Η πολύ σημαντική ομιλία στην εκδήλωση στη Καλαμάτα του αντιστρατήγου ε.α. και επίτιμου γενικού επιθεωρητού Στρατού Δημήτρη Αλευρομαγείρου, συγγραμματέα του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα.
«Ο Πυρίκαυστος Σιμούν της αξονικής θύελλας κατακαίει από τον Σεπτέμβριο του 1939 εδάφη και Λαούς. Διεξάγεται η μεγαλύτερη, αγριότερη και καταστρεπτικότερη από όλες τις ανθρώπινες συρράξεις. Τα Έθνη ορμούν εναντίον αλλήλων με πρωτοφανές μίσος. Τα αδάμαστα πάθη έχουν αποχαλινωθεί και ο θάνατος για μυριάδες ανθρώπους μπαίνει στη σκηνή. Ο περισσότερος κόσμος έχει ντυθεί με την στρατιωτική στολή και με ποικίλα θανατηφόρα όπλα μπαίνει στη σκηνή. Είναι πλέον φανερό ότι διαδοχικά όλα τα πυροβόλα του Κόσμου θα βροντήσουν.
Έχει περάσει πλέον το τραγικό καλοκαίρι του 1940. Οι οχυρωμένες γραμμές στις οποίες τόσο πολύ στηρίχθηκε με εμπιστοσύνη κατέρρευσαν διαδοχικά. Ο χάρτης της παγκόσμιας γεωγραφίας έχει υποστεί εκπληκτική μεταμόρφωση και ο παγκόσμιος πολιτισμός διέρχεται την μεγαλύτερη κρίση. Ο Άξονας ισοπεδώνει εδάφη και Λαούς. Πολλοί πιστεύουν ότι σε λίγο εκεί στην Σιβηρία και στον Ινδικό, ο ιαπωνισμός με τον γερμανισμό θα δώσουν τα χέρια και θα ψιθυρίσουν «το πάν κατέρρευσε». Στην αγγλική αντίσταση λίγοι στηρίζουν ελπίδες Αρκετοί φοβούνται ότι η Ιστορία τελειώνει σε μας και ότι ο δείκτης της Ελευθερίας θα γυρίσει αιώνες πίσω.
Αλλά με τέτοιαν ηθικήν και υλική διαμόρφωση της διεθνούς κατάστασης ο αρχηγός των εκατομμυρίων λογχών και των σμηνών που θα κάλυπτε τους ουρανούς, μας επιτίθεται… Ήταν αναγκαίο για να καλυφθούν τα νότα της σχεδιασθείσας προς Ρωσίαν επίθεσης όλοι οι νόμοι της στρατηγικής και τακτικής ήταν εναντίον μας. Στον ιερόν όμως και θεότρελλον κόσμον της ελληνικής μνήμης ξαναζωντανεύουν μνήμες του παρελθόντος που αρκετοί πίστευαν ότι είχαν χαθεί. Και ο κομπορρήμων αρχηγός υπέστη και μαζί του ο αξων την πρώτη του μεγάλη ήττα και με έκπληξη το παγκόσμιο παρακολουθεί εμβρόντητο αυτή την μικρά δράκα των θεοπάλαβων να τον απωθούν και τέλος να τον ευτελίζουν στο ύψωμα 731 τον Μάρτη του 1941…
Ο Μπαρμπαρόσα όμως ανυπομονεί γιατί θέλει να προλάβει τον προς Ρωσία σχεδιασμό του. Και πριν καλά καλά συνέλθουμε από το σοκ της επίθεσης και νικηφόρας αντεπίθεσης μας εισβάλει και αν δεν το έχουν τονίσει τα γερμανικά αρχεία και οι γερμανικές μαρτυρίες μιλάνε. Ηττάται στα οχυρά του Μπελλες και του Ρουπέλ. Η Γιουγκοσλαβία όμως δεν αντέχει και ενώ οι ηρωικοί μαχητές των οχηρών καταρρίπτουν ακόμα ένα ασύλληπτο ρεκόρ στον στίβο της τιμής και του αίματος που θα συμπληρωθεί σε λίγο στην ηρωική αντίσταση της Κρήτης όπου