Η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ, με αφορμή τη συμπλήρωση 30 χρόνων από την υπογραφή της Συνθήκης του Μάαστριχτ και την ένταξη της Ελλάδας στην ΕΕ, διοργανώνει ημερίδα με θέμα:
«30 χρόνια της Ευρωπαϊκής Ένωσης των μονοπωλίων, διαρκούς επίθεσης ενάντια στα εργατικά – λαϊκά δικαιώματα. Η απάντηση του ΚΚΕ».
Κεντρικός ομιλητής στην ημερίδα, που θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 30 Μαρτίου και ώρα 18.00, στην έδρα της ΚΕ του Κόμματος, στον Περισσό, θα είναι ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας και θα γίνουν ακόμα οι εξής παρεμβάσεις:
- Πείρα από την πάλη του ΚΚΕ στο ευρωκοινοβούλιο για τα εργατικά – λαϊκά δικαιώματα και ανάγκες, Κώστας Παπαδάκης, μέλος της ΚΕ και ευρωβουλευτής του ΚΚΕ.
- 20 χρόνια ευρώ, κέρδη για το κεφάλαιο, μνημόνια διαρκείας για τους λαούς, Γρηγόρης Λιονής, μέλος της ΚΕ & υπεύθυνος του Τμήματος Οικονομίας της ΚΕ.
- Ο σοσιαλδημοκρατικός μύθος της ΕΕ των λαών, Αντώνης Δαβανέλος, συνδικαλιστής, συνταξιούχος «Ολυμπιακής».
- Το αντεργατικό πλαίσιο της ΕΕ: Οδηγός για την ανατροπή εργατικών δικαιωμάτων και την ένταση της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, Νίκος Μαυροκέφαλος, μέλος της ΚΕ & υπεύθυνος του Εργατικού – Συνδικαλιστικού Τμήματος της ΚΕ.
- Κοινή Πολιτική Ασφαλείας και Άμυνας της ΕΕ: Εργαλείο ιμπεριαλιστικών πολέμων για το μοίρασμα αγορών και σφαιρών επιρροής με ανυπολόγιστες συνέπειες για τους λαούς, Λευτέρης Νικολάου – Αλαβάνος, ευρωβουλευτής του ΚΚΕ.
- Συμπεράσματα από την πορεία συρρίκνωσης-ιδιωτικοποίησης της Αμυντικής Βιομηχανίας μέσα στα δεσμά της ΕΕ, Γιώργος Ροΐδης, αντιναύαρχος ΠΝ ε.α.
- Οι επιπτώσεις του Μάαστριχτ και της ΚΑΠ στους βιοπαλαιστές αγρότες, Ρίζος Μαρούδας, μέλος της ΚΕ και του Αγροτικού Τμήματος της ΚΕ του ΚΚΕ.
- Οι αυτοαπασχολούμενοι στις συμπληγάδες της ΕΕ των μονοπωλίων και του καπιταλιστικού ανταγωνισμού, Δημήτρης Βιτάλης, μέλος της ΚΕ και του Τμήματος ΕΒΕ της ΚΕ.
- Η ισοτιμία της γυναίκας είναι ασυμβίβαστη με τη στρατηγική της ΕΕ για την «ισότητα των φύλων», Μαρία Θεοφίλη, μέλος του Τμήματος της ΚΕ για την ισοτιμία και τη χειραφέτηση της γυναίκας.
Υπενθυμίζουμε ότι για τη συμπλήρωση 30 χρόνων από την υπογραφή της Συνθήκης του Μάαστριχτ, το Πολιτικό Γραφείο της ΚΕ του ΚΚΕ είχε εκδώσει σχετική ανακοίνωση, στις 12 Φλεβάρη, στην οποία σημείωνε ανάμεσα σε άλλα:
—“Τριάντα χρόνια πριν, στις 7 Φλεβάρη του 1992 υπογράφηκε στην ολλανδική πόλη Μάαστριχτ από τα 12 τότε κράτη – μέλη της ΕΟΚ (μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα) η ιδρυτική πράξη της ΕΕ, η «Συνθήκη του Μάαστριχτ». Τον Ιούλη του 1992, η Συνθήκη εγκρίθηκε από το ελληνικό Κοινοβούλιο με τις ψήφους της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΝ. Φιλελεύθεροι, σοσιαλδημοκράτες κάθε μορφής στην υπηρεσία της στρατηγικής του κεφαλαίου κατά του λαού. Το ΚΚΕ ήταν το μόνο κόμμα που καταψήφισε στη Βουλή την αντιλαϊκή Συνθήκη, απαιτώντας να γίνει δημοψήφισμα, που πεισματικά αρνήθηκαν όλα τα αστικά κόμματα”.
—“Η Συνθήκη του Μάαστριχτ σηματοδότησε τη στενότερη διακρατική ένωση του κεφαλαίου σε οικονομικό, πολιτικό, αλλά και στρατιωτικό επίπεδο. Στην ίδια τη Συνθήκη καθοριζόταν ως θεμελιώδης στόχος ύπαρξης και δράσης της ΕΕ η ανάπτυξη μιας «ανταγωνιστικής κοινωνικής οικονομίας της ελεύθερης αγοράς, με ελεύθερο και ανόθευτο ανταγωνισμό». Για την προώθηση της ενιαίας καπιταλιστικής εσωτερικής αγοράς της ΕΕ θεσμοθετήθηκαν οι περιβόητες «τέσσερις ελευθερίες»: Κίνησης κεφαλαίων, εμπορευμάτων, υπηρεσιών και εργαζομένων. Τέθηκε ως βασικός πυλώνας η Οικονομική και Νομισματική Ένωση (ΟΝΕ), ο συντονισμός των δημοσιονομικών και νομισματικών πολιτικών των κρατών – μελών, προκειμένου να θωρακιστεί το ενιαίο νόμισμα στην παγκόσμια αγορά”.
