Τα τελευταία 40 χρόνια καμία ουσιαστική παρέμβαση δεν έχει γίνει στην περιοχή μας. Τα προβλήματα παραμένουν άλυτα και όσο περνάει ο καιρός επιδεινώνονται. Η αισθητική κακοποίηση πληγώνει την ευαισθησία μας!
Είμαστε αποκομμένοι από το κέντρο της πόλης. Πρέπει να μετακινούμαστε προς αυτό. Αναγκαζόμαστε δυστυχώς να καταφεύγουμε στις αγορές των διπλανών προαστίων. Χρειαζόμαστε καλύτερη, συνεπέστερη, συχνότερη Δημοτική συγκοινωνία. Χρειαζόμαστε εύκολη πρόσβαση με τα πόδια. Η σύνδεση του Ανατολικού με το Δυτικό Μαρούσι σκόπιμα ως τώρα δεν πραγματοποιείται για να εξυπηρετούνται συμφέροντα, όπως αυτό του Mall.
Για την ενοποίηση της πόλης εκτός από τις απαιτούμενες πεζογέφυρες γεννάται ένα ερώτημα: Πώς εξελίσσεται η ζωντανή υπόθεση σύνδεσης της Αγ. Κων/νου με τη Σωρού, κάτω από την Λεωφόρο Κηφισιάς, στην προοπτική ενός περιφερειακού δρόμου γύρω από την παλιά πόλη του Αμαρουσίου; Η δημοτική αρχή, όπως συνηθίζει να κινείται στην αδιαφάνεια, δεν ενημερώνει.
Η οδός Μεσογείων είναι πραγματική λαιμητόμος. Η κυκλοφορία είναι πολύ μεγάλη. Διασχίζεται από βαριά οχήματα και έχει διπλή κατεύθυνση. Έχουμε συχνά ατυχήματα και μάλιστα σοβαρά. Τα πεζοδρόμια είναι κλειστά. Εδώ βρίσκονται και τα σχολεία μας Δημοτικά, Γυμνάσιο και Λύκειο. Τα παιδιά διατρέχουν άμεσο κίνδυνο. Οι μητέρες αναγκάζονται με αγωνία να τα πηγαινοφέρνουν οι ίδιες με το αντίστοιχο κοινωνικό κόστος. Στις τρυφερές ψυχές των μικρών μαθητών καλλιεργείται ο φόβος, η ανασφάλεια.
Είναι άμεση ανάγκη να υλοποιηθεί επιτέλους η απόφαση, από το 1995, του Δημοτικού Συμβουλίου που προβλέπει τη μονοδρόμηση τμήματος της Μεσογείων. Οι χώροι των σχολείων να ενοποιηθούν με κατάλληλο σύστημα μονοδρομήσεων και πεζοδρομήσεων, μέσα στο πλαίσιο της συνολικής αντιμετώπισης του κυκλοφοριακού προβλήματος της περιοχής.
Στις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε προστίθενται και τα όμβρια νερά. Υπάρχει σχέδιο αντιμετώπισης του προβλήματος από το 1956. Κι όμως 16 χρόνια ο τεχνοκράτης Τζανίκος, καθώς και οι προηγούμενες διοικήσεις δεν έχουν δώσει λύση στο πρόβλημά μας αυτό!
Την αδιαφορία για την περιοχή μας τη βιώνουμε καθημερινά. Ενδεικτικά αναφέρω την περίπτωση της κυκλικής πλατείας περίπου 100 τ.μ. στη διασταύρωση των οδών Χλόης Μεσογείων και Γούναρη, δίπλα ακριβώς στα σχολεία. Η κατασκευή της πλατείας έχει εγκριθεί εδώ και είκοσι χρόνια χωρίς ακόμη να έχει πραγματοποιηθεί, ενώ το κόστος είναι ασήμαντο. Γιατί αυτή η αδιαφορία;
Η απερχόμενη διοίκηση εκχωρώντας στον Λάτση, στον Βωβό, στη Χαγιάτ, στα μεγάλα οργανωμένα συμφέροντα, ζωτική γη του Αμαρουσίου, δημιουργώντας περιβαλλοντολογικά προβλήματα, είχε υποσχεθεί ως αντιστάθμισμα την πραγματοποίηση 300 έργων, μεταξύ των οποίων είναι και η πλατεία αυτή. Μήπως είδατε εσείς να πραγματοποιείται κάποιο από αυτά τα έργα; Εκτός βέβαια από τα περίφημα κακότεχνα έργα του κέντρου του Αμαρουσίου, που ταλαιπωρούν όλους μας και τόσο στοίχισαν σε χρήμα.
Ως εκπαιδευτικός 25 χρόνια, αλλά και ως μάνα, ζω από κοντά τα προβλήματα των παιδιών και τα συζητώ με τους γονείς τους. Θέλουμε ένα καλύτερο Μαρούσι, ιδιαίτερα για τους νέους. Χρειάζονται χώροι:
χώροι πολιτισμού και μόρφωσης, χώροι αθλοπαιδιών, πάρκα, παιδικές χαρές, χώροι πρασίνου.
