Μελαχρινός Βελέντζας στην «Α»: «Τα πιάνα είναι όπως οι άνθρωποι: έχουν ανάγκη την επαφή»

Η κουβέντα μας με συγκινεί βαθιά. Τα λόγια του προικισμένα, με σοφία, με μεράκι, με μια οπτική που αποδεικνύουν την ευγένεια της ψυχής και της σκέψης του.

Ο Μελαχρινός Βελέντζας είναι ένας χαρισματικός καλλιτέχνης.

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξής μας, μου μιλάει για τις δυο μοναδικές σε καλλιτεχνική ποιότητα και αισθητική παραστάσεις που θα έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει το φιλότεχνο κοινό των Αθηνών και όχι μόνο, καθώς τα έργα θα ταξιδέψουν και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας.

Μου περιγράφει με κάθε λεπτομέρεια το «Rebirth», που οι φίλοι της τέχνης θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν στον Εθνικό Κήπο στις 27/5, 18:00 – 19:30 , με Ελεύθερη Είσοδο.

Αλλά και για την παράσταση: «8 χρόνια Lemon», που το κοινό θα έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει το Σάββατο 13 Ιουνίου στις 21.00 στο Ανοικτό Θέατρο «Αλίκη Βουγιουκλάκη» (Νταμάρι), Βριλήσσια.

Κάποτε ο σπουδαίος Γάλλος ζωγράφος και γλύπτης, Edgar Degas, είχε πει πως: «Η τέχνη δεν είναι αυτό που βλέπεις, αλλά αυτό που κάνεις τους άλλους να δουν». Και ο Μελαχρινός Βελέντζας θαρρώ, νιώθω πως μας τραβάει από το χέρι για να μας ταξιδέψει σε έναν κόσμο που η ψυχή δημιουργεί και η καρδιά γεμίζει την ατμόσφαιρα από συναισθήματα.

Μέσα από ήχους και πλήκτρα, μέσα από ιστορίες και σκέψεις, εγώ δεν έχω παρά να σας αφήσω να απολαύσετε την τόσο αληθινή αυτή κουβέντα μας.

Τα φώτα της σκηνής σβήνουν, με τα λόγια πλέον να πρωταγωνιστούν.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΦΡΑΓΚΟΥΛΑΚΗ

«Rebirth». Μίλησε μας για αυτή τη δημιουργία σου. Τι στάθηκε η αφορμή;

Η ανάγκη μου να δημιουργήσω την εμπειρία μίας σκηνικής συνθήκης στην οποία όσοι άνθρωποι κάθε φορά βρίσκονται και συμμετέχουν είναι πραγματικά παρόντες: με την ψυχή, το σώμα και τον Λόγο τους. Το Rebirth  εντάσσεται στη μακροχρόνια έρευνά μου κατά την οποία συγκεντρώνω παρατημένα πιάνα και τις ιστορίες τους. Οι άνθρωποι που έπαιζαν σε αυτά, στη συντριπτική τους πλειοψηφία, σταμάτησαν το πιάνο όχι από δική τους επιλογή. Κι έτσι, αυτό που αγαπούσαν έμεινε στη μέση. Με μουσικούς όρους, έμεινε σε άρση.

                                                                                         

Σε αυτή την παράσταση πρωταγωνιστής είναι το πιάνο. Γιατί επέλεξες το συγκεκριμένο μουσικό όργανο;

Για την ακρίβεια, το Rebirth δεν είναι παράσταση με την παραδοσιακή έννοια. Θα έλεγα πως είναι ένα σκηνικό συμβάν. Στη δική μου ζωή, η σύνδεσή μου με το πιάνο συνέβη στην ηλικία των έξι ετών. Και με έναν τρόπο, πέρα από την σπουδή του οργάνου αυτή καθεαυτή, μεγάλωσα αντιλαμβανόμενος τη ζωή και τις σχέσεις των ανθρώπων μέσα από τη μουσική και τον ρυθμό. Όλα για εμένα είναι μέρος μίας παρτιτούρας. Με τη σημαντική σημείωση πως την παρτιτούρα της ζωής μας θα την γράψουμε εμείς οι ίδιοι. Δεν προΰπάρχει κάποια παρτιτούρα που θα πρέπει να παίξουμε σωστά. Άλλωστε, ποιος μπορεί να κρίνει τον ήχο ενός ανθρώπου; Ποιος μπορεί να κρίνει αν η μουσική της ζωής μας είναι σωστή ή λάθος;

