Γεράσιμος Σκιαδαρέσης: «Θα έκανε καλό να μπει η Τέχνη στη Βουλή»

Είναι από τους πιο αγαπητούς ηθοποιούς στο κοινό. Μιλάει σπάνια στα ΜΜΕ, χωρίς όμως να είναι «σνομπ» – όπως λέει ο ίδιος. Γι’ αυτό είμαστε διπλά χαρούμενοι που τον φιλοξενούμε, με αφορμή την περιοδεία που ξεκινά με την κωμωδία του Θοδωρή Αθερίδη «Άγρια Δύση».

Συνέντευξη: Τάσος Μεργιάννης

«Μια κωμωδία… γουέστερν με φόντο την Κρήτη, γεμάτη γέλιο, πάθος για τη ζωή, τον έρωτα, την αγάπη και την Ελλάδα». Έτσι περιγράφουν οι συντελεστές της παράστασης τη θεατρική κωμωδία «Άγρια Δύση» που έγραψε ο Θοδωρής Αθερίδης και επαναλαμβάνεται από το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Σερρών και τη Create4art, έξι σχεδόν χρόνια μετά το πρώτο της ανέβασμα.

Με αφορμή την έναρξη της περιοδείας σε όλη την Ελλάδα (από τις 25 Ιουνίου) μιλήσαμε με τον πρωταγωνιστή του έργου Γεράσιμο Σκιαδαρέση, ο οποίος μας συστήνει τον ρόλο του: «Υποδύομαι τον Λευτέρη, ο οποίος επιστρέφει στον παλιό του έρωτα, την Ειρήνη (σ.σ. Μπέσυ Μάλφα) έχοντας δόλιους σκοπούς και θέλοντας να βρει ένα χαμένο διαμάντι, όταν ανακαλύπτει ότι έχει αφήσει πίσω του μια οικογένεια».

Πόσο κουραστική είναι η διαδικασία μιας περιοδείας;

Ακούγεται κάτι εύκολο αλλά είναι αρκετά δύσκολο. Μιλάμε για καθημερινές μετακινήσεις σε διαφορετικούς χώρους, καθώς κάθε ημέρα καλείσαι να παίξεις και σε άλλη πόλη. Δεν είσαι στον φυσικό σου χώρο, δεν προλαβαίνεις να ξεκουραστείς και είσαι σε ένα διαρκές τρέξιμο, έχοντας να παλέψεις με την κούραση και τη ζέστη.

Είπα το «ναι» γιατί μου άρεσε το κείμενο και όταν προτάθηκε στη Μπέσυ (σ.σ. Μάλφα) να σκηνοθετήσει την παράσταση, είχα έναν λόγο παραπάνω.

Εκτός από εσάς και τη σύζυγό σας, στην οικογένεια υπάρχουν πλέον άλλοι δυο ηθοποιοί, καθώς οι δίδυμες κόρες σας αποφάσισαν να ακολουθήσουν τα χνάρια σας. Πήραν το πτυχίο τους;

Αυτήν την περίοδο ολοκληρώνουν τις σπουδές τους στη σχολή του Θεοδοσιάδη.

Σκοπεύετε να τις βοηθήσετε στα πρώτα τους βήματα; Θα χρησιμοποιούσατε για παράδειγμα τις γνωριμίες σας για να βρουν εργασία;

Δεν θα το κάνω ποτέ γιατί δεν λειτουργώ έτσι. Μάλιστα, είναι κάτι που τους έχει κοστίσει μέχρι στιγμής.

Με ποιο τρόπο;

Δεν μπήκαν στο Εθνικό επειδή κάποιοι γνώριζαν δηλαδή ότι είναι κόρες μου, σε αντίθεση με ότι συνέβη με παιδιά άλλων συναδέλφων. Δεν μετανιώνω για τη στάση μου ούτε κατηγορώ κανέναν για το πώς λειτουργεί. Απλώς, το να σηκώσω το τηλέφωνο και να ζητήσω κάτι για τα παιδιά μου είναι κάτι που εγώ δεν μπορώ να κάνω.

Ποια συμβουλή τους έχετε δώσει;

Δεν δίνω συμβουλές, τις θεωρώ άχρηστο πράγμα! Ούτε κι εγώ ακολούθησα καμία συμβουλή. Έφαγα τα μούτρα μου μόνος μου. Λέω μόνο τη γνώμη μου εάν μου ζητηθεί.

Πριν από λίγο καιρό παρουσιάσατε στην Αίθουσα Γερουσίας της Βουλής τον βραβευμένο από την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών μονόλογο του συγγραφέα Κώστα Λεϊμονή με τίτλο «Εκτός Ύλης». Πώς ξεκίνησε αυτή η ιδέα;

Ήταν δική μου η ιδέα αυτό το κείμενο να ακουστεί και να παιχτεί στον φυσικό του χώρο, καθώς μιλάμε για την ομιλία παραίτησης ενός Υπουργού σε μια Ολομέλεια.

