στον Δήμο, επιχειρήθηκε πολλές φορές από τη δημοτική αρχή να αλλάξει ο προορισμός της, είτε δια της δημιουργίας Δημαρχείου, είτε για παιδικής χαράς, είτε για την ανέγερση κτιρίου εκθέσεων, οπότε και καταστράφηκε η δασική του σύσταση, είτε επί διοικήσεως Πατούλη, που επιχειρήθηκε, κατά πανελλήνια πρωτοτυπία, να παραχωρηθεί δωρεάν αυτός ο κοινόχρηστος χώρος πρασίνου σε ιδιώτη για την λειτουργία παγοδρομίου, στην οποία εξακολουθεί να εμμένει η δημοτική αρχή και μετά από σχετική προσφυγή μας στη Δικαιοσύνη για το παράνομο αυτής της παραχώρησης.
Για τη διαφύλαξη αυτού του κοινόχρηστου χώρου και την παράδοσή του στη χρήση των δημοτών για ήπια αναψυχή, που αποτελεί τον μόνο λόγο για τον οποίο περιήλθε στον Δήμο και δεν μπορεί να μεταβληθεί, ο σύλλογος «Παρέμβαση Πολιτών Αμαρουσίου», μαζί με άλλους συλλόγους και πολίτες, προσέφυγε δύο φορές στο Συμβούλιο της Επικρατείας και την μεν πρώτη ακύρωσε την απόφαση του Δήμου για την κατασκευή του κτιρίου (με δήλωσή του στο Συμβούλιο της Επικρατείας, ότι θα την επαναφέρει στην δασική μορφή και σύσταση την οποία είχε) τη δε δεύτερη, επί των ημερών Πατούλη, κατέφυγε για την ακύρωση της υπό τη διοίκηση κ. Πατούλη απόφασης του δ.σ. με την οποία παραχωρείτο δωρεάν σε ιδιώτη για την λειτουργία παγοδρομίου, καθώς και για την ακύρωση κάθε μεταβολής που επήλθε με διάφορα π.δ. στον προορισμό και την χρήση αυτής, ώστε να παραμένει κοινόχρηστο δημοτικό δάσος, προορισμένο για ήπια αναψυχή του βορειοανατολικού τμήματος της πόλης, απ’ το οποίο λείπει παντελώς κοινόχρηστος χώρος και να διασφαλισθεί ο χώρος από κάθε ιδιωτικοποίηση ή μεταβολή της χρήσης του (η απόφαση του ΣτΕ μετά πλήρους βεβαιότητας προβλέπεται θετική, δοθείσης της νομολογίας του και του κεντροβαρικής θέσης της έκτασης για την εξυπηρέτηση των δημοτών).
Κατά την μακρά αυτή χρονική διάρκεια (2003-2011), –δηλαδή από την στιγμή που η δημοτική αρχή κατάστρεψε την δασική σύσταση αυτής της έκτασης έως σήμερα– η δημοτική αρχή με αλλεπάλληλες προσπάθειες επιχειρούσε την «αξιοποίησή» της και με αξιοπρόσεκτη συνέπεια επέτρεπε δωρεάν τη στάθμευση των αυτοκινήτων μεγάλης εταιρείας σε αυτήν, η οποία στεγάζεται σε απέναντι κτίριο.
Σήμερα δε η δημοτική αρχή με επιστολή του αντιδημάρχου Πολεοδομίας ισχυρίζεται, απαντώντας σε σχετική ερώτηση της παράταξης «ΚΟΝΤΑ ΣΤΟΝ ΚΑΙΡΟ» ότι, δεν μπορεί να αστυνομεύσει αυτόν τον χώρο, γιατί έχει επιτρέψει να έχει πρόσβαση το Αμαλίειο Οικοτροφείο από τη λεωφόρο Κηφισιάς, μέσω ενός μικρού τμήματος της εκτάσεως και εξ αυτού του λόγου αυθαιρέτως χρησιμοποιείται από υπαλλήλους και επισκέπτες της εν λόγω εταιρείας για πάρκινγκ.
Η δικαιολογία της δημοτικής αρχής είναι προδήλως ψευδής, διότι αφορά ένα χώρο που είναι ασφαλώς περιτοιχισμένος με τοιχοποιία 1,50 μέτρων και άνωθεν αυτής σιδηρού κιγκλιδώματος και αστυνομεύεται επί εικοσιτετραώρου βάσεως από Σεκιούριτι του Αμαλίειου Ορφανοτροφείου, που περιμένουν την εντολή του Δήμου για την απαγόρευση της εισόδου σε κάθε αυτοκινήτου που δεν έχει προορισμό το Αμαλίειο Οικοτροφείο.
Αλλά και πέραν αυτού, εφόσον η εξυπηρέτηση του Αμαλίειου δημιουργεί αυτό το πρόβλημα και μετατρέπει ένα δημοτικό δάσος 10 στρεμμάτων σε ιδιωτικό πάρκινγκ, ας απαγορεύσει στο Αμαλίειο την πρόσβαση στο Οικοτροφείο μέσω αυτής της κοινόχρηστης έκτασης, αφού το Ορφανοτροφείο έχει και άλλη πρόσβαση και μπορεί να κατασκευάσει όποια πρόσβαση επιθυμεί από τη λεωφόρο Κηφισιάς.
Φυσικά υπάρχουν χίλιοι ακόμη τρόποι για να καταστεί αδύνατη η πρόσβαση κάθε τροχοφόρου και με καμία δαπάνη του Δήμου. Έτσι ώστε να μην καταλείπεται ουδεμία αμφιβολία ότι οι δικαιολογίες της δημοτικής αρχής αποτελούν προφάσεις, προκειμένου να συνεχίζεται η παράνομη ιδιοποίηση αυτού του κοινόχρηστου χώρου και μάλιστα για την λειτουργία πάρκινγκ, η οποία απαγορεύεται από τους όρους δομήσεως της περιοχής.