Ό,τι αγαπάμε μας βοηθά να αφαιρέσουμε από τις ζωές μας όλα εκείνα που δεν χρειαζόμαστε. Το πιάνο, οι ακαδημαϊκές μου σπουδές στην επικοινωνία και την πολιτιστική διαχείριση καθώς επίσης και η βαθιά μου αγάπη για το θέατρο και τους ανθρώπους αποτελούν αναπόσπαστες νότες της δικής μου παρτιτούρας, που φυσικά ποτέ δεν ολοκληρώνεται παραμένοντας ρευστή.

                                                                                             

Στο Rebirth, τι αντιπροσωπεύει το πιάνο;

Τα πιάνα είναι όπως οι άνθρωποι: έχουν ανάγκη την επαφή. Στo Rebirth αντιστρέφεται εκείνο το αυστηρό «ΜΗΝ ΑΓΓΙΖΕΤΕ», εκείνο το ξένο στην ψυχή ενός παιδιού «DO NOT TOUCH» για να μετατραπεί σ’ ένα ζεστό κάλεσμα για ανθρώπινο μοίρασμα.  Σε ένα από τα πιάνα που θα τοποθετήσω στον Εθνικό Κήπο, θα ξαναδώσω ζωή με μάρτυρες τους θεατές. Το σώμα του θα ηχήσει ξανά μετά από χρόνια. Κι οι νότες του θα γίνουν το κάλεσμα στους θεατές για να ανέβουν επί σκηνής και να αφηγηθούν και τη δική τους ιστορία δίνοντάς μου τη δυνατότητα να ενορχηστρώσω στο «εδώ και τώρα» τη συλλογική παρτιτούρα όσων μας αφορούν και μας ενώνουν. Το όριο ανάμεσα στη σκηνή και τους θεατές απαλείφεται. Για να μη μας χωρίζει τίποτα πια. Και για να μπορέσουν τα πράγματα όντως να συμβούν.

8 χρόνια Lemon: Μίλησε μας για αυτό το καλλιτεχνικό σου ταξίδι, αλλά και -επίτρεψέ μου την περιγραφή- «καλλιτεχνικό παιδί», καθώς κρατάς στα χέρια σου το τιμόνι της σύλληψης, καλλιτεχνικής διεύθυνσης, σκηνικής προσαρμογής και παραγωγής.

Το Lemon συμπληρώνει αισίως 8 χρόνια ταξιδιών σε κάθε γωνιά της Ελλάδας και κυρίως σε αποκεντρωμένες περιοχές. Ξεκίνησε το 2018 από ανάγκη να αρθρώσω μία διαφορετική καλλιτεχνική πρόταση, που θα έδινε χώρο σε νέους τρόπους σκηνικής αφήγησης καθώς επίσης θα έδινε και τον απαραίτητο χρόνο στα πράγματα.

Το Lemon είναι ένα ταξίδι ανάμεσα στη στεριά και τη θάλασσα κυριολεκτικά και μεταφορικά. Σε λίγο καιρό, θα φτάσουμε τις 200 παραστάσεις με την ιστορία του θρυλικού πιανίστα 1900 σε πρωτότυπο κείμενο του Alessandro Baricco και διασκευή-σκηνοθεσία-κίνηση της Γεωργίας Τσαγκαράκη. Αυτό που με ενδιαφέρει συνολικά ως καλλιτέχνη είναι η δημιουργία μιας σκηνικής εμπειρίας έξω από τα καθιερωμένα πλαίσια. Γιατί αυτό μου επιτρέπει να δημιουργήσω ένα διάλογο ανάμεσα στην τέχνη και την πραγματικότητα της κοινωνίας. Στο πλαίσιο αυτό, το Lemon έχει παρουσιαστεί εν πλω, σε αγκυρροβολημένα καράβια, μέσα στο συσκευαστήριο ενός κτήματος λεμονιών κ.α. Από ανάγκη για την εξερεύνηση ενός νέου τρόπου αφήγησης, θέασης αλλά και καλλιτεχνικής παραγωγής. Δεν είναι εύκολο για μια μικρή παραγωγή να χαράξει αυτόν τον δρόμο. Αν όμως δώσει κανείς χρόνο σε αυτό που κάνει και το αγαπά πραγματικά, τότε ίσως δημιουργήσει κάτι που στην αρχή της διαδρομής στο μυαλό των άλλων να φάνταζε απίθανο.

