Ψήφισμα αλληλεγγύης προς την κοινότητα των Προσφυγικών της Λεωφόρου Αλεξάνδρας στην Αθήνα ενέκρινε το Δημοτικό Συμβούλιο Χαλανδρίου. Το σχετικό κείμενο, που εισηγήθηκε ο δήμαρχος Σίμος Ρούσσος, «πέρασε» κατά πλειοψηφία στη συνεδρίαση της 1ης Απριλίου, μέσω τηλεδιάσκεψης.
Πέρα από τη θετική ψήφο της διοίκησης, το «κατά» επέλεξαν οι παρατάξεις «Αγαπάμε το Χαλάνδρι» (Κρίστη Αγαπητού) και «Χαλάνδρι στο Φως» (Χάρης Ρώμας). Απείχε της ψηφοφορίας η «Λαϊκή Συσπείρωση», ενώ απουσίαζε από τη συζήτηση ο Μάνος Κρανίδης («Χαλάνδρι Ορίζοντας»).
Το κείμενο
«Το Δημοτικό Συμβούλιο Χαλανδρίου στέκεται αλληλέγγυο στον αγώνα της κοινότητας των προσφυγικών και δηλώνει την αντίθεσή του στα κυβερνητικά σχέδια εκκένωσης της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών και των ήδη υπαρχόντων κοινωνικών κατοικιών και Δομών Φιλοξενίας για τους θεραπευόμενους και συνοδούς του αντικαρκινικού νοσοκομείου «Ο Άγιος Σάββας».
Σήμερα στα Προσφυγικά κατοικούν πάνω από 400 άνθρωποι, Έλληνες, πρόσφυγες και μετανάστες, 50 παιδιά, ευπαθείς κοινωνικές ομάδες, άνθρωποι με σοβαρά προβλήματα ψυχικής υγείας, καρκινοπαθείς, υπερήλικες κ.ά.
Στα 16 χρόνια λειτουργίας της, η Κοινότητα έχει συγκροτήσει 22 αυτόνομες δομές κοινωνικής αυτάρκειας, ωφέλειας και αυτοοργάνωσης για τους κατοίκους των Προσφυγικών και των γύρω περιοχών. Αγωνίζεται και στηρίζει άτομα με εξαρτήσεις και συνεργάζεται με τις δομές απεξάρτησης του 18 άνω.
Ήδη μέσα στον τελευταίο χρόνο έχει ανακοινωθεί δημόσια η απόφαση της Κοινότητας για συντήρηση και αποκατάσταση των Προσφυγικών, με δική της αυτοχρηματοδότηση και με τη συμμετοχή ομάδας αλληλέγγυων αρχιτεκτόνων, μηχανικών και άλλων ανθρώπων τεχνικής ειδίκευσης.
Τα Προσφυγικά αποτελούν ήδη κοινωνική κατοικία για εκατοντάδες ανθρώπους και προσφέρουν ήδη στους καρκινοπαθείς και τους συγγενείς τους αξιοπρεπείς συνθήκες φιλοξενίας με δωρεάν ξενώνες φιλοξενίας. Τα Προσφυγικά αποτελούν παράδειγμα αρμονικής συνύπαρξης 27 διαφορετικών εθνικοτήτων και ανάλογων γλωσσών και θρησκειών.
Είναι δεδομένο ότι ενδεχόμενη καταστολή και εκκένωση θα έχει ανυπολόγιστες συνέπειες για την ψυχική και σωματική υγεία δεκάδων παιδιών, ηλικιωμένων και ασθενών. Τα Προσφυγικά δεν είναι “φιλέτο” προς αξιοποίηση. Είναι ιστορική μνήμη, κοινωνική κατοικία και ζωντανό παράδειγμα συλλογικής οργάνωσης. Η υπεράσπισή τους αποτελεί ζήτημα κοινωνικής δικαιοσύνης και αξιοπρέπειας. Ζητούμε την άμεση ικανοποίηση των αιτημάτων της κοινότητας των προσφυγικών και την παραμονή όλων των κατοίκων των προσφυγικών στα σπίτια και την περιοχή που διαμένουν».
