Της Κατερίνας Φραγκουλάκη
Στη σκηνή του θεάτρου Άβατον, η παράσταση: «ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ», κερδίζει δικαιολογημένα το θερμό χειροκρότημα του κοινού.
Το κείμενο υπογράφει ο Μάνος Θηραίος, ενώ την σκηνοθεσία ο υπερταλαντούχος: Θοδωρής Βουρνάς.
Επί σκηνής δυο εξαιρετικοί σε καλλιτεχνική ποιότητα και υπεροχή ηθοποιοί, οι: Xρίστος Γεωργίου και Βλάσης Πασιούδης, καταθέτουν την ψυχή τους ερμηνεύοντας με μοναδική μαεστρία τους ρόλους τους.
Τι φέρνει κοντά άραγε δυο ανθρώπους; Πόσο καλά κρυμμένα μυστικά αποκαλύπτονται κατά τη διάρκεια μιας βροχερής νύχτας….
Τι θα συνδέσει τελικά τους δυο άνδρες. Πως τα μέλη μιας κοινωνίας που προέρχονται από διαφορετικές κοινωνικές τάξεις συνδέονται και δημιουργούν μια μικρή κοινότητα, αποδεικνύοντας εμπράκτως πως όλοι είμαστε πλάσματα που κοιτάμε τον ίδιο ουρανό.
Ο Χρίστος Γεωργίου και Βλάσης Πασιούδης, σε ένα μοναδικό και συγκλονιστικό ρεσιτάλ ερμηνείας, προσφέρουν στο κοινό μια παράσταση αξέχαστη.
Έχοντας αρωγό το εκπληκτικό ερμηνευτικό τους ταλέντο, χρησιμοποιώντας όλα τα μέσα, έκφραση, ψυχική αντοχή, κίνηση, δυναμική, φέρουν επί σκηνής ένα αποτέλεσμα ιδιαίτερης αξίας.
Οι ρόλοι τους δύσκολοι συναισθηματικά. Αναμετρώνται με πρόσωπα, προσωπικότητες και καταστάσεις που βιώνουν τα δικά τους σκοτάδια. Τα δικά τους μυστικά.
Αθήνα, μια νύχτα του Αυγούστου, λίγο μετά τα μεσάνυχτα. Μια ξαφνική μπόρα εγκλωβίζει δύο άντρες σε ένα διαμέρισμα, γύρω από το τραπέζι της κουζίνας και μπροστά σε αλήθειες που ξεπλένονται με αλκοόλ και κατάφορη ανάγκη για λύτρωση.
Όταν ο νεαρός ντελιβεράς Άρης φτάνει μούσκεμα από την ξαφνική δυνατή βροχή στο διαμέρισμα του Αλέξη για να του φέρει την παραγγελία του, δέχεται απρόθυμα την πρότασή του να μείνει για λίγο μαζί του, έως ότου ανοίξει ο καιρός. Πολύ σύντομα, βάζει στην άκρη τις αρχικές αναστολές του και παραδίδεται στις χαλαρές αφηγήσεις του καλού του πελάτη, για τη δουλειά του στις μεταφράσεις ταινιών, την ιστορία της γειτονιάς και για κάποια χαριτωμένα περιστατικά από την προσωπική του ζωή. Γρήγορα, όμως, είναι εμφανές πως η δυναμική ανάμεσα στους δύο άντρες σκιάζεται από το παρελθόν του καθενός, το οποίο, άγνωστο καθώς είναι, οδηγεί διαρκώς σε λάθος συμπεράσματα.
Ψυχές πλημμυρισμένες από ένοχα μυστικά. Ζωές κλεισμένες σε κουτάκια μιας κοινωνίας που συνεχώς ζητάει χωρίς να δίνει.
Από άποψης κειμένου ο κ. Θηραίος παραδίδει στο κοινό ένα κείμενο τροφή για σκέψη. Λόγια που ντύνουν βαθύτερες ευαισθησίες. Εκφράσεις που διαλύουν κυριολεκτικά τους ήρωες αλλά και τους επιστρέφουν σε έναν κόσμο που ονειρεύονται.
Το κοινό εισπράττει τη δυναμική των λόγων και των διαλόγων. Ένιωσα πολλές φορές το κείμενο να με τραβάει από το χέρι. Να αισθάνομαι τις εντάσεις του. Και τα δυναμικά του νοήματα.
Από σκηνοθετικής άποψης, ο κ. Βουρνάς θαρρώ πως δίνει νέα πνοή στα καλλιτεχνικά δρώμενα των θεατρικών σκηνών της Αθήνας.
Με σκηνοθετική ματιά, σύγχρονη, χαρίζει στο κοινό, απλόχερα, μια παράσταση χαρακτηριστική του εξαιρετικού του ταλέντου.
Μοιάζει σαν να ερωτεύεται τις λέξεις, χορεύοντας μαζί τους ένα τανγκό ασυμβίβαστων βημάτων, επαναστατικών.
Με συγκίνησε βαθιά η σκηνοθετική του οπτική πάνω στο έργο.
Ένα έργο που θίγει ζητήματα. Που ακουμπάει πάνω στους ρυθμούς της σύγχρονης κοινωνίας και εποχής. Που δεν κάνει εκπτώσεις και μιλάει με την γλώσσα της αλήθειας.
Αποδεικνύοντας εμπράκτως στο κοινό, πως το θέατρο αποτελεί κομμάτι του κοινωνικού ιστού. Πως δίνει τις δικές του απαντήσεις και σπάει σιωπές.
Με τρόπο αληθινό, ευγενικό και εκλεπτυσμένο.
Σας προτείνω χωρίς δεύτερη σκέψη την παράσταση.