                                                                              

 Το κοινό θα έχει την ευκαιρία να απολαύσει την παράσταση και στο Ανοικτό Θέατρο «Αλίκη Βουγιουκλάκη» (Νταμάρι) στα Βριλήσσια. Σωστά;

Ανυπομονώ γι’ αυτή την Μεγάλη Καλοκαιρινή Βραδιά στις 13 Ιουνίου, όπου θα γιορτάσουμε παρέα με τον κόσμο τα 8 χρόνια αυτού του πρωτότυπου ταξιδιού. Στο πρώτο μέρος, μαζί με τον Γιώργο Δρίβα (που υποδύεται τον τρομπετίστα Τιμ Τούνυ) θα αφηγηθούμε για 195^η φορά αυτή την ιστορία, σα να έχουμε πρεμιέρα. Το Lemon θα προσαρμοστεί σκηνικά στο Θέατρο Νταμάρι με τον χαρακτηριστικό βράχο στο πίσω μέρος του θεάτρου να χρησιμοποιείται με πρωτότυπο τρόπο στο τέλος του έργου. Στο δεύτερο μέρος, πάντα παρέα με το πιάνο μου, θα αφήσω το κοστούμι του 1900 για να αφηγηθώ πραγματικές ιστορίες που έχουν συμβεί σε όλη την Ελλάδα κατά τη διάρκεια αυτού του ταξιδιού. Ευχαριστούμε πολύ τον κόσμο για το μεγάλο του ενδιαφέρον ως τώρα. Το Lemon δεν παρουσιάζεται συχνά στην Αθήνα και η βραδιά στα Βριλήσσια αναμένεται να είναι μία αξέχαστη εμπειρία και για την ομάδα του Lemon. Ό,τι μας ενώνει είναι η δυνατότητά μας να μοιραζόμαστε ιστορίες. Προετοιμάζουμε με πολύ μεράκι και αγάπη για αυτή την βραδιά. Για να μοιραστούμε όσα έχουμε ζήσει.

Εκτός από την πρωτεύουσα, σε ποιες άλλες περιοχές το φιλότεχνο κοινό θα έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει την ποιοτική και τόσο εμπνευσμένη δουλειά σου;

Ταξιδεύω για να απευθυνθώ σε όλους τους ανθρώπους. Όλοι οι άνθρωποι είναι φύσει καλλιτέχνες. Παίζοντας λοιπόν εκτός Αθήνας και κατά κύριο λόγο σε μη συμβατικούς χώρους, δημιουργώ μία πολιτιστική δυνατότητα και καλώ τους ανθρώπους του κάθε τόπου να συναντηθούμε έξω από τον καθιερωμένο τρόπο. Για να διεκδικήσουμε μία τελετουργία που δείχνει στην εποχή μας να χάνεται. Μία τέτοια συνάντηση θα συμβεί τον προσεχή Οκτώβριο στο Δρυόδασος της Φολόης, όπου θα παρουσιάσω κι εκεί το Rebirth.

                                                                                                                

Μέχρι τότε, το Lemon θα ταξιδέψει ως την Μακεδονία και το χωριό Λιθιά για να παρουσιαστεί με θέα τη λίμνη της Καστοριάς (2/7), ενώ στη συνέχεια η όχθη του ποταμού Λάδωνα στην Πελοπόννησο θα αγκαλιάσει την πανανθρώπινη ιστορία του σπουδαιότερου πιανίστα του Ωκεανού (12/7).  Αρχές Αυγούστου το Lemon θα παρουσιαστεί στην Εύβοια και το υπέροχο υπαίθριο θέατρο της Καρύστου (5/8), το όριο του οποίου φτάνει κυριολεκτικά στη θάλασσα. Λίγες μέρες νωρίτερα, θα βρεθώ στις Κυκλάδες και τον Βώλακα της Τήνου (1/8) για να παρουσιάσω το Piano Stories: ιστορίες για το τυχαίο και το ανθρώπινο. Στο πανέμορφο αυτό χωριό, μέσα από την αφήγηση δικών μου κειμένων και υπό τους ήχους του πιάνο μου, θα ζωντανέψω επί σκηνής αναμνήσεις από το σχεδόν δεκαετές μου καλλιτεχνικό ταξίδι ανά την Ελλάδα.