Ήταν χρονοβόρα η διαδικασία ώστε να εξασφαλιστεί άδεια;

Αρκετά. Προηγήθηκε ένας χρόνος γεμάτα αναπάντητα e-mail. Τον δεύτερο χρόνο αποφάσισα να κινηθώ προσωπικά και να κλείσω ραντεβού με τη γραμματεία του Προέδρου της Βουλής, ώστε να μου δοθεί μια έγγραφη απάντηση. Ήμουν σίγουρος για την άρνηση, αλλά ήθελα να την έχω και γραπτώς. Εκεί με περίμενε μια μεγάλη έκπληξη όταν άκουσα τη φράση «θα βρούμε τρόπο και θα το κάνουμε».

Προς τιμήν τους -και τους το αναγνωρίζω- βρήκα ευήκοα ώτα και έτσι για πρώτη φορά στην ιστορία της Βουλής (και ελπίζω όχι τελευταία) μια παράσταση παρουσιάστηκε σε μια από τις δυο αίθουσές της. Το ότι μπόρεσε να ανοίξει αυτός ο χώρος για ένα καλλιτεχνικό δρώμενο, το θεωρώ μια προσωπική νίκη. Θα έκανε καλό μακροπρόθεσμα να μπει η Τέχνη στη Βουλή και να διατίθεται η αίθουσα και για άλλους σκοπούς πλην τους πολιτικούς.

Με ποιον τρόπο παντρεύεται ο -συνήθως ξύλινος- πολιτικός λόγος με την Τέχνη;

Αυτό ήταν το ενδιαφέρον στοιχείο του κειμένου. Γι’ αυτό όταν το πρωτοδιάβασα είπα «θέλω να το κάνω». Η πρόκληση ήταν ότι ο χαρακτήρας δεν υπήρχε και έπρεπε να πλαστεί από το μηδέν. Υπήρχε ένας πολιτικός λόγος, ο οποίος δεν έδινε κανένα στοιχείο για το τι είδους άνθρωπος είναι αυτός που τον εκφωνεί. Αυτό έπρεπε να φτιαχτεί από την σκηνοθέτη (Κωνσταντίνα Νικολαΐδη) και τον ηθοποιό. Η παράσταση θα συνεχιστεί και του χρόνου, αλλά μόνο για παιδιά Γυμνασίων και Λυκείων σε Αθήνα και επαρχία.

Τα βουλευτικά έδρανα αποτέλεσαν ποτέ δέλεαρ για εσάς;

Όχι. Δεν ήταν ποτέ στις φιλοδοξίες μου να ασχοληθώ με την πολιτική.

Η σημερινή γενιά έχει δίκιο να είναι απολιτίκ;

Από τη μια έχει δίκιο και από την άλλη το «απολιτίκ», που είναι κι αυτό μια πολιτική στάση, είναι μια λάθος επιλογή, από την άποψη ότι τα νέα παιδιά έχουν αφήσει άλλους ανθρώπους να χειρίζονται αυτό το πεδίο.

Εσείς είστε πολιτικοποιημένος;

Είμαι πολιτικοποιημένος αλλά όχι κομματικοποιημένος. Ακόμα και όταν δεν ψηφίζω, είναι μια συνειδητή επιλογή. Δεν το κάνω από αδιαφορία, είναι προϊόν σκέψης.

Για ποιο λόγο ασχοληθήκατε με την υποκριτική;

Μου άρεσε η διαδικασία του ψαξίματος των ψυχών και της ανάλυσης των χαρακτήρων. Δεν ήθελα απλώς να ερμηνεύω ρόλους, αλλά τη συμπεριφορά των ανθρώπων. Βέβαια, στη σχολή μπήκα για πρακτικούς λόγους, για να πάρω αναβολή από τον στρατό. Στην πορεία τα ανακάλυψα όλα αυτά και γι’ αυτό θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό.

