Φτηνά τη γλιτώσαμε με την επιτήρηση -νίκη του πρωθυπουργού, διαπιστώννουν και «διαρρέουν» από τα κεντρικά της Ν.∆.-, αλλά τα μαντάτα είναι πολλά και ιδιαιτέρως δυσάρεστα, από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, που έδωσε στη δημοσιότητα την ετήσια έκθεσή της για την πρόοδο που επιτελούν τα κράτη – μέλη της Ε.Ε. στον τομέα της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας τους, δηλαδή, με δυο λόγια αν πιάνουν τα standards, που έχουν συμφωνηθεί με τη Συνθήκη της Λισσαβόνας. Μια συνθήκη για την οποία σύσσωμη η ευρωπαϊκή Αριστερά, συμπεριλαμβανομένων και μεγάλου τμήματος των σοσιαλιστικού και σοσιαλδημοκρατικού προσανατολισμού κομμάτων- ζητούν την αναθεώρησή της.
Αλλάξτε…
Αναλυτικά, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή τραβά το αυτί της Ελλάδας, με σχετικά είναι αλήθεια κομψό τρόπο, και ζητά επειγόντως βελτιώσεις, μεταρρυθμίσεις κι αλλαγές, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στα δημοσιονομικά θέματα και τη διόγκωση των ελλειμμάτων. Ειδικότερα, επισημαίνονται τα εξής:
Σε ό,τι αφορά τα δημοσιονομικά, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή τονίζει την ανάγκη συνέχισης των προσπαθειών για τη δημοσιονομική σταθεροποίηση μεσοπρόθεσμα. Ιδιαίτερο βάρος δίνει στη βελτίωση της αποτελεσματικότητας των πρωτογενών δαπανών, στην επιτάχυνση των μεταρρυθμίσεων στη φορολογική διοίκηση, στη μείωση του χρέους σε σχέση με το ΑΕΠ και στην επίσπευση της αναμόρφωσης του συνταξιοδοτικού συστήματος. ∆ηλαδή, στον έλεγχο… νεοφιλευθερισμού η Νέα ∆ημοκρατία, μάλλον δεν προβιβάζεται…
Στο φλέγον θέμα της βελτίωσης της παραγωγικότητας, συνιστά τη λήψη μέτρων για την αύξηση του ανταγωνισμού στον τομέα των υπηρεσιών, για την αύξηση των επενδύσεων στην έρευνα και την τεχνολογία και για την πιο αποτελεσματική χρήση των κονδυλίων των διαρθρωτικών ταμείων. Τι ακριβώς γίνεται με τη χρήση των κοινωτικών κονδυλίων είναι κοινό μυστικό τα τελευταία… 32 χρόνια που είμαστε μέλη της -τότε ΕΟΚ- Ε.Ε. Για την αύξηση των επενδύσεων σε έρευνα και τεχνολογία ο ίδιος ο Κώστας Καραμανλής έκανε την αυτοκριτική του την προηγούμενη εβδομάδα στη Βουλή, στη συζήτηση για την Παιδεία, σε επίπεδο αρχηγών πολιτικών κομμάτων…
Στα της ∆ημόσιας ∆ιοίκησης, ειδικότερα για τη γραφειοκρατία, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζητεί πιο αποτελεσματική εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων στη δημόσια διοίκηση με αποτελεσματικούς, κανονιστικούς και ελεγκτικούς μηχανισμούς και με έμφαση στην απλούστευση του κανονιστικού περιβάλλοντος για τις επιχειρήσεις.
Στα εργασιακά, το αίτημα επικεντρώνεται στην ταχύτερη «απελευθέρωση» της αγοράς εργασίας -αλλιώς ευελιξία κι ασφάλεια (flexicurity) ταυτόχρονα… Επίσης, ζητεί τη λήψη μέτρων για την προστασία της απασχόλησης, για τη μείωση του μη μισθολογικού κόστους της εργασίας στους χαμηλόμισθους και για τη μετατροπή της αδήλωτης εργασίας σε νόμιμη απασχόληση, ενώ προτείνει την επιτάχυνση της εφαρμογής των μεταρρυθμίσεων στην εκπαίδευση και την κατάρτιση και την αύξηση της συμμετοχής στη μακροχρόνια κατάρτιση με διευκόλυνση της πρόσβασης στην εργασία κυρίως για τους νέους. Όλα αυτά, όμως, προϋποθέτουν ισχυρήκοινοβουλευτική πλειοψηφία και ευρύτατη λαϊκή συναίνεση.
Μαρία Ζαρίφη