Γιατί επέλεξες να ασχοληθείς με τον χώρο της τέχνης;

Νομίζω πως κάποια πράγματα στη ζωή έρχονται στο δρόμο μας. Και μας διαμορφώνουν, αρκεί να είμαστε ανοικτοί στο ερέθισμα. Δεν ήμουν ποτέ το παιδί που έλεγε πως όταν μεγαλώσει θα γίνει ηθοποιός, καλλιτέχνης κλπ. Λόγω του πατέρα μου όμως (δεν ήταν καλλιτέχνης υπό την στενή έννοια του όρου) έμαθα ένα πολύ σημαντικό πράγμα από μικρός: να ρωτάω. Να απορώ για τα πράγματα γύρω μου. Αυτό για εμένα είναι το βασικότερο χαρακτηριστικό ενός καλλιτέχνη: να αφουγκράζεται τον κόσμο γύρω του, να ακούει, να παρατηρεί. Να ρωτά. Γι’ αυτό και ο καλλιτέχνης χρειάζεται χρόνο. Χρόνο έρευνας. Ασχολούμενος με την τέχνη, διατηρώ ανέπαφο το δικαίωμά μου να απορώ.

                                                                                                            

Κάποτε ο Πάμπλο Πικάσο είχε πει πως: «Η τέχνη είναι ένα ψέμα που μας βοηθάει να ανακαλύψουμε την αλήθεια», το πιστεύεις;

Το Σάββατο 13 Ιουνίου, για 195^η φορά θα υποδυθώ τον πιανίστα 1900 στα Βριλήσσια. Πριν, κατά τη διάρκεια και μετά το τέλος της παράστασης θα είμαι πάντα ο Μελαχρινός. Με την επισήμανση πως κάθε φορά που αφηγούμαι την ιστορία, φωτίζω μία διαφορετική έκφανση του Μελαχρινού δημιουργώντας έτσι τον 1900. Οι θεατές που θα βρεθούν εκεί ξέρουν κι αυτοί πως είμαι ο Μελαχρινός. Συναινούμε λοιπόν σ’ ένα ψέμα και ξεκινάμε ένα ταξίδι όπου και οι δύο πλευρές (αν είμαστε τίμιοι και παρόντες στη διαδικασία) το πιστεύουμε αυτό το ψέμα. Γεμίζοντάς το με αλήθεια. Την αλήθεια της στιγμής και του «εδώ και τώρα». Χωρίς αυτή την αλήθεια, το ψέμα δε θα γίνει πιστευτό. Κι έτσι δε θα υπάρξει καμία μετακίνηση μέσα μας.

Αν σου ζητούσα με 4 λέξεις να μου περιγράψεις τον εαυτό σου, ποιες θα ήταν αυτές;

Θα σου πω μία λέξη που σίγουρα δεν με περιγράφει. Το όνομά μου είναι Μελαχρινός, αλλά μελαχρινός δεν είμαι. Είμαστε πολύ περισσότερα απ’ όσα οι τίτλοι μας ορίζουν. Και από μικρό παιδί, λόγω του ονόματός μου, κατάλαβα πως η γλώσσα είναι μια σύμβαση και πολλές φορές οι ταμπέλες μας αποδίδονται από τρίτους ή και από τον ίδιο μας τον εαυτό ως πρόθεση ελέγχου.

Η ανθρώπινη φύση δεν εγκλωβίζεται και είναι όμορφο να είμαστε ελεύθεροι. Πέρα από τίτλους και ταμπέλες.