Απουσία συλλογικής σύμβασης και άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος, μεγάλο ποσοστό ανεργίας… Η λέξη «χάος» είναι κοντά στο να περιγράψει αυτό που επικρατεί σήμερα στο επάγγελμά σας;

Όντως επικρατεί χάος. Ειδικά για τα νέα παιδιά η κατάσταση είναι τραγική. Αλλά και για εμάς τους παλαιότερους υπάρχει μια σταδιακή πορεία προς τη φτωχοποίηση. Προσωπικά, έχω εξαντλήσει ότι οικονομικό περιθώριο είχα. Οι οικονομίες που είχα μαζέψει έχουν φύγει όλες. Μιλάμε για τους κόπους μιας ζωής…

Επομένως ένας ηθοποιός σήμερα δεν μπορεί να ζήσει μόνο από το θέατρο;

Σαφώς όχι. Πρέπει να κάνει και άλλα πράγματα και να δουλεύει και στην τηλεόραση -αν φυσικά πληρώνεται- κάτι που συνήθως δεν συμβαίνει. Προσωπικά, τις αμοιβές από τις τελευταίες τηλεοπτικές μου δουλειές τις έχω διεκδικήσει νομικά. Απλώς, λες το «ναι» γιατί δεν έχεις τι άλλο να κάνεις.

Είστε αισιόδοξος για το μέλλον της χώρας;

Όχι, είμαι φύσει απαισιόδοξος. Και ένας λόγος παραπάνω είναι όλα αυτά που βλέπω γύρω μου.

Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι στις 21 Αυγούστου θα βγούμε από το Μνημόνιο.

Και να βγούμε τι έγινε; Όταν τα νούμερα ευημερούν, οι άνθρωποι δυστυχούν.

Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΩΝ ΓΥΡΙΣΜΑΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟ NETFLIX & ΤΟ ΕΞΩΔΙΚΟ ΣΕ ΓΝΩΣΤΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ

Πρέπει να είστε από τους πρώτους Έλληνες ηθοποιούς που εμφανίστηκαν στο Netflix, καθώς συμμετείχατε σε 4 επεισόδια της ιταλικής σειράς «Suburra: Blood on Rome». Πώς ήταν αυτή η εμπειρία;

Τα γυρίσματα έγιναν στη Ρώμη τον περασμένο χειμώνα. Έμεινα εκεί για σχεδόν ένα μήνα. Ενδιαφέρουσα εμπειρία. Για τα ιταλικά δεδομένα ήταν απλώς μια καλή παραγωγή και όχι υπερπαραγωγή. Όχι στο επίπεδο της Αμερικής, αλλά σαφώς καλύτερη από τις ελληνικές. Μάλιστα, αυτή ήταν η πρώτη παραγωγή της Ιταλίας σε συνεργασία με το Netflx, κάτι σημαντικό για μια χώρα με μεγάλη παράδοση στο σινεμά.

Για τις ανάγκες του ρόλου σας συμμετείχατε σε σκηνές κραιπάλης, κάτι που οδήγησε σε παραπλανητικό δημοσίευμα γνωστής εφημερίδας το οποίο προκάλεσε την αντίδρασή σας. Γιατί αποφασίσατε να κινηθείτε νομικά;

Είναι ένα είδος δημοσιογραφίας που προσβάλλει το επάγγελμά μου. Από τη στιγμή που δολίως παραποιείται η αλήθεια, πρέπει να απαντάς. Ακόμα και να μην είχα οικογένεια πίσω μου, πάλι θα επέλεγα τη νομική οδό. Είναι κάτι που με αναγκάζει να απολογούμαι, καθώς υπήρχαν άνθρωποι που θεώρησαν ότι όντως είχα προχωρήσει σ’ αυτές τις πράξεις και ότι μπορεί να ήμουν και… στη φυλακή!

Μου κάνει εντύπωση γιατί επέλεξαν εσάς. Είστε ένας άνθρωπος που δεν έχει προκαλέσει ποτέ.

Ακριβώς γι’ αυτό ήμουν «κελεπούρι» γι’ αυτούς. Ο τέλειος στόχος για να χτυπήσουν, καθώς αυτό που θα έγραφαν θα εντυπωσίαζε περισσότερο.

Η σχέση σας με τα ΜΜΕ άλλαξε έκτοτε; Έχετε γίνει πιο προσεκτικός;

Πάντα ήμουν προσεκτικός. Ποτέ δεν ήθελα να απασχολώ τον Τύπο με την προσωπική μου ζωή, αλλά ούτε και ποτέ το έπαιξα σνομπ. Όπου χρειάζεται μιλάω…

Σας ενοχλούν οι πολλές επαναλήψεις της σειράς «Καφέ της Χαράς»;

Όχι. Δεν θεωρώ ότι είναι κάτι που με έχει βλάψει. Το μόνο «κακό» αυτής της δουλειάς είναι ότι όταν με συναντάνε ακόμα και σήμερα στον δρόμο με φωνάζουν «Φατσέα». Πολλές φορές οι ηθοποιοί ταυτίζονται άθελά τους με έναν ρόλο. Έτσι συνέβη και σε εμένα. Δεν είναι κάτι που μπορώ να αντιμετωπίσω. Συμβιβάστηκα μ’ αυτό και έμαθα να το διαχειρίζομαι.

Info