εκτός των άλλων η πολύτιμη γερμανική δύναμη των αλεξιπτωτιστών αχρηστεύεται για το υπόλοιπο του πολέμου. Ήταν το σημείο καμπής που θα συμπληρωθεί αργότερα στο Στάλινγκραντ και στη Μέση Ανατολή από τις άλλες δυνάμεις για να επαναφέρει το ερείπιο του Ναζισμού στο Βερολίνο και να τον ενταφιάσει. Την ημέρα της κατάληψης της Κρήτης δυο νεαροί φοιτητές ο Μανώλης Γλέζος και ο Λάκης Σάντας έδωσαν το ουσιαστικό σύνθημα της έναρξης της τιμημένης Εθνικής Αντίστασης κουρελιάζοντας το μισητό σύμβολο της Βέρμαχτ στη Ακρόπολη μπροστά πάλι στα έκπληκτα μάτια του κόσμου στο παγκόσμιο… Μετά λοιπόν την πολεμική αντίσταση των 216 ημερών η μεγαλειώδης Εθνική Αντίσταση η μεγαλύτερη σε έκταση και βάθος σε ολόκληρη την Ευρώπη έδινε το σύνθημα και το παράδειγμα ότι ο φασισμός και ο ναζισμός θα τελειώσει. Αυτή είναι το φως και η λάμψη για να ανάψουν τα ταπεινά τους καντήλια σε ολόκληρο τον κόσμο.
Είναι η λάμψη εκείνη που, εκτός των άλλων, αναγνώρισε και ο ραδιοφωνικός σταθμός της Μόσχας την 27ην Απριλίου 1942, λέγοντας ότι «…Επολεμήσατε άοπλοι εναντίον πανόπλων και ενικήσατε. Μικροί εναντίον Μεγάλων και επικρατήσατε. Δεν ήτο δυνατόν να γίνει αλλιώς διότι είσθε Έλληνες. Εκερδίσαμεν χρόνον διά να αμυνθώμεν. Ως Ρώσοι και ως άνθρωποι θα σας ευγνωμονούμεν» αλλά και το BBC την 30ην Μαρτίου 1942, λέγοντας «…Η Ελλάς έσωσε την Μόσχαν και τον Καύκασον. Όταν φτάσει η ώρα, αγνωμοσύνη απέναντι του Ελληνικού Λαού, θα ισοδυναμεί με προδοσίαν απέναντι ολοκλήρου της Ευρώπης» [1].
Το τίμημα ήταν τεράστιο και η μανία των κατακτητών έφθανε στα όρια της πλήρους απάνθρωπης εκδίκησης και οπωσδήποτε τελέσθηκαν εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και τεράστια ληστεία αρχαιολογικών θησαυρών.
Η Ελλάδα κατεστράφη πλήρως και όλα αυτά είναι γνωστά και σε αριθμούς αλλά και σε κόστος, το οποίο βέβαια δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να αποτυπωθεί λογιστικά όταν πρόκειται για ανθρώπινες θυσίες.
Έντιμοι κρατικοί υπάλληλοι ακόμα και κατά την διάρκεια της κατοχής άρχισαν να συγκεντρώνουν στοιχεία, όπως π.χ, η έκθεση Κ. Δοξιάδη η οποία παρουσιάστηκε στο Παρίσι, το Λονδίνο και στη διάσκεψη του ΟΗΕ αμέσως μετά την ίδρυσή του [2]
Όλα αυτά είναι είναι λεπτομερώς καταγεγραμμένα στην Μαύρη Βίβλο της Κατοχής,[4] έκδοση του Εθνικού Συμβουλίου με τη στήριξη της Βουλής των Ελλήνων. Είναι επίσης καταγεγραμμένα και στο προσφάτως εκδοθέν από τις εκδόσεις Λιβάνη, το 2012, βιβλίο του Μανώλη Γλέζου «Και ένα Μάρκο να ήταν».
Να μου επιτρέψτε να προτείνω όπως αυτά τα δυο βιβλία υπάρχουν και διανέμονται σε όλες τις πρεσβείες μας στο εξωτερικό.