Στην Αγίου Αθανασίου είναι ο χώρος στάθμευσης των απορριμματοφόρων, δυστυχώς μέσα σε κατοικημένη περιοχή. Ο χώρος αυτός στις μακέτες παρουσιάζεται ως αθλητικό κέντρο. Πρέπει να καταστεί πραγματικός χώρος άθλησης, σε συνεργασία με τον εξωραϊστικό σύλλογο και το αθλητικό σωματείο της περιοχής μας, τη «Νίκη Αμαρουσίου».
Στην οδό Δάφνης, δίπλα ακριβώς στο Λύκειο, είναι το εγκαταλειμμένο σπίτι του Ματθαιάκη. Σήμερα είναι άνδρο ναρκομανών, εστία μόλυνσης. Ο σύλλογός μας, αγωνίζεται χρόνια να γίνει ο χώρος αυτός εστία ψυχαγωγίας και επιμόρφωσης των νέων μας. Επιτέλους να ακούγεται και η φωνή των κατοίκων. Οι λύσεις είναι απλές. Βούληση να υπάρχει!
Στην οδό Χλόης ο παιδικός σταθμός στεγάζεται σε κτήριο που ήταν παλιό καμίνι και είχε χαρακτηριστεί ακατάλληλο από τον αρμόδιο φορέα για τους σεισμούς. Τέτοιες καταστάσεις δεν μας αρμόζουν. Τα παιδιά μας δικαιούνται ασφαλείς χώρους. Να δημιουργηθεί σύγχρονος παιδικός–βρεφονηπιακός σταθμός.
Οι νέοι μας χρειάζονται γόνιμες διεξόδους! Προγράμματα παιδαγωγικά, ψυχαγωγικά, αθλητικά, πολλαπλών δραστηριοτήτων. Κάθε σχολικός χώρος, μετά το πέρας των μαθημάτων, να αξιοποιηθεί για αθλητικές και πολιτιστικές δραστηριότητες. Για παράδειγμα, το κλειστό γυμναστήριο του Λυκείου να εφοδιαστεί με τα κατάλληλα αθλητικά όργανα και να εξασφαλιστεί η σωστή λειτουργία του με την παρουσία επιστάτη. Γενικότερα, σε κάθε σχολικό συγκρότημα και σε 24ωρη βάση είναι ανάγκη η ύπαρξη επιστασίας, όχι μόνο για την ασφάλεια των παιδιών άλλα και την εύρυθμη λειτουργία των χώρων.
Η καθαριότητα είναι ένα ακόμη σημαντικό πρόβλημα. Το ενδιαφέρον του Δήμου δεν πρέπει να εκδηλώνεται μόνο προεκλογικά. Πρέπει να τοποθετηθούν περισσότεροι κάδοι στις σωστές θέσεις. Το σπουδαιότερο, οι κάδοι να πλένονται και να απολυμαίνονται, για να μην αποτελούν κίνδυνο για την υγεία μας, σύμφωνα και με σχετική ρήτρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όχι πρόχειρες, μίζερες και σπάταλες λύσεις που οδηγούν σε σκάνδαλα, όπως είναι η γνωστή υπόθεση Τζιλάλη.
Σήμερα, λειτουργεί παράνομα χωματερή στη Μεσογείων, πίσω από την Express, ανάμεσα σε κατοικίες, σε βάρος της υγείας των κατοίκων, σε βάρος της αισθητικής. Είναι πρωτοφανές αυτό που συμβαίνει. Να καταργηθεί αμέσως.
Στην οδό Νουάρου, εκκρεμεί υπόθεση έκτασης 5 ½ στρεμμάτων. Εδώ και τρεις τετραετίες έχει αποφασιστεί η απαλλοτρίωσή της. Το Δημοτικό Συμβούλιο έχει χαρακτηρίσει τον χώρο ως πλατεία κι έχει εκδοθεί ο κωδικός πληρωμής. Η Διοίκηση του Δήμου περιέργως δεν προχωρεί το θέμα. Τι συμβαίνει; Μήπως κάποιος νέος Βωβός καραδοκεί;
Στην οδό Αγ. Ελεούσης είναι η Ελληνοϊταλική Σχολή. Αυτές τις μέρες τελειώνει η σύμβαση που έχει ο Δήμος για τη χρήση του κτηρίου. Το οικόπεδο δεν πρέπει να το χάσουμε. Είναι ανάγκη τώρα να προχωρήσει η διαδικασία της απαλλοτρίωσης ή αγοράς.
Πίσω από το Σισμανόγλειο, πάνω από τη Μεσογείων και δίπλα στην οδό Ειρήνης, υπάρχει η γνωστή έκταση. Πρέπει να ενταχθεί στο σχέδιο πόλης ως Πάρκο Πρασίνου, και ως χώρος βιοτεχνικής δραστηριότητας των Κεραμιστών μας. Να διατηρήσουμε ζωντανή την παράδοση της Κεραμικής στο Μαρούσι. Να αναπνεύσει η περιοχή μας.
