Γράφει η δρ. Μαρία Γιαλλούση
Εκπαιδευτικός συγγραφέας του βιβλίου «Για μια εκπαίδευση ανθρώπινης συνάντησης, ερωτήσεων και χειραφέτησης»
Εκδόσεις ΚΨΜ
Βγαίνοντας από την κινηματογραφική αίθουσα, έχοντας παρακολουθήσει το συγκλονιστικό «Φιόρδ» του Κρίστιαν Μουντζίου, αναρωτήθηκα ποια εικόνα θα μπορούσε να οπτικοποιήσει το δικό μας εκπαιδευτικό «Φιόρδ».
Αυτόματα η σκέψη μου στριμώχθηκε ανάμεσα στη θεσμική αδράνεια των υπευθύνων όσον αφορά την ενεργή παιδαγωγική σχέση μαθητή – γνώσης – εκπαιδευτικού, και στις ασφυκτικά γεμάτες σχολικές αίθουσες κι αυλές που χρόνια ζω, εκεί όπου καθημερινά νιώθω να σιγοβράζουν «εύφλεκτες» καταστάσεις, που τόσο σκόπιμα ονομάζουν ενδοσχολική βία. Και δεν γινόταν να μη σκεφτώ την αναλογία ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών ανά αριθμό μαθητών, που καθιστά το έργο τους μια διεκπεραιωτική «επίσκεψη».
Σε αυτό το «τοπίο», ως εκπαιδευτικός νιώθω τραγικά μόνη. Απαιτούν από εμένα τη «συμπερίληψη» στη διαδικασία μάθησης κι όχι μόνο, χωρίς οι αρμόδιοι να ευκαιρούν να την υλοποιήσουν μαζί μου μέσα στην τάξη. Και βέβαια, απαιτούν να είμαι ψυχολόγος, σύμβουλος οικογένειας και διοικητικός υπάλληλος.
Και όταν η βία εκδηλωθεί στο προαύλιο, στην τάξη, ακόμα και στη γειτονιά, το σύστημα ενεργοποιεί την ελληνική εκδοχή της Barnevernet: αναζητά τον ένοχο και καλούμαι να λογοδοτήσω. «Τι δεν έκανα;». Μου χρεώνει πολλά, εις βάρος του βασικού μου χρέους να κάνω όσο γίνεται πιο καλά το μάθημά μου μέσα στην τάξη, «θυσιάζοντας» αυτόν τον ρόλο συχνά για να μείνουν ανέπαφα τα γεμάτα με ιδέες και εγκυκλίους γραφεία της κεντρικής διοίκησης.
Όπως οι ήρωες του Μουντζίου υπερασπίστηκαν την κουλτούρα τους, έτσι και εγώ αρνούμαι την ένδεια της πολιτικής βούλησης. Στα σχολεία μας η ενδοσχολική βία δεν θα λυθεί με πλατφόρμες, προσχηματικά δίκτυα επιμόρφωσης και ποινές. Θα λυθεί μόνο όταν η Πολιτεία αποφασίσει να στηρίξει έμπρακτα και καθημερινά την άνθρωπο εκπαιδευτικό που αγωνίζεται να διασώσει την κουλτούρα μας, μόνη με τους μαθητές και τις μαθήτριές της, στο «μεσογειακό τοπίο» της σχολικής αίθουσας. Τόσο αναξιοποίητα ποικιλόμορφο και συγχρόνως τόσο «εύφλεκτο»!
Ναι, τα κατάφερα και οπτικοποίησα το δικό μου εκπαιδευτικό φιόρδ: μοιάζει με εκείνο στον Γέρακα Λακωνίας.
