Η κινηματογραφική λέσχη Νέας Ιωνίας επιστρέφει στις χειμερινές της προβολές, κάνοντας πρεμιέρα με τη συγκλονιστική ταινία ΝΑΖΑ (2026), την Παρασκευή 9 Οκτωβρίου, σε τριπλή προβολή (Ώρες 18:15, 20:00 & 21.30), στον Δημοτικό Κινηματογράφο Ν. Ιωνίας «ΑΣΤΕΡΑΣ» (Ασκληπιού 4).
Πρόκειται για μια ταινία που αποτελεί ζωντανή μαρτυρία για την γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού από το κράτος – δολοφόνο του Ισραήλ. Προβλήθηκε μόλις πριν από έναν μήνα στο Φεστιβάλ της Βενετίας, απέσπασε διθυραμβικές κριτικές όπως και την πρωτόγνωρη υποδοχή του κοινού που την υποδέχτηκε με ένα καταιγιστικό, διαρκές χειροκρότημα 25 λεπτών!

Η υπόθεση: Ισραήλ, Τελ Αβίβ. Σε μυστικές νυχτερινές συνομιλίες στις ταράτσες του Τελ Αβίβ, τα συστήματα πίσω από την οργανωμένη μαζική εξόντωση Παλαιστίνιων αμάχων στη Γάζα από το Ισραήλ έρχονται στο φως από τις φωνές των ίδιων ανθρώπων που τα σχεδίασαν και χρησιμοποίησαν.
– Τι σημαίνει ΝΑΖΑ;
– Παράπλευρες απώλειες. Ο αριθμός αμάχων που θα πεθάνουν σε μια επίθεση… Λέμε 15 ΝΑΖΑ, όχι ότι θα σκοτωθούν 15 άνθρωποι ή ακόμα περισσότερο 15 γυναικόπαιδα.
24 ανώνυμα μέλη των ισραηλινών υπηρεσιών πληροφοριών και στρατιωτικοί – των οποίων η ταυτότητα μένει μυστική – αποκαλύπτουν τη χρήση τεχνολογιών Τεχνητής Νοημοσύνης, συστημάτων μαζικής παρακολούθησης και αεροπορικών επιθέσεων που οδηγούν στη μαζική εξόντωση Παλαιστινίων.
Κάθε μαρτυρία αποτελεί και έναν κρίκο στη μεγάλη αλυσίδα. «Νιώθεις σαν θεός επειδή ακούς τι λένε», σημείωσε ένας συνεντευξιαζόμενος, μιλώντας για τη μαζική και συνεχή παρακολούθηση και επιτήρηση των Παλαιστινίων. Με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες ακολουθούν οι τρόποι με τους οποίους οι Ισραηλινοί πραγματοποίησαν και συνεχίζουν να πραγματοποιούν χιλιάδες επιθέσεις δολοφονίας Παλαιστινίων στη Γάζα, που την παρομοιάζουν με ένα «εργοστάσιο στόχων».
Το ΝΑΖΑ είναι ντοκιμαντέρ αναφοράς για τους κινηματογραφιστές του μέλλοντος, που θα αντλούν κομμάτια του για τη γενοκτονία που συντελείται στην Παλαιστίνη. Ποιος είναι ο ρόλος του καλλιτέχνη, αν όχι να δηλώνει παρών στο κάλεσμα της εποχής του, αν όχι να καταγράφει, να φωτίζει τις αιτίες, να οδηγεί στη συνειδητοποίηση τον κάθε άνθρωπο;
Ο Γ. Αμπραχαμ και η Ρ. Ζορ γνωρίζουν πριν απ’ όλους τις συνέπειες της πράξης τους, τις κινηματογράφησαν αψηφώντας τους κινδύνους, ώστε να μην μπορεί κανείς να πει ότι δεν γνώριζε το έγκλημα.
Όχι μόνο για να δείξουν την αλληλεγγύη τους στον παλαιστινιακό λαό, αλλά και για να κινητοποιήσουν τον δικό τους λαό. Για να δείξουν την ευθύνη που έχει και ο καθένας ξεχωριστά, ακόμα κι αν θεωρεί τον εαυτό του ένα μακρινό «γρανάζι» του εγκλήματος που συντελείται, ή, όπως χαρακτηριστικά λέγεται στην ταινία, «πρέπει να εμπιστεύεσαι το σύστημα, μου είπαν. Αν όχι, όλα θα καταρρεύσουν. Γι’ αυτό κάνω τη δουλειά μου ως μέρος του συστήματος». Για να δείξουν τη δύναμη που μπορούν να αποκτήσουν αν συνειδητοποιήσουν αυτό που έλεγε ο Μπρεχτ, «Στρατηγέ, ο άνθρωπος έχει ένα ελάττωμα… ξέρει να σκέφτεται».
Η είσοδος είναι ελεύθερη.







































































