Δίπλα ακριβώς στην περιοχή αυτή υπάρχει το ρέμα της Σαπφούς με ιδιαίτερη περιβαλλοντολογική σημασία. Να καθαριστεί, να οριοθετηθεί, να προστατευθεί η κοίτη του.
Όπως βλέπουμε χώροι κοινωνικής χρήσης υπάρχουν. Γιατί δεν αξιοποιούνται; Στο Μαρούσι δυστυχώς υπάρχουν οι υψηλότεροι δείκτες ρύπανσης του Λεκανοπεδίου Αττικής. Το όζον, το διοξείδιο αζώτου και άνθρακα, η υπερθέρμανση του περιβάλλοντος από τους γυάλινους πύργους, η ηχορύπανση πνίγουν τη ζωή μας. Ο Δήμος, όλοι εμείς δεν οφείλουμε να ανατρέψουμε την κατάσταση;
Έχουμε περιοχές που ενώ εμφανίζουν καθαρά τα χαρακτηριστικά οικιστικής ανάπτυξης παραμένουν ακόμα δεσμευμένες στο καθεστώς ΖΟΕ. Γι’ αυτές τις περιοχές επιτέλους να ανοίξει ο δρόμος της ένταξής τους στο σχέδιο, στο πλαίσιο του γενικού πολεοδομικού. Πρέπει να αναφερθεί ότι ενώ ολόκληρες περιοχές παραμένουν ανένταχτες στο σχέδιο με σκοπό την υποβάθμισή τους, ώστε να είναι εύκολη και φθηνή λεία των μεγάλων συμφερόντων, εντάσσονται στο σχέδιο προκλητικότατα μεμονωμένα οικόπεδα (300 μάλιστα). Κι εκεί που επιτέλους οι εντάξεις προχώρησαν, μένουν συνήθως στάσιμες οι πράξεις εφαρμογής.
Απαιτείται μελέτη, σχεδιασμός, πρόβλεψη για χώρους πρασίνου, για χώρους στάθμευσης και με ξεκαθαρισμένες τις χρήσεις γης. Θέλουμε οι γειτονιές μας να είναι όμορφες, πράσινες, καθαρές με κατοχυρωμένη την αμιγή κατοικία. Να μην αφήνουμε παράθυρα ανοιχτά να τρυπώνουν κτήρια με χρήσεις που εξυπηρετούν βαριές βιομηχανικές, βιοτεχνικές, διοικητικές και εμπορικές σκοπιμότητες.
Στη ζωή τίποτα δεν χαρίζεται. Χρειάζεται επαγρύπνηση, διεκδίκηση, αγώνας. Χωρίς την ενεργό συμμετοχή του πολίτη μην περιμένετε ν’ αλλάξει τίποτα. Όλοι μαζί πρέπει να διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας. Να φύγουμε από την απομόνωση και τη μοναξιά. Να βαδίσουμε τον δρόμο του συλλογικού ονείρου.
Η αποχή μας από τα κοινά ανοίγει τον δρόμο στους επαγγελματίες πολιτικούς, στην ιδιοτέλεια, στον εκφασισμό της κοινωνίας. Ο συνδυασμός του Κώστα Ρώτα «Πολίτες για το Μαρούσι»:
– Δεν ζητά να σας αντιπροσωπεύουμε, ζητά την ενεργό συμμετοχή σας στα κοινά.
– Στις εκλογές που έρχονται, καλούμεθα να ψηφίσουμε με κριτήρια μόνο αυτοδιοικητικά, ποιοτικά.
– Να παραμείνουμε μακριά από κομματικές εξαρτήσεις και παρεμβάσεις.
– Να κάνουμε τον δημότη, πολίτη της γειτονιάς, της συνοικίας, της πόλης. Ενεργό πολίτη.
Τοπική αυτοδιοίκηση σημαίνει:
• Θεσμός πολιτικός, γνήσια λαϊκός, που αντιστρατεύεται το λαϊκισμό.
• Θεσμός άμεσης δημοκρατίας, που επιδιώκει τη συνοχή και την ενότητα της κοινωνίας.
Οφείλουμε να δώσουμε στην πόλη μας ό,τι της αξίζει. Το παρελθόν για χρόνια είχε τις ευκαιρίες. Δεν τις αξιοποίησε. Δεν δικαιούται πλέον καμία άλλη.
Ήρθε η ώρα να φύγει ό,τι κούρασε και κουράστηκε. Ό,τι παρανόμησε.
Καλούμαστε να προετοιμάσουμε όλοι μαζί φωτεινό το μέλλον της πόλης μας με διάλογο και συναίνεση.
Μαρία Νίκα–Οικονόμου
Εκπαιδευτικός στη Στοιχειώδη Eκπαίδευση και υποψήφια Δημοτική Σύμβουλος
στον ανεξάρτητο συνδυασμό του Κώστα Ρώτα «Πολίτες για το Μαρούσι».