Αρχικά το θέμα των οφειλών της Γερμανίας ετέθη στη διάσκεψης του Πότσδαμ της Γερμανίας (17/7-2/8/1945) και μετά από αλλεπάλληλες αναβολές και αφού ικανοποιήθηκαν μεγάλως υπό τύπο αυτοδικίας με τη λήψη μεριδίου από τις κατεχόμενες στην Γερμανία ζώνες, οι μεγάλες δυνάμεις (ΕΣΣΔ, ΗΠΑ, Αγγλία, Γαλλία) το θέμα έφτασε στην διασυμμαχική επιτροπή των 19 χωρών που πολέμησαν εναντίον του άξονα στη διάσκεψη των Παρισίων στις 14 Ιανουαρίου 1946 όπου η Ελλάδα είχε ζητήσει 15,7 δις δολάρια αξίας 1938 (1,4 από την Ιταλία, 0,98 από την Βουλγαρία και 14,3 από την Γερμάνια).
Η διασυμμαχική επιτροπή αναγνώρισε την Γερμανική οφειλή μόνον σε 7,1 δις δολαρίων (αξίας 1938).
Ακολούθησαν οι συνθήκες της Βόννης (26/5/1952) μεταξύ της ΟΔΓ και των ΗΠΑ, Αγγλία και Γαλλία όπου σε διάταξη καθορίζετο η αναβολή καταβολής των επανορθώσεων έως την υπογραφή της συνθήκης ειρήνης, κάτι που επιβεβαιώθηκε στη συμφωνία του Λονδίνου του 1953. Συμφωνία ειρήνης μεταξύ Ελλάδας και Γερμανίας δεν υπεγράφη και μάλιστα τονίζει το κενό αυτό και ο καθηγητής Άγγελος Αγγελόπουλος. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να σημειώσουμε ότι με τη συμφωνία αυτή του 1953 διευκολύνθηκε η Γερμανία από τους νικητές του αντιφασιστικού αγώνα, προκειμένου να ανορθωθεί.
Εμείς κρατάμε αυτή την διευκόλυνση ως ηθική στήριξη προς τη Γερμανία και τελείως διαφορετική σε σχέση με την λήξη του Α’ Π. Π. όπου όπως προσφυώς έχει καταγραφεί «το 1919 στις Βερσαλλίες δεν υπεγράφη η λήξη του Α’ Π. Π αλλά εδόθη η αφορμή για τον Β’ Π. Π…». Στη στήριξη αυτή της Γερμανίας συνέτρεξε και η καταστραφείσα από τα ναζιστικά στρατεύματα Ελλάδα….
Η ενσωμάτωση της Γερμανίας στο ΝΑΤΟ το 1955 έδωσε νέα αφορμή για να κωλυσιεργήσει η Γερμανία και τελικά προέβαλε το γεγονός του διαχωρισμού της Γερμανίας σε δυο κράτη.
Με τη συμφωνία 2+4 της Μόσχας το 1990, δηλαδή των δυο, ενωμένων πλέον Γερμανιών και των 4 δυνάμεων κατοχής (ΕΣΣΔ, ΗΠΑ, Αγγλία, Γαλλία) ορίζετο πενταετής προθεσμία στις χώρες που προβλεπόταν αποζημίωση για την υποβολή αιτήσεως Η Ελλάδα υπέβαλε ρηματική διακοίνωση δια του Υπουργού Εξωτερικών, την 14 Νοεμβρίου 1995, δηλαδή ελάχιστα προ της λήξεως της προθεσμίας, την οποίαν επέδωσε ο εις την Βόννη Πρέσβης.
Η ρηματική αυτή διακοίνωση απερρίφθη απαξιωτικά από την ΟΔΓ λέγοντας ότι το πρόβλημα των αποζημιώσεων (και του κατοχικού δανείου), απώλεσε τη δικαιολογητική του βάση….
Για το κατοχικό δάνειο
Απλώς, θα αναφέρω ότι η συμφωνία για να δανείσει η κατακτηθείσα Ελλάδα τον εισβολέα έγινε μεταξύ Γερμανίας και Ιταλίας την 14/3/1942 και ανεκοινώθη με ρηματική διακοίνωση στην κατοχική κυβέρνηση την 23/3/1942, (το ποσό που αναλογεί στην Γερμανία είναι 3,5 δις δολάρια).
Και τα δυο αυτά ποσά (κατοχικό δάνειο και επανορθώσεις ως καθορίστηκαν στην διάσκεψη του Παρισιού) έχουν σημερινή αξία, χωρίς τόκους περίπου 350 δις ευρώ, όπως έχουν αποτυπωθεί και καταγραφεί στην έκθεση της διακομματικής επιτροπής της Βουλής που ψήφισε ομόφωνα το αίτημα της απαίτησης των οφειλών στις 17 Απριλίου του 2019.
Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα
Ιδρύθηκε την 22 Ιανουαρίου 1996, ως αποτέλεσμα πολυχρονίων διεργασιών από το 1991 μέσω αντιστασιακών οργανώσεων ΠΕΑΕΑ, ΠΟΑΕΑ αγωνιστές δηλαδή των ΕΑΜ, ΕΛΑΣ ΕΠΟΝ, Ε.Α και συλλόγους των ΕΔΕΣ , ΠΕΑΝ και Ενωμένης Εθνικής Αντίστασης (λεπτομέρειες στο βιβλίο «Και ενα Μάρκο να ήταν»).
Εδώ θα ήθελα να τονίσω ότι αυτή η μικρή ομάδα τεράστιου κύρους αντιστασιακών ατόμων έδωσε σκληρό αγώνα για να ακουστεί η φωνή όλων των θυμάτων της ναζιστικής θηριωδίας σε συνθήκες σχετικής έως πλήρους αδιαφορίας του ελληνικού κράτους. Και το κορυφαίο αποτέλεσμα ήταν η απόφαση της Βουλής των Ελλήνων που αναφέραμε πιο πάνω.
Ο Ελληνικός Λαός ευελπιστεί και απαιτεί όπως η Πολιτεία εφοδιασμένη με ατράνταχτα πλέον νομικά και πολιτικά επιχειρήματα θα οπλιστεί ώστε να υλοποιήσει επιτέλους την απόφαση της Βουλής των Ελλήνων.
Η σημερινή παγκόσμια κατάσταση το διευκολύνει και το επιβάλλει παρά το ότι ευρισκόμεθα σε μια κατάσταση όπου το διεθνές δίκαιο υποχωρεί ακριβώς γιατί η διεθνής κοινότητα άρχισε να λησμονεί τις αιτίες που οδήγησαν στη συγκρότηση του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών…
Διευκρινίζουμε,
Δεν υπάρχει ηθική διάσταση χωρίς πλήρη επιστροφή των Γερμανικών οφειλών αλλά το ηθικό θέμα έχει να κάνει και προς την Ελλάδα και προς την Γερμανία εκ μέρους πάντοτε της Γερμανίας.
Η διεκδίκηση των γερμανικών οφειλών είναι κυρίως ηθικό θέμα της Γερμανίας γιατί πιστεύουμε ότι ο Γερμανικός Λαός, ένας Λαός που έχει προσφέρει στην ανθρωπότητα, τον Γκαίτε με το Αρκαδικό Ιδεώδες τον Νιστε με το πάντρεμα του Απολλώνιου με το Διονυσιακό, τους επίσης γίγαντες Καντ, Χέγκελ, Σίλερ, Χέλντερλιν, Ριλκε, Χάινε, Μπετόβεν, Μπαχ, Μαξ Βέμπερ, και τόσους άλλους, πρέπει να αποβάλει και την τελευταία σκιά από ένα καταστροφικό παρελθόν.
Για αυτό το ανυποχώρητο σύνθημα μας είναι ΔΕΝ ΕΠΑΙΤΟΥΜΕ, ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ.
Κυρίες και Κύριοι,
Ευχαριστώ, εκ μέρους του Εθνικού Συμβουλίου και εμού προσωπικά για την πρόσκληση και, εσάς Κυρίες και Κύριοι που είχατε την ευγένεια να με ακούσετε.
Καλαματα 7η Φεβρουαρίου 2026
[1] Από το βιβλίο του Θεοδώρου Δρακούλη Βουδικλάρη (1904-1977), αδελφού της μητέρας μου, Αντισυνταγματάρχη Πυροβολικού ε.α. 28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ (Αθήνα Οκτ.1945).
[3] Βλέπε στο διαδίκτυο και πρόσφατη συνέντευξη του Αντιπρύτανη του Παντείου Πανεπιστημίου Στέλιου Περράκη σε τ/ο σταθμό της Κρήτης
[4] Υπεύθυνος έκδοσης Μανώλης Γλέζος, επιμέλεια γερμανικού κειμένου Δαμιανός Βασιλειάδης