 

                                                                                                             

Κλείνοντας. Υπάρχει κάποιο κομμάτι του «εγώ σου» που μόνο μέσα από την τέχνη μπορεί να πάρει σάρκα και οστά;

Η δυνατότητά μου να συνδεθώ σε παρόντα χρόνο μ’ ένα σύνολο ανθρώπινων ψυχών. Να συντονιστούμε ενεργειακά. Το θέατρο, η μουσική, η τέχνη εν γένει έχει αυτή τη δυνατότητα. Και είναι συγκινητικό όταν αυτό επιτυγχάνεται χωρίς λόγια. Μέσω μιας εικόνας, ενός σώματος, ενός ήχου. Έτσι κι αλλιώς, δε χρειαζόμαστε πολλά σε αυτή τη ζωή.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ Rebirth

Rebirth ~ ιστορίες ανθρώπων σε άρση ~

Τετάρτη 27 Μαΐου

Εθνικός Κήπος | 18:00 – 19:30  | info

*λόγω του ωραρίου λειτουργίας του Εθνικού Κήπου, η παράσταση ολοκληρώνεται ακριβώς στις 19:30.

Είσοδος Ελεύθερη

Social Media

Μελαχρινός Βελέντζας: Instagram | TikTok | Facebook

This Is Athens City Festival: Instagram | TikTok | Facebook

Sites

cityfestival.thisisathens.org

melachrinosvelentzas.com

#melachrinosvelentzas #CityofAthens #ThisisAthensCityFestival #YourcityYourfestival

Συντελεστές

Σύλληψη – Έρευνα – Σκηνογραφία – Performance – Μουσική εκτέλεση: Μελαχρινός Βελέντζας

Φωτογραφίες: Μαρίζα Καψαμπέλη

Ήχος – Βοηθός Παραγωγής: Λευτέρης Δούρος

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ LEMON

Πληροφορίες

Lemon & Special Piano Night

Σάββατο 13 Ιουνίου 2026 | 21:00

Ανοικτό Θέατρο «Αλίκη Βουγιουκλάκη» (Νταμάρι), Βριλήσσια

Μεταμορφώσεως Σωτήρος 25-27, Βριλήσσια 152 35

Εισιτήρια

Κανονικό: 18€

Μειωμένο: 15€ (φοιτητικό, ανέργων, ΑμεΑ, άνω των 65, κάτω των 18, πολύτεκνων, οικογένεια 4 ατόμων και πάνω)

Ομαδικό: 14€ (10 άτομα και πάνω)

*το κάθε εισιτήριο περιλαμβάνει την παρακολούθηση τόσο της παράστασης Lemon (Α’ μερος) όσο και της Special Piano Night (Β’ μέρος)

**σε περίπτωση αγοράς μειωμένου εισιτηρίου ο κάτοχος θα πρέπει να φέρει μαζί του, προς επίδειξη στην είσοδο του θεάτρου, το σχετικό δικαιολογητικό έγγραφο ή εκπτωτική κάρτα

***η βραδιά προτείνεται ανεπιφύλακτα και για παιδιά (6 ετών και πάνω)

 

Ηλεκτρονική προπώληση: more.com

Φυσική προπώληση: Γραφεία πολιτισμού Δήμου Βριλησσίων

Κλειστό Γυμναστήριο Δήμου Βριλησσίων, Ολυμπιονικών & Σπύρου Λούη, ΤΚ 15268,

ώρες: Δευτέρα – Παρασκευή 9:00 – 14:00, 210 8101510

 

Πληροφορίες & Ομαδικά Εισιτήρια: 6988 57 78 56 & 6977 77 38 75

Mail: melachrinos.velentzas@gmail.com

Συντελεστές

 Συγγραφέας: Αlessandro Baricco

Μετάφραση: Σταύρος Παπασταύρου

Διασκευή – Σκηνοθεσία – Κίνηση: Γεωργία Τσαγκαράκη

Σύλληψη – Καλλιτεχνική Διεύθυνση – Σκηνική Προσαρμογή: Μελαχρινός Βελέντζας

Σκηνογραφία: Νατάσα Τσιντικίδη

Κατασκευή πιάνο: Θωμάς Μαριάς

Κοστούμια: Κέλλυ Σταματοπούλου

Ήχος – Φώτα: Λευτέρης Δούρος

Παίζουν: Μελαχρινός Βελέντζας (1900) & Γιώργος Δρίβας (Τιμ Τούνυ)

Παραγωγή: Μελαχρινός Βελέντζας

ΧΟΡΗΓΟΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ: ΑΜΑΡΥΣΙΑ, www.amarysia.gr