Πέθανε ο αγαπητός ρεμπέτης Αγάθωνας Ιακωβίδης, σε ηλικία 65 ετών. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο θάνατος επήλθε στον ύπνο του το πρωί της 5ης Αυγούστου. Ο ίδιος, που έγινε γνωστός μόνο με το μικρό του όνομα, γεννήθηκε στον Ευαγγελισμό του Λαγκαδά από γονείς Μικρασιάτες πρόσφυγες, το 1955.
Τα πρώτα του μουσικά ακούσματα προέρχονταν από τον κοινωνικό του περίγυρο και ήταν έντονα διαποτισμένα από τις μελωδίες της Μικράς Ασίας. Πιο συστηματικά άρχισε να ασχολείται με τη μουσική, σε ηλικία 16 ετών, οπότε έπιασε στα χέρια του μουσικά όργανα, όπως κιθάρα, μπαγλαμά, ούτι, μπουζούκι, τζουρά, μαντόλα και μαντολίνο και να προσπαθεί να αποτυπώσει πάνω τους τα μουσικά του ακούσματα. Ό,τι έμαθε από μουσική, το έμαθε μόνος του.
Το επαγγελματικό του ξεκίνημα, σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, έγινε στις μπουάτ της Θεσσαλονίκης, δυο χρόνια μετά, σε ηλικία 18 ετών. Σύντομα αντιλήφθηκε ότι αυτό που τον ενδιέφερε πραγματικά και ταίριαζε και στη φωνή του ήταν το ρεμπέτικο τραγούδι, στο οποίο και αφιερώθηκε έκτοτε αποκλειστικά.
Το 1978 αποφάσισε να ιδρύσει το Ρεμπέτικο Συγκρότημα Θεσσαλονίκης, με το οποίο ηχογράφησε δύο δίσκους, εμφανίστηκε σε διάφορα μαγαζιά και πραγματοποιεί πολλές συναυλίες σε όλη την Ελλάδα. Λίγα χρόνια μετά, παίρνει την απόφαση να κατέβει στην Αθήνα, όπου και συνεργάστηκε το 1981 με μουσικούς όπως ο Κώστας Παπαδόπουλος, ο Γιώργος Κόρος, ο Βασίλης Σούκας, ο Λάζαρος Κουλαξίζης, ο Νίκος Φιλιππίδης, ο Νίκος Χατζόπουλος.
Επίσης, είχε εμφανιστεί σε πόλεις και χωριά σε όλη την Ελλάδα και είχε προσκληθεί για προσωπικές συναυλίες, σχεδόν σε όλη την Ευρώπη και στις ΗΠΑ. Το 2013, σε συνεργασία με το συγκρότημα «Κoza Mostra», εκπροσώπησε την Ελλάδα στον ευρωπαϊκό διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision.
Στις αρχές Μαΐου, μεσούσης της Covid-19, ο Αγάθωνας, μαζί με συνεργάτες του και σε συνεργασία με τη διοίκηση του «Παπαγεωργίου» της Θεσσαλονίκης είχε παίξει ρεμπέτικα τραγούδια στην είσοδο του νοσοκομείου σε ένδειξη ευγνωμοσύνης για την προσφορά των επαγγελματιών υγείας στην αντιμετώπιση της πανδημίας. Ο Αγάθωνας Ιακωβίδης ήταν αφοσιωμένος στο ρεμπέτικο και δημοτικό τραγούδι. Τα υπηρέτησε από το 1973, αρνούμενος πεισματικά να μετακινηθεί σε άλλα δημοφιλέστερα είδη.
