Ερώτηση με τίτλο «Να καταργηθεί ο ν. Βορίδη ο οποίος υποχρεώνει τους Δήμους να ασκήσουν έφεση κατά πρωτόδικων αποφάσεων που μονιμοποιούν εργαζομένους τους ο οποίος υποχρεώνει τους Δήμους να ασκήσουν έφεση κατά πρωτόδικων αποφάσεων που μονιμοποιούν εργαζομένους τους», κατέθεσε στη Βουλή και συγκεκριμένα στον υπουργό Εσωτερικών Θόδωρο Λιβάνιο η ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ και συγκεκριμένα οι βουλευτές Θεανώ Φωτίου, Σία Αναγνωστοπούλου, Χουσεΐν Ζεϊμπέκ, Νάσος Ηλιόπουλος, Δημήτρης Τζανακόπουλος, Μερόπη Τζούφη και Ευκλείδης Τσακαλώτος, με πρωτοβουλία της πρώτης.
Η ερώτηση έχει ως εξής:
«Πληθαίνουν οι δημοτικές αρχές όπου όλες τις παρατάξεις αποφασίζουν ομόφωνα να μην ασκήσουν έφεση κατά των πρωτόδικων αποφάσεων που δικαιώνουν εργαζόμενους επί χρόνια με συμβάσεις Ορισμένου Χρόνου των Δήμων για μετατροπή των συμβάσεών τους σε Αορίστου Χρόνου.
Όμως το Υπουργείο Εσωτερικών, μέσω των Αποκεντρωμένων Διοικήσεων, τους απειλεί με κυρώσεις βάσει της διάταξης του άρ. 37 του ν. 4940/2022, του λεγόμενου «νόμου Βορίδη» που κατέστησε υποχρεωτική την υποβολή εφέσεων από τους Δήμους κατά πρωτόδικων αποφάσεων που δικαιώνουν εργαζόμενους, ανεξάρτητα από τη θέληση ή την κρίση των δημοτικών Αρχών. Η πρώτη, μάλιστα, δημοτική Αρχή, αυτή του Δήμου Αγίου Δημητρίου, που το 2023 αποφάσισε ομόφωνα να μην εφεσιβάλει πρωτόδικη απόφαση, διώκεται δικαστικά για «παράβαση καθήκοντος με δόλο» βάσει του συγκεκριμένου νόμου.
Τόσο η ΚΕΔΕ (Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας), όσο και η ΠΕΔΑ (Περιφερειακή Ένωση Δήμων Αττικής) έχουν βγάλει ομόφωνα αποφάσεις υπέρ της κατάργησης της διάταξης Βορίδη και στηρίζουν τις δημοτικές αρχές που διώκονται για παράβασή της.
Στις 26/2/2025, σε συζήτηση σχετικής επίκαιρης ερώτησης στη Βουλή, ο Υπουργός Εσωτερικών υπεραμύνθηκε της διάταξης με επιχειρήματα που δεν αφορούν την ουσία του συγκεκριμένου θέματος, ούτε αποδίδουν την πραγματική εικόνα του προβλήματος που δημιουργείται στους Δήμους.
Η μετατροπή των συμβάσεων δεν είναι αντισυνταγματική γιατί οι συμβάσεις Ορισμένου Χρόνου υποκρύπτουν κάλυψη πάγιων και διαρκών αναγκών, όπως έχουν διαπιστώσει με τις αποφάσεις τους τα Πρωτοδικεία. Αναγκών που προκύπτουν και από τις αρμοδιότητες τις οποίες το κράτος εκχωρεί στους δήμους (π.χ. δομές και δράσεις κοινωνικής προστασίας και φροντίδας, όπως βρεφονηπιακοί σταθμοί, ΚΔΑΠ και ΚΔΑΠΑμεΑ, δομές αστέγων, κοινωνικά ιατρεία και φαρμακεία κ.λπ.).
Οι εργαζόμενοι που δικαιώθηκαν πρωτόδικα ανανεώνουν επί χρόνια τις συμβάσεις τους υπηρετώντας στο ίδιο αντικείμενο έχοντας αποδείξει τις ικανότητες και την αφοσίωση στη δουλειά τους και έχοντας υφάνει με τους δημότες σχέσεις εμπιστοσύνης που σε δομές όπως οι βρεφονηπιακοί σταθμοί είναι απολύτως απαραίτητες. Κατά τη μνημονιακή περίοδο οι Δήμοι επέλεγαν τη λύση των συμβάσεων ΙΔΟΧ διότι πολλές δομές και δράσεις ήταν συγχρηματοδοτούμενες από το ΕΣΠΑ και μπορούσαν να πάρουν προσωπικό χωρίς να εφαρμόζεται ο κανόνας 1 πρόσληψη προς 5 αποχωρήσεις για το Δημόσιο. Σήμερα, η κυβέρνηση διατηρεί αυτόν τον κανόνα διότι επιδιώκει να καταργήσει τη μονιμότητα στο Δημόσιο Τομέα και να απαξιώσει τις υπηρεσίες του προς τον πολίτη σε όφελος των ιδιωτικών συμφερόντων.
Αν, σε κάποιες προκηρύξεις ΑΣΕΠ, οι Δήμοι δεν ζητούν από το Υπουργείο μόνιμο προσωπικό για όλες τις θέσεις, είναι γιατί τους επιτρέπεται περιορισμένος αριθμός προτεινόμενων θέσεων και προτεραιοποιούν όσους δεν μπορούν να καλύψουν με ανανέωση των συμβάσεων ΙΔΟΧ, όπως -μέχρι στιγμής- κάνουν στις δομές κοινωνικής προστασίας και φροντίδας.
Η ουσιαστική απαγόρευση στους Δήμους να προσλάβουν προσωπικό ανάλογο με τις πραγματικές τους ανάγκες δημιουργεί εργαζόμενους δύο ταχυτήτων με τα ίδια καθήκοντα, πλήττει την αυτονομία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και αντιβαίνει στην συνταγματικά κατοχυρωμένη αρχή της ισότητας των πολιτών έναντι του κράτους, ενώ δεν υπηρετεί το βέλτιστο συμφέρον των πολιτών.
Για όλους τους παραπάνω λόγους οι επτά βουλευτές και βουλεύτριες της Νέας Αριστεράς ερωτούν τον Υπουργό Εσωτερικών:
1. Αν θα καταργήσει το άρθρο 37 του ν. Βορίδη 4940/22 και θα ξαναδώσει στους δήμους τη δυνατότητα να λειτουργήσουν απρόσκοπτα και αυτόνομα και
2. Αν θα δώσει αναδρομική ισχύ στη διάταξη κατάργησης, ώστε να σταματήσουν οι διώξεις κατά όσων δημοτικών αρχών αποφάσισαν να μην ασκήσουν έφεση στις πρωτόδικες αποφάσεις που δικαίωσαν εργαζόμενους».
