Ο Στόουν και ο Σαλίσιν άρχισαν, έτσι, να γυρίζουν ένα φιλμ, για να δείξουν πώς τα media χλευάζουν και παρωδούν τα νέα που προέρχονται από τη Νότια Αμερική, παραπληροφορώντας το αμερικανικό κοινό.
«Ακολούθησα στον Τσάβες για έναν χρόνο, στην Αργεντινή, στην Ευρώπη και στη Μέση Ανατολή», θυμάται ο Σαλίσιν. «Η ιδέα δεν ήταν να κάνουμε μια βιογραφία του Τσάβες αλλά να πούμε μια ευρύτερη ιστορία, για τη διαστρέβλωση των ειδήσεων και της εικόνας του και να δείξουμε πώς χώρες όπως οι ΗΠΑ χρησιμοποιούν τα ΜΜΕ, για να υπερασπιστούν τα δικά τους οικονομικά συμφέροντα». Ο Σαλίσιν συνάντησε ύστερα τον παραγωγό Κρις Χάνλεϊ και μαζί χρηματοδότησαν το φιλμ. Για να στηρίξουν πιο εμπεριστατωμένα τα επιχειρήματα της ταινία τους, στράφηκαν στον Μαρκ Γουάιζμπροτ, έναν γνωστό δημοσιογράφο και οικονομολόγο στο Ερευνητικό Κέντρο Οικονομίας και Πολιτικής στην Ουάσινγκτον. Ο Γουάιζμπροτ έγραψε ένα αρχικό σενάριο και, τον Δεκέμβριο του 2008, ο Στόουν πήγε στη Βενεζουέλα για να συναντήσει τον Τσάβες.
Η μικρή ομάδα των κινηματογραφιστών περιλάμβανε τον παραγωγό Ρομπ Γουίλσον και τον διάσημο ντοκιμαντερίστα Άλμπερτ Μέισλες, που ανέλαβε εδώ τη διεύθυνση φωτογραφίας. Τα μέλη της κινηματογραφικής αποστολής πέρασαν τρεις μέρες με τον Τσάβες στο Καράκας, παίρνοντάς του συνέντευξη για τη σχέση της Βενεζουέλας με την Αμερική, τη δημοκρατική του εκλογή το 1998, την εκρηκτική παρουσία του στην περιοχή και την εχθρότητα εναντίον του, με αποκορύφωμα το πραξικόπημα που επιχειρήθηκε το 2002.
Οι συνεντεύξεις έγιναν σε φιλικό τόνο: Ο Στόουν και ο Τσάβες κάθονταν μαζί σε ένα τραπέζι και συζητούσαν ή πηγαίνανε στην εξοχή, κάνοντας περιήγηση σε αγροτικές περιοχές, συγκροτήματα κατοικιών και εργοστάσια. Ο Στόουν επισκέφτηκε ακόμη και το σπίτι όπου μεγάλωσε ο Τσάβες. Η συγκεκριμένη σεκάνς έδωσε μάλιστα μερικές από τις πιο αξέχαστες σκηνές της ταινίας, όταν ο Τσάβες ανεβαίνει σε ένα ποδήλατο που βρίσκει στην πίσω αυλή του σπιτιού του, το οποίο διαλύεται. «Ήμασταν στην αυλή της γιαγιάς του στο Μπαρίνας, στη Βενεζουέλα» θυμάται ο Γουίλσον.
«Νομίζω ότι ο Όλιβερ προσπαθούσε να διαπεράσει το προσωπείο του πολιτικού και να πάει τον Τσάβες σε ένα μέρος, όπου το κοινό θα τον έβλεπε και ως άνθρωπο. Ο Τσάβες μιλούσε συνεχώς αλλά ο Όλιβερ ενδιαφερόταν για πιο προσωπικές του ιστορίες και του είπε να πάει πίσω στο χρόνο, να θυμηθεί όταν ήταν παιδί. Υπήρχε λοιπόν ένα παιδικό BMX ποδήλατο στο γρασίδι και ο Τσάβες το σήκωσε και άρχισε να το οδηγεί. Για μένα, εκείνη τη στιγμή, ο τρόπος που χειρίστηκε το ποδήλατο που διαλύθηκε, λέει πολλά για το ποιος είναι αυτός ο άντρας».