Το ΚΚΕ, σε δύσκολες συνθήκες για το ίδιο και για το παγκόσμιο επαναστατικό κίνημα, αποκάλυψε τον αντιλαϊκό χαρακτήρα και αντιπάλεψε αποφασιστικά τη Συνθήκη του Μάαστριχτ. Στην Απόφαση της Ευρείας Συνόδου της ΚΕ (16-17 Μάη 1992) τόνιζε: «Το όραμα της «Ενωμένης Ευρώπης», της Ευρώπης των μονοπωλίων, που συνενώνει και εμπνέει βιομηχάνους, εφοπλιστές, μεγαλέμπορους, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, «ΣΥΝ» (ο πολιτικός πρόγονος του ΣΥΡΙΖΑ) και ο συγκεκριμένος στόχος «να μπούμε στον σκληρό πυρήνα της ΕΟΚ» δεν έχει καμιά σχέση με τα οράματα και τις ανάγκες της εργατικής τάξης, των εργαζομένων».
Το ΚΚΕ από την πρώτη στιγμή αντέκρουσε τον μύθο της «σύγκλισης» των οικονομιών, που προπαγάνδιζαν τότε τα αστικά κόμματα, αποκαλύπτοντας ότι κάτι τέτοιο είναι αδύνατο στις συνθήκες του καπιταλισμού και της δράσης του νόμου της ανισόμετρης ανάπτυξης. Έδωσε και δίνει καθημερινά μάχη στο εργατικό – λαϊκό κίνημα, στη Βουλή και την Ευρωβουλή, για την αποκάλυψη του αντιλαϊκού χαρακτήρα της λυκοσυμμαχίας της ΕΕ. Οι προειδοποιήσεις και η δράση του ΚΚΕ όλα αυτά τα χρόνια, κόντρα στις αυταπάτες που καλλιεργούσαν τα αστικά κόμματα ότι «θα τρώμε με χρυσά κουτάλια», για μια «μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια» και «προστασία» από την επιθετικότητα της αστικής τάξης της Τουρκίας, βοήθησαν το εργατικό – λαϊκό κίνημα να βάλει εμπόδια στις αντιλαϊκές πολιτικές που εκπορεύονται από την ΕΕ.
Οι εξελίξεις επιβεβαίωσαν το ΚΚΕ και διέψευσαν όλα τα κόμματα του ευρωμονόδρομου. (…) Οι υποσχέσεις για «Ευρώπη της σύγκλισης» διαψεύστηκαν. Αποδείχτηκε ότι διευρύνεται το χάσμα ακόμα και μέσα στον ηγετικό πυρήνα της Ευρωζώνης προς όφελος της Γερμανίας. Αυξάνεται η ανισόμετρη ανάπτυξη των κρατών-μελών. Οξύνονται οι ανταγωνισμοί που δυναμώνουν και τις αποσχιστικές τάσεις. Δυναμώνουν οι φυγόκεντρες δυνάμεις, με κορυφαίο παράδειγμα το Brexit. Οι αντιθέσεις συμφερόντων ανάμεσα στις αστικές τάξεις των κρατών εκφράζονται με τη διαπάλη σε όλα τα βασικά ζητήματα, από τη δημοσιονομική πολιτική μέχρι το Προσφυγικό. Όμως, όλες οι διαφορετικές αστικές προτάσεις είναι εχθρικές για τους λαούς. Όλες απαιτούν θυσίες στο βωμό της κερδοφορίας του κεφαλα
—”Ο λαός μας, οι λαοί της Ευρώπης, των κρατών – μελών της ΕΕ, δεν αξίζουν τέτοια χαμοζωή. Η ίδια η πραγματικότητα αποδεικνύει ότι η ΕΕ δεν μπορεί να αλλάξει υπέρ των λαών, να μετατραπεί σε “Ευρώπη των εργαζομένων”.
Υπάρχει άλλος δρόμος. Δεν είναι μοιραίο να αυξάνει καθημερινά η απόσταση, η ψαλίδα ανάμεσα στις σύγχρονες τεχνολογικές κι επιστημονικές δυνατότητες για τη διασφάλιση της κοινωνικής ευημερίας και στη σημερινή κατάσταση της σχετικής και απόλυτης εξαθλίωσης, της ανασφάλειας που βιώνουν οι μισθωτοί, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι. Ο λαός μπορεί να κάνει παρελθόν την φτώχεια, την ανεργία, το βάσανο της αβεβαιότητας για το αύριο. Με την εξουσία και την οικονομία στα δικά του χέρια, με κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής και κεντρικό σχεδιασμό, με αποδέσμευση της χώρας από τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, από κάθε ιμπεριαλιστική ένωση. Μόνο έτσι μπορεί να χτιστεί μια Ευρώπη της φιλίας, της αλληλεγγύης, της αμοιβαία επωφελούς συνεργασίας ανάμεσα στους λαούς. Ο σοσιαλισμός είναι η απάντηση για τα οξυμένα λαϊκά προβλήματα τον 21ο αιώνα”.