Συζητήσεις με όλους τους προέδρους
Αφού ολοκλήρωσαν τρεις μέρες συνέντευξης, ο Στόουν ύστερα εξασφάλισε συνεντεύξεις με τους προέδρους Μοράλες – Λούλα – Κίρτσνερ – Λούγκο – Κορέα και Κάστρο, που θα μιλούσαν για τον Τσάβες, ώστε να κατανοήσουμε περισσότερο το φαινόμενο Τσάβες και να συγκριθούν οι απόψεις για αυτόν. Παράλληλα, ο Στόουν «επιστράτευσε» και τον ιστορικό, σκηνοθέτη και συγγραφέα Τάρικ Αλί στο σενάριο, του οποίου το βιβλίο «Πειρατές της Καραϊβικής» παρείχε μια διεισδυτική ματιά στην άνοδο του Τσάβες και την επιρροή των Τσάβες, Κάστρο και Μοράλες στη Λατινική Αμερική. «Ο Όλιβερ μου τηλεφώνησε, αφού είχαμε πάρει κάποιες συνεντεύξεις και μου ζήτησε να γράψω σχολιασμό για την ταινία» θυμάται ο Αλί. «Κοίταξα την ταινία και κατάλαβα ότι ήταν ένα road movie –ένας σπουδαίος Αμερικανός σκηνοθέτης πηγαίνει νότια των συνόρων και λέει τη γνώμη του ευθέως και ειλικρινώς».
Με κοπιαστικά γυρίσματα ανάμεσα σε πολλές χώρες, από ένα μικρό συνεργείο με μόνο δύο κάμερες HD, έναν ηχολήπτη με ένα μόνο μικρόφωνο και καθόλου φώτα, ο Στόουν μίλησε με αυτούς τους ηγέτες, σε αυθόρμητες και συχνά φιλικές συνεντεύξεις, που έδωσαν σημαντικά αποτελέσματα. Ο Στόουν, γνωστός για τη δυνατότητά του να κάνει τους ηθοποιούς του να ανοίγονται και να δίνουν ερμηνείες με ψυχή, απέσπασε από τους ηγέτες αναπάντεχα και ενδιαφέροντα σχόλια και συναρπαστικές αποκαλύψεις.
Στην Κούβα, ο Στόουν συναντήθηκε με τον Κάστρο και τον Κορέα, το νεαρό πρόεδρο του Εκουαδόρ, στο υπόγειο του μνημείου Τσε Γκεβάρα. Όταν ο Κορέα ρωτήθηκε αν ανησυχούσε που διαβαλλόταν από τον αμερικανικό Τύπο, ο Κορέα απάντησε: «Με όλο το σεβασμό, ξέροντας τα media των ΗΠΑ, θα ανησυχούσα αν μιλούσαν καλά για μένα!». Από την Κούβα, η παραγωγή ταξίδεψε στη Βολιβία, για να πάρουν συνέντευξη από τον Έβο Μοράλες, και ένιωσαν τόση ζαλάδα από το μεγάλο υψόμετρο στα βολιβιανά βουνά, που οι κάμεραμεν μετά βίας μπορούσαν να κρατήσουν ψηλά την κάμερα!
Ο Στόουν εκεί δοκίμασε φύλλα κόκας μαζί με τον πρόεδρο Μοράλες και έπαιξε μπάλα μαζί του, συζητώντας για τις άγριες μάχες που έχει δώσει στη χώρα του εναντίον της ιδιωτικοποίησης του νερού. Στη Βραζιλία, πήρε συνέντευξη από τον πρόεδρο Λούλα Ντα Σίλβα, ο οποίος αναδείχθηκε από την εργατική τάξη στην πολιτική σκηνή, κάνοντας μεγάλο συνδικαλιστικό έργο. Στο Μπουένος Άιρες, συνάντησε την Κριστίνα Κίρτσνερ, την πρόεδρο της Αργεντινής, αλλά και το σύζυγό της -και πρώην πρόεδρο- Νέστορ Κίρτσνερ. Οι δύο πολιτικοί μίλησαν για τον εξουσιαστικό ρόλο του ΔΝΤ στη χώρα τους, που προσπαθεί να διαιωνίσει το χρέος της χώρας, την καταπίεση των εργαζόμενων φτωχών σε όλη τη Νότια Αμερική, αλλά και την ευχάριστη αλλαγή, ότι, για πρώτη φορά, οι ντόπιοι αρχίζουν να έχουν ευρεία εκπροσώπηση.
Ο Στόουν καταγράφει την κοινή σε όλους τους προέδρους επιθυμία να αποτινάξουν από πάνω τους το ζυγό των ΗΠΑ και να αντιμετωπίζονται ως ίσοι προς ίσους και όχι ως φρουροί των βόρειων αφεντικών. Παράλληλα, ο Στόουν μέσα από την ταινία μας δίνει την ευκαιρία να γνωρίσουμε αυτούς τους ηγέτες και ως ανθρώπους, με ανησυχίες, όνειρα και αγωνίες, και να ακούσουμε τις ιδέες τους, που δείχνουν ομόφωνα μια στροφή προς την αριστερά σε όλη την περιοχή.
(Η ταινία προβάλλεται στην Ελλάδα από την Πέμπτη 2 Δεκεμβρίου).